Stanley & Iris (1990)

Aardige film met deze twee top acteurs. Het kon sowieo niet mis alhoewel ik wat betere rollen van hun gezien heb. Het plotje kwam me wel wat gedateerd over en het was sowieso niet origineel. Dit bleek wel de laatste film van regisseur Martin Ritt te zijn. Toch krijgt deze film een klein 3,0tje.

Redelijke film waarin een vrouw een analfabete kok leert lezen en schrijven. Een liefdesfilm met een rustig tempo die gaat over echte mensen. Wel erg simpel allemaal, en ook kennen de personages verder weinig diepgang. Echter weten Jane Fonda en Robert DeNiro hier nog wat meer uit te halen waardoor de film toch goed weg kijkt en het nog een nipte 3.5 sterren wordt.

Nogal oubollig romantisch drama. Echt een Libelle film.

De film speelt in het nu (Madonna poster aan de wand), maar lijkt zich eerder af te spelen in de jaren 50, omdat het allemaal zo stoffig en gedateerd over komt. Het kabbelt maar een beetje voort.

De Niro speelt een wat merkwaardige zonderlinge man. Jane Fonda speelt een harde werker. Een nogal serieus persoon, maar wel een mooi mens. Het leren lezen is een beetje een saaie en plichtmatige bedoening. De Niro speelt de rol van analfabeet, maar zodra hij aan het oefenen slaat met Fonda komt het niet heel overtuigend over.

De romantiek is heel aarzelend, veel aantrekken en vervolgens afstoten, en vice versa.

De film mist gewoon wat pit, bijvoorbeeld wat humor in de geest van Neil Simon.

Het verhaal trek ik nog wel, maar de casting van De Niro is echt een enorme vergissing. Met alle hype indertijd over zijn method acting komt deze rol er toch maar erg matigjes uit, en je vraagt je af wat regisseur Martin Ritt allemaal in beweging gezet moet hebben om er desondanks toch nog zoveel mogelijk uit te trekken. Terwijl het Jane Fonda tegelijkertijd wél, en kennelijk zonder enige moeite, lukt om een geloofwaardige rol neer te zetten. Het is dan ook niet echt een heel bijzonder moeilijk script met ondoorgrondelijke emoties of iets van dien aard.

Laat ik het dus daar maar bij houden - een redelijke film die zònder De Niro misschien goed of zelfs heel goed had kunnen zijn. Maar dus niet. Jammer.

Wat me daarnaast ook echt verkeerd schiet is het ultra-Amerikaanse sprookje dat als je maar je best doet en 'hard werkt' het verder allemaal wel helemaal goed komt. Das war einmal, vielleicht, aber nicht für Leute wie uns.