From a House on Willow Street (2016)

Niet helemaal mee eens.......geen boeiend verhaal en personages maar de make-up etc is van een dusdanige leuke kwaliteit dat dit voor de horrorliefhebber best leuk wegkijkt.

Net aan 3 sterren.

Net goed genoeg.

Orr was ooit indrukwekkend begonnen, maar daar schiet nu niet meer zo heel van van over. Al moet ik zeggen dat dit filmpje nog best beloftevol oogde. Visueel zit het wel goed met deze From a House on Willow Street, maar de opbouw is een stuk minder.

Eerste half uur is best spannend, vooral omdat het mysterie dan nog in stand gehouden wordt. Eens het uitleggerige deel begint wordt het al snel wat minder, niet in het minst vanwege wat ridicule ideetjes (bijv. het belang van de locatie van het huis). En het laatste half uur is bekend terrein, waar de film rustig alle hoepeltjes doorspringt.

Visueel wel mooi. Erg fijn belicht, camera werk meer dan in orde. De soundtrack is wat minder opvallend en qua acteerwerk had het best iets beter gekund, maar in het algemeen valt de presentatie best goed mee.

Simpel horrorvermaak dus. Originaliteit hoef je niet te verwachten, hoe minder je weet in deze film hoe leuker het is, het einde is vooral plichtmatig. Voor de veelvraten dus, zeker niet het slechtste horrorwerk, maar bij Orr hoop ik toch altijd nog op wat extras. Zal voor volgende keer zijn.

3.0*

De film heeft evenveel positieve als negatieve elementen. Zo wordt het aandeel aanwezige clichés naarmate het einde nadert steeds groter. Veranderd Sharni Vinson (You're Next) van stoere criminele chick naar winnares van de scream-queen awards. Of zijn er te voorspelbare hints waar de film heen wil. Nee, de originaliteitsprijs zal deze film nooit winnen! Echter zijn er ook wat leukere dingen te melden zo is het acteerwerk van de meeste acteurs prima, met een speciale vermelding voor Carlyn Burchell, zij is toch wel redelijk creepy. Daarnaast heeft regisseur Alastair Orr een prima oog voor locaties want zowel het huis als de verlaten fabriek zien er fantastisch uit! En zijn de visuele effecten ondanks een krap budget prima verzorgd. Het verhaaltje is al menigmaal eerder te gezien geweest, maar 'From a House on Willow Street' biedt genoeg entertainment om het einde te halen... maar dan ook maar net!

Jammer, want deze film had wel potentieel om de gemiddelde horror gemakkelijk te overstijgen. Helaas is het laatste kwartier heel zwak en te gemakkelijk uitgewerkt. Opeens lijkt alles heel simpel om die demon te kunnen verdrijven en dan spreken we nog niet van de bijkomende hulp uit de andere wereld. Nochtans begint de film wel goed en is de aandacht van de kijker volledig aanwezig.
Ook de insteek vond ik best origineel dat de inbrekers iemand ontvoeren die bezeten is. De cast doet het ook goed. Carlyn Burchell is best creepy en Sharni Vinson speelt haar rol als stoere criminele overtuigend. Nogmaals voldoende positieve punten, maar de uitwerking naar het einde toe verpest veel. 6/10

"Looks like we rescued her from that house."

Met Alastair Orr ben ik nog niet bekend, maar de beste man is al tamelijk lang bezig in het genre.

De film doet me enigszins denken aan een mix tussen 'Don't Breathe' en 'The Disappearance of Alice Creed', alleen dan met een twist van een demon die inspeelt op angsten en schuldgevoelens. Het is een aardige opzet die niet al te veel verrassingen kent. Je zou zelfs kunnen zeggen dat Orr goed heeft gekeken naar genregenoten.

Het begint lekker mysterieus; prima locaties en een onheilspellende sfeer. Langzaamaan wordt duidelijk dat er iets niet helemaal in de haak is. Daarbij krijgen de personages minieme achtergrondinformatie mee, hoewel ze niet bijster interessant zijn. Zelfs Sharni Vinson voegt weinig toe.

'From a House on Willow Street' moet het dan ook voornamelijk van de spanning hebben. Jammer genoeg volgen de bekende clichés al gauw en mogen de - blijkbaar - obligate jump scares niet ontbreken. Toch zijn deze zaken niet echt hinderlijk, waardoor het geheel afstevent op een bekend slot dat slechter had kunnen uitpakken.

Al met al best oké voor een keer, maar met iets meer originaliteit en beter uitgewerkte karakters had hier zeker meer in gezeten.

Kleine 3,0 sterren.

Jezus wat slecht. Bekeek het verhaal, leek goed. Bekeek de trailer, leek goed. Zag dat ie goed was gerated, nou alles leek prima. Tot het eerste verpeste moment: die tong die alles zó nep maakt. Verre van horror. Als ze het nou gewoon hadden gehouden bij het duivelse dan kon het nog wat worden. Nu was het zó nep dat ik eerder heb gelachen dan dat ik schrok. Ook het eind was zó irritant en voorspelbaar. En wat is dat toch altijd in élke slechte "horror" dat de slachtoffers kunnen vluchten, er ook altijd "Vlucht! Ga!" wordt geroepen naar ze, maar ze toch liever blijven staan? ? Echt heel vermoeiend...
Nee dit was (wederom) een slechte van Videoland en tenenkrommend slecht. Jammer.

“Burn in hell... you bitch.”

Vrij tamme horrorfilm was dit, die eigenlijk nergens echt kwaad deed maar, best vermakelijk kon zijn. Deze film zijn voor de challenges eigenlijk echt geschikt, één van de redenen waarom deze film ook in mijn kijk-lijst voor deze horror challenge is beland. Van Orr ken ik weinig, dus ik kan dit werkje niet vergelijken. Wat ik wel kan zien is dat hij vrij netjes en onderhoudend te werk gaat in deze film. En dat is misschien wel het grootste pluspunt voor deze prent, de film komt heel onderhouden over en weet best netjes qua horror over te komen. Daar scoort de film echter wel zijn volle punten want er is wel wat op aan te merken.

Waar de film eigenlijk erg tegen aan loopt is dat het script gewoon niet heel fantastisch in elkaar zit. De film heeft ruim dertig minuten nodig om op gang te komen, en met een film van nog geen anderhalf uur aan speelduur is dat best lang. Er is weinig horror te bekennen in dat stuk, en de film gaat hier voornamelijk om de ontvoering. Wel gebeuren er wat paranormale dingen, al blijft het daarbij. Daarna komt de film op horrorgebied toch wat meer tot leven, al was het nog steeds niet bijsterend bijzonder. Daarmee bedoel ik voornamelijk; deze film is te lief. Het enige moment waar deze film toch nog wat gore werd was wanneer die twee teruggingen naar het huis en daar de lijken vonden van de twee priesters en haar ouders. Dit is het enige moment dat ik echt een manier van gore ervaarde, waar de film overigens weer heel onderhouden en verzorgd uit de verf komt.

Het hele demonen gedoe vond ik wel geinig, ook leuk bedacht dat ze een heel leger achter haar kon krijgen door met die vieze tongen naar binnen te gaan bij de persoon, beetje vreemd dat ze het opeens niet lukten in dat busje maar, ze zitten wel als een idioot rond te zwaaien met dat ding wat er meer komisch uit begon te zien, en vooral niet nodig. Ook het einde is gewoon puur gissen maar, ik denk als je dit vrij simpele verhaal met een half oog hebt gevolgd, je alsnog weet wie het was. Voor de rest kent de film vooral héél veel clichés en weten de jump scares nergens te scaren, wat ze eigenlijk wel moesten doen. Ik zag het echter gewoon goed aankomen, dus gewoon slechte timing of te voorspelbaar.

Neemt niet weg dat ik met deze Zuid-Afrikaanse horror film me toch heb weten te vermaken. Komt omdat het duidelijk is dat Orr goed omging met zijn regie, en aangezien hij al aardig wat titels op zijn naam heeft staan kon hij ook aardig oefenen met zijn regie werk. Ik ben wel benieuwd naar z'n andere werkjes, al zien die er ook vrij zwak uit. Ik stem deze film wel een voldoende, dat verdiende hij wel. Al is het maar nipt, omdat de filmverhaal techinsch gewoon totaal niet sterk was, en de personages over het algemeen totaal niet boeiden. Het is een prima tussendoortje. En deze film verdiend dit gemiddelde in ieder geval niet.