Genius Party Beyond (2008)

1 (Dimension Bomb) Wouw, ben sprakeloos. Enorm fragmentatisch, veel extreme verschillende tekenstijlen, dimensies die in elkaar vloeien, overgaan, snelheid dat toeneemt, dan weer sterk in gas afneemt. Moeilijk om er iets van te brouwen, experimenteel, licht psychedelisch, soms meditatief. De muziek ligt mij niet helemaal, maar dit is wel helemaal mijn ding. 5*

2 (Gala) Stuk conservatiever. Had waanzinnig kunnen zijn als het een geluidspektakel van jewelste was geworden. Wanneer alle diverse instrumenten hun ruimte hadden gehad om afzonderlijk te schijnen, elkaar te versterken en tezamen naar een geweldig hoogtepunt te werken, dan was dit filmpje erg gaaf geweest. Maar de soundediting leek, vreemd genoeg, op een tweede plek te komen. Dit blijkt bijv. wanneer de rots uiteenkraakt, maar we het kraken verder niet horen. Terwijl juist dit kraken iets overweldigend had kunnen zijn, en daarmee het vervreemdende van de rots had kunnen versterken. Nu zien we instrumenten hun ding doen terwijl we andere dingen horen. Jammer. Werkt vervolgens naar een conclusie toe die verplicht aanvoelt en we al vaak genoeg eerder gezien hebben. Ik denk dat ze beter een muzieknummer als uitgangspunt hadden kunnen nemen en daar een geweldige animatie omheen hadden kunnen bouwen, ipv vice versa. Het bombastische en licht psychedelische van de animaties naar het einde toe maken wel wat goed.3*

3 (Moondrive) Geweldige animatiestijl. Een speelse, ruwe, schetserige animatievorm met leuke 2d-cardboard effecten. Plot laat het echter afweten. De maan wordt gebruikt als alternatieve wereld, waar alles kan en mag, en waar een lichte vorm van anarchie heerst, wat veel situaties erg leuk maakt. Maar voor meer wordt de maan niet gebruikt en het plot verzand tot een conclusie die we al vaker hebben gezien. Had liever geen plot gezien en vooral anarchie, of een sterker plot. Met zulke leuke animaties en personages voelde dit als een gemiste kans. *3,5

4 (Toujin Kit) Wederom een geweldige animatiestijl. Dit keer een futuristische realiteit met vrij echte mensen/robotten. Fraaie decors, met veel achtergrond details. Deed me enkele keren denken aan de Metropolis/Shinra-achtige industriële wereld van FF7. Jammer dat ervoor gekozen is om een ‘kawaii’-gehalte te implementeren door knuffels te gebruiken en roze sterretjes wanneer iets uiteen plopt. Had liever een iets gruwelijkere horror/manga-esque vorm van transformaties gezien, maar dit is waarschijnlijk puur persoonlijk. *3,5

5 (Wanwa the Doggy) De smet op deze release. Portretteert een droomwereld van een klein kind met krijt/schets animaties. Het kind wordt voortdurend achterna gezeten door monsters en de kleuren vliegen je om de oren. Moeilijk om ook maar enig affiniteit te voelen met het kind; de achtervolgingen van monsters stapelen zich op maar het kan je weinig schelen of het kind wel of niet gepakt wordt. Het einde stoorde me net zoveel als bij Gala; wederom een verplichte conclusie om het verhaaltje af te ronden. 2,0*

Een heerlijk toetje na Genius Party. Vind Beyond net iets beter omdat hier voor mij niet echte missers tussen zitten. Prachtige verscheidenheid aan animatiestijlen, waarin vooral Moondrive erg origineel is. Topper voor mij was toch wel de opener, Dimension Bomb. Heel dynamisch en vreemd filmpje dat er niet alleen chique uit ziet, maar op audiogebied ook erg weet te scoren met enerzijds rustige pianostukken en anderzijds opzwepende industriële electronica.

Wanneer verschijnen Genius Party en deze eens op DVD in het Westen?

Heb beide partijtjes weten te bemachtigen. Helaas zijn de subs zeer schaars (als iemand zich geroepen voelt me te PM-en, graag! ).

Tóch kon ik het niet laten Dimension Bomb alvast even te bekijken, subs of niet, en het is mijn overtuiging dat van de emotie die deze film uitstraalt nog geen bijvoeglijk naamwoord is verzonnen.

Wat een sfeer zeg. Echt niet te geloven. Misschien wel de mooiste 20 minuten anime die ik ooit zag. Alleen hiervoor zou ik al grof geld willen neertellen om een luxe editie uit Japan over te laten vliegen. Kan Morimoto lekker verder werken aan zijn volgende langspeler.

Omdat ik Genius Party zo snel niet kon vinden, ben ik direct maar met Beyond begonnen. Volgens mij ging Morimoto hier als enige écht beyond en ik denk dat bepaalde personen dit echt niet gaan (willen) missen. Maar die personen weten hier natuurlijk al lang van.

Goed, beginnen bij het begin: Gala. Leuk idee wel, eigenlijk iets waar ik als klein kind vaak van droomde. Concept richt zich wel iets teveel op de ontknoping, maar dat is niet zozeer het grootste mankement, want dat was namelijk de soundtrack. Met een mogelijkheid tot het creëren van een auditieve kakofonie om zo de climax meer kracht bij te zetten zal je die toch niet laten schieten. Wel dus.. Hierdoor wordt de film eigenlijk vrij plat en mist het veel van z'n impact. Naast dat had ik toch ook wel wat moeite met de karakteranimaties, te gladjes en flets. Toppunt van Gala was voor mij toch het einde, heerlijk sereen (ik hou van cicaden.

Moondrive is direct wat chaotischer, rauwer en een tikkeltje vulgair (soort lichte variant van Dead Leaves of Trava). Qua stijl niet echt mijn ding, qua plot eigenlijk ook niet. Mij iets teveel geschreeuw en een pun die net niet werkt.

Wanwa had eigenlijk bijna een Ghibli kunnen zijn, alhoewel de stijl hiervoor iets te veel afwijkt (Yamadas even niet meegerekend). Aardig verhaaltje over een jochie dat in een soort waanwereld door een monster wordt achtervolgd en in de chaos van het ene probleem in het andere beland. Film wist me niet echt mee te krijgen, en buiten de kleurenorgasme vond ik er maar weinig aan. Krijtjesstijl is aardig geprobeerd, maar eigenlijk net niet mooi/interessant genoeg.

Tojin Kit had wat weg van Avalon. Eenzelfde soort grauwheid, waarin een vrouw wat rondhangt en poppen tot leven komen. In een 1984-achtig scenario volgt een best mooie ontknoping. Maar ook hier was ik niet echt van onder de indruk, alhoewel qua stijl (op Gala's einde na) toch het meest aansprekende (niet direct het meest experimentele trouwens).

En dan is daar Morimoto's Jigen Bakudan nog..
Een onnavolgbare audiovisuele explosie, waarin scènes elkaar in rap tempo opvolgen (settings waar je op zich al een feature van kan maken komen na één shot nimmer terug [talking about kill your darlings..]), naar logica logischerwijs enigszins wordt gezocht maar niet echt gevonden wordt, om vervolgens compleet te worden losgelaten. De stijl kan je aanspreken of niet, volgens mij mag dit toch wel revolutionair genoemd worden. Innocence, Tekon Kinkurîto, Sukai Kurora zijn dan nog stijlgenoten, maar dit ging volgens mij nog net iets verder.
Nu niet direct mijn ding, ik merk dat ik qua animatie toch van een meer ingetogen stijl hou (ik verkies de gezapige drama's vol lentebriesjes), het leunt mij ook net iets te veel op het audiovisuele, maar dit was wel een bijzondere belevenis. Gelikt, clitchy, sereen.

Al met al een aardige verzameling. Qua cijfer kom ik vooralsnog niet erg hoog uit, daarvoor had ik meer geraakt moeten worden. Maar interessant is dit toch altijd wel.

Omdat ik mij niet meer kon bedwingen, gisteren al even naar Morimot's kortfilm gekeken.

Wat mij betreft de regisseur die het medium het best beheert. Niks minder dan geniaal en een aanrader voor iedereen die ook maar een beetje interesse heeft in animatie. Morimoto heeft ook duidelijk baat bij zijn DJ-in-bijberoep ervaring.

Dimension Bomb lijkt nog het meest op z'n eigen Digital Juice. De link met Innocence en Sky Crawlers begrijp ik niet. Voor Dimension Bomb in ieder geval al 5*, binnenkort de rest een keertje kijken.

Gaat op Camera Japan draaien. Net als deel 1 vorig jaar.

Geniaal.

De intro is een kleine tegenvaller, deed mij het meest denken aan het muzikale bos in Ishii's Funky Forest, maar dan veel minder leuk en gestoord. Maar wat er dan volgt in bijna perfectie. Moondrive kent een schitterende stijl en animatie die aan Dead Leaves doet denken, Wanwa is zo mogelijk nog genialer en zonder twijfel het meest revolutionaire filmpje van de hele hoop.

Tanaka's werk is ook gaaf, al zie je wel dat het ietwat verouderd is (naar 4°C normen dan) aangezien het een uitbreiding is op een eerder stukje gemaakt voor Digital Juice. Ook Morimoto's kortfilm lijkt een vervol op Mix Juice te zijn, zelfde personage komt zelfs even voorbij. Wie Morimoto's stijl een beetje kent zal zich snel thuisvoelen, waardoor ik het ook iets minder fris vind dan Moondrive en Wanwa, maar het is ongetwijfeld wel de meeste "affe" kortfilm van de hoop. Morimoto blijft een waar genie en mag nu echt wel een keer een full feature maken.

Buiten de intro gewoon ongekend animatie talent en helemaal waar 4°C voor staat. Uitzinnig, creatief en revolutionair. 5.0* en een

uitgebreide review

Gala: Het eerste filmpje is het minste, maar nog altijd erg leuk. Visueel ziet het er mooi uit, al is het ietwat pover in vergelijking met de overige vier. Niet dat de animatie zelf minder is, maar esthetisch gezien is er weinig echte pracht te vinden. De muziek is eigenlijk van hetzelfde niveau, leuk maar niet erg bijzonder. Al om al een lekker wegkijk filmpje dat weer snel is vergeten. 3.5*

Moondrive: En hier begint de echte pracht van GPB. De animatiestijl is geweldig. Een soort jaren 30, dead leaves-look. Ook erg grappig is dat de randen soms kaal zijn waardoor het lijkt alsof je naar een bewegend schilderij zit te kijken. Ook het filmpje zelf kent genoeg humor, paar keer erg moeten lachen. 4.5*

Wanwa: Visueel de apartste van de vijf. Het doet nog het meest denken aan het Minotaures stuk uit Tekon Kinkurito. Naar mijn mening erg mooi en het weet ook precies de sfeer van het verhaaltje over te brengen. Ik had het dan ook niet erg gevonden als het nog langer had geduurd. Lief, leuk, schattig en gewoon erg mooi. 5*

Toujin Kit: Sterk filmpje met een lekker Blame-achtig gevoel. Echt heerlijk al die smerige buizen en industrieele machines. Qua animatie zelf misschien niet zo opzienbarend als de vorige twee, maar esthetisch gezien niet zoveel minder. De stiltes en de constante shots van een verlaten gang. (Waarop 'Dead End' geschreven staat) helpen mee om een desolate sfeer te creeeren. Helemaal mijn ding dus. 4.5*

Dimension Bomb: En dan endelijk de short van Morimoto die nogmaals bewijst één van de grootste animatieregisseurs te zijn. Visueel voelt het als de nieuwste aan. Veel objecten hebben een vreemd soort glans die erg dromerig werkt. Sowiezo een erg dromerig geheel met prachtige shots van verlaten wegen. Het deed me nog het meest aan een erg aangename nachtmerrie denken. Maar buiten dat is dit ook de enige short die qua soundtrack écht aangenaam is. Morimoto's DJverleden komt hier weer om de hoek kijken. De beelden dansen op de muziek. (En characters doen het lettelijk) Wat mij betreft één van de beste shorts van Morimoto en dat wil heel wat zeggen. 5*

Wanwa is uiteindelijk de winnaar maar niet door gebrek aan tegenstand. Het is wat jammer van het eerste filmpje maar verder is dit één van de beste animatiecompilatie die ik heb gezien. Zelfs nog beter dan Memorizu!

4.5*

Als geheel nogal onevenwichtig, en ook heel erg wisselvallig.

Deel 1 is nogal bombastisch, heeft een kenmerkende tekenstijl, maar is ook vooral erg mooi geanimeerd. Verder niet echt bijzonder, verhaaltje is een beetje vervelend zelfs. Kleine 2.5*

Deel 2 was het dieptepunt. Deed erg denken aan Dead Leaves, dus dat zegt ook gelijk genoeg. Qua animatiestijl spreekt het me al helemaal niet aan, maar als het dan ook een vooral vreselijk irritant en niet-komisch tafereel is houdt het al snel op. 1*

Met deel 3 wordt de stijgende lijn ingezet. Erg bijzonder en een creatieve tekenstijl die ik nog niet eerder in deze hoedanigheid zag. Leuk en liefelijk verhaaltje en leuke stemmetjes. 3.5*

Deel 4 is duidelijk de meest ingetogen van de vijf, met een maf sfeertje in een desolate setting. Animaties springen er niet bijzonder uit vond ik, maar had qua verhaal wel het meest te bieden. 3.5*

Het laatste deel is veruit de beste van allemaal. Geweldige trip met erg mooie animaties. Vertelt eigenlijk niks, maar er hangt wel een geweldig sfeertje aan. 4.5*

Gemiddeld precies 3*. Maar feitelijk wel een kleine. Zoals gezegd nogal onevenwichting, omdat het thema wel heel vrij geinterpreteerd wordt en er van cohesie totaal geen sprake is.

Welk thema werd er dan aangehaald? Dacht dat er uiteindelijk rond geen echt inhoudelijk thema gewerkt zou worden.

'Energy', zo werd gezegd althans, want ik kon het inderdaad ook amper ontdekken.

Laatste wat ik ervan hoorde was dat het puur een "genius party" zou zijn. Carte Blanche voor een aantal grote namen en opkomende talenten.

Ook het flyertje van Camera Japan gaf het aan als ik me niet vergis, en het heeft ook allemaal wel 'iets' met energie erin, maar het is wel erg onsamenhangend.

Wat een verschil tussen de filmpjes. De eerste twee waren ronduit slecht (1* niveau). Daarna wordt het gelukkig een stuk beter.

Bij het derde filmpje moest ik er even inkomen (wennen aan de stijl), maar vond ik het uiteindelijk wel een mooie kinderdroom.

De vierde is veruit de beste, heel mooi, goede sfeer en als enige had deze ook qua verhaal nog wat te bieden.

Het laatste filmpje was vooral erg mooi en in combinatie met de muziek ook zeer geslaagd. Hij had van mij nog wel meer richting videoclip mogen gaan, de stukjes zonder muziek hadden ze ook wel helemaal uit kunnen gooien.

Zijn er nog meer van deze uitgaves? Ik ken enkel nog Genius Party en Memories.

Meikyû Monogatari is er eentje, en natuurlijk ook Robot Carnival. En dan nog wat kleiner (20-30 minuten) omnibusjes van 4°C.

Gala:

Een fijne film, met een hoog tempo en vlekkeloze animatie. Al is het zeker geen match voor de troonhouders, wat betreft het brengen van vloeiende animatie. De muziek klinkt oke en de manier waarop er op een creatieve manier met muziekinstrumenten wordt omgesprongen, is niet beklagenswaardig. Dikke 4*

Moondrive:

Een bont gezelschap houdt zich op in het centrum van de maan, tussen nog meer perverse idioten. De animatie was grandioos en deed gemakkelijk denken aan Dead Leaves. De vele korte lontjes die in deze kortfilm rondlopen zijn grappig en het is allemaal binnen een oogwenk voorbij. De sfeer in deze film is optimaal aanwezig met gave muziek, veel scenes in cafes met biljarters, danseressen en randvolk. Vanaf minuut 1 ademt de film een chaotische sfeer uit waar de politie machteloos is tegen al het gepeupel. De personages zijn briljant getekend, met veel aandacht voor de ogen. Het materiële spul is ook gaaf en creatief geanimeerd, met als hoogtepunt de stuiptrekkende rupstrein. Top! 5*

Wanwa:

Een parel van een film. Ongelofelijk hoeveel werk erin moet hebben gezeten om alles handmatig te tekenen, helemaal als je in de wetenschap verkeert van het gegeven, dat de achtergronden in het begin constant radicaal veranderen. De muziek klinkt geweldig, de kleuren druipen van het scherm af, de vele monsters en de moeder zijn de bom, daarnaast is het allemaal zelfs best schattig te noemen. Een welkome zoete inval! 5*

Toujin Kit:

De stijl van animeren beviel mij niet helemaal, maar het is vooral een gebrek aan een spetterende climax die deze kortfilm parten speelt. De opbouw was zeker aardig om te volgen en de stijl van animeren deed mij wat denken aan Les Triplettes de Belville, dankzij de vele bruine tinten en het wat ruw weergegeven hoofdpersonage. Af en toe gebeurt er wat geks, zoals de wandelende knuffelberen, maar deze film vergeet om echt te exploderen tijdens de consternatie die volgt als geinig weergegeven inspecteurs onverwacht op bezoek komen. 4*

Dimension Bomb:

Kôji Morimoto, de man die verantwoordelijk was voor het falen van Memories, maar een van de betere shortfilms afleverde in The Animatrix! Deze kortfilm leunt dicht aan tegen het werk van Shinkai, vooral de manier waarop vele zaken overbelicht worden. De toonzetting van de film van Kôji Morimoto, is echter volledig anders. Er is geen tijd gereserveerd voor de liefde en gezwijmel, maar voor een hoop abstracte zaken die allemaal samenkomen en piekfijn en haarscherp op het scherm getoverd worden. Morimoto is een magiër en lijkt geen limiet te kennen, waardoor alles nooit aan kracht inboet. De onvervalste, opzwepende soundtrack haalt nog meer kastanjes uit het vuur. Superieur! 5*

Slotrede: Genius Party Beyond overtreft zijn voorganger. De 5 animatiefilms zijn onderling nog gevarieerder dan de 7 andere shortfilms. Op het gebied van muziek, werd er naar mijn gevoel ook veel meer gedaan hier. Al kwam dat vooral dankzij de stevige vinger in de pap van de absolute uitblinker: Demension Bomb. Ik kan wel zeggen dat ik extreem genoten heb van de Genius Party reeks. Ik zou het alleen maar toejuichen mochten meerdere regisseurs weer eens hun krachten bundelen om een omnibus te maken. Het klinkt als een cliche, maar iedere liefhebber van animatie zou zijn ogen de kost moeten geven en deze visuele traktatie verorberen en wel nu.

Fantastische afsluiter van het tweeluik.

Wat nogal simpel en lelijk begint met Gala, eindigt in een adembenemend spektakel van animatiepracht. Dimension Bomb overtreft misschien zelfs wel de scènes met de minotaurus in Tekon Kinkurîto. Prachtig vind ik het.

Wanwa is trouwens ook een machtig filmpje.

Voor mij begon Beyond echt overweldigend met Dimension Bomb, zowel qua muziek als qua beelden. Ik nam de volgorde van Dopke aan, dus vandaar niet 'in de juiste volgorde' bekeken, als of dat er wat toe doet.

Gala was een nogal vervelend Disney-like fantasy episode, veruit de minste van de vijf, hoewel ik moet toegeven dat het einde wel grappig gevonden is.

Moondrive zit vol humor en ziet er ook nog erg gaaf uit.

Toujin Kit is nog een aardig tussendoortje, waarna het met Wanwa lekker chaotisch afgesloten wordt.

Weer 3.5*. Toch jammer dat er altijd mindere filmpjes tussen zitten in die omnibussen.

Vandaag nog eens Dimension Bomb gekeken, echt met ruime voorsprong de beste. Moondrive #2. Ik zou Dimension Bomb zeker weten 5* geven .

Gala was behoorlijk jammer, Toujin Kit was matig. Echt leuk was Moondrive, heerlijk over the top. Wanwa the Doggy was nog beter, de wereld vanuit het oogpunt van een baby met veel kleur en gekte ging er bij mij erg goed in. Het absolute hoogtepunt was Dimension Bomb, fantastische animatie en muziek die er perfect bij past zorgden ervoor dat ik aan de buis gekluisterd zat. 4* voor het geheel.

Gaat draaien op Imagine

Yep, echt fantastisch .

Yesyesyes! Net gezien in de bioscoop en wat een ervaring! Ik was eigenlijk vooral gekomen om Dimension Bomb te zien. Dat was destijds mijn eerst aanraking met het werk van Morimoto, iemand die me met ander werk ook nog nooit teleurgesteld heeft. Geweldig om het nu op een groot scherm te zien.

Gala viel nu eigenlijk enorm mee, bleken toch een aantal leuke dingen in te zitten. Moondrive bleef lachen net als de vorige keer. Wanwa the Doggy was echt fantastisch! Wat een kleurenspectakel! Zo mag ik graag meer zien. Toujin Kit was ook deze keer weer saai. Daarna kregen we Dimension Bomb te zien, hetgeen de zaal in verwarring achterliet aan reacties als "vage shit" te horen. Wat mij betreft mogen bioscopen vaker dit soort "shit" draaien.

Ik ben een stuk minder enthousiast dan de meeste hier.

Gala wordt hier vaak als zwakste aangehaald en het is niet moeilijk te zien waarom. Heeft vaak haast iets weg van een tv-anime, met erg lelijk karakterdesign, zeker in de kleine bijrollen en een verhaallijntje dat niet pakkend is. Alleen het einde, hoewel voorspelbaar, werkte voor mij nog. 2 sterren.

Moon Drive. Laten we het erop houden dat dit niet mijn ding is. Ik vind de stijl, hoewel uniek, spuuglelijk, de humor mateloos irritant en ik hou niet van de hysterische toon. 1 ster.

Wanwa. Hier moest ik even inkomen. De stijl pakte me niet direct, maar uiteindelijk werkt het toch hypnotiserend. Helaas ook wat vluchtig en het mist iets van een context om echt te grijpen, maar het is fraai om naar te kijken. 3 sterren.

Toujin Kit. Mijn favoriet denk ik. Niet echt een originele toekomstvisie, maar de rust kon ik na de drukte van de drie voorgaande filmpjes goed gebruiken. Het design is erg mooi, de geluidseffecten zijn sterk en het verhaaltje heeft op een gekke manier iets ontroerends. Best aardig. 3,5*.

Dimension Bomb. Voor vele hier de hoofdattractie. Op zich niet verwonderlijk, want het is een enorme artistieke ervaring. Maar eerlijk gezegd heb ik weinig met dit soort dingen. Het geheel is enorm abstract en had nog een hypnotiserende werking kunnen werken als de soundtrack mij niet zo tegenstond, met name het overmatige gebruik van kinderstemmetjes. Evenwel valt er weinig op te merken over de animaties, wat zeer sterk is en ik kon het stukje met het vlinders vangen wel waarderen. 2,5*

Eigenlijk is het niet zo'n heel onevenwichtig pakket, omdat niets echt erbovenuit schiet en alles blijft hangen tussen slecht en net bovengemiddeld. Doordat alles niet lang duurt wordt het nooit vervelend, maar van mij hoeven dit soort projectjes niet echt vrees ik.

2,5*

Damn wat gaaf. Het enige wat ik me afvraag, of dit wel een projectie was, of dat het gewoon van de dvd afkwam. (geen montage, knip, of filmgrain te zien. Echter groot scherm heeft in dit geval SOWIESO meerwaarde.

Lekker wakker worden was dit. Zul je denken, wakker worden, voor een film die om 12 uur draait? Nou een volgepropte trein en een huilend kind naast je, ja daar blijf je duf van.

Intro:

Het is al mooi verwoord. Geen exceptioneel mooi filmpje, een character design die me niet echt bevalt. Toch zaten er leuke dingen in. Lekker muzikaal, lekker vreemd ook. Al licht trppy, maar trippy voor dit filmpje gebruiken, is eigenlijk een lachertje, nu ik weet wat er nog komen ging.

(Fucking!) Moondrive! Al werd enig gevloek weg gepiept, heb zo'n vermoeden dat het bij de vreemde humor in de film hoorde echter.

Zo'n kruising tussen de sloomheid van Trava en de chaos en lompheid van Dead Leaves. Ubergaaf! Zeer gave stijl, Erg gr0f, maar gedetailleerd.Geweldig grappig ook.

Wanwa:

Daar moest ik erg aan wennen. Erg schattig filmpje, met een blij kind en dito liedjes. Gelukkig ook erg gestoord. Erg rare animatiestijl en kleuren spatten van het scherm. Een film die ook overal heen schiet. Een soort wilde droom sequence, die oneindig lijkt te duren maar dan toch tot stilstand komt. Vette trip.

Toujin Kit

Ik weet niet, wat Tanaka met iets als Texhnolyze te maken heeft, maar dat is wel iets wat me gelijk te binnen schoot. Lijkt in het begin maar niet op gang te komen, waar ik op een bepaalde manier ook wel de humor van inzie. De sfeer zit echter al vanaf het begin goed en het verhaal is lekker vaag. Wel het meest serieuze filmpje, het meest grimmige ook, maar toch erg vet.

Dimension Bomb

De afsluiter en we sluiten knallend af! Verhaal? Fuck dat!

Geweldige beeldenstroom, maar juist de combinatie beeld, muziek en beweging gaan zo goed samen. Jaaaaa en dat moeten we hebben natuurlijk. Als ik een favoriet moet aanwijzen staat deze zeker bovenaan. Lange tijd geleden dat ik met zoveel verbazing in de bios heb gezeten, maar dat zou vandaag nog vaker gebeuren!

Ongekende animatie hier dus, waar alleen de intro een klein opwarmertje was en Moondrive en Dimension Bomb de absolute favorieten.. hoppa 5.0*

Gala was eigenlijk het enige fragment dat mij kon bekoren. Deed me nog even aan studio Ghibli terugdenken. Vrij conservatief in vergelijking met de andere fragmenten.

Samen met Deathic 4 en de openingsfragment van genius Party zou het voor mij de "Ultimate Genius Party" vormen. Het zijn tevens ook de drie fragmenten die het meeste bij het thema energie passen (althans, naar mijn idee van energie).

De andere fragmenten zijn ongetwijfeld goed als de stijl je ligt. Voor mij persoonlijk greep het me helaas niet aan, te abstract (in animatiestijl en/of "verhaallijn") in de meeste gevallen.

Sprong bij "Genius Party" het filmpje "Deathtic 4" ver boven de rest uit, hier bij deel II was dat zonder meer "Dimension Bomb". Eigenlijk helemaal niet zo toevallig want "Magnetic Rose" uit Memorîzu van dezelfde regisseur vond ik ook al zo'n juweeltje. Wat de andere filmpjes betreft vond ik "Gala" en "Wanwa" best aardig. De andere twee vielen mij enigszins tegen.

3,5*

Genius Party Beyond

Net zoals het eerste deel leuke korte animatiefilmpjes met een aantal uitschieters. Positieve uitschieter was wat mij betreft absoluut Dimension Bomb met heerlijke muziek en geweldige beelden. Negatieve uitschieter was voor mij Wanwa; ik kon daar helemaal niets mee en kon me totaal niet boeien. Wanwa was het laatste filmpje voor mij en dat geeft toch een jammere nasmaak en daarom kan ik niet meer dan 3* geven!