Mil-jeong (2016)

Miljung zoals de film in het Koreaans heet is een film van regisseur Jee-woon Kim (I Saw the Devil, The Good, the Bad, the Weird) en met deze keert hij terug naar zijn moederland. De laatste film die hij maakte was in Amerika en was een groot debacle. Misschien wel nog beter dan menig ander standaard actie film maar alsof een jongleur zijn act moest opvoeren met 1 hand vastgebonden. Waarschijnlijk is er daarom dan ook door Warner bros gekozen om hem een film in Korea te laten maken. En dat was geen slechte keuze!? Een heerlijke spionage-film waarin we Koreaanse politieagent Lee Jung-chool volgen die in dienst is van de Japanse bezetter. Captain Lee Jung-chool (Song Kang-ho: Snowpiercer, Gwoemul) wordt belast met de opsporing van de verzetsgroep het Heroïsche Korps. Vooral belichaamt door Kim Woo-Jin (Yoo Gong: Busanhaeng) maar hij is natuurlijk niet de enige verzetsstrijder. Verder zien we ook nog Byung-hun Lee (I Saw the Devil, The Magnificent Seven) in een cameo langs komen. Maar Song Kang-ho verdient uiteindelijk toch alle lof want hij speelt zijn rol briljant! Is hij een verrader, een patriottische mol of een opportunist? Dan toch misschien een man die in ieder geval sterk in conflict is met zijn eigen geweten? Met het acteerwerk zit het dus zeker goed. En doordat de film een zeer lange speeltijd heeft konden ook de karakter zich zeer sterk ontwikkelen. De film is ook zeker elk van die 140 minuten waard om te bekijken! En dan de locatie in Seoul en Shanghai geheel in '20 jaren stijl die waren prachtig. De nodige actie was spannend of zelf soms gruwelijk, want wat te denken van martelingen, een twintig minuten durende bloedstollende achtervolging in een trein of de uiteindelijke ontknoping op muziek van Ravels “Bolero”? Voor iedereen die eens een blockbuster wil zien met verzetsstrijders die het tegen Japanners op nemen i.p.v. Duitsers, is dit een zeer goede film.

Ik ben het eigenlijk eens met zowel joolstein als sonyjh. Dat bespaart me een uitgebreide mening. Een aantal scènes zijn best heftig om aan te zien. Al is het wel anderhalf uur wachten op echte actie. De namen waren in het begin ook voor mij knap lastig om op het juiste gezicht te plakken. Goed verhaal over een in Korea geboren politiekapitein die voor de Japanners werkt om het verzet op te schorten maar dan twijfelt waar zijn loyaliteit ligt. Een must-see voor liefhebbers van spionnenfilms.

Na zijn vermakelijke maar enigszins tegenvallende Hollywood-uitstapje/ Schwarzenegger-vehikel The Last Stand is regisseur Jee-Woon Kim gelukkig weer terug in eigen land. Dat past hem toch beter. Dit is een spannende en stijlvol geregisseerde aktiethriller die zich afspeelt in de late jaren '20 van de vorige eeuw. Het is even wennen aan de vele personages en plotlijntjes, maar al snel ontvouwt zich een meeslepend plot, voorzien van fraai camerawerk en prachtig production design. Met 140 minuten iets te lang en niet overal even boeiend, maar zeker de moeite waard.

Ondanks de geweldige director en dito acteurs viel de film me toch wat tegen. De oude setting is niet echt een stijl die me aanspreekt, en het tempo lag ook wat laag. Alles was wel weer tot in de puntjes verzorgd, maar kon me helaas niet boeien.

Betreft de niet-nagesynchroniseerde versie.

Aangenaam complexe spionagethriller is prachtig gefilmd en bevat top-vertolkingen van Kang-ho Song als een spion (of toch een dubbelspion?) en Byung-hun Lee als een meedogenloze Japanse agent die geen middel schuwt om de Koreaanse pogingen om de Japanse bezetting van hun land te saboteren... te saboteren?! Dit is een film waarbij je de aandacht moet houden. Een zeer verzorgde productie maakt dit een lust voor het oog en er is ook een aantal enerverende actiescènes, maar het is het spannende verhaal en de 'battle of wits' tussen de twee hoofdpersonen die het meest indruk maken en die eindigt in een bevredigende finale. Maar mijn favoriete moment is 'de handschoen'. Klinkt cryptisch, maar als je 'm ziet weet je meteen wat ik bedoel.

Kijk eens aan. Wat een uitmuntende film over een politie-inspecteur die het leiderschap van Koreaanse verzetsstrijders moet opsporen en oppakken. Een race tegen de klok want het verzet bereidt een aanslag voor. IJzersterk gescript met een nagenoeg volmaakte balans tussen spionage, actie, drama. Sfeervolle regie. Ook een geweldige (lange) opbouw hier tot de spannende climax op de trein, een hoogstandje. Vanaf dan barst het bloederig geweld ook helemaal los. Lee Jung-chool is tevens een boeiend personage met ambiguë loyauteiten die hem innerlijk verscheuren tussen zijn trouw aan zijn Japanse oversten en het patriottisch gevoel voor zijn eigen volk (hij is namelijk een Koreaan die meeheult met de bezetter). Hij is geen personage die zomaar zwart of wit is, wat hem bijzonder interessant maakt tot de laatste minuut. In één adem uitgekeken, dit was helemaal mijn ding.

IJzersterke spionagethriller over het Koreaans verzet tegen de Japanse overheersing een eeuw geleden.

Te midden van prachtige settings ontvouwt zich een spannend verhaal met als hoogtepunt de enerverende speurtocht (incl. de nodige intriges) tijdens de treinreis. Naar Koreaans gebruik ontbreken een handvol gruwelijke martelscènes uiteraard niet, maar die hebben weinig tot geen toegevoegde waarde. Het gebruik van Ravel's "Bolero" als aankondiging van de climax daarentegen wel. Een schitterende vondst.

Het acteerwerk is over de volle breedte van grote klasse. Ik wil vooral wijzen op Kang-ho Song als de ambivalente spil van het verhaal. Zoals te verwachten valt levert hij andermaal een doorwrochte vertolking af. Ik had trouwens wat dat betreft niet anders verwacht, want Song verzaakt volgens mij nooit als acteur.

Heb met 't koude zweet in m'n handen zitten kijken. BBarbie en joolstein hadden me al op het spoor gezet. Weer een Koreaanse film van de bovenste plank. Spannend van begin tot het einde. Met name die treinreis en die door Ravel's Bolero omlijste 'eindafrekening'. Kippenvel. Met de Koreaanse namen had ik niet zo veel moeite, al is het opletten. Ja, nogal veel geweld en martelingen, die Japanners waren niet zachtzinnig, zoals we al wisten. Wat ik vooral fantastisch vond waren de beelden van dat vooroorlogse Seoel en Shanghai, onbegrijpelijk goed gedaan. Heb ook uitgezocht hoe je toen nog over land van Shanghai naar Seoel kon reizen. Zou nu niet meer kunnen. Bleef voor mij de vraag, dat verzet tegen de Japanse overheersing in de jaren twintig/dertig, heeft dat daadwerkelijk bestaan? Nou en of, lees ik op Wikipedia, al vanaf 1907 streden diverse strijdgroepen tegen de Japanse overheersing en voor de Koreaanse onafhankelijkheid. Met wisselend succes. Een strijd die tot 1945 zou duren. Zie in dat verband ook de film Amsal (2015). Al even gewelddadig en bloedstollend.

Sfeervolle spionagethriller uit Zuid-Korea met als doel de onafhankelijkheid en het afwerpen van juk van de Japanse bezetting ergens in de jaren 20. Visueel zag het er best prima uit. Mooie beelden van het station en de trein(wagons).

Redelijk veel personages en namen wel waardoor ik soms wat het noorden kwijt was. Die gezichten zijn soms moeilijk uit elkaar te houden. Loyaliteit en verraad gaan hand in hand en de spanning was zeker te snijden. Toch werd ik niet compleet begeesterd door de film. Lag wellicht aan het moeizame begin al had die achtervolging op de daken wel iets.

Een spionagethriller met fijne actiescènes en een aantal beelden waar de martelpraktijken van de Japanners de revue passeren.

Heeft niet de productiekwaliteit van een Hollywoodfilm, maar dit is toch een best meeslepende film met aardig wat spannende scènes. Ook wel aardig om meerdere Aziatische talen te horen: Koreaans, Japans en ook wat Chinees.

De BBC zond hem uit in een soort double bill samen met Gongjak en dat was goed gevonden.