Specter of the Rose (1946)

Veel respect voor Ben Hecht die als scenarist heeft meegewerkt aan tal van klassiekers. Een handvol films heeft hij niet enkel geschreven, maar ook geproduced en geregisseerd waaronder deze film voor Republic. Specter of the Rose speelt zich af in het dansmilieu maar komt, ondanks de talrijke moves, nooit figuurlijk van grond. Het verhaal centreert zich rond Ivan Kirov, in de rol van een topdanser die lijdt aan een psychose. Niet oninteressant gegeven maar de uitbouw van het verhaal is erg zwak, en dat verwacht je niet van een topscenarist. Plus zijn de dialogen kunstmatig waardoor de film veel te theatraal wordt. Ook visueel gaat het doek op aan de intro van de film, een keuze die belegen aankomt, zelfs voor die tijd. Het is duidelijk dat Ben Hecht zijn ei kwijt wil rond de schone kunsten, een passie heeft voor dans, maar het leidt jammer genoeg slechts tot een hoop pretentieus gebazel en inhoudelijke leegte. Geen van de karakters slaagt erin om enige empathie op te wekken. Het enige positieve aan de film zijn de choreografieën - daar is niets mis mee - en ook enkele oneliners die Ben Hecht makkelijk uit de mouw schudt. Oneliners die impact zouden kunnen hebben in geval ze beter gedoseerd zouden worden binnen een goed verhaal, maar in deze film missen ze hun doel. De finale van de film is origineel maar ook wel weer irritant omdat het edge mist vanwege wat er (niet) aan voorafgegaan is.

En wat is dat toch met de credits bij de intro van de film. Eerst worden Ben Hecht en Lee Garmes vermeld als co-regisseurs, maar op het eind wordt enkel Ben Hecht vermeld bij ‘written, directed & produced by’, daar zal ook wel wat over gepalaverd zijn. Maar het resultaat is er jammer genoeg niet naar.