Los Salvajes (2012)

Los Salvajes, het mede dankzij een bijdrage van het Hubert Bals Fonds tot stand gekomen debuut van Alejandro Fadel, kreeg in de Semaine de la Critique de ACID/CCAS-distributieprijs. Bron: IFFR.

De trailer ziet er goed uit ben benieuwd!

Geen verkeerde film maar had naar mijn inziens wel wat korter gemogen. voelde de aandacht naarmate het einde steeds meer afglijden, dat terwijl het nog zo hoopgevend begon.

Met een klein groepje mensen en kleine middelen gemaakt. Dit regiedebuut (van een lange film in elk geval) van een scenarist van Pablo Trapero.

We volgen een groep uit een gevangenis ontsnapte, gewelddadige, criminele jongeren. Ze trekken door de onmetelijke natuur van Patagonië en gaan daar langzaam in op. Het doel van de reis verwaterd langzaam, het groepje wordt kleiner en kleiner, het decor steeds meer de wereld zelf en de buitenwereld lijkt steeds verder weg in plaats van dichterbij. In de beperkte omgeving waar ze zitten raakt het aangepaste menselijke gedrag (voor zover ze dat hadden, het zijn geen types die ik op straat zou willen tegenkomen) steeds verder op de achtergrond. De gedragingen van de jongens (en meisje) lijken steeds instinctiever te worden, emoties steeds minder complex. Her en der wat kritiek op het laatste stuk gelezen (volgens de VPRO gaat het zelfs nergens heen), zeer mee oneens. Het einde is het enige passende in een droom of nachtmerrie-achtige-sfeer wordt de laatst overgebleven jongen als een soort omgekeerde evolutie bijna dierlijk. En daar gaat de film deels ook over. Hoeveel mens ben je nog (bijna) zonder anderen?.

Erg boeiend en ook nog prachtig geschoten. Met beelden waarin bijvoorbeeld gerend wordt die bijna impressionistisch zijn. Met mooi op uitstraling gecaste acteurs, veel close ups van gezichten, veel weidse shots en een fraaie soundtrack.

Een van de betere dit IFFR.

4.0*

Een van de sterkste (maar niet dé beste) eindscènes van films uit de 21e Eeuw wat mij betreft. Ook hier zijn weer talloze vergelijkingen te maken, maar ook hier weer is de zeggingskracht van zichzelf weer zo groot (alleen het middendeel zakt wat in) dat dit iemand is om in de gaten te houden. Subliem gebruik van nabije cinemascope camera.

En ja, het omgevingsgeluid is soms té maar de overdaad aan gave scènes en het zeer onnadrukkelijke scenario tillen de poëzie uit boven de gruwelijkheid en continue dreigingen. Grootse film.

In retroperspectief de beste film van IFFR 2013. Bizar lage score op IMDB voor dit visuele meesterwerk.

Wauw! De trailer ziet er echt fantastisch uit. Hopelijk binnenkort ergens op dvd verkrijgbaar......

Inmiddels wel te pindakazen maar helaas is er nergens ondertiteling te vinden. Mocht er iemand hier vloeiend Spaans spreken, laat het weten!

+3 jaar verder nog steeds onveranderd

Subs zijn inmiddels te vinden via opensubtitles

Thanks voor de tip, ik zie dat ze ook pas twee maanden geleden geupload zijn. Beter laat dan nooit, binnenkort eindelijk maar eens voor gaan zitten.

Aparte film over een groep gewelddadige tieners die ontsnappen uit hun gereformeerde school en de Argentijnse wildernis intrekken. De film begon erg sterk met een vrij brute opening. Erg tof gefilmd ook. Jammer genoeg verzandt het even later in een verschrikkelijk trage contemplatieve reis door de natuur. Helaas krijg je niet bijster veel van die natuur te zien, aangezien er ontzettend dicht op de huid van de personages gefilmd wordt. Waar dat soms zijn meerwaarde kan hebben zag ik dat hier niet. De asociale tieners en hun relaties zelf worden ook amper uitgediept en de personages raken steeds meer in zichzelf gekeerd. Het zorgde ervoor dat ik langzaamaan mijn aandacht begon te verliezen. Slecht is het zeer zeker niet, maar dit soort stille contemplatieve cinema is misschien niet helemaal aan mij besteed als het audiovisuele element mij niet mee kan slepen. Ik had gehoopt op een onheilspellende film die onder de huid zou kruipen, maar dat is helaas niet gebeurd. Wel waardeer ik de aspiraties van de regisseur en de setting spreekt behoorlijk tot de verbeelding.

3.0*

Fijne film, met inderdaad een iets ingezakt middendeel. Maar zeker met het geluid wat harder, erg aangenaam. Niet zo indrukwekkend als die andere wat langzamere titel die ik deze week zag (Chang Jiang Tu (2016), maar alsnog zeker de moeite. Totaal ander landschap trouwens, dat wel.

3,5*