The Burning Plain (2008)

De film past naadloos binnen het oeuvre van schrijver Arriaga, maar helaas heeft hij het minste script voor zichzelf als regisseur overgelaten. De film is fraai gefotografeerd, uitstekend gespeeld en kunstig gemonteerd, maar de puzzelstructuur is ditmaal doorzichtig en het verhaal minder interessant dan voorheen. Sporadisch wel wat mooie momenten, zoals bijvoorbeeld het prachtige einde.

De tandem Iñárritu-Arriaga heeft wat mij betreft drie tragische parels gebaard, en 'k was dan ook benieuwd naar de eerste solo-inspanning van de Mexicaanse scenarist.

Echt verrassend kan The Burning Plain niet worden genoemd, maar aangezien ik een zwak heb voor dit soort loodzware drama's, waarin elk personage het gewicht van de wereld op zijn schouders lijkt te dragen, vind ik het toch een zeer geslaagde film.

Zowel op visueel als muzikaal vlak heeft deze prent evenwel niet de klasse van een Babel, 21 Grams of Amores Perros, hoewel Guillermo Arriaga z'n best doet. Ook zit er niet echt een moment in waarop een acteur of actrice je zielsdiep raakt, zoals bijvoorbeeld Babels scène waarin Pitt zijn zoontje aan de telefoon krijgt.

Toch doen de acteurs het allemaal zeer behoorlijk, waarbij vooral nieuwkomers Jennifer Lawrence (als Mariana de tiener) en J.D. Pardo (als Santiago de tiener) me opvielen: frisse verschijningen.

De kritiek dat dit een Iñárritu-afkooksel is, valt enigzins te begrijpen. Te meer omdat ik na The Burning Plain niet echt meer zit te wachten op nóg zo'n film, de bobijn lijkt af. Hopen dus ook dat Arriaga's vroegere spitsbroeder eens een andere weg inslaat.

Jammer dat het hele gebeuren al vrij snel globaal in te vullen is en het ook exact zo ontvouwt als je verwacht, maar over het algemeen is het toch een prima film hoor. Weinig op aan te merken.

3.5*

Prima film. Ik zie vaak films zonder ondertitels, dus was het bij deze nogal lastig, omdat er een aantal Spaanse stukken inzaten. Misschien heb ik dan wat gemist, al zal het niet veel zijn. Mooi drama, nergens écht imponerend, maar lekker degelijk allemaal. Charlize Theron en Kim Basinger spelen erg goed, maar het is Jennifer Lawrence die echt wist te overtuigen. Mooie rol en ijzersterk gespeeld door haar. Groot opkomend talent hoop ik. Visueel is de film prima in orde, camerawerk is uitstekend en de film kent een paar sterke scénes, vooral de ontploffing door Mariana en het vliegtuig dat neerstort. Ja, ik heb me vermaakt. Voldoende voor deze film.

Arriaga is een meester in het eenvoudig vertellen van complexe verhalen. Dat vond ik de sterkste kwaliteit van dit drama. Ik had er niks op voorhand over gelezen, en ben er dus zonder voorkennis aan begonnen en het viel naar begrijpbaarheid supergoed mee. Laat u niet afschrikken dus door de puzzelachtige verhaalstructuur, en meesleuren op de emotionele deiningen van "The Burning Plain".

Het verhaal vertrekt vanuit 4 verschillende situaties, die stilaan naar elkaar toegroeien en een mooi afgewerkt geheel vormen. De sterkste en mooiste rol was in mijn ogen weggelegd voor Jennifer Lawrence, die zwaar op de proef werd gesteld door het overspel van haar moeder. Wat daaruit volgt is een leven waar ze vlucht voor de pijn in haar. Tot ze haar dochtertje ontmoet .

Het is waarlijk een sterke film, glad en duidelijk verteld, die de aandacht vasthoudt met pakkende acteerprestaties en een diepmenselijk verhaal over schuldgevoel. Op het eind mocht de film van mij nog een kwartier langer duren, maar men begrijpt toch dat de tijd de brokken opnieuw aan elkaar zal lijmen. Die ontmoeting in die kamer tussen Theron en haar dochtertje vond ik een erg mooi moment. . Filmkriebel zegt : bekijken die film

Ik vond het een middelmatige film waarin de verhaallijnen naar mijn mening bijna storend door elkaar heen lopen, na een half uur is het toch echt wel duidelijk hoe alles in elkaar zit. Door het sterke acteerwerk van Charlize Theron, Kim basinger en in het bijzonder van Jennifer Lawrence en paar erg aangrijpende shots 3 sterren.

The Burning Plain laat toch weer zien dat ik dit soort films nogal zat ben. Een melodramatisch stuk waar meerdere verhaallijnen samenkomen of betrekking op elkaar hebben. Onder aanvoering van een beroerde score.

Grootste kanttekening is dat de film faalt in het opwekken van enige emotie. Niet helemaal waar want irritatie wist de fil mwel enigmaal op te wekken. Visueel ook behoorlijk pover en ook het acteerwerk was niet al te best. Theron en Basinger vallen nog het meest door de mand, Lawrence doet het redelijk maar weet ook niet te overtuigen. Ook erg jammer is dat er na een klein half uur al duidelijk is hoe het verhaal in elkaar steekt en dan probeert Arriaga nog te doen alsof de puzzelstukjes pas in elkaar vallen tegen het einde toe, daar valt ie plat op zijn bek.

Ook speelt er weer heel wat Mexicaans volk in deze film, blijf het maar een saai en kleurloos volk die eigenlijk meer fout dan goed doen voor The Burning Plain. Ik hou het maar voor gezien met dit soort prenten omdat ze allemaal teveel op elkaar lijken en alleen 21 grams wist echt te overtuigen. derest blijft maar hangen in de middelmaat.

Eerste helft van de film zat ik me ee beetje dood te irriteren aan o.a. Theron, onsympathieke bitch speelt ze in de film. Ook die jongen had ik weinig medelijden mee, nadat zn pa dood gaat even een vogel uit de boom schieten met een katapult.
Hoe moet je hier sympathie voor kunnen kweken zeg?
Gelukkig wordt er het 1 en ander uitgelegd in de 2e helft van de film, waardoor het gedrag van bepaalde mensen toch redelijk goed worden verklaard.
Lawrence is wel een sympathiek meisje, al vond ik het wel weer jammer dat ze mee ging doen met vogeltje schieten.
Verder had ik het allemaal al wel redelijk snel door hoe het verhaal samen ging vallen, als dat voor het einde bedoeld is valt de regisseur een beetje door de mand. Mede dankzij het gebruik van de namen krijg je het na een uur wel door hoe de vork in de steel zit.
Niet dat het slecht is of zo, het werkt allemaal netjes volgens de formule en weet je hier en daar ook wel is te raken.

Leuk, maar gemiddelde drama film zonder al teveel technische hoogstandjes.

3*

The Goss schreef:
In de synopsis staat het volgende stukje: "Gina en Nick, een stel, moeten afrekenen met een clandestiene affaire".

Nou heb ik net de film gezien, maar deze personages ben ik er niet in tegengekomen.... .

Prima drama waarbij de stukjes van de puzzel steeds duidelijker worden naarmate de film vordert. In het begin heb je nog zoiets van waar gaat dit over en wie zijn al die verschillende figuren maar na een tijdje wordt steeds duidelijker wat die figuren met elkaar te maken hebben. Er werd trouwens ook goed in gespeeld door de diverse acteurs en de openingsscène met Charlize Theron was ook best fraai

Je moet wel even geduld hebben bij deze film want zeker het eerste half uur kon ik er geen touw aan vast te knopen. Je gaat van het verhaal van het ene personage naar het verhaal van de andere zonder dat je doorhebt in welke tijdlijn zich dit allemaal afspeelt.

Ik wist wel dat het met Sylvia te maken had maar hoe en wat dat is heel wazig in het begin van de film. Vooral ook omdat er nergens aangeduid word of iets zich jaren geleden afspeelde of in het heden. Op zich kan een dergelijke mysterie juist in voordeel van de film zijn om de spanning goed op te bouwen maar in dit geval vond ik het toch allemaal wat te onduidelijk.

Vanaf het moment dat het laatste puzzelstukje op zijn plaats valt, word de film ook veel interessanter omdat je dan de beweegredenen van de mensen beter begrijpt. Ik vond Theron ook weer uitzonderlijk goed en ik was ook blij om KIm Basinger in een sterke rol te zien. Leuk ... ik vind allebei de vrouwen tot de top 2 van mooiste vrouwen ter wereld horen en nu spelen ze samen in een film.

Kippenvel vond ik wanneer Marianna erachter komt dat de brand die ze als waarschuwing had gesticht compleet uit de hand loopt en ze uiteindelijk haar eigen moeder vermoord. Wat was deze scene waanzinnig goed in beeld gebracht.

Jammer van het wazige begin maar als je even geduld hebt, is het zeker een mooie film om naar te kijken.

Net de film gekeken, had hem gister als een kadootje van mijn moeder gekregen. Thanks mom.

Normaal heb ik een zwak voor dit soort films maar vandaag wist het me niet echt te interesseren. Kan wellicht aan het voorruit zicht liggen, over een dag school en dan heb je nergens echt zin in, maar uiteindelijk past de film een klein beetje bij mijn stemming. Het was een vrij sombere film, niet te vergelijken met films zoals Babel of 21 grams. Dat het verhaal toevallig ook meerdere verhalen kende en later bij elkaar voegt is maar een kleine overeenkomst. Het verhaal wist wel te boeien en was ook niet slecht, verre weg van slecht, alleen het werd nergens echt echt. De dialogen vond ik te simpel en te scriptachtig en de personages hadden nergens echt een kans gekregen om hem/haar van te houden/ te haten. Misschien alleen gedeeltelijk met de 16jarige Mariana wanneer ze ziet dat haar moeder niet uit de caravan komt. Dit verhaal sprak mij ook het meest aan, hoewel het uiteindelijk allemaal dezelfde personages zijn. De film zag er wel prachtig uit en een heerlijke ontspannende soundtrack.

Prima filmpje maar nergens echt overtuigend voor mij vandaag. Klein misverstandje was dat gek genoeg op de achterkant staat dat dit de regisseur is van Babel en 21 grams. Maar dat is duidelijk niet het geval... Ach van een QFC moet je het hebben.

3 sterren

Pretentieuze film met mooie plaatjes. De vertelvorm ervaar ik als storend. Acteerwerk als redelijk.

Mooi drama met wat op het eerste gezicht een vrij ingewikkeld verhaal lijkt. Want wat in eerste instantie verschillende verhaallijnen lijken, vormt langzaam een mooi verhaal maar a-chronologisch verteld. Een verhaalstructuur die schrijver, en debuterend regisseur Guillermo Arriage niet onbekend is. De acteurs leveren allemaal uitstekend werk af, maar de film mist helaas die emotionele punch waardoor het net geen topper wordt.

Niet slecht, maar ...

... ook weer niet echt overtuigend. Er wordt getracht om wat onduidelijkheid te zaaien door de verhaallijnen tegen elkaar te laten afsteken, maar dat had niet gehoeven. Het geeft de film een pretentieuze toon, terwijl ik mozaïekfilms liever simpel maar oprecht zie.
The Burning Plain is dan ook de moeite gemaakt door enkele sterke, op zichzelf staande scènes, maar als geheel mist het kwaliteit om te blijven hangen.

Aan de cast zal het echter niet gelegen hebben. Hoewel enkel Jennifer Lawrence echt indruk maakt, zijn Charlize Theron en Kim Basinger ook niet slecht. De casting van Theron en Lawrence als eenzelfde persoon vind ik dan weer een serieuze misser, want ze hebben een heel ander soort gezicht.

Maar The Burning Plain is vooral een prachtig in beeld gebrachte film. Cinematografisch valt hier alleen maar te genieten: het contrast tussen het broeierige en zonovergoten verleden met het grijze heden kan niet groter. Vooral de scènes uit de eerste groep zijn fantastisch gefilmd. De vliegtuigscènes en de ontploffing springen er bovenuit.
Muzikaal ben ik dan weer op m'n honger blijven zitten.

3

Fragmentarisch verhaal wat door de manier van monteren de kijker vraagt om verbanden te zien tussen de verschillende verhalen. De film is aangrijpend en kent ontroerende momenten, waarbij sterk geacteerd wordt(vooral Charlize Theron en zeker ook Kim Basinger). Ook de cinematografie en de landschappen zijn een lust voor het oog en al met al is het gewoon een hele goede film.

De films van deze regisseur spreken me wel aan dus me ook eens aan deze gewaagd. 'k vond hem niet mis, maar hij kwam een beetje sloom over. Hij heeft zeker niet het hoogste tempo. Gelukkig maakt de cast nog veel goed en uiteindelijk waren de verhalen ook redelijk boeiend, zeker als dan de puzzelstukjes in elkaar vallen.

'k moest er wel een beetje inkomen, maar uiteindelijk vond 'k hem wel de moeite waard.

Is en blijft een goede film, die door de tijdsprongen wat onduidelijk is.

Maar de vertolkingen zijn uitstekend !!

Wel een fijne mozaïekfilm met tijdsprongen in heden en verleden. Het duurde wel eventjes vooraleer ik dat door had. Niet dat het ingewikkeld is, het komt tenslotte allemaal wel op zijn pootjes terecht. Elk personage heeft wel te kampen met verdriet en drama. Gelukkig wordt het niet te sentimenteel gebracht.

Eigenlijk staan de drie vrouwen die worden geacteerd door Theron, Basinger en Jennifer Lawrence centraal. Ze staan dichter bij elkaar dan aanvankelijk gedacht. Prima montage van de verschillende scènes om alles mooi in elkaar te laten overvloeien. In de lijn van het andere kwaliteitswerk dat Arriaga als producer dan al afleverde. Al zijn Babel en 21 Grams nog een stuk inhoudelijk sterker.

Het is alvast geen straf om deze voor een tweede maal te bekijken wanneer je alle puzzelstukjes vooraf wat beter kan inschatten. Fijn!