The Long Walk Home (1990)

The long walk home is een prima film, met een mooie rol van Dwight Schultz (murdock van het A-team) alleen het einde is behoorlijk afgeraffelt dat had echt beter gekunt..

The Long Walk Home is een behoorlijk sentimentele film, met nogal oppervlakkige personages en een plot dat het geheel wel érg zwart-wit (ha!) stelt. Wat de film doet, doet het goed; het probleem is echter dat dit nooit echt iets wat boven de middelmaat uitsteekt (al was Dylan Baker inderdaad erg overtuigend als naar mannetje). De boodschap is te weinig subtiel, en het tenenkrommende eind zorgt uiteindelijk toch nog voor dat laatste halfje aftrek.

2,5*

Racisme is iets lelijks. Iedereen kent Rosa Parks, het symbool van verzet tegen de segregatiewetten in Amerika... de vrouw die weigerde haar plaats af te staan aan een blanke in de bus. Wat volgde was een busboycot die een jaar lang duurde. Heel wat zwarten kozen ervoor om te wandelen naar hun werk, en er werd een systeem van carpooling georganiseerd. Het dagelijks wandelen naar het huis van haar werkgevers de Thompsons overkomt Odessa, een dienstmeid. De vrouw des huizes, Miriam, is begaan met haar dienstmeid ter harte maar botst daarmee met de traditionele waarden van haar man en familie.

Hoewel niet slecht ken ik heel wat betere films (The Help, The Butler, Hidden Figures) over de strijd van de afro-amerikanen voor hun civil rights. Dit is er één waarin niet zoveel gebeurt en met te weinig aangrijpende scènes om het tot een blijver te maken . Dwight Schultz nog nooit zo serieus gezien.