Chatroom (2010)

Verkeerde verwachtingen.

Wist niet veel van de film. Maar ik had wel weer eens zin in een iets horror achtigs. En ik dacht dat Nakata dat (helemaal buiten Japan) alleen maar maakte.

Dat bleek dus alles behalve zo te zijn. Deze film heeft niks met horror of geesten te maken. Kan ik de film daar niet de schuld van geven natuurlijk, alleen mijn eigen luiheid om wat meer te weten te komen over de film die je gaat zien. Toch vraag ik me af om het slim is dan met deze poster te komen.

Maar toch ga je een film een beetje kijken met de verkeerde verwachtingen en dan is het even moeilijk om over te schakelen. Na enige tijd kwam ik redelijk in de film. Die over cyber pesten, en hoe makkelijk je je anders kan voordoen op het internet gaat. Nakata heeft stijl en weet in de cyber wereld leuke plaatjes te maken. Maar kan helaas toch niet ontsnappen aan het postbus 51 gehalte van het verhaal. Weet ook niet hoe populair chatrooms nog zijn, maar kreeg ook een beetje het vermoede dat het allemaal wat gedateerd was.

Als je niet instelt op een horror, en meer op een drama film over jongeren is het niet geheel onaardig. Maar net als met zijn horror films weet Nakata me niet die mokerslag te geven waardoor het een echt beklijvend drama is.

2.5 sterren.

Live chatten.

De zogenaamde 'live' chatrooms in dit drama bieden een hoop opties. De maker laat zich daardoor niet van de wijs brengen, maar maakt wel de verkeerde keuze door een ongepast thriller-element toe te voegen. Uiteindelijk ontspoort de film en blaast de nachtkaars van dit film-toneelstuk zichzelf uit.

Redelijk.

Goed.

Al vraag je je af waar Nakata nu weer verzeild is geraakt. Ooit dé man van de Japanse horror (al dan niet terecht) komt hij nu vaak met de meest vreemde projecten aanzetten. Hoewel het thema dan wel weer typisch iets Japans is.

De chatroom lijkt inderdaad een beetje outdated al wordt het concept wel mooi vormgegeven. Best mooie beelden in het binaire wereldje, terwijl de wereld erbuiten vaak erg grauw wordt weergegeven.

Acteerwerk is ook wel oké, Johnson is zich tegen een razendsnel tempo bekend aan het maken binnen het filmwereldje. Nakata test halverwege iets te lang de rek van de film maar tegen het einde aan raast het weer lekker verder.

Mist iets om net als een echt goeie film door het leven te gaan, al weet ik eigenlijk niet zozeer wat. Zelfs de electronic-geïnspireerde soundtrack kon mij best bekoren. Misschien ligt het aan de iets te cheesy weergave van het chatroomconcept (we lopen door een gang naar het kamertje waar we willen chatten).

Verder wel een fijn en goed filmpje. Jammer dat z'n andere projecten zo lastig aan te komen zijn.

3.5*

De pseudo-psychologisch thrillertje over internet en de realiteit. Interessant en actueel gegeven toch? De grote vraag na het zien van deze film blijft echter: Wie is nou de grote boosdoener? Het internet, of de psychopaat?

William zet een prima rol neer als manipulerende en vernietigende gestoorde geest. Ook zijn vrienden zijn stuk voor stuk mensen die wel meer dan één probleem hebben. Erg ongeloofwaardig is dit niet. Ze hebben elk flink wat bagage, en dit is ook redelijk goed uitgediept. Niet veel zodat het over the top wordt, maar ook niet te weinig waardoor het verwarrend is.

De afwisseling tussen felle, overheersende kleuren en grauwe en donkere tinten ervaarde ik soms als onprettig. Misschien komt dit omdat ik de film 's nachts in het donker keek. De klei animatie fragmenten waren wel zeer mooi om te zien.

Geen slechte film, maar af en toe werd de vaart er een beetje uitgehaald. Het was ook totaal anders dan ik eerder verwacht had, dat zal ook wel meespelen in mijn belevenis van de film. Niet slecht, maar ook niet bijzonder.

Prima gegeven maar matig uitgewerkt met een beetje meer aandacht had men hier een prima film van kunnen maken.

never talk to strangers

Poeh, ik vind het een moeilijk wat ik nou precies van de film vind.

Laat ik vooropstellen dat de film niet slecht is maar alsnog

heeft het me niet op een dusdanige manier getrokken dat ik

er van onder de indruk van ben.

Ik vind dat je bij deze film (dat geldt voor mij persoonlijk dan) dat

je erg goed moest opletten tussen de momenten van werkelijkheid

en fantasie. Mijn gevoel tijdens de film was dat de film niet hoger dan

een 2.0 * zou krijgen omdat het me totaal niet pakte. Het einde maakt

daarin tegen weer wat goed! Vond het einde misschien wel voorspelbaar

maar was wel het einde dat er moest zijn. Zo'n afsluiter was logisch.

2.5 *

Ik vind dit een volstrekt mislukte poging om een 'intelligente' film te maken. Zelfoverschatting en pretenties alom - maar er wordt niets waargemaakt. Oninteressante plotjes en gepruts met stijlen is het enige dat overblijft. Heel teleurstellend.

Oh, waren chatrooms niet tien jaar geleden actueel? Nu niet echt meer, dacht ik.

Tegenvallende film waarin een aantal tieners elkaar in een online chatroom ontmoeten en elkaar aansporen tot verschillende dingen. Het verhaal is nogal fragmentarisch en pas tegen het einde krijgt het plot wat meer vorm. De vormgeving van de chatrooms is wel aardig gedaan, maar wordt al snel eentonig. Ook zijn de personages nogal stereotiep en de dialogen weinig boeiend.

Het concept voor deze film is erg interessant maar de uitwerking is helaas een stuk minder.

Aan creativiteit en ambitie is geen gebrek maar het scenario en licht geforceerde dialogen geven de film iets oppervlakkigs. Nu hoeft dit niet bezwaarlijk te zijn. De wereld van de chatrooms zal vast iets van deze sfeer hebben maar voor het kijkplezier had ik toch liever wat beter uitgewerkte personages gezien. Nu is het eigenlijk niets meer dan een stel gefrustreerde tieners die nauwelijks iets te melden hebben.

Absoluut pluspunt van de film is Imogen Poots. Ik had haar al gezien in Solitary Man en Centurion en ook hier steelt ze weer de show. Een prima actrice en erg mooie verschijning.

Redelijk.

Na het ietwat moeizame begin is dit toch best een aardige en zeker ook originele drama / thriller. Het verhaal is boeiend, zit goed in elkaar en maakt duidelijk wat je met het hedendaagse internet inclusief mobiele internet teweeg kunt brengen (wat in het echt ook wel gebeurt). De stijl hoe men de chatrooms verfilmde was best fraai en goed gedaan. Het minpunt van deze film vind ik eigenlijk de cast die me niet echt kon overtuigen m.u.v. Imogen Poots die er ook nog eens leuk uitzag. Al met al toch wel een verrassend goede film.

Zo en nu ga ik eens lekker chatten in een suicide chatroom

Aparte film, het concept van enkele jongeren die samen chatten leek me nu niet meteen ZO interessant. Maar Hideo Nakata visualiseert dat op een zeer creatieve manier. De chatters hebben natuurlijk hun bagage, maar tja, anders had je denkelijk ook geen goeie film. Af en toe slipt de film wat van de sporen en zijn er vragen onbeantwoord. Een film dus waar ik zeker van genoten heb, maar die toch niet helemaal een bevredigd gevoel achterlaat. De mooie aanpak kan het te lichte verhaal niet helemaal boeiend maken. Wel blij dat de film enkele actuele thema's durft aan te snijden.

Deze chatroom is aardig opgezet met een stijlvol blauw hotel dat als basis dient voor de communicatie waarbij er in royale kamers gesprekken gevoerd kunnen worden. Zo is er een kamer met graffiti waarin iemand gepest wordt en eentje waarin een vrouw kinderen verleid om zelfmoord te plegen. Het groepje van vijf (met uiteraard weer een neger) praat onderling over een aantal onderwerpen en al gauw komen Jims moeilijkheden naar boven. De voorgeschiedenis bij ieder individu en de animaties vond ik niet helemaal nodig maar eigenlijk zat ik min of meer 'aan de buis geluisterd' dus als thriller is het zeker geslaagd. Wel een afschuwelijke poster.

Een matige drama/thriller film...

Kan geen verhaal volgen, geen spannend verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Perfect achtergrond muziek (Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit...

Geen moeite waard...

Deze dvd eens geprobeerd en vond het wel een goeie film. De chatrooms waren wel origineel uitgebeeld, net als het verhaal.

De cast deed het ook niet slecht en kwam overtuigend over.

'k vond het wel de moeite om gezien te hebben.

Leuk vormgegeven maar uiteindelijk nogal simplistische thriller over vijf tieners die elkaar in een exclusieve chatroom leren kennen. Eén van hen heeft echter sinistere motieven. De cast bestaat uit akteurs die het inmiddels gemaakt hebben, maar hier presteert men helaas nog matig. De schuld ligt vooral bij regisseur Hideo Nakata, die weliswaar zorgt voor een visueel aantrekkelijke film, maar daarbij vergeet een interessant en/ of boeiend verhaal te vertellen.