menu

El Cant dels Ocells (2008)

Alternatieve titel: Birdsong

mijn stem
2,83 (12)
12 stemmen

Spanje
Drama / Experimenteel
98 minuten

geregisseerd door Albert Serra
met Lluís Carbó, Lluís Serrat Batlle en Lluís Serrat Masanellas

De Drie Koningen zijn op zoek naar de Messias, die pas is geboren. De reis is niet eenvoudig. Er is een constante discussie of ze wel of niet een berg op moeten klimmen, omdat twee van de wijzen nogal zwaar zijn. Ze zoeken beschutting voor de zon en proberen te slapen, maar ze liggen niet comfortabel en ruziën over wie op wie ligt. Engelen verschijnen en voorspellen de komst van de Heer. Tegelijkertijd zorgen Josef en Maria voor hun pasgeborene, zitten ze in de zon en zorgen ze voor hun schapen.

zoeken in:
3,0
Heerlijke film waar er werkelijk niets gebeurd en er alleen gekeken wordt naar een stille 'tocht der tochten'. Een pure registratie van een wandeling in zwart wit waarbij moet gezegd dat de regisseur geen enkele rekening heeft gehouden met de toeschouwers van de film. Het ging en gaat hem er bij films maken om, om met zijn vrienden een leuke tijd te hebben, geen dag hetzelfde te doen en toch in inkomen voorzien. Hopeloos dus voor de gemiddelde filmkijker. Minder mooi dan zijn gekleurde voorganger Honor de Cavalleria. Bij de Q&A na afloop gaf Serra na wat minder serieus geneuzel aan dat hij bezig was met 3 projecten. 1 er van is wederom een bijbelvertelling: de bruiloft van Kana (wonder van water in wijn). Ja deze film is in Spanje nog slechter ontvangen dan zijn voorganger. Ken je die en was dat niks, dan vooral niet gaan.

avatar van Mug
0,5
Mug
Serra = Talentloos. Leuke tijd hebben met z'n vriendjes tijdens het scriptloos filmen? Leuk, maar het wordt nergens getoond. Waardeloos prul, veelal gegniffeld door een begin van een mogelijke droogkomische grap, die nimmer beeindigd wordt. Flikker toch op, pretentieus gedrocht.

Deze film bevat een klassieker uit het slow cinema genre. Een sequence shot van 8 minuten waarbij drie figuren in de verte verdwijnen, over een zandduin lopen, waarna het beeld even leeg blijft, en de figuren weer verschijnen en vervolgens weer richting de camera lopen.

Tarr heeft dit gegeven nog eens zoetjes over gedaan in zijn laatste film The Turin Horse.

De discussie zal nog wel even doorgaan. Hier of hier of hier

avatar van Verhoeven
3,5
Albert Serra de plaaggeest. Maar absoluut niet talentloos. Hij gaat heel zelfbewust om met het medium. Daagt zijn publiek uit als 'tijdoprekker'. En zorgt daardoor voor discussie tussen tegenstanders en die enkele voorstanders. Ben hier wel voor te porren. Hou wel van zijn droge, slapstick-achtige humor en de interactie tussen zijn hoofdpersonen. Tikkeltje spottend dit keer maar altijd met de hart op de juiste plek. En wat een grandioze cinematografie. Sommige scènes lijken wel uit de Europese romantische schilderkunst voort te komen.

Gast
geplaatst: vandaag om 05:24 uur

geplaatst: vandaag om 05:24 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.