Swordfish (2001)

"Have you ever heard of Harry Houdini? Well he wasn't like today's magicians who are only interested in television ratings. He was an artist. He could make an elephant disappear in the middle of a theater filled with people, and do you know how he did that? Misdirection. “
"What the fuck are you talking about?”
"Misdirection. What the eyes see and the ears hear, the mind believes.”

Duidelijk dat Sena ontzettend is beïnvloed door de Matrix films, want eigenlijk is er niet heel veel verschil in buiten de tijdsduur en het concept om. En op zich hou ik wel van die style, typisch een begin jaren 2000 film trouwens, ook helemaal in deze stijl van zowel personages als die grauwige filter die over de film heen is gesmeerd maar, echt een fan van deze film kan ik mezelf echt niet noemen. Ik ben overigens ook niet echt een onwijs groot fan van de Matrix films, dus dan vallen de puzzelstukjes wederom samen. Deze film heeft overigens helemaal niks te maken met die films maar, ik kan wel heel veel verschillen maken tussen die films, want het is wel gewoon diezelfde stijl.

De filmt opent waanzinnig lekker en zet eigenlijk direct de toon. Helaas is de lat die de film voor zichzelf op heeft gehaald wel iets te veel van het goede, en dat is eigenlijk ook vrij snel te merken. Want gezien de hoge lat, valt de film nogal in het niets. Goed, je moet toch wel een beetje het verhaal leren kennen en de personages maar, ik haat het eigenlijk als films op deze manieren openen. Dat je direct in de actie zit waar je eigenlijk verhaaltechnisch dus nog helemaal niet thuishoort.

De opbouw van deze film vond ik eigenlijk allemaal niet zo héél boeiend. De daadwerkelijke heist vond ik dan opzich wel weer tof maar weet ook niet echt helemaal te overtuigen. De begin scene schept aardig wat verwachtingen op maar, kan nogmaals niets waarmaken in de rest van de film. Toch weet de film wel te vermaken, het duurt nergens te lang en is misschien zelfs een beetje afgeraffeld snel. En uiteraard mag de blote Halle Berry maakt het voor mij helemaal af.

De topless scene van Halle Berry zijn al 3 sterren waard. Plak daarbij nog spectaculaire actiescènes aan vast, goede badguy Travolta, onzinnig verhaal (maar stiekem ook best leuk), Jackman die het uitstekend doet, lekkere bombastische muziek en vlotte speelduur en je hebt een heerlijke vroege zeroes film. De 4 sterren die ik ooit heb gegeven, blijven keurig staan.

Gelukkig maar dat Ginger de 60 seconden haalde, stel nu dat ze het maar 50 seconden had volgehouden... Dan was het kill shot dat uiteindelijk een knap staaltje Houdini bleek onnodig geweest. Verder vroeg ik me geruime tijd af of deze film 2 volle sterren hoger scoorde door de borsten van Halle Berry?

De film begint wel lekker met een flash forward en een brutale meedogenloze ontploffing, in slow-motion getoond, maar geef mij toch maar de film waar aan het begin naar wordt verwezen Dog Day Afternoon en zelfs Hot Seat moet weinig onderdoen. Denk dat deze me te megalomaan is of zo. De film die Gabriel op het laatst aanhaalt, The Sugarland Express, is me onbekend. Maar bij deze wel op het lijstje gekomen.

Het slot van de film maakt wel nog veel goed, want tot het laatste half uur zat hij op de wip tussen gebuisd of net voldoende. Wat me daar wel nog aan verrast... De film is van 2001. 9/11 was ook in 2001. Je zou gaan denken... Al herinner ik me een boek van 1998 met ook wel zeer opvallende passages, zijnde De Elfde Plaag van John Baldwin & John S. Marr, een aanrader voor wie thrillers leest. Die had ook wel eens verfilmd mogen worden.

Na lange tijd herzien op 4K met Dolby Vision van Arrow. Deze ging in Nederland 2 dagen ná 9/11 in premiere, waardoor de morele kwesties die ter sprake komen een naar bijsmaakje kregen. Afkomstig van superproducent Joel ‘The Matrix’ Silver en geregisseerd door Dominic Sena, die vooral faam maakte in de videoclipindustrie met videoclips en reclamestukjes voor Janet Jackson, Nike, IBM, Tina Turner en Apple. Hij heeft ook duidelijk inspiratie gehaald uit The Matrix, neem alleen al hoe die kolossale explosie in het begin in beeld is gebracht.

Aardige neo-tech thriller met een wat rommelig verhaal rondom hacken waarbij de logica vaak ontbreekt, maar wel vermakelijk is door de actiescenes en de sterke cast. Travolta herwint even iets van zijn ouderwetse coolheid en zet een heerlijk over-the-top schurk neer, al wees hij het scenario niet minder dan zes keer af. Zijn openingsmonoloog waarin hij critici van Hollywood-films bekritiseert blijft geweldig. De chemie van Hugh Jackman en Halle Berry (net vers van hun X-Men success) brengt energie op het scherm. Minpuntje is wel het zogenaamde ‘hacken’ van Jackman, die meer als een kleuter op random toetsen zit te rammen. Volgens hardnekkige geruchten betaalde Silver een half miljoen extra aan Berry voor de (overbodige) topless-scène. Ik klaag niet