Mr. Majestyk (1974)

Deze een week of twee geleden weer eens bekeken op het MGM Moviechanel, nadat ik hem sinds de jaren '80 niet meer gezien had.

Aardig Bronson actievehikel, met aardig uitgangspunt.

Hij krijgt goed tegenspel van Lettieri en dat levert een aantal vermakelijke en spannnende situaties en scene's op.

Nergens echt denderend of bijzonder, maar wel vemakelijk.

Een voldoende, ofwel zes sterren.

Gewoon een leuke Bronson film, over een meloenboer die het aan de stok krijgt met een wrokkige hitman. Eenvoudig verhaal, gegarandeerd amusement, een goed tempo, nu en dan goede actie en natuurlijk een vleugje humor. Naief en conventioneel voor die tijd.

Het einde vond ik onnozel en teleurstellend : enkele domme acties van de bad guys die hun sleutels op de auto laten zitten, onbeweeglijk naar Majestyk speuren vanuit die hut (geen betere manier om verrast te worden) en die een vrouw vooruit sturen om Bronson uit zijn schuilplaats te lokken gevolgd door een zwakke finale shootout . Maar ja, in de jaren '70 kon men zich dat nog allemaal veroorloven.

Verdomme.

Het verhaal begint ijzersterk en Bronson is übercool. E.e.a. is onvoorspelbaar, een pré die zelden voorkomt. Maar dan..

We zitten iets verder dan halverwege de film en ik krijg het gevoel in een episode van The Dukes vs Starskey meets the A-Team te zijn beland. En dat vind ik niet leuk. Ik heb namelijk de luxe cinema-set niet ingesteld om TV te kijken.

De teleurstelling komt vooral vanwege een klein maar vervelend hiaat en, nog minder, een reeks onwaarschijnlijkheden die weinig te maken hebben met de goede eerste helft. Het einde stelt dan ook nog eens teleur.

Verdomme dus..

Redelijk.

De acteurs Charles Bronson & Chuck Norris zijn van kindsbeen af mijn favoriete actiehelden geweest. Zij namen het steevast op voor de kleine man die onrecht werd aangedaan en konden dit doen doordat ze ooit in één of andere oorlog, meestal Vietnam, geleerd hadden hoe ze zich moesten verdedigen.

Deze had ik nog nooit eerder gezien maar een drietal jaar geleden speelden ze hem eens op de BBC en mijn recorder stond klaar. Vandaag is het er eindelijk van gekomen om hem te bekijken.

Hij volgt het gekende stramien, weeral is Charles Bronson ongewild slachtoffer van gewetenloze misdadigers en moet hij op zijn eentje de boel zien te redden. De plaatselijke politie bestaat uit een bende losers die niet veel meer kunnen doen dan vanop de zijlijn toekijken hoe Charles de held uithangt en de misdadigers in hun plaats uit de weg ruimt !

In de jaren '70 zal dit allicht een goeie film geweest zijn maar naar huidige maatstaven viel hij best tegen, in dit genre is er al véél straffer spul verschenen !

Maar toch vond ik het plezant om hem eens gezien te hebben, al is het maar voor de melige jaren '70 muziek en de beelden van hoe de Wereld er toen uitzag. Wat actie betreft zag het er best leuk uit maar het kwam allemaal erg gedateerd over, tsja...

6/10.

Ik vond het leuk om Charles Bronson nog eens aan het werk te zien,

maar meer dan een nostalgische trip is het niet geworden.

Als je dit soort wraakfilms graag ziet ben je tegenwoordig beter af met films zoals "Taken (2008)", "Death Sentence (2007)", "Cape Fear (1991)", "Panic Room (2002)", "Red Eye (2005)", noem maar op.....

Best een aardige film. Het verhaaltje komt goed over en Bronson is geweldig als Vincent Majestyk de meloenenteler. Ook Al Lettieri en Linda Cristal deden het goed. Ook zat er dicht bij het einde een leuke achtervolging scene. Ik hou hier wel van dus 3,0.

Vermakelijke actiefilm waarin Charles Bronson alleen maar zijn meloenen wil oogsten. Hierbij wordt hij tegengewerkt door een crimineel en de politie. Goeie openingsscene en een aantal geweldadige momenten waarbij de meloenen zelf ook niet ongedeerd blijven .

Zowel Charles Bronson en Al Lettieri als de badguy bezitten genoeg charisma om deze film meer dan kijkbaar te maken.

Een Bronson film zoals ik ze graag zie.

Bronson heerlijk koel, die alleen maar om de oogst van zijn meloenen geeft en ook niet gediend is dat de immigranten die voor werk komen worden gediscrimineerd. Dat komt hem natuurlijk weer goed uit.

Het stuk dat op de Dukes lijkt past niet echt in de film. Het zit wel goed in elkaar behalve dat de auto, bestuurd door de vrouwelijke immigrant, stuitert als een gek en Bronson zogenaamd achterin de bak moet liggen. Dat komt niet echt geloofwaardig over maar drukt de pret niet.

Behoorlijke actiefilm met Charles Bronson met zijn "usual flair" en "stielkennis" in één van, naar mijn gevoelen, betere rollen.

Eens te meer is hij de man die het goed bedoelt maar door omstandigheden, waaraan hij geen schuld draagt, kennis maakt met de misdaad.

Gelukkig is hij geen doetje en dat leidt naar een spannende ontknoping.

But I'm gonna get you, my baby. Geweldige bullebak, die Lettieri. Bronson heeft er een zware kluif aan, al trekt zijn karakter mooi niks aan van de beruchte reputatie die de maffioso heeft. Leuk, die houding en pit hebben de grotere personages wel, maar een weerhaakje die ze bijzonder maakt en zo'n filmpje net dat beetje extra geeft, dat dan weer niet.

Een koppige meloenenman met een verleden als oorlogsheld, zo'n verhaaltje en dat met wat redelijke actie hier en daar. Met name op het eind. Nog wel aardig is de ommezwaai van Renda. Van een stoere, onbevreesde gangster naar iemand die verandert in een laffe wezel, verstijfd van angst. Verder heeft het wat te weinig om echt aan te spreken.

De derde keer dat ik deze zag en hij blijft goed. Slow motion Bronson in een mooie wraakrol en in een prachtige omgeving met geweldige attributen. Neem alleen eens die auto's. Memorabel vind ik sowieso die rit met die pickup truck door dat onherbergzame gebied. Lettieri heeft een prima rol als boef en Koslo is de perfecte slijmbal. Dit zorgt in ieder geval naast de actie af en toe voor een humoristische ondertoon.

Dit coole actieverhaal vond ik toch wel een van de betere Charles Bronson- films uit de jaren '70. Gebaseerd op een scenario van Elmore Leonard(Get Shorty, Jackie Brown) Het is een eenvoudig verhaal van de goede versus de slechterik maar de ietwat ongebruikelijke personages maken het de moeite waard. Denk dat het de enige actiefilm is waarin een meloenenteler als held een vendetta tegen de maffia begint. Regisseur Richard Fleischer weet met een paar wendingen, lekkere auto-achtervolgingen, schietpartijen en knokpartijen er heerlijk tijdverdrijf van te maken! Wat een ongelooflijke wilde eind-achtervolging met een Ford-truck die wel lijkt te vliegen door het hobbelige Colorado-landschap! Bronson met zijn gebruikelijke stille, stoïcijnse hardheid werkt altijd goed als stoere aanwezigheid in wraakfilms. Linda Cristal met lang glanzend zwart haar speelt een leuke pittige love-intrest. En ook Al Lettieri als Frank Renda en Paul Koslo als Wannabee-gangster leveren goede bijdrages. Ja dit was voor mij een fijne en strakke jaren '70 actiefilm!

Mr. Majestyk draait om Charles Bronson als mr. Majestyk. Een op het oog simpele meloenenkweker die zich ontpopt tot een ongewone actieheld die zonder rare trucs en coole oneliners maar gewoon heel soeverein, rechttoe rechtaan en bedachtzaam het onrecht bestrijdt dat hem overkomt.

Hij is echt. Hij is integer. Hij speelt het gewelddaige spel niet uit politieke of ideologische overwegingen. Hij handelt niet uit vaderlandsliefde en probeert niet om een internationaal conflict te bezweren. Het gaat hem niet eens om een vrouw. Althans niet als aanleiding voor de strijd die hij aangaat met zijn kwelduivels. Het gaat hem enkel en alleen om het feit dat het hem onmogelijk wordt gemaakt zijn met liefde gekweekte meloenen te oogsten.

Mr. Majestyk is een landbouwer. Hij draagt een platte pet, verschoten jeans. Hij rijdt in een oude pick-up. Hij heeft een oogje op een Mexicaande immigrante. Hij is scherpzinnig en doelgericht. Zijn samengeknepen ogen staan altijd gericht op de essentie. Nooit op afleidende bijzaken. Zijn weinge omhaal van woorden raakt meteen de kern. Hij is zonder berekening en hanteert geen dubbele agenda’s. Hij leeft sober. Hij is het schoolvoorbeeld van een asceet.

Zo. Dat is nogal wat tekst over de protagonist. Dat ligt niet per sé aan mij. Dat ligt in de eerste plaats aan de film. De film draagt niet alleen de naam van zijn protagonist, maar laat tevens alles afhangen van zijn protagonist. Majestyk bepaalt het verloop van het verhaal. Afgezien van twee externe ingrepen van schrijver Elmore Leonard die nodig zijn om het verhaal op gang te helpen, zijn het verder enkel en alleen de acties van Majestyk die de voortgang bepalen. Tot dat besef komen de andere personages in de film ook. Zoals de keiharde gangsterbaas Renda met wie Majestyk een film lang in de clinch ligt en die evenals de kijker geleidelijk ontdekt dat de inferieur geachte boer niet de onnozele en toegeeflijke persoon is voor wie iedereen hem aanziet.

Een film van Richard Fleischer. Helder, eenvoudig, puur. En spannend. En vol fijne actie. En natuurlijk met de heerlijk lijdzame Charles Bronson. Goeie film.

Meloenenman.

In de jaren-80 werd deze film nogal eens op TV vertoond, en dat had een wat onverwacht effect: mijn vader werd fan van Bronson. Dan wel beperkt tot zijn rol in deze film geloof ik, maar niettemin, met het woord 'Meloenenman' kon je hem moeiteloos naar de televisie lokken. Daarom met behoorlijk wat nostalgie en weemoed herzien, voor het eerst in een jaar of dertig.

En ja, wat zal ik eens zeggen. Een van de eerste films volgens het recept wat later zo'n cliche zou worden voor alle Bronson films, en waarschijnlijk wel de beste uit die hele reeks. Maar dat maakt het nog niet meteen tot een goede film. Het verhaal komt eigenlijk niet heel veel boven het niveau van een aflevering van The A-Team uit, en de acteerprestaties zijn nou ook niet heel bijzonder - ook niet de fysieke acteerprestaties. In de actie - vooral tijdens de achtervolging - daarnaast ook nogal wat getruc dat indertijd misschien geloofwaardig gevonden werd, maar nu echt genadeloos door de mand valt. Ford heeft kennelijk indertijd nogal reclame gemaakt met dat Majestyk's gele pickup een standaard fabrieksmodel was - maar ik vraag me dan wel af hoeveel ze er daarvan kort gereden hebben bij de opnames van de achtervolging.

Niet echt een goede film dus. Maarja, met nostalgie valt niet te spotten.