Creation (2009)

Interessant.

heerlijk, weer een film die wat gelovigen de stuipen op het lijf zal jagen

beste quote uit de trailer:

'you killed god, sir'

Als ik lijst bekijk van films die er nog gaan komen, dan maakt deze serieus kans om genomineerd te worden voor een Oscar.

Biografieen/drama's over beroemde personen uit verleden doen het eenmaal heel goed.

En 2009 is natuurlijk ook het jaar van Darwin.

hoeft niet...

De film vindt geen distributeur in de Verenigde Staten, zelfs al is het mee ontwikkeld door de BBC, opende het op het Toronto Film Festival, en heeft het acteurs als Paul Bettany en Jennifer Connelly in de hoofdrollen.

Guess why... over een derdewereldland met een cultuurachterstand gesproken...

Grappig dat Paul Bettany gecast is als Darwin. Hij heeft al even kunnen oefenen voor deze rol in Master and Commander.

Beangstigend vind ik dat ...

gisteren gezien op het filmfestival en het was twee uur lang zeer boeiend, goed gespeeld en een zeer sterke combinatie van emotionele momenten in vele soorten.

Deze film is al eens gemaakt... inhoudelijk dan.

Ja, 't is een mooiere versie van een beroemd verhaal. Er werd hier wel echt alleen op de dochter gefocust. En na de 20e hallucinatie raak je het ook wel wat beu.

Als je dat verwacht zou ik maar niet naar deze film gaan als ik jou was, want dan zou je nog wel eens heel erg teleurgesteld kunnen worden.

De God die Darwin gedood heeft is de God van de Kerk of te wel de 'Man met de Baard', een afgod dus.

Mensen die denken met deze film meer te weten denken te komen van Darwin's evolutietheorie kunnen deze film beter links laten liggen. Deze film moest het van mij hoofdzakelijk hebben van het dramatische gehalte en het camerawerk. De droomscènes van Darwin en de beelden op het strand met Darwin's dochter Annie oogden zeer mooi.

En wat de evolutietheorie verder betreft; wat was de waarde voor Darwin hiervan toen zijn dochter Annie op sterven lag. Zou hij Annie op dat moment ook gezien hebben als een product van miljoenen jaren evolutie, zou hij Annie op dat moment ook gezien hebben als iemand die tot de zwakken behoorde en als gevolg van natuurlijke selectie ten onder moest gaan, net zoals de vogel die uit het nest viel en voer werd voor insecten? Geloof maar van niet. Op dat moment zou hij denk ik graag geloven dat zijn diepgelovige vrouw gelijk had.

Daarom is de evolutietheorie voor mij niet meer dan gewoon kille wetenschap. Het denkt veel te verklaren, maar op de belangrijkste levensvragen heeft het

geen enkel antwoord. Het meeste positieve ervan is dat hij de macht van de kerk heeft ondermijnd die met hun God van de Vrees afgebeeld als een man met een baard - voor mij een afgod - eeuwenlang de mensen bang en onwetend gemaakt heeft.

Het is natuurlijk niet zo dat ik de evolutietheorie bestrijd - wetenschappelijk is het allemaal juist - maar het is slechts een manier om de wereld te zien. En om niet te vergeten zoals religie eeuwenlang misbruikt werd door de kerk zo zou ook de evolutietheorie een eeuw later door de nazi's op een grove wijze misbruikt worden. Volkeren dienden ten onder te gaan omdat zij tot een minderwaardig ras behoorden. Alles wat niet 'lebensfähig' was, gehandicapten, ongeneeslijk zieken etc. diende vernietigd te worden. Natuurlijke selectie noemde Hitler dat.

3,5*

Ik ben vrij zeker van wel. Darwin zal namelijk ook door hebben gehad dat ons gevoel van liefde, compassie en verantwoordelijkheid voor onze kinderen, tevens een produkt is van evolutie.

Hij zou het misschien graag willen geloven, maar daarom deed hij het nog niet.

Dat is het ook. Het legt op een buitengewoon koele en zakelijke manier hoe uit waarom wij mensen hartstochtelijk lief kunnen hebben.

Dat komt omdat niet elke vraag zinvol is. Het simpele feit dat je een vraag KUNT stellen, wil nog niet zeggen dat er een zinnig antwoord op te geven is.

Je kunt het Darwin niet verwijten dat Hitler de evolutietheorie niet begrijpt en misbruikt. Zo lust ik er nog wel een paar. Een mes kun je gebruiken om iemand de keel mee door te snijden, maar dat neemt niet weg dat het nuttig en goedwerkend gebruiksvoorwerp is.

De evolutietheorie is niet voorschrijvend, maar beschrijvend. Het leert je op geen enkele manier hoe je moet leven, het laat zien hoe het leven zich ontwikkeld heeft.

Fijne kerst!

Heb ik Darwin toch ook niet verweten.

Jij ook prettige kerstdagen gewenst

Natuurlijk wel, het zijn misschien alleen niet de meest geruststellende of bevredigende antwoorden. En zoals Darwin verklaarde waar wij als soort vandaan zijn gekomen, zo beantwoorden huidige wetenschappers als Stephen Hawking tegenwoordig zelfs de vragen over hoe materie en tijd hun oorsprong vonden. Of deze antwoorden ons gelukkiger zullen maken en ons als mensheid 'verder helpen' betwijfel ik (een mens heeft sowieso een bepaalde mate van mysterie nodig als levensdrijfveer), maar dat wil natuurlijk nog niet zeggen dat de antwoorden die de wetenschap ons geven niet waar zijn..

Daarom is de ontwikkeling van spiritualiteit ook zo'n belangrijk onderdeel van de evolutie van de mens, met het toenemen van het zelfbewustzijn groeiden ook de levensvragen en de behoefte naar de antwoorden daarop. Spiritualiteit geeft de mens antwoorden op levensvragen en zingeving wat het bestaan dragelijk maakt. Als de wetenschap vervolgens het bestaan op een andere manier verklaart en daarmee spiritualiteit van tafel veegt, dan blijft er van de zingeving ook weinig over. Ik ben benieuwd wat er zal gebeuren als de mensheid op grote schaal de hogere zingeving vaarwel zegt en de wetenschappelijke verklaring voor ons bestaan omarmt. Dit zal grote consequenties gaan hebben voor de samenleving in het algemeen en ik denk dat het nóg kouder en killer wordt..

Klopt, maar minder verdrietig zou hij er niet van geworden zijn. Hoe rationeel we zaken ook kunnen beredeneren, we blijven emotionele wezens die daar ook naar handelen.

Wat je hierboven beweert spreek je in onderstaand bericht tegen.

Klinkt nogal paradoxaal inderdaad, maar overtuiging en handeling lopen over het algemeen slechts tot op zekere hoogte door elkaar heen denk ik..

Pluspunt:
-Visueel begintiteling met de verschillende soorten die in elkaar overgaan.

Minpunt:
Constante verschijning van overleden dochter, en de overdreven sentimentele scenes tussen vader en dochter.

Uiteindelijk vormen geloof en spiritualiteit geen echt mysterie. Zij maken onderdeel uit van het enige grote mysterie: de evolutie. Dus mijn verwachting van een film over Darwin was hoog.

Helaas werd het een te sentimenteel portret van wetenschapper X die zijn overleden dochter steeds als geest zag verschijnen. Toevallig heette die man Charles Darwin. 2,5*

1 vd meest saaie film die ik ooit gezien heb, verschrikkelijk, het was altijd hetzelfde in deze film, en alles wat gebeurde was al gebeurd en saai en stom, bah!

ps ik snap niets van het einde, maar is Darwin nou getrouwd met zijn zus of niet?

Een film over Darwin doet je op voorhand een verhaal vermoeden dat met name gericht is op avontuur en de ontdekkingen die hij deed tijdens zijn tocht op de Beagle. Er is echter gekozen voor een niet voor de hand liggende invalshoek; de periode in zijn leven waarin hij worstelt met het overlijden van zijn dochter. Darwins theorie wordt hierdoor wat meer op de achtergrond gedrukt maar wordt toch telkens subtiel verweven in het geheel. Bettany en Connelly zitten een beetje opgesloten in hun rol en krijgen niet echt lekker de ruimte om te vlammen. Het is een aanschakeling van mooifilmerij en kabbelt zonder verrassingen rustig van scene naar scene richting de aftiteling.

en toch 3,5*?

Ik heb nog nooit een review geschreven, maar bij deze film kon ik het niet nalaten: wat een slechte film!!!!!!!! Zonde van de tijd

mooie review...

Ja, helemaal mee eens. Uiteindelijk is het een gevoelig drama geworden waarvan je waarschijnlijk moet houden om het te kunnen waarderen.

Het ziet er allemaal wel verzorgd uit, er komen een paar mooie plaatjes voorbij maar qua inhoud vond ik het allemaal nogal matig.

De toon is somber, het verhaal draait eigenlijk grotendeels om het verlies van de dochter, wat natuurlijk best mooi en dramatisch kan zijn maar hier werkte het niet zo. Ik vond Connely ook niet sterk in de emotionelere scènes. De verschijning van de dochter ging op een gegeven moment op de zenuwen werken, het verhaal bleef er zo op hangen elke keer, en zoveel ontwikkeling zat er toch al niet in.

Het meest genoot ik eigenlijk van de verhalen die Darwin aan zijn kinderen vertelde; mooie beelden daarbij, en, hoewel voor de hand liggend, het leek beter te passen bij een film over de man die hij was. Voor mij had de nadruk nog veel meer mogen liggen op de weerstand die hij tegenkwam, religie vs wetenschap vind ik interessant genoeg om als hoofdzaak i.p.v. bijzaak te laten dienen. Natuurlijk is de dood van de dochter en hoe hiermee om te gaan ook wel een aspect hiervan, maar ik denk dat dit thema veel boeiender uitgewerkt kan worden dan hier het geval is.

Ik ben hier benieuwd naar.

Ook de discussie hier vind ik weer erg intressant.

Ik kon het echte citaat niet vinden maar:

Welke "belangrijkste levensvragen" bedoel je eigenlijk?

Ik denk dat Dwarrel al een goede reactie heeft geplaatst op deze quote maar ik vraag me toch af op welke aspecten je denkt dat evolutie niet klopt of onvolledig is.

Het wordt inderdaad eens tijd dat meerendeel van de wereldbevolking leert dat het gezonder is toe te geven dat we grondig aan het doorspitten zijn dan claimen een antwoord op alles al te hebben (creatie).

We weten al zoveel, waaronder dat 't leven geen "schepper" kent. Maar wel een stamboom.

Ik meen dat in mijn vorige berichten toch al duidelijk toegelicht te hebben, hoewel ik misschien beter had kunnen spreken over MIJN levensvragen.

Denk maar eens na over de volgende tekst "Das Kind Poem" waarmee de film "Der Himmel über Berlin" van Wim Wenders mee begint.

Als das Kind Kind war,

war das die Zeit der folgenden Fragen:

Warum bin ich Ich und

warum nicht Du?

Warum bin ich hier und

warum

nicht dort?

Wann begann die Zeit

und wo endet der Raum?

(...)

Wie kann es sein, dass ich, der Ich bin,

bevor ich wurde, nicht war

und dass einmal ich,

der Ich bin, nicht mehr der,

der Ich bin, sein werde.

Een existentiële vraag vraag die ook ik al tig keer gesteld heb en die ook strikt persoonlijk is en die met wetenschap niets te maken heeft maar alleen met het mysterie wat voor mij het leven of beter gezegd mijn bestaan is. Dat sommige fundamentalistische wetenschappers zoals Dennett en Dawkins die menen dat de wetenschap alles, zelfs dit soor existentiële vragen kunnen verklaren verandert aan mijn levenbeschouwelijke vragen niets. Voor levensvragen wend ik mij nu eenmaal tot de filosofen en niet tot de wetenschappers.

Aha!

Ik kon je citaat niet meer terug vinden, vandaar dat ik mogelijk je toelichting had gemist.

Ik vond zojuist de volledige versie van dat gedicht, erg inspirerend. En staat inderdaad volledig los van de wetenschap.

Waar ik in principe in mijn post op doelde was een van de grote misverstanden dat de evolutie een antwoord zou moeten zijn op de vraag hoe het leven sowieso was ontstaan of waar het universum begint of eindigt.

Natuurlijk blijven er altijd vragen te stellen, gelukkig maar. Voor levensvragen wend ikzelf me toch liever tot de wetenschap. Voor vragen over "wat doen we met de antwoorden hierop" verdiep ik me liever in filosofie, in de richting waar ons gedrag en levensbeschouwing centraal staan.

Er is al zoveel bekend over het universum dankzij de natuurkunde, zoveel over het leven dankzij de biologie. De vraag bij mij persoonlijk heerst dan niet zozeer "waar komen we vandaan?" maar "hoe gaan we om met de illusie dat ons bestaan een doel dient?"

Ik prijs je reactie heel erg. Erg verfrissend voor iemand wiens hoofd dit weekend even vol zat met een wetenschappelijk onderzoek.

Oh ja! De film stak werkelijk prima in elkaar! Niets aan op of aan te merken maar dit kan goed komen door mijn persoonlijke interesse in het onderwerp.

Ik ben erg benieuwd, vooral naar de aspect van de film.

Ik ben zelf Jongeaardecreationist namelijk.

Huh wat?