I Love You, Beth Cooper (2009)

Prima filmpje. Ik had een flauwe poep-en-pies-teener-high-school-film verwacht, waar alle lichaamssappen aan bod zouden komen, maar dat bleek totaal niet het geval.

Ik vond het een leuke komedie. Hij bevatte een aantal clichés, maar hij was zeker niet slecht.

Deze film verdiend het eerlijk gezegd niet om neergesabeld te worden, want hij is zeker in zijn genre niet slecht.

Het acteerwerk vond ik ook oké. Overigens heeft de regisseurs (één van de bekendste ontdekkingsreizigers ooit) een heleboel klassiekers op z'n naam staan.

In zijn genre niet slecht, maar blinkt ook nergens uit.

Film heeft totaal geen hoog 'American Pie'- gehalte.

Acteerwerk niet om over naar huis te schrijven, Hayden Panettiere is wel een prachtige verschijning.

I Love You, Beth Cooper

Na aanleiding van Sex Drive (2008) hadden we wel zin in een 'deel 2'. Daar is dus I Love You, Beth Cooper uit gekomen en we hebben ons wel vermaakt. Ik ben persoonlijk erg fan van deze komedie films en daarom kwam deze ook op mijn beeldscherm terecht. Nee, ik heb me erg vermaakt met deze film en het helpt je wel om de middag door te komen. Ik vond het verhaal leuk om te volgen en het concept prima. Leuk vermaak voor in de middag!

3.0*

Flauwe Columbus.

Had ook niet meteen verwacht dat dit soort films uit zijn brein zouden komen, al geeft Columbus me tegenwoordig een nogal wanhopige indruk. Dit soort films zijn ook een heel stuk anders dan zijn wat grotere producties. Prima dat regisseurs het soms wat kleiner willen aanpakken, maar dit lijkt me niet bepaald de beste manier.

De opening was niettemin nog wel lollig. De film maakt ook direct zijn komische inslag duidelijk, maar ook wat voor soort film je de rest van de tijd zal gaan zien. Het trucje om het de kijker zo ongemakkelijk mogelijk te maken is ondertussen al vaker gedaan, daarom besluit Columbus dit de hele film lang zwaar aan te houden en er geen wijzigingen aan toe te passen. Logisch.

Het zorgt voor een film die wel aardig wegkijkt, maar na zoveel domme interacties tussen en vanuit de twee jongens met de meiden was ik er wel klaar mee. Sowieso bijzonder hoe ze in deze situaties terechtkomen. Lijkt me dat deze film is geschreven door iemand die totaal geen voeling heeft met het materiaal waarmee hij of zij bezig is. In ieder geval herkende ik hier nergens echt een jonge cultuur in.

Verder probeert de film wat hartverwarmender te zijn naar het einde, maar na alle nogal merkwaardige scenario's die daaraan voorafgaan komt dit deel niet echt binnen, laat staan dat het je weet te charmeren. Het is wel jammer, want het acteerwerk was niet per definitie heel slecht. Panettiere past perfect in deze film en beschikt over precies de juiste uitstraling. Trekt de film eigenhandig ook een heel stuk verder.

Jammer dat de film eigenlijk te flauw is en steunt op humor die al na 15 minuten was opgebrand, maar verder gebeurt er wel behoorlijk wat, hoe flauw dit ook mag zijn. Er zitten nogal wat bedenkelijke scenario's in deze film waardoor je de opbloeiende relatie tussen Panettiere en Rust nooit serieus kan nemen, maar het kijkt wel aardig weg en duurt niet te lang.