Kid Millions (1934)

Dit is een van mijn favoriete films allertijden.

Ik vind Eddie Cantor en Eve Sully gewoon erg grappig en de liedjes in deze film zijn geweldig.

Lucille Ball is te zien als Goldwyn girl.

Een van de Goldwyn girls is Bonnie Bannon,de grootmoeder van een Amerikaanse vriend van me!

Deze film kan ik en heb ik vele keren [ge]zien!

Deze muzikale komedie mist de inventieve choreografie van Busby Berkeley en de glamour van Florenz Ziegfeld. De grote shownummers kunnen simpelweg niet tippen aan die in 42nd Street en Gold Diggers of 1933, al komt het (in Three Strip Technicolor gefilmde) slotnummer behoorlijk in de buurt. Maar Eddie Cantor is in absolute topvorm en zijn 'dansduel' met The Nicholas Brothers is geniaal. Arthur Sheekman, Nat Perrin en Nunnaly Johnson zijn verantwoordelijk voor het script dat Cantor als gegoten zit en vol zit met hilarische dialogen die soms als een spervuur worden afgeschoten en je best wel eens de slappe lach zouden kunnen bezorgen. Eddies kennismaking met zijn 'moeder' ("You look a bit young to be my mother. How old are you?" "I'm 19" "Gee, I'm 25... maybe I'm YOUR mother!") en zijn 'oom' ("You don't kiss like mum, uncle Louie!") is subliem. Eva Sully is een genot als de volstrekt gestoorde Princess Fanya, de dochter van Sheik Mullah [Paul Harvey] met wie Eddie eveneens de ene na de andere woordspeling uitwisselt. Dat Eddie Cantor ook kon ontroeren blijkt wel uit zijn prachtige vertolking van het dromerige 'When My Ship Comes In', een sentimenteel lied dat het publiek tijdens de depressie in het bijzonder geraakt zal hebben. Een heerlijke film!