The Bad Batch (2016)

Doet mee in de competitie van het Filmfestival van Venetië (Gouden Leeuw) eind deze zomer. En is ook geselecteerd voor Toronto. (TIFF) The Bad Batch werd omschreven als "'Road Warrior' meets 'Pretty in Pink' with a dope soundtrack." en "If 'El Topo' and 'Dirty Dancing' had a baby ..." Het maakt mij alvast benieuwd. Ook de rol van Jim Carrey trouwens. 'A Girl Walks Home Alone At Night' helaas nog niet kunnen zien, maar die trailer was fantastisch.

The Bad Batch kreeg -ondanks de extreem uiteenlopende reacties- de Special Jury Prize in Venetië. De nietszeggende clips, de zeer wisselende reviews (lots of love, lots of hate), ... Het maakt mij alleen nog maar méér benieuwd.

Ik kijk hier ook erg naar uit. Het concept heeft in ieder geval potentie.

Netflix heeft overigens de rechten gekocht las ik.

The Bad Batch Trailer #1 (2017) | Movieclips Trailers - YouTube

Die trailer

Kijkt DVD-T ook mee?

Yep. Damn, wat een heerlijke trailer En wat een cast. Ook met Jim Carrey en Diego Luna.

Staat daar als genre echt romantiek? Dat geeft de trailer compleet niet weg.

De kern van de film leunt op een prille romance, in die zin kan ik de term begrijpen. Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat de film binnen het gevreesde (hèhè) genre valt.

Nieuwe trailert:

THE BAD BATCH [Official Trailer] – June 23rd 2017://NEON - YouTube

Ik weet niet wat dat is met die lage scores, maar op basis van die twee trailers is dit een grote kanshebber voor film van het jaar voor mij.

Ik blijf romantiek en de trailers niet met elkaar vinden rijmen. Voor degene die hem gezien hebben: zet de trailer je echt op een ander spoor? (Niets mis met romantiek).

Het is een intrigerende mix van meerdere genres: western, sciencefiction, thriller, actie, drama en horror.

Wat een toffe vrouw, die Ana Lily. Interview van 20 minuutjes op Filmspotting over (o.a.) The Bad Batch.

Hoop dat er een reguliere release inzit (en dan niet in 2018 pas)!

In Venetië had ik gehoord dat Netflix hem had aangekocht maar wanneer die hem gaan brengen is altijd een groot raadsel. Ik zou geen reguliere release in de bioscopen / filmhuizen verwachten. Dat kun je echt vergeten.

Vanaf vandaag in de bioscoop (US) en verkrijgbaar on demand via iTunes en Amazon.

Tof, ben hem binnen aan het halen. Kan niet wachten!

Erg fijn en vooral stijlvol filmpje.

Arlen, het hoofdpersonage vertolkt door de aantrekkelijke Suki Waterhouse behoort tot 'The Bad Batch' en wordt daardoor verbannen naar een niemandsland midden in de woestijn dat me ergens deed denken aan een barbaarse versie van het Burning Man Festival. Al snel wordt ze gevangen genomen door een groep body-buildende kannibalen waarna de film pas echt van start gaat.

De film moet het vooral hebben van zijn eigenzinnige stijl. Zo zijn de vormgeving en cinematografie tot in de puntjes verzorgd en ook de soundtrack mag er wezen. Ace of Base, Die Antwoord en Culture Club volgen elkaar in rap tempo op, maar er wordt ook regelmatig gebruik gemaakt van "atmospheric wooshing" zoals ze dat in het geval van Twin Peaks noemen. Gelukkig neemt de film zichzelf ook totaal niet serieus wat ergens ook wel weer schuurt met het artsy-fartsy type film dat het pretendeert te zijn.

Zoals wel vaker bij dit soort films heeft het verhaal vrij weinig om het lijf en worden scènes lang uitgesponnen zonder dat er veel wordt gesproken. Ik vermoed dan ook dat dit niet de laatste keer zal zijn dat de term "style over substance" hier de revue zal passeren. Ik kan gelukkig prima genieten van dit soort films al kan ik mij toch niet aan de indruk onttrekken dat er meer uit te halen viel wat plot betreft. Zo blijven bepaalde zaken wel erg onderbelicht. Ik had bijvoorbeeld graag meer van het geweldige personage van Keanu Reeves willen zien. Ook had de film iets korter mogen zijn. Door het trage tempo is twee uur toch net iets aan de lange kant. Desondanks heb ik erg genoten, maar had toch net iets meer verwacht op basis van de trailer.

Dan iTunes ik hem ook. Wie weet hoe lang het nog duurt, en of hij überhaupt wel uitkomt

De film past in ieder geval perfect bij dit broeierige weer!

Hoe doe je dat, iets uit de US store kopen?

Bedankt, dat gaat hem niet worden vrees ik. Wel jammer, want er staan toch altijd wel indies op die lastig elders zijn te verkrijgen.

Ik heb dat riedeltje destijds afgewerkt om de filmstruck app (criterion films on demand) te kunnen installeren op de iPad. Is niet moeilijk, gewoon stap voor stap instructies opvolgen. Maar je moet er wel zin in hebben, ik vind dat soort dingen voor elkaar boksen altijd erg leuk. Niets fijner dan iets verwerpelijks als een regiorestrictie omzeilen.

Dat is inderdaad wel te doen, maar het betalen (en daar gaat het hier om) is voor mij een ander verhaal.

Aan mij de eer om de eerste uit het "hate" kamp te zijn, die zijn mening ventileert. Het gebeurt me eigenlijk maar zelden dat ik echt kwaad wordt op een film. Dit is een van die zeldzame keren.

Wat een hemeltergend pretentieuze meuk. Het is niet origineel, het schokeert om te schokken, het tempo is hemeltergend oneven, de karakters worden op het aller aller laatst nog een heeeel klein beetje uitgewerkt. Maar het ergste is denk ik nog wel de complete humorloosheid van het gebeuren. Brrr, dan was de Brown Bunny nog om te lachen.

Elke referentie die er in zit en dat zijn er al snel veel in dit genre, is telkens weer een pijnlijke herinnering aan een film die wel leuk was.

Het mag duidelijk zijn, dat deze me compleet het verkeerde keelgat inschoot.

Love.

Zoals mijn voorganger het 'hate' kamp aanhangt, zo enthousiast ben ik. En dat terwijl ik toch normaal gesproken niet zo gauw warm loop voor iets waar je 'style over substance' over zou kunnen roepen. Het was niet eens in me opgekomen nog eigenlijk, het is dat ik het hier ergens zie staan.

En zelfs als het al een terechte classificatie is, dan nog - het komt wel allemaal echt erg mooi bij elkaar. Een heerlijk bot en lomp, nietsontziend gebracht verhaal, in schreeuwend verzadigde kleuren bij elkaar in prima cinematografie, een heerlijke soundtrack die daar naadloos op aansluit - en een stoer maar toch pruilend blondje om het geheel nog een beetje extra op te leuken. Van mij mag het allemaal. En graag zelfs. Dat het narratief dan op een bierviltje past en misschien wat rammelt, wie maalt daar nog om.

Wat me dan ook nog eens erg goed bevalt is het wat aparte gevoel voor humor dat er doorheen gevlochten is. Comfort, als plaatsnaam. Did you find Comfort. Eh, nou nee, niet echt.

Dan nog de acteurs. Super mooi gecast, die Suki Waterhouse - nooit van gehoord eigenlijk, hoewel ik haar onbewust toch wel al een keer of wat in een film gezien heb, niet veel indruk gemaakt nog kennelijk. Da's nu wel anders. Maar ook nogal wat kleine bijrolletjes voor (voormalige?) A-list acteurs - Carrey, Reeves, Ribisi. Deels volslagen onherkenbaar, maar toch knap dat regisseuse Amirpour ze bij elkaar weet te krijgen en ze deze film weet te laten maken. Dat doet verlangen naar de volgende film.

En weer een film waarvan ik de lage waardering niet begrijp. Dit is weer een lekkere cult film. Wanneer een persoon behoort tot de Bad Batch worden ze verbannen naar een gebied waar geen rechten zijn. Het gebied ligt buiten Texas en valt buiten de USA en is een niemandsland. Het is een desolaat gebied met twee "steden". Een nederzetting van kannibalen en een nederzetting waar men meer respect heeft voor elkaar, maar wel waar de elite heel luxe kan leven tov de anderen. Verhaal loopt lekker traag, maar verveeld niet. Gewoon een aanrader om te zien.

“Strange, isn't it?

Here we are in the darkest corner of this earth,

and we're afraid of our own kind.”

“The bad batch” mag je gerust een uitzonderlijke en excentrieke film noemen, die de eerste 20 minuten een niet onaardige indruk op mij maakte. Een apocalyptische en krankzinnige maatschappij ergens in een woestijn op het Amerikaanse continent waar ongewenste individuen worden gedropt. Ben je een crimineel, een illegaal of asociaal persoon, dan wordt je voorzien van een kenmerkende tatoeage en een hamburger, en wordt je vervolgens achtergelaten in de verzengende hitte in dit niemandsland. Dat is dan ook wat gebeurd met Arlen (Suki Waterhouse). Allereerst slentert ze nogal achteloos en onbezorgd rond, totdat ze wordt gekidnapt door “Mad Max”-achtige woestijnbewoners. Niet veel later is ze een arm en been kwijt. Blijkt ze in handen te zijn gevallen vaneen bende gewetenloze kannibalen die nood hadden aan vers vlees voor op hun barbecue. Naast hun voorliefde voor menselijk vlees, zijn het ook nog eens fervente bodybuilders. Klinkt dit al absurd genoeg? Wacht, er komt nog meer.

Als ontsnappingsmiddel gebruikt Arlen het briljante idee om zichzelf vol te smeren met uitwerpselen (kwestie om haar eigen vlees onsmakelijk te maken), ze slaat vervolgens haar bewaakster neer en vlucht met behulp van een skateboard de woestijn in. Daar wordt ze opgepikt door een mesjogge landloper die doelloos een winkelkarretje voortduwt (en goed opletten. Misschien herken je Jim Carey wel). En op die manier komt Arlen terecht in een commune genaamd “Comfort”. Een gemeenschap volgestouwd met normaal etende inwoners die echter knettergek lijken en één of andere leider volgen die telkens maar weer bazelt over “The dream”. Het gepeupel uit Comfort voedert hij psychedelische tabletten en hij is omringd door een harem zwangere vrouwen die tot de tanden gewapend zijn met automatische geweren. Wat je vervolgens te zien krijgt is een wraakfilm die langzaamaan evolueert in een geschift, romantisch verhaal.

Eerlijk gezegd, die eerste 20 minuten waren hypnotiserend en fascinerend. Een praktisch dialoogloos indrukmakend schouwspel vol energie en kunstzinnigheden waarbij beeld, stilte en soundtrack elkaar perfect aanvullen. De amputaties zijn afschuwelijk realistisch. De hele situatie is enerzijds verontrustend en anderzijds absurd, komisch. Een futuristisch gecreëerde leefwereld. Een fantasie in filmland, maar desondanks is het niet ondenkbaar dat zulk een isolement ooit zou kunnen bestaan. Een geschikte methode om diegenen die niet in een toekomstige maatschappij passen, op een adequate manier er uit te verwijderen. Spijtig genoeg kon dit niveau niet aangehouden worden en werd het geheel een beetje te psychedelisch en lachwekkend. Ook al verraste Keanu Revees me door zijn rol als zwaar gesnorde cult-leider. Hij leek nogal op Nicolas Cage in “Arsenal” waar deze een gelijkaardig uiterlijk vertoonde.

Vanaf het fragment waarbij Arlen al hallucinerend en gedrogeerd door de woestijn liep, onderwijl een prachtig galactisch panorama aanschouwend, en blijkbaar al blij mag zijn dat ze niet in Mexico arriveerde (het was toch een heel eind dat ze had afgelegd met haar prothese), maakte het vernieuwende en unieke karakter plaats voor iets wat minder fascinerend was. Ik besef wel dat Arlen een innerlijke strijd voert waarbij ze de beide leefwerelden afweegt met elkaar. En dan is er ook nog de invloed die Miami Man (Jason “Conan the barbarian” Momoa) op haar heeft. Een indrukwekkende verschijning die romantische gevoelens ontlokt bij Arlen. Tevens vroeg ik me af waar die sekteleider het juiste materiaal kon vinden om zo’n luxueuze woning op te bouwen. Zelfs watertoevoer is er voorzien voor het overdekt zwembad. Ik twijfel eraan dat ze dit allemaal op de vuilnisbelt gevonden hebben.

Maar toch is dit voor mij een meer dan geslaagde film. En niet vanwege de brutale agressiviteit of de weerzinwekkende gebruiken. Misschien ben ik enthousiaster over het exploitatie gedeelte waarmee het allemaal begon. En vond ik het psychedelisch, romantische iets minder geslaagd. Maar hoe inventief kan je wel zijn om een soundtrack te voorzien van “Ace of Base”, “Culture Club” en “Die Antwoord”? Een aanrader (indien je open-minded bent tenminste) en ik wed ervoor dat je op het uiteinde ook medelijden hebt met de kleine Honey (Jayda Fink)

3*

Je kunt hem al selecteren in Netflix, maar hij is nog niet toegevoegd. Weet jij wanneer hij komt, kappeuter?

Goeie vraag. Netflix Media Center heeft de titel nog niet opgenomen in de lijst. En op Wikipedia staat de titel ook nog niet vermeld.

De film komt september/oktober uit op dvd in de VS. Dus ja, wat is logisch.., misschien wordt het dan wel 2018 voor 'ie op Netflix beschikbaar komt.

Er staan al betrekkelijk veel Originals op die je kunt selecteren via de zoekfunctie op Netflix, maar dit zegt helaas niets over de aanstaande release. Zo verschijnen Mute en The Other Side of the Wind pas in 2018, en die hebben ook al een Nederlandse beschrijving gekregen op Netflix.

slecht gaat nergens over

2*