Genius Party Beyond (2008)

Ik heb zojuist de helft gekeken. En wat kan ik zeggen... Mijn ogen doen zeer... Ik ga er morgen wel mee verder

Sodeju, zeg. Als ogen orgasmen kunnen hebben is dit wel zo'n beetje wat het meest dichtbij komt. Ik kan moeilijk beschrijven wat ik van deze ervaring vond, maar het is compleet anders dan wat ik verwacht had. Om eerlijk te zijn wist ik niet echt wat ik moest denken bij de 1e 2 verhalen. Maar toen de laatste 3 kwamen werd ik compleet weggeblazen. Een uitzonderlijke mix van visuele pracht. Ik kreeg pas het gevoel of ik ademen kon toen de aftiteling bezig was.

Het 1e vond ik erg mooi. Wat normaler dan de andere kortfilms, maar nog steeds bizar. De 2e zat ik ook met een dikke glimlach te kijken. Ik dacht: "Dit is vast de meest bizarre kortfilm" maar wat zat ik er naast zeg... Na een nachtmerrie voor de kleurenblinde in het 3e filmpje word ik voorgesteld aan het 4e verhaal. Vele vonden dat verhaaltje saai, maar ik vond het wel lekker tam. Ik had er in ieder geval een minder erg 'WTF'-gevoel van.

En toen het laatste kortfilmpje... En gewoon... W-O-W... Ik weet niet wat ik zojuist heb mogen aanschouwen, maar het was beter dan goddelijk. Ik ben een animé liefhebber, maar dit soort filmpjes blazen alles wat ik ervan weet weg. Ik word gemaald door een vleesmolen en gekneden tot iets nieuws. En dan nog wel te bedenken dat ik deze 'film' niet eens op een TV bekeek.

Een behoorlijk storend iets is dan wel.... Geen verhaal. Nou misschien toch wel... Maar ik kan eigenlijk van de 1e 2 filmpjes zeggen dat er een coherent verhaal is. Ik moet toch wel een beetje zeggen dat ik van animé gewend ben dat er meer een balans is tussen verhaal en animatie. Zoals bij Ghibli films. Ik ben ook vrij verbaasd dat al de users bij deze film zo nuchter reageren op alles wat hun overkomen is.

Een geweldige ervaring. Jammer dat zelfs mijn vrienden die geïnteresseerd zijn in animé dit waarschijnlijk niet zullen waarderen. Jammer... Ze weten niet wat ze missen.

De meeste fans zijn wel bekend met het werk van 4°C voordat deze film uitgebracht werd denk ik. Bij extensie ook met het werk van Morimoto. Dat die man een genie is was al wel bekend, minder verwachten van hem zou dan ook een teleurstelling zijn

Ik heb al Digital Juice, Genius Party, Memories, Tekkonkinkreet, Mind Game en Sweat Punch van Studio 4C gezien. Maar dit is toch wel wat extremer, geef toe

In z'n tijd was een Noiseman Sound Insect minstens een even overrompelende ervaring. Hetzelfde geldt voor een Memories trouwens. Al geef ik graag toe dat Morimoto hier meer dan degelijke concurrentie gekregen heeft van het tweede en derde filmpje, wat wel weer zeldzaam is.

Gala

Niks benoemingswaardigs aan. Qua animatie is het niet bijzonder, qua plot evenmin en de muziek is ronduit verschrikkelijk, wat toch wel opmerkelijk is aangezien dit het thema van de film is. De ene gebeurtenis volgt na de ander en nergens weet het interesse te wekken. Ik ben blij dat dit niet het filmpje was wat mij introduceerde aan deze compilatie, of ik was bijna afgehaakt. 1,5*

Moondrive

Mijn introductie dus, en het is moeilijk je interesse er niet door te laten wekken. De humor is geweldig en de tekenstijl is ook prachtig. Het plot is wat simpel maar daar moet dit filmpje (geen enkele uit deze box trouwens) het van hebben. Het kijkt lekker weg, het is maf, het is grappig, het is mooi. Wat wil je nog meer?

4,5*

Wanwa

Geniaal, van begin tot eind. De fantasierijke wereld van een peuter. Je krijgt ook niet het idee dat je als volwassene naar een losgeslagen kind zit te kijken, je kruipt ook echt in de huid van het kind en vooral de stoepkrijt achtige animatie, dat alsnog uitblinkt in vormgeving, helpt hierbij. Machtige sfeer.

5*

Toujin Kit

Persoonlijk favoriet uit de reeks. En ik zeg persoonlijk omdat het hier in de reviews toch wat in de middenmoot blijft steken. Een simpele setting, post-apocalyptische politiestaat, met de daarbij emotieloze sfeer, een simpel verhaal, een simpele animatiestijl. Het is eigenlijk het heel simpel filmpje. MAAR! toch zo subliem en subtiel weergegeven. Momenten waar het de animatie echt om je vingers bij af te likken is, en die terughoudendheid daarmee. De hele gemakzucht waar het filmpje uit lijkt te bestaan terwijl er toch zo'n diepe laag onderschuild, wat echt perfect past bij het verhaal, is echt prachtig.

5*

Dimension Bom

Visueel hoogtepuntje van de reeks, en het is dan ook puur visueel. Bloedmooi filmpje, maar het algehele thema dat me niet helemaal ligt en het feit dat het voortdurend van de hak op de tak springt maakt het mij toch moeilijk om 20 minuten geboeid te blijven. Ook komen sommige scenes komen een beetje over de top op mij over, een extreem gelikte stijl, waar ik niet weg van ben. Desalniettemin een dikke 4,5* voor de visuele omgeving. Ook de muziek en stemmen zijn dik in orde. Niks op aan te merken, en niks minder dan persoonlijke smaak dat ik hier geen 5 voor kan geven.

Haha

Herzien en ik moet zeggen dat deze omnibus toch wel een stuk evenwichtiger is dan het voorafgaande "Genius Party", mede ook omdat deze omnibus geen zwak filmpje bevat zoals "Doorbell". Absoluut hoogtepunt is voor mij het filmpje "Dimension Bomb", voor mij zelf het mooiste short animatiefilmpje dat ik ooit gezien heb. Schitterende animaties en ook een uitstekende soundtrack. Het is ook vanwege de muziek waarom ik GP Beyond in zijn geheel een stuk beter vind dan GP. Ook de muziek van het eerste filmpje "Gala" vind ik zeer mooi, hoewel die wel totaal anders klinkt dan die van "Dimension Bomb". Het derde filmpje "Wanwa the Dog" valt op op door het prachtige felle kleurengebruik. Het vierde filmpje vind ik duidelijk de minste, de derde niet meer dan goed.

Waardering; 4,0* (gemiddelde 5 filmpjes) + 0,5* extra voor de prachtige soundtrack

Gala: de setting is al gelijk redelijk vertrouwd, omdat in veel anime een (schijnbaar) apocalyptische, fantasy-achtige setting met onduidelijke bedreigingen etc de basis is. Maar hier is al snel duidelijk dat het geen tragisch coming-of-age liefdesverhaaltje wordt, door de universele mix van karakters en rituelen. De ontwikkeling blijkt ineens nogal duidelijk getelefoneerd en de kakofonische ontwikkeling (a la Requiem for a Dream) wordt begeleid door verschrikkelijke Philip Glass-achtige muziek. De rust in de finale is dan ook welkom.

Moondrive: wat mij vooral aangenaam trof was de nogal Jiddische soundtrack van aan John Zorn herinnerende kletzchmer met bas en avant-garde jazz. Ook het schuivende kader en totale look werkte voor mij goed. De relatie met Dead Leaves zag ik niet zo, de film doet bijna nog eerder denken aan een duisternis versie van SpongeBob Squarepants. Met de inhoud heb ik me de eerste kijkbeurt niet zo beziggehouden.

Wanwa: Mijn dochter van vier en is dol op kleuren en knutselen. Op een vrije dag kan er wel vijf uur achtereen worden gekleurd, letters geschreven, gekleid, gelijmd of geknipt. Het is fascinerend om te zien hoe tekenstijlen, vormen en technieken zich ontwikkelen in zo’n korte tijd. Nu ze naar school gaat kan dat zelfs binnen een week veranderen. De traditionele kopvoeters liggen inmiddels achter ons en er ontstaan allerlei fantasie vormen en kleuren. Wanwa sloot op dit moment volledig aan bij wat ik om mij heen zie. Niet dat ik beweer dat Wanwa ook door mijn dochtertje gemaakt zou kunnen zijn, in tegendeel. In Wanwa is Ohira met vlag en wimpel geslaagd voor zijn examen ‘kinderverbeelding’ en terughalen van zijn kindjaren, zowel de monsters als de vertrouwde geborgenheid.

Toujin Kit: Oh bah, hier heb ik een hekel aan (of ik ben er op zijn minst op uitgekeken). Deze überperfectionistische grauwgrijze uitstraling kan me gestolen worden. Ben de vaatwasser gaan uitruimen. maar ja, dat duurt geen kwartier… op een gegeven moment zitten er wel wat ‘verlichting’ in, een renscène en de draak; en het sounddesign werd opvallend (goed) gebruikt, maar ik kan me er niet toe zetten hier écht naar te kijken.

Dimension Bomb: Ik ben geloof ik niet de enige die Magnetic Rose van Memories tot één van de hoogtepunten uit de anime geschiedenis rekent. Mede daardoor natuurlijk erg uitgezien naar Dimension Bomb. Morimoto heeft zich duidelijk doorontwikkeld zonder het typische anime idioom te verloochenen. De mix van stijlen, sferen en zo wordt hier tot haast perfectie doorgevoerd. Mooi die abstractie – hier hou ik dan weer wel heel erg van nee, ik ga niet beginnen over Gainax, alleen de muziek deed iets verouderd aan.

Dimension Bomb mag er inderdaad wel wezen. Fijn herkijkbaar kortfilmpje.

Maar ook wel met afstand de beste van deze reeks.

Ik zie ook wel dat er veel werk en moeite in filmpjes als Moondrive en Wanwa gestopt is. Ik zie ook dat de animatievorm/stijl vrij uniek is. Maar eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik die twee filmpjes veruit het minste vind omdat ze de esthetiek van een drol hebben.

Gala vind ik best aardig; in het begin niet zo mooi geanimeerd als de andere filmpjes wellicht, maar dat trekt bij als we richting de finale gaan. En ik heb het idee dat de film me in ieder geval iets wil vertellen. Muziek was ook lang niet zo slecht als beweerd wordt (3*).

Toujin Kit vind ik 1 van de beste filmpjes. Mooi geanimeerd, leuk sfeertje, Philip K. Dick plotje... best goed. (3,5*)

Dimension Bomb is de beste uit de omnibus. Vet geanimeerd, ontieglijk fijne sfeer, geweldige soundtrack, surrealistisch, poetisch, trippy... vet filmpje! (4*)

Kom ik op 3,0*-en uit.

26 juni te zien in Rotterdam: Anime Screening in Rotterdam on June 26, 2016 | CAMERA JAPAN Festival

Deze collectie is momenteel (met Eng subs) te bewonderen op het officiële YouTube kanaal van Studio4C

Voordat je verdergaat naar YouTube

Zodoende een mooie gelegenheid deze een nieuwe kijkbeurt te geven. Blijft een heerlijke bundel met als hoogtepunt uiteraard WANWA: The Doggy. Al doe ik de andere films dan wellicht wat tekort want ze zijn stuk voor stuk een bom van creativiteit. Dat is ook direct wat deze collectie zo uniek maakt; zoveel verschillende stijlen waardoor werkelijk elke minuut, seconde, en frame genieten is.

Vanaf morgen staat ook Genius Party (2007) op het YouTube kanaal van Studio4C. Wees er vlug bij want het lijkt tijdelijk.