The Agony and the Ecstasy (1965)

enkel voor geschiedenisfreaks en kunstliefhebbers

Geschiedenisfreaks en kunstliefhebbers zullen het interessant vinden, maar ik gok dat dit erg gedramatiseerd is.

Ik vond dit een van Heston's beste rollen.

OK streeter, vast en zeker gedramatiseerd en misschien ook niet helemaal historisch verantwoord. Maar was het niet meeslepend om te zien hoe Julius II en Michelangelo elkaar in de haren vlogen op weg naar een meesterwerk? De mooie titel gaf mij precies wat ik in de film kon verwachten.

Mooie film. Soms een beetje langdradig maar wat wil je met zo'n oude film. Mooi om te zien hoe het schilderen in zijn werk ging en in het begin de werken van michelangelo te zien.

Maar omdat de het verhaal toch niet echt veel diepgang met zich mee bracht geef ik een 2,5.

Wel leuk om te zien voor kunst/historie liefhebbers:)

Mooi onderwerp voor een film.

Eerlijk gezegd had ik me bij Michelangelo geen Charlton Heston-type voorgesteld, maar hij brengt het er redelijk overtuigend af.

Wel jammer dat top-regisseur Carol reed er niet een beetje de magie en meesterschap van The Third Man, Outcast Of The Islands of Odd Man Out in heeft kunnen leggen.

Blijft net iets te veel aan de oppervlakte en het vuurwerk zit met name in de strijd tussen Paus Julius en Michelangelo.

Film is goed, maar te veel goed vakmanschap ipv meesterlijk regie-talent.

als je goed naar het werk van Michelangelo kijkt zul je ontdekken dat hij, maar ach het gaat over de film, ik heb 'm wel eens op tv gezien lang geleden, vond hem te lang. ben ook niet zo'n liefhebber van Charlton Heston, vind hem, helaas, te eenzijdig.

The Agony and the Ecstasy (1965) - Trailer on Vimeo

Boeiend onderwerp en zeker ook wel goed uitgevoerd al blijft het natuurlijk fictie , maar dat geeft niks .

Heston en Harrison maken het verhaal boeiend genoeg met hun geruzie onderling om te blijven kijken en verder zijn de beelden mooi geschoten .

“The Agony and the Ecstasy” is een indrukwekkend kostuumdrama waarin de veldslagen vooral decor zijn. Het echte gevecht speelt zich af in de Sixtijnse kapel, waar Charlton Heston als Michelangelo het plafond te lijf gaat. Er is een overvloed aan engelengezang en religieuze plechtigheid, maar ook schitterende beelden die zo verzorgd zijn dat je je afvraagt of het Vaticaan en het toeristenbureau niet mee hebben gefinancierd. Zwaar op toon, maar onderhoudend – ook voor atheïsten met een zwak voor geschiedenis en kunst. Hou ook rekening met de nodige Hollywood pathos en realisme dat bij dit soort films hoort.(in die tijd).

PS. Als atheïst vond ik het wel geestig dat Michelangelo in de film zijn inspiratie voor de Sixtijnse kapel lijkt te halen uit pure pareidolia. Zou het een subtiele hint van de filmmakers zijn, of gewoon een gelukkig ongeluk?