Die Tödliche Maria (1993)

De film viel me wat tegen. Ik vond het verhaal te dunnetjes.

Sympathie voor de hoofdrolspeelster had ik totaal niet, en het hielp ook al niet dat 't een lelijke vrouw was.

Camerawerk was wel goed, maar ik vond het ook vaak wat overdreven creatief op de vierkante meter, net zoals ik de soundtrack overdadig vond.

Een vleugje Repulsion, een vleugje Delicatessen en een vleugje Eraserhead maar het deed me uiteindelijk weinig. Geen slechte film, dus toch nog 2,5*

Nadat ik eerdere meesterwerken van Tykwer 'mocht' zien, was ik toch wel benieuwd naar z'n eerste lange speelfilm. Ten eerste is in deze film al goed de stijl van Tykwer te herkennen. Tykwer gebruikt in al z'n films een aantal dominerende kleuren. Hier waren de kleuren donker en grauw, wat ook de sfeer van de film versterkt (het viel me ook op dat de films van Tykwer qua kleurgebruik steeds lichter worden. Winterschläfer heeft ook dominerende donkere kleuren, maar bij Lola Rennt wordt dit minder en Der Krieger und die Kaiserin heeft een licht kleurgebruik.). De muziek in deze film kwam erg overeen met de muziek uit Der Krieger und die Kaiserin, beide waren erg mooi. Ook het schitterende camerawerk hier is terug te vinden in Tykwer's latere films.

Al met al een interessante debuutfilm van imho één van de betere Europese regisseurs van dit moment, samen met Moodysson, Jeunet en Medem.

Tevens was deze Tykwer mijn duizendste film! Stinissen, maak je borst maar nat!

Lang moeten zoeken naar dit debuut van regisseur Tom Tykwer, maar de film blijkt het wachten gelukkig waard te zijn geweest. Vooral het inventieve gebruik van flashbacks en de kleurrijke, licht surrealistische vormgeving maken indruk. Ik moest herhaaldelijk denken aan de film Delicatessen van Jean-Pierre Jeunet en Marc Caro. Gaaf experimenteel camerawerk ook. Verder een onvoorspelbaar en sterk uitgewerkt, gelaagd verhaal met boeiende personages en een droogkomische maar tegelijkertijd inktzwarte aanpak.

Goeie film over een vrouw binnen een ongelukkig huwelijk die ook nog eens voor haar zieke vader moet zorgen. Redelijk donker van toon en tegen het einde soms ook wat vaag. Maar je blijft wel kijken, vooral door de hele manier waarop het gefilmd is (cameravoering, montage en muziek). Dit regiedebuut van Tom Tykwer draagt dan ook al overduidelijk zijn handtekening. Een kleine 3.5 sterren.

Psychologisch drama over een vrouw wiens hele bestaan werd overschaduwd door dominante mannen (haar vader en haar echtgenoot) die door hun autoritaire gedrag voorkomen dat ze haar eigen leven leidt. Een sobere huiskamerfilm van Tykwer, met heel wat flashbacks die terugblikken op Maria's verleden. Gezien de ongezellige toon vond ik persoonlijk de afloop niet helemaal onvoorspelbaar en logisch aansluitend op wat vooraf ging. Van humor is niet veel sprake, tenzij je kunt lachen met Maria's dode vliegenverzameling en het symbolische laatste shot waarbij ze "gered" wordt.
Het acteerwerk is erg droog zeg. Heel de film nauwelijks markante expressies. Kleine 3*