• 143.227 films
  • 7.048 series
  • 21.392 seizoenen
  • 481.367 acteurs
  • 286.459 gebruikers
  • 8.228.427 stemmen
Avatar
 
banner banner

Parque Vía (2008)

Drama | 86 minuten
3,15 61 stemmen

Genre: Drama

Speelduur: 86 minuten

Oorsprong: Mexico

Geregisseerd door: Enrique Rivero

Met onder meer: Nolberto Coria, Nancy Orozco en Tesalia Huerta

IMDb beoordeling: 6,8 (360)

Oorspronkelijke taal: Engels

Releasedatum: 12 november 2009

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play

Over Parque Vía

'Parque Via' is geïnspireerd op een waar gebeurd verhaal. Beto, een bediende is bang voor het geweld van de buitenwereld en besluit zich te isoleren in een leegstaand huis waar hij lange tijd heeft gewerkt. Wanneer het pand wordt verkocht staat Beto voor een dilemma: opnieuw met de externe wereld geconfronteerd worden of een oplossing zoeken om in zijn isolement te blijven.

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Mochizuki Rokuro

Mochizuki Rokuro

  • 18894 berichten
  • 12674 stemmen

Een uitverkocht Luxor, wat ongetwijfeld te danken was an de 5-sterren die De Vokskrant in haar bijlage aan de film gegeven had. De film won in 2008 het Gouden Luipaard in Locarno. In 2007 won daar Ai no Yokan van Kobayashi. Thematisch en stilistisch hebben de films wel wat gemeen, hoewel Kobayashi veel rigoureuzer te werk is gegaan dan Rivero. De film is aangenaam ingehouden, maar ook hermetisch, zodat je geen enkele betrokkenheid krijgt bij het getoonde. De hoofdrol van Coria is prachtig, hij krijgt dan ook alle tijd om zijn verbondenheid met het huis invoelbaar te maken. Daarentegen zijn de bijfiguren nogal stereotiep. De verhaallijn is redelijk logisch, dus eigenlijk niet verrassend. Het is fijn dat Rivero het drama klein weet te houden, anders had-ie nog serieus uit de bocht kunnen vliegen. Maar het is zeker geen film, waar een groot publiek voor te porren zal zijn (zou geen specifieke doelgroep kennen voor dergelijk drama, dat nergens écht excelleert), dus daar zat je dan in dat volgepakte Luxor. Geen vrolijke jongens daar in Locarno blijkbaar.


avatar van starbright boy

starbright boy (moderator films)

  • 20197 berichten
  • 3864 stemmen

Goede film, maar ik heb betere verwante films gezien. Inderdaad een mooie hoofdrol en matige bijrollen (met name de dame des huizes was een karikatuur). Fraaie paniekscene als hij het huis eenmaal uit is. Het deed me allemaal te weinig om 'm meer dan interessant te vinden en ik had wat problemen met de nogal flauwe laatste scene waarin onze hoofdpersoon na alles wat er gebeurd ios nog steeds naar een sensationele nieuwsuitzending vol criminaliteit zit te kijken, een misplaatste zwartkomische scene, Sowieso hadden alle nieuwsuitzendingen weggekund.

Desalnietemin best mooi klein minimalisme.

3.0*


avatar van Mochizuki Rokuro

Mochizuki Rokuro

  • 18894 berichten
  • 12674 stemmen

Wat trouwens nog niet verteld was bij deze film is dat het begint met het shot van een flinke (echt een flinke) spin, waar de huisbewaarder even op gaat staan (met bijpassend splatsj-geluid). Wellicht gemanipuleerd, wellicht echt.

Dit zou ook zomaar een film kunnen zijn waarbij we tot in lengte van dagen Cannibal Holocaust-like discussies krijgen over moedwillig ombrengen van dieren ten behoeve van de entertainment industrie. Hoewel, misschien is een spin minder aaibaar dan een schildpad...


avatar van Malick

Malick

  • 9014 berichten
  • 0 stemmen

Een film die ik op basis van de vijfsterrenrecensie uit de Volkskrant ging bekijken. Daarbij las ik ergens dat we te maken hadden met minimalistische cinema, iets waarvan ik een groot voorstander en bewonderaar ben.

Het begon al meteen goed verkeerd. De programmeur zei voor de film al dat we te maken hadden met een invasie van de Mexicaanse film en dat er sprake was van een ''New Wave'' Mexico. WAAROM werd er niet bij vermeld, net zoals bij die andere twee keren. Eerst over de New Wave van Turkije (begrijpelijk), daarna de New Wave uit Rusland en nu dit weer. Beseffen die zakenmensen wel wat ze uitkramen? Ik bedoel: ze doen zich voor als programmeurs maar ze kramen bijna allemaal hetzelfde uit. Ik had dan ook zin om na de film met de vrouw in discussie te gaan over de onzin die ze uitsloeg. Maar helaas moest ik me na de film haasten om de volgende film "La Mujer sin cabeza" niet te missen.

De film zelf was ook al niet veel soeps. Dat kwam vooral doordat je alle soorten scenario’s uit deze film kon trekken. De film lijkt uniek te zijn door de hoofdpersoon zo minimaal te laten acteren, door het zo traag mogelijk te houden en natuurlijk geen gebruik te maken van muziek onder de film.

Iedere dag krijgen we dezelfde routine te zien van een oudere huisbewaarder die op het huis van een welgestelde vrouw past. Hij staat op, gaat onder een eigen gemaakte douche, kleedt zich aan, maait het gras, boent de ramen en gaat vervolgens voor de televisie zitten die alleen maar beelden uitspuugt van een gewelddadige buitenwereld. Een wereld waar hij zogenaamd ver vanaf staat, maar omdat het huis op het einde van de film verkocht wordt, en de welgestelde dame komt hem dat zelf vertellen, gaat hij helemaal door het lint. Oftewel: oudere huisbewaarder flipt nadat hij hoort dat het huis verkocht is door haar baas. Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan, toch?

Dit soort films krijgt standaard lovende woorden maar waarom eigenlijk? Waarom moet dat ook zo ellenlang duren? Waarom voelt dit zo kunstmatig aan? Waarom voelt dit aan alsof ik niets gemist heb? Waarom kreeg ik helemaal geen gevoel bij de film dan het dergelijke gevoel dat ik aan het kijken was naar pretentieuze kunstzinnigheid?

Dit is tevens mijn laatste stukje. Hoewel ik meer dan dertig films gezien heb op het IFFR is mijn inspiratie en tijd verdwenen als sneeuw voor de zon. Ik wil alleen nog dit melden in het stukje over de vijfsterrenfilm "Parque vía": de grootste tegenvallers waren de vele shorts voor de hoofdfilm die meestal niets van doen hadden met de hoofdfilm zelf. Met tegenvallers bedoel ik dan ook regelrecht slechte shorts die vervolgens in je hoofd gaan spoken en de kijk op de hoofdfilm behoorlijk verzuren. Ten tweede het gezever van programmeurs en ten derde de belabberde (beamer)projecties. Je zou er bijna vrijwilliger van worden.


avatar van voskat78

voskat78

  • 510 berichten
  • 829 stemmen

Net bekeken op LFF.

Vond het een bijzondere film in dat opzicht dat er meer gebeurde,dan ik in eerste instantie verwachtte. En dan heb ik het niet eens over het einde. Kortom een aangenaam filmpje, maar meer ook niet.


avatar van Olaf K.

Olaf K.

  • 1132 berichten
  • 513 stemmen

Traag en sober, maar een toonbeeld van doordachtheid. Ik heb als kijker steeds het vertrouwen gehad dat ik mijn tijd niet zat te verdoen. Het is me steeds duidelijk geweest dat deze film een zorgvuldig opgebouwd kijkje geeft in een leven van iemand die gewend is geraakt aan zijn gewoontes, die in zijn gewoontes is gaan leven en voor wie de gewoontes zijn persoon inmiddels definiëren. Je krijgt een snapshot uit zijn leven te zien, maar je begrijpt eigenlijk gelijk het hele traject. Dat vind ik heel knap. De film maakt invoelbaar dat dit kan gebeuren, dat die man niet echt gek is, en al helemaal niet slecht (hij kiest uiteindelijk voor het minste kwaad). Waardoor je zelfs zou kunnen zeggen dat die man een metafoor wordt van routine, hechting zoals we die allemaal kennen. En heel Antonioni-aans wordt die man natuurlijk gedefinieerd door de omgeving waar hij zich in bevindt, dat lelijke lege huis. Je ziet het net zich langzaam om hem sluiten, en je realiseert je steeds meer dat dit slecht moet aflopen en dat die man daar niets meer aan kan doen. Dat die man gelukkig was met niets eigenlijk, en dat zelfs dit hem wordt afgenomen.En dat allemaal in twee uur film. Dik tevreden hoor.


avatar van neo

neo (crew films)

  • 15358 berichten
  • 8645 stemmen

Mooie, minimale film over een man die al dertig jaar leeft en werkt in een enorm huis. Door de dagelijkse routine wordt de kijker langzaam maar zeker meegesleurd in de geïsoleerde wereld van de man. Het duurt even voor het echt interessant wordt, maar de langzame opbouw blijkt uiteindelijk erg effectief.


avatar van Fuentes

Fuentes

  • 143 berichten
  • 306 stemmen

Mooie film over eenzaamheid en gewoonten. Jammer van de laatste scène waardoor de cirkel 'rond werd'. Dit rondbreien doet juist afbreuk aan de rest van de film. Dat de man bang is voor de buitenwereld en nu het huis is verkocht niet weet wat te doen, en zich een kans voordoet, namelijk de dame zakt in elkaar na een hartaanvoel ofzo, doet hij dus net of hij haar heeft vermoord, door haar op haar hoofd te slaan, om zijn oude leven voort te kunnen zetten in een cel. De man zegt, ik ben gewend aan het opgesloten zijn, maar waarom moet hij opgesloten zitten? Het gegeven dat hij in een huis woont waar hij niet echt woont, niets mag aanraken, zelfs stoffen verhuishoezen over de fauteuils hangen is interessant. Maar hij kan toch best af en toe van huis voor een wandeling ofzo? Hij kiest kennelijk voor die opsluiting, terwijl het net lijkt alsof hij niet anders kan, alsof het bij zijn 'baan' hoort. Dat vind ik een zwakte. Nog een zwakte zijn de steeds terugkerende slechte nieuwsberichten op tv, die de film maken tot iets te makkelijk te verteren kost, iets te simpel allemaal.

Maar deze minimalistische, realistische film in de goede traditie van Latijns-Amerika is niettemin zeer genietbaar.

3,5 *


avatar van scorsese

scorsese

  • 9098 berichten
  • 8965 stemmen

Redelijke film waarin een man al jaren als beheerder werkt en woont in een leegstaande villa. Je ziet hem tijdens zijn dagelijks bezigheden zoals schoonmaken, gras maaien, eten en slapen. Het trage tempo en de lang aangehouden shots hebben een bijna hypnotiserende uitwerking. Het einde waarbij hij zijn zelf gecreëerde gevangenis inruilt voor een echte is nog best wel verrassend te noemen en wel leuk gevonden.


avatar van Decec

Decec

  • 6281 berichten
  • 7966 stemmen

Een redelijk dramafilm...

Redelijk verhaal...

Weinig zeggende (stilletje) verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Prima kwaliteit breedbeeld (geen HD aanwezig)...

Redelijk geluid (geen Dolby Digital aanwezig)...

Geen moeite waard...


avatar van Movsin

Movsin

  • 6085 berichten
  • 7375 stemmen

Erg minimalistische film nog sterk onderstreept door het verrassend slot.

Naast de eenzaamheid en het monotome en ook wel het associale van het hoofdpersonage, wordt ook heel wat negatieve van de samenleving aangehaald wat de film nog realistischer maakt : de prostitutie, de corruptie (geen dienstverlening zonder fooi), de misdadigheid (de nieuwsberichten)...

Mits de lange shots te kunnen verteren, een interessante en goed gemaakte film.


avatar van Robi

Robi

  • 1885 berichten
  • 2210 stemmen

Intrigerend verhaal. De film is heel langzaam maar hij weet me wel te boeien. Het einde is verrassend, maar ook niet echt onlogisch.


avatar van nadrin

nadrin

  • 1157 berichten
  • 1191 stemmen

Te traag en veel te saai verhaal.


avatar van Marvinleeaday

Marvinleeaday

  • 727 berichten
  • 5064 stemmen

Beetje te trage film.


avatar van ThomasVV

ThomasVV

  • 1041 berichten
  • 439 stemmen

Knap begin, maar de spanning zakt wat weg. Ik hou trouwens niet zo van films die bestaan uit 99,9% opbouw of voorbereiding en 0,1% ontknoping of "oplossing".


avatar van leatherhead

leatherhead

  • 3421 berichten
  • 1757 stemmen

Mwa, film heeft een aardig concept, maar wat er nou mee gedaan werd? De beste momenten waren nog degene waar de geluidsband aangewend wordt om de sfeer te versterken, zoals tijdens de paniekscenes. Helaas hadden die een stuk intenser kunnen zijn en worden ze nogal snel afgebroken. Dat in tegenstelling tot de momenten die juist weinig interessant waren (Beto die strijkt, Beto die een burrito eet, Beto die de was ophangt). Die werden om één of andere reden juist weer nodeloos lang gesponnen.

Einde was wel aardig gevonden, maar al bij al nogal een teleurstelling uit Mexico. 2,0*.