Il Ladro di Bambini (1992)

Weet niet wat erover te zeggen dan: een prachtige film. Ik ga het even niet beargumenteren. Ga 'm zien en oordeel zelf.

helemaal mee eens!

ben zelf niet zo'n voorstander van films waren alleen gelult wordt maar deze is echt prachtig.

Voordat iedereen nu gaat denken dat in deze film alleen geluld wordt: dat is dus absoluut niet waar. Cinematografisch is deze film ook zeer mooi.

Is ie echt zo goed? Wow!

Zeker kijken dan maar, of is opnemen de moeite zelfs waard?

Lijkt me een mooie film!

Hij lijkt mij wel waard om op te nemen. Ik heb 'm een paar keer gezien en vond 'm elke keer weer mooi. Maar misschien vind jij er wel geen donder aan.

Prachtige en ontroerende film!

Aangezien het net nu aan het festivallen is in Cannes, vermeld ik even (op het plaatje is het niet goed te lezen) dat Il Ladro di Bambini in '92 de Grote Juryprijs heeft gewonnen. Trouwens ook nog een hele zooi andere prijzen.

Echt een mooie, ontroerende film is dit!

Grijpt toch aardig in je zieltje...

Ook de triestige Italiaanse sferen, het armoedige soms, en ook de Italiaanse muziek maken het een ontroerende ervaring!

Zeer mooie, trieste, ingetogen film die me af en toe aan Central do Brasil deed denken. Erg goede wisselwerking vooral tussen LoVerso en de kinderen. Ik vond deze ook veel beter dan Lamerica van Amelio die ik vorige week zag, veel natuurlijker vooral. Aanrader.

Het enige dat me laatst opviel toen ie op tv was, was dat jongetje dat af en toe van die onnatuurlijke stiltes laat vallen. Maar niet zo erg als in Harry Potter 1 hoor (erger dan dat kan natuurlijk ook niet). Voor de rest wist de film me voor dat half uurtje dat ik keek weer helemaal mee te slepen.

Inderdaad erg mooie film, maar toch raakte deze film mij niet echt. De redelijke wisselwerking tusse de agent en de kinderen was wel ok, maar zoals ik al zei raakte hij me niet echt. 3*

Mooi, verrassend onsentimenteel drama. Met een schitterend einde. Aanrader.

4.0*

Vanaf 22 april te koop op dvd in Nederland (A-film).

waar is deze film te koop? Het lukt niet met MovieMeter door te linken.

Echt ? De DVD is nergens te verkrijgen.

Ik vrees inderdaad dat de release is geannuleerd. Ik zal eens navraag doen.

Verschijnt 27 oktover op dvd (A-Film). Zowel los, als in de tweede 'Cinema Italia' box. Ben benieuwd !

Ontroerend en 'echt'. En zo zielig...

Mooie film met ontroerende beelden. Die twee kinderen spelen zo natuurlijk. Echt een aanrader om te kijken.

Heb hem geleend bij de bieb maar ga hem niet kopen.

Erg sterk geacteerd door de kinderen en hun begeleider, met enkele erg ontroerende scenes. Maar als geheel vind ik het allemaal wat weinig samenhangend, het is te realistisch. Ik bedoel: er zitten teveel gewone gebeurtenissen in, waardoor de spanning hier en daar wegvalt. Erg mooie scene is de ondervraging van de begeleider door dat politiehoofd.

3,5 ster

Dat vond ik juist het pluspunt aan deze film. Het verhaal is natuurlijk losstaand niets bijzonders, maar mede door het geweldige acteren van de kinderen en de begeleider en de vaak erg normale en realistische scènes krijgt deze film een mooi sfeertje dat mij wel aanspreekt, mede doordat het nergens opgeblazen wordt of er te dik bovenop ligt. Il Ladro Di Bambini beviel me wel, 4*

Heel mooie film inderdaad, sober, traag, maar heel menselijk verteld en geacteerd. 4*

Bij ‘Il Ladro di Bambini’ had ik me om heel eerlijk te zijn weinig voorgesteld, maar dat het één van de meest saaie films ooit zou worden had ik evengoed niet verwacht. De plot getuigt van een doorgedreven nihilisme, dat ook onderhuids bedroevend leeg en kil blijft. De acteerprestaties en de cameravoering kunnen er mee door, maar de kindergezichtjes ontroeren me niet – zelfs in hun prille naïeviteit – en de (volwassen) personages komen weinig doorleefd over. Tot slot deed ook de “sociale relevantie” me weinig, tenzij ik weer te oppervlakkig naar het witte doek zat te staren...

1,75*

Mag snel richting de top 250.

Het kunt wel werkelijk gebeurt als verhalen.

Een prachtige film, ****

Een soort road-movie met 2 kleine kinderen, matig verhaal. Soms viel ik bijna in slaap maar ik bleef toch nog wakker. Het abrupte einde vond ik ook eigenaardig. Het tehuis aan zee hebben we nooit gezien.

Prachtige film met een sterk script. Visueel aantrekkelijk (roadmovie, waardoor je veel sigmenten van Italië ziet van de sociaal-economische streken), met een smaakvol en aangrijpend spel van de acteurs. Het ontstaan en de toenadering van de drie karakters wordt integer en met inhoud in beeld gebracht.

Een *4.0

Mooie 'kleine' film met een aangrijpend en realistisch verhaal dat sober verteld wordt. Het einde vond ik ook erg sterk vanwege de symboliek van de kale lege parkeerplaats.

Het verhaal is ietwat voorspelbaar vind ik, maar dat negatieve puntje wordt vrijwel volledig tenietgedaan door het mooie spel en vooral de prachtig en ontroerend in beeld gebrachte relatie tussen de drie hoofdrolspelers.

Erg mooie film. Het verhaal is zo simpel als het maar zijn kan - de hele film wordt gedragen door de verhouding en wisselwerking tussen de drie hoofdpersonen.

Voor elk van de personages betekent de reis een belangrijke evolutie in hun leven: het meisje, aanvankelijk rebels en kil, bloeit steeds meer open en durft weer te voelen; de jongen - wat een mooi karakter, en hoe mooi neergezet ook door de kleine Giuseppe Ieracitano - kan weer praten en heeft eindelijk iemand om naar op te kijken; Antonio, tot slot, wordt pas echt volwassen nu hij de verantwoordelijkheid voor de twee kinderen op zich draagt, aanvankelijk ongewild en ongewenst, maar uiteindelijk zelfs met veel liefde en overgave. Hij ontdekt de man, de vader in zichzelf - misschien wel het belangrijkste dat een man in zijn leven kan overkomen. Het is zeer triest dat je als kijker weet dat er een einde moet komen aan hun relatie, en dat Antonio waarschijnlijk weer uit het leven van de kinderen zal verdwijnen (wat in de zeer harde scène in het politiebureau pijnlijk duidelijk wordt - de kijker wordt net als Antonio weer met de beide voeten op de grond gezet door de 'wet', koud en kil zoals ze zich manifesteert in de bijna gevoelloze agent). Het einde van de film vond ik bijzonder pakkend: de film eindigt immers hoopvol. Broer en zus lijken elkaar weer te vinden, willen er zijn voor elkaar; heel mooi hoe het meisje erin slaagt toch de rol van 'grote zus' op zich te nemen.