Jabberwocky (1977)

Beetje een rommelige film, volledig in de lijn van The Holy Grail, maar dan net iets minder grappig. Wel erg leuk om te zien hoe Gilliam fragmenten van het gedicht The Jabberwock (van Lewis Carroll, uit Through the Looking Glass) in het script heeft verwerkt. Alleen met het monster zelf doet hij uiteindelijk bitter weinig, maar dat kan op zich niet zo'n kwaad, want het beest ziet er toch niet uit.

Maar op het monster na is de look van de film wel dik in orde, en maakt vooral Michael Palin met zijn gebruikelijk naïeve charme veel goed. En gelukkig is er toch nog één one-liner waar ik helemaal dubbel om lag:

"I saw a doctor once, but he didn't see me. I was hiding".

3 sterren.

nog niet half zo leuk als Holy Grail of Life of Brian. het niveau van die twee films werd slechts op 3 of 4 momenten gehaald. op zich al een prestatie. het eerste moment was de scène waar de door Bioscoopzaal beschreven one-liner in zat.

het leukste moment was waarschijnlijk dat de ridders verstoppertje gingen spelen, omdat door de gevechten wel erg veel ridders sneuvelden.

- Where is the winner?

*We haven't found him yet.

- Is that good?

* Oh, Yes, that makes him a true Warrior.

of zoiets. en zo waren er nog wel een aantal leuke momenten.

heb slechts een paar keer echt hard moeten lachen, maar heb wel de hele film met een lekker gevoel zitten kijken. 3 sterren.

Toch een typische Gilliam film (maar okay met een klein snufje van de Pythons). Dat wil dus zeggen een chaotische, drukke, bijna Jeroen Bosch- achtige middeleeuwen met bizarre en zwarte humor. Eigenlijk maakt Gilliam er in zijn eerste solo optreden als regisseur best een zootje van. Het doodsimpele verhaaltje wordt rommelig vertelt, soms zit er geen enkel logica in de manier waarin de scènes elkaar opvolgen, het tempo is dan weer te traag dan weer te snel en de montage is soms erg slordig.

Maar ik heb me toch best vermaakt met deze middeleeuwse klucht, dat komt vooral omdat er enkele hele goed op zichzelf staande scènes in zitten (misschien zijn het de roots van Gilliam als stukjesschrijver bij Monty Phyton dat zichtbaar wordt?). Ook komt er een stortvloed van bizarre personages over de kijker heen uitgestort, waardoor de verveling eigenlijk gewoon geen kans krijgt om toe te slaan.

Ondanks dat het helemaal geen beste film is blijkt Jabberwocky toch een vermakelijk tussendoortje. 3*

PS. Dat "monster" wil de gemiddelde carnavalsvereniging nog niet op z'n wagen hebben, 't ziet er echt niet uit (maar das ook wel weer grappig )

Ik heb juist gehoord dat hij het minste werk leverde bij Python. De meeste sketches zouden bedacht en geschreven zijn door de andere leden. Zeker op het begin. Gilliams bijdrage waren toen vooral de animaties. Ik weet niet meer waar ik het las helaas.

Toch maar eens opnieuw gezien, maar ik blijf erbij dat Jabberwocky helaas vooral een zooitje is. Ik twijfel wel vaker of Gilliam nou een goede regisseur is of een slechte. Zijn films zitten vol met vondsten, vooral op het visuele vlak en zijn altijd erg bijzonder om naar te kijken, maar van emoties tonen heeft de man geen kaas gegeten, alhoewel dit meer geldt voor zijn oudere werk dan vanaf de jaren '90. Zijn films werken zelden als drama en nog zeldzamer als komedie. Jabberwocky mikt duidelijk op het laatste en op enkele momenten na faalt de film jammerlijk. Een traag tempo kunnen combineren met totale chaos is een kunst op zich, maar levert geen bijzonder prettige filmervaring op. Toch is Gilliam visueel sterk genoeg om het nog enigzins onderhoudend te houden. Jabberwocky is duidelijke een van zijn mindere films.

2,5* blijven staan.

Overigens is er van de geest van Lewis Carrolls geniale gedicht 'Jabberwocky' weinig terug te vinden, zelfs al wordt het hardop voorgelezen in de film.

Lang niet zo goed als de Python films, maar desalniettemin een hoop leuke grappen. Wat deze film echter een stuk interessanter maakt op filmgebied is de ijzersterke regie van Giliam die niet alleen de smerigheid van de Middeleeuwen perfect in beeld brengt, maar er ook met fantastische camerstandpunten en achtergronden voor zorgt dat de film uitstekend geschoten is. Tel daarn nog eens de enorme hoeveelheid bloed en ingewanden bij op en we kunen ook nog eens stellen dat de film voor een komedie gewaagd veel gore heeft.

Het monster zelf zag er ergens niet uit, maar ik was toch blij dat ze de moeite hadden genomen iets te maken. Ik was al bang dat dit niet het geval zou zijn en we met een flauwe animatie af werden gescheept.

Zeker geen perfecte film, maar ik moest er toch wel weer om lachen. Production design, kostuums en camerawerk zijn zeer fraai, al ziet de transfer er op dvd hier en daar nogal vlekkerig en onafgewerkt uit. Een mooie opgepoetste special edition zou geen kwaad kunnen. Qua tempo heeft de film wel wat problemen; bepaalde scenes zeuren te lang door, andere worden afgeraffeld. De raak getroffen middeleeuwse sfeer is typisch Monty Python- grof, ranzig en overdreven bloederig. Afgezien van de aanwezigheid van hoofdrolspeler Michael Palin zijn er verder weinig directe links met Monty Python, maar Holy Grail co-regisseur Terry Jones is wel in de eerste paar minuten te zien. Hij komt uiteraard bijzonder naar aan zijn eind.

Het is dat Gilliam een heerlijke sprookjessfeer op het scherm tovert die vanwege haar opwekkende nostalgische verlangens naar [/i]Monty Python's Holy Grail[/i] je als kijker raakt, dat deze film een voldoende blijft. De humor houdt de film in ieder geval niet overeind. Een af en toe sporadisch leuk geintje verbleekt bij de Python-humor en de cynische absurditeiten uit Gilliam's solowerk waarmee je de film toch al snel vergelijkt. Moet wel bekennen dat ik het erg leuk vind dat het personage 'Dennis' uit de eerdergenoemde Python-film een spin-off heeft ondanks dat zijn communistische denkwijze hier vrijwel niet aan bod ko.tHoe dan ook is Jabberwocky een degelijk stukje Fantasy-film met voldoende sfeer om af te kijken.

Natuurlijk is het allemaal wel komisch bedoeld en zo, maar ik denk dat maar weinig films de gore smerigheid van de middeleeuwen zo treffend in beeld brengen als Jabberwocky dat doet. Hoe vaak wordt die tijd niet geromantiseerd neergezet, alsof het een pretje was om toen te leven?

Die prachtige tijd waar we allemaal naar terug verlangen, toch? Heerlijk schijten in een emmer; luizen en vlooien in elk bed; leuke meiden ook.... met anderhalve tand; en iedereen rook toen ook zo lekker van onder hun oksels en natuurlijk ook uit hun waffel, want de tandpasta was al bíjna uitgevonden (nog maar een paar honderd jaartjes geduld).

Ik ben er natuurlijk niet bij geweest, maar ik denk dat Terry Gilliam redelijk goed in gedachten had hoe e.e.a. er destijds uitzag. Ik noem bijv. hoe donker het telkens binnen in het kasteel is. Daar kan menig filmmaker (uitgerust met de duurste belichtingsapparatuur) wat van leren.

Een van de weinige Terry Gilliam / Monty Python films die ik nog nooit gezien had, ook al kreeg hij geen al te beste recensies. Jongeman in de Middeleeuwen vertrekt van het platteland naar de stad om de stad te redden van het monster. Het verhaal sleept zich maar langzaam voort en is ook niet echt grappig. Michael Palin blijft altijd wel leuk om naar te kijken, maar verder is het inderdaad maar een heel matige film.