Arrival (2016)

Wel oké.

De verwachtingen waren misschien iets te hoog gespannen. Niettemin vind ik dat er meer in Arrival had gezeten. Waar het eerste uur sterk is in zijn opzet, daalt het niveau met de minuut in het tweede uur. Zeker het einde waarin alle eindjes aan elkaar vast geknopt worden is een grote anticlimax, met heel veel klefheid.

De cast doet het verder wel oké - vooral Amy Adams die de film moet dragen, doet dat ook. Jeremy Renner is altijd wel zo’n saai pietje en ook Forest Whitaker speelt keer op keer hetzelfde.

Denis Villeneuve maakt er visueel wel iets mooi van. Zowel de setting als het design van het ruimteschip is de moeite, al blijft het interieur wel abstract. Ook de 'aliens' zijn naar mijn gevoel maar half uitgewerkte ideeën inzake design, alsof de makers het voornemen hadden het er zo onmenselijk mogelijk te laten uitzien maar dan ergens vastzaten.

Niet helemaal een voltreffer dus.

3

Beetje tegenvaller. Leuk dat op een realistische manier getoond wordt hoe de mensheid reageert op de komst van buitenaards leven, en ook een aardige invalshoek: hoe te communiceren? Maar de politieke strubbelingen tussen de politieke grootmachten en met name de aanslag van de mariniers kwamen wat gekunsteld over. Prima rol wel van Adams, de rest van de cast is wat minder, met name de inbreng van de sceptici (Whitaker en Stuhlbarg) was maar matig uitgewerkt.
Mooie shots en origineel design van de UFO's maken het wat fantasieloze uiterlijk van de aliens zelf (een soort kruising tussen een hand en een octopus) deels goed.

Villeneuve komt verder niet echt met nieuwe inzichten en betreedt uiteindelijk toch de gebaande paden. Het gespeel met tijd en dimensies zorgt altijd wel voor de nodige filosofische mijmeringen, maar logischerwijs wordt het verstrijken van tijd als non-lineair (of eigenlijk, als een illusie) niet uitgewerkt. Je eindigt toch altijd met een paradox.

Duidelijk wat hier de pluspunten zijn: het intelligente en niet op sensatie gerichte script, het bedachtzame tempo, de weloverwogen regie, het uitstekende spel van Amy Adams, het niet-opzichtige gebruik van CGI voor het ruimteschip en de aliens, en de sfeer van verdriet en verlies die door de beginscènes over de hele film wordt gelegd. Enige minpunt : de staande octopussen, die niet erg boeiend of visueel interessant of "fanciful" zijn en daarnaast teveel doen denken aan de aliens uit Edge of tomorrow. Het blijft toch een lastige klus om buitenaardse bezoekers op een zowel nieuwe als intrigerende wijze vorm te geven.
        Uiteraard is de tweede keer dat je de film bekijkt (zoals ik binnen korte tijd heb gedaan) betekenisvoller, en de voice-over van Louise bij de openingsscènes met haar dochter ga je dan ook anders interpreteren. Wanneer zij zich een scène “herinnert” van haar dochtertje die haar een tekening van haar ex-man en haarzelf laat zien denk je de eerste keer dat ze ontroerd is door de herinnering, maar de tweede keer begrijp je dat Louise feitelijk geschokt is door het onverklaarbare (want flash-forward-)beeld, en tegen Ian zegt ze dan ook: “I’m not sure it’s something I can explain”; dat geeft de film een emotionele laag die je pas bij een herkijkbeurt kan onderkennen en waarderen, met een impact vergelijkbaar met die van The sixth sense maar met dit verschil dat dáár het personage van Bruce Willis dezelfde schok krijgt als de kijker, terwijl in deze film Louise weet (maar de kijker niet) dat de beelden van haar moederschap niet in het verleden kunnen hebben plaatsgevonden. (Een duidelijke hint krijgen we wanneer Louise zich bij haar dochtertje de term “non-zero sum” herinnert van haar uitleg met Ian bij kolonel Weber en de zijnen.)
        Een algemener bezwaar betreft de "twist". Ten eerste weet ik niet precies wat het gegeven dat je door de taal der buitenaardsen de toekomst kunt "overzien" precies aan de betekenis van de film bijdraagt, ten tweede zou je de schrijvers van het verhaal en/of de film ervan kunnen verdenken dat ze dat gegeven alleen maar aan de plot hebben toegevoegd om de lezer en/of de kijker een mindfuck te kunnen bezorgen, en ten derde ben ik er gewoon nog niet uit in hoeverre dat mijn zeer grote enthousiasme voor deze film zou verminderen. Want onder de indruk van deze merkwaardige vermenging van SF en psychologisch drama ben ik zéker.
        (Erg grappig : het moment waarop wordt gevraagd waarom de aliens juist op díé twaalf plekken op aarde zijn geland. Omdat daar de bliksem het minst vaak inslaat? “The next most plausible theory is that Sheena Easton had a hit song in each of these sites in 1980. So, we just don’t know.”)

Voor mij tegengevallen deze arrival. Veel te vaag en traag deze film. Had net hetzelfde met enemy. Spijtig maar helaas niet weggelegd voor mij deze film. Muziek en acteerprestaties waren wel top. 5/10

Het buitengewoon slimme van de makers van deze film is om achterlijke mensen met een minderwaardigheidscomplex te laten denken dat ze slim zijn .
Deze mensen lopen de bioscoop uit net zoals de "Christelijke happyklappers op Scheveningen" druk gebarend van "jaaaa ik snap het" ....zo van "wat ben ik slim zeg !" ...Tijd is niet lineair !!! ik snap het !!!
Jaaa whahahahaha !!
Dat is net zoiets achterlijks als je zou zeggen "De Aarde is vierkant !!"... "Water is vuur !! "
Wel slim van de makers om achterlijke mensen te laten denken dat ze slim zijn ...Maar als je hier doorheen prikt is het gewoon een extreem onlogische film . Belachelijk .

JeanReno

Volgens mij wordt trollen op deze site niet gewaardeerd.

Bericht aangepast, houdt de discussie fatsoenlijk.

Arrival is een frisse wind door het genre dat bol staat van de films waarin buitenaardse wezens alleen zijn gekomen om de wereld (lees: Murica!) aan te willen vallen. Ditmaal landen er ook ruimteschepen in andere werelddelen en door (gebrekkige) communicatie heb je enigszins het idee dat het ditmaal echt niet alleen om Amerika draait.

Communicatie staat dus centraal in plaats van oorlog voeren. Villeneuve heeft speciaal voor de film een taal laten ontworpen die door Louise ontcijferd moet worden om vooral de belangrijkste vraag beantwoord te krijgen: waarom zijn jullie hier? Hoewel ik niet echt verrast ben door het design van de aliens, licht teleurgesteld misschien zelfs, waren die scenes bijna vanzelfsprekend het hoogtepunt. De geluiden die ze maakte waren imponerend en ik zat toch fascinerend te kijken naar de 'gesprekken'. Ook de wereld is lekker grauw neergezet, toch een onwerkelijk gezicht met zo'n verticale schotel in het weiland.

En toch weet de uiteindelijke twist me niet te raken. Het spelen met tijd ben ik nooit een erge fan van geweest, want ik ben daar dus wel te erg aan gebonden. Daarbij, het is verfrissend dat de aliens een keer goedzakken zijn, maar ze kwamen dus alleen hun taal brengen omdat ze over drieduizend jaar zelf hulp nodig hadden? En dat is dan blijkbaar gelukt aangezien de aliens alles al weten en daarom deze gift? Ik vind de uiteindelijke reden waarom ze nou zijn gekomen een beetje onbevredigend. De ontrafeling van het mysterie is echter wel slim gedaan, al voelde de visioenen van Louise mij een beetje als een sentimentele verplichting.

Wat heeft deze film, het eerste uur, een fantastische opbouw, spannend en niet wetende welke richting het op gaat. Helaas gaat het helemaal de verkeerde richting op, want na de fantastische opbouw is het een bij elkaar geraapt zooitje. Oh nu wordt het wel ingewikkeld, laten we er maar een tijddingetje in doen, dat doet het altijd goed en snapt niemand het meer.

Tegenvaller!! Had er echt meer van verwacht. Visueel is het echt een plaatje, maar hij boeit nergens. Visueel droomspel met melodramatische muziek (veel violen), maar wat zegt dit alles nou? Het kabbelt maar voor alsof er een roeibootje uit de mist tevoorschijn komt die af en toe wat wakkert en weer verdwijnt tussen de mistflarden door. Als boek zal ie best te pruimen zijn. Wie depressief is, moet 'm beslist niet lezen of zien. Het was bovendien een lange hele lange zit. Kop romp en staart zit er ook al niet in. Het wetenschappelijk geneuzel zei me ook al niks. Had meer het idee dat we een film moesten gaan zien om vooral de aarde te gaan redden door samen te gaan werken (we zijn bondgenoten, zucht). Tja jammer dat dan die verticale pissenbed niet in Noord Korea was geland, want dan hadden we echt spektakel gezien.

Zoals gezegd visueel erg mooi in dit mistige en wat donkere schouwspel. De soundtrack is mooi, maar blijft wel lang doordringen. Not my cup of tea!

Een ok verhaal maar na een tijdje wordt het echt wel wat saai... Dat de hoofdrolspelers saai en erg doodgewoon (zeg eigenlijk maar eerder lelijk) zijn, helpt ook al niet.

Intrigerende film in het genre. Voorwaarde om hem te kunnen waarderen is wel dat je interesse hebt in of openstaat voor buitenaards leven. Maar in tegenstelling tot de meeste films met dat als onderwerp, gaat het hier niet om sensatie en algehele vernietiging; er wordt gekozen voor een meer psychologische aanpak, het tempo is laag en wordt meer wetenschappelijk aangepakt. Hoewel de US Army uiteraard zijn werk doet.

Alles draait om de communicatie met de wezens. In dat opzicht zou je kunnen zeggen dat er geknipoogt wordt naar Close Encounters of the Third Kind. Het voelt fris, hoewel het denk ik niet te vermijden is dat er uiteindelijk een vrij ongeloofwaardige sprong in de ontwikkeling wordt gemaakt.

Gaandeweg vallen er extra puzzelstukjes op zijn plaats en blijkt er nóg een scifi-laagje te zijn. Dit wordt gelukkig niet al te dramatisch ingevuld, waar het met dat onderwerp (we blijven spoilerloos) veel erger had gekund, zeker in Hollywood. Acteerwerk niet spetterend, maar voldoende.

Voor de liefhebbers van het genre eens wat anders, een sfeervolle film, met uitstekende sfx en soundtrack.

Genoten van deze mooie film!

pff... deze film is nu al op de helft en er is gewoonweg niets gebeurd, behalve dat er wat grote eieren liggen. Niet te geloven, dit moet wel het record zijn wat betreft 'hoeveel tijd gaat eroverheen voordat er iets gebeurt in een film'. Deze regisseur heeft er niks van begrepen en kan beter paaseieren gaan zoeken.

De score hier is zo hoog dat ik me oprecht afvraag of iemand van het filmproductiehuis de score heeft lopen manipuleren. Maar het kan ook zo zijn dat het droppen van paaseieren op aarde en wat rare inktvisjes en zeesterren, voldoende is voor het publiek.

Doe mij ook wat van wat jij rookt?

Heb jij niet elke week buitenaards bezoek dan?

'helpdefilm', hmm. Beter blijf je maar van film af.

Ja maar Arri, jij bent ook bevooroordeeld hè, bij je waardering voor ARRIval ...

Een IQ-filter op de reacties zou geweldig zijn.

Moet ik mij dat aantrekken vanwege mijn onschuldige grapje?

Was geen reactie op jou. Gaat meer over de 'er gebeurt niks'-reacties, inktvisjes, lelijke hoofdpersonen, in slaap vallen etc.

Okee! Sluit ik me bij aan.

Nu weet ik niet of Roger door de IQ-filter is geraakt. Hij had toch meteen moeten doorhebben dat het niet over hem ging?

Touché!

Buitenaardse wezens die een bezoekje komen brengen aan de aarde, ik heb het altijd maar een bespottelijk idee gevonden. Als ze in vrede komen en ons iets willen aanbieden (een medicijn, of iets dergelijks), dan rijst onmiddellijk de vraag waar wij dat in vredesnaam aan te danken hebben en waarom dat niet veel eerder gebeurd is. Hebben ze kwaad in de zin en willen ze iets van ons hebben, nou, dan komen ze van een koude kermis thuis, want er valt hier niks meer te halen; alle grondstoffen zijn zo goed als op.

De boodschap in de film is niet onaardig, maar op een gegeven moment beginnen die cirkels ook aardig op mijn zenuwen te werken. Forest Whitaker heeft zo'n raar nietsbetekenend rolletje.

Misschien zijn ze op zoek naar zuurstof. Of water.

En aliens kunnen niet barmhartig en/of nieuwsgierig zijn? 't Is maar een gammele theorie om een hele niche aan films af te schrijven.

Misschien komen ze wel metaal halen, en trekken ze alle auto's de lucht in met een gigantische magneet. Of papier, kunnen ze nog net voor de volledige digitalisering onze boekenwinkels leegroven. Je weet het niet!

Jaja, een levensvorm die intelligent genoeg is om door het heelal te reizen maar niet in staat is om papier te maken.