A Knight's Tale (2001)

Vriendelijk en vermakelijk, hoewel een speelduur van (ruimschoots) meer dan twee uur wat mij betreft wel een beetje veel van het goede is. Al die tournooiscènes had ik op een gegeven moment dan ook wel gezien, maar de geweldige rollen van Alan Tudyk (met geëxplodeerd rood haar) en vooral Paul Bettany vergoedden veel. De anachronistische muziek is verrassend, maar Brian Helgelands insteek (op de IMDb-trivia-pagina) daarover snijdt best hout: "Director Brian Helgeland once said in an interview that he used modern music in the movie to show modern audiences what people then felt about their music. When true Renaissance music is used in modern movies, it fails to convey the emotional response that people back then had to such music." Eigenlijk heel logisch dus. Het absolute hoogtepunt speelt zich voor mij overigens al vroeg in de film af : de hilarische en tamelijk onverwachte manier waarop Geoffrey Chaucer het beeld komt binnenwandelen.

“Someday, I'll be a knight.”

Swingend en luchtig Middeleeuws avontuur. Middeleeuwse gevechten/spelletjes ondersteunt door moderne rockmuziek, een prima romantisch subplotje, veel humor, een charismatische Ledger, de mooie Sossamon, heerlijke bijrollen van Sewell, Tudyk, Addy en Fraser etc. A Knight's Tale straalt één en al plezier uit.

En dan heb ik de geweldige Paul Bettany zelfs nog niet genoemd. Weergaloos. Er is chemie tussen de castleden en ik kan me voorstellen dat ze zich hebben doodgelachen tijdens de opnames. Ik heb het in ieder geval allemaal met een grote glimlach aanschouwt. Heerlijk vermaak.

Vermakelijk, misschien ietwat aan de lange kant, maar wel binnen aanvaardbare normen. Ik vond het vooral leuk dat deze film de juiste balans tussen luchtigheid en serieusheid weet te vinden in een film voor dit genre. De chemie zit op dat vlak. Dat is ook deels te danken aan de acteurs, hoewel ik bij één van de acteurs toch steeds aan Joaquin Phoenix moet denken, maar het blijkt een dubbelganger ofzo te zijn. Ik vond het romantische zijlijntje ook een meerwaarde in deze film. Dat maakt de film zelfs draagbaar en beter naar mijn mening, vooral omdat ik het wel interessant vond en iets vond toevoegen. Het leuke aan dit soort films is dat de set en de sfeer ook echt wel wat middeleeuwser ogen, hoewel het ook niet perfect is (zoals te zien aan wat modernere dansuitvoeringen). De film pretendeert ook niet echt een waarheidsgetrouwe weergave van een bepaalde tijd neer te zetten. Op dat vlak neigt de balans dus meer naar de luchtigheid. Maar fijn om eens gezien te hebben!

Ze hadden beter wat meer aandacht aan het verhaal kunnen besteden dan aan al die meligheid. En dan ook nog eens dat kleffe gedoe

Tja, wat moet je er van zeggen. Ooit eens 20 jaar terug op een verjaardag gekregen dat ik dacht nee waarom? Tijden in de kast blijven liggen om daarna toch wel een beetje verrast te zijn door de innemendheid van het geheel.

Tegenwoordig blijft er van het geheel weinig over ondanks de echte bestaande Ulrich van Lichtenstein die ook wel raad wist met de vrouwtjes. Behalve een echte ridder was hij ook nog dichter. A Knight's Tale blinkt vooral in luchtigheid en moet het vooral hebben van de schmierende Bettany. Verder is het getoonde amper in die tijd of welke realiteit te plaatsen en heeft de film het niveau van de gemiddelde romantische komedie ondanks de aanwezigheid van Ledger. Rufus Sewell wel een tijdje gehekeld na deze film en Purefoy laat juist in deze film zien ook good guys te kunnen spelen. Verder is de moderne soundtrack, weliswaar even wennen, toch wel leuk te noemen.

A Knight's Tale zal voor velen een luchtig tussendoortje zijn, en vermaak is het ook wel, toch is het voor mij tegenwoordig te licht.

Te veel van hetzelfde vind ik en wat eigenlijk het meest beviel was de manier waarop heel dat gedoe in het bespottelijke wordt getrokken en daarbij vielen de acteurs, ook als ze even ernstig waren, best in.

De film begint goed met de anachronistische rockmuziek en ook de ontmoeting met Chaucer is best aangenaam, maar daarna te langdradig en te éénzijdig en uiteraard voorspelbaar.

Het is een avontuurlijke komedie.

Een luchtig tussendoortje.

Meestal is het wel een goed teken als de makers een film niet al te serieus nemen. En dan al zeker als het ook nog ietwat een komedie moet zijn - al mist dat genre in de omschrijving. Erg grappig gedaan met de soundtrack, en de grappen en grollen vallen bij mij ook wel goed. Leuk gespeeld door Heath Ledger - zonde toch dat hij er niet meer is, en zo lang ook al. Ook veel mooie bijrollen - Paul Bettany valt misschien het meeste op, maar er zijn ook nog Laura Fraser, Berenice Bejo en Shannyn Sossamon, en pappa Christopher Cazenove.

Leuk bij elkaar gebracht en - ondanks de breuk met de realiteit - mooi zorgvuldig in stijl. En, serieuze films zijn er al genoeg, ik mag dit wel.

Amusant.

Herzien na een 15-tal jaar en dat is me best meegevallen. Cool vind ik het niet meer - dat was vroeger wel het geval, denk ik -, maar de film kijkt wel nog gewoon leuk weg. De ideale tussendoor, met weinig pretentie, een hoop amusement en een aantal bekende acteurs in hun jonge(re) jaren. Heath Ledger acteert niet bepaald de pannen van het dak, maar kan met zijn charisma een film als deze dragen alsof het niets is.

3

Voor mijn part mogen ze de kapper van deze film voor de rechter slepen: wat heeft die man in godsnaam bezield om Shannyn Sossamon zo toe te takelen? Misdadig.

Verder: niks spanningsboog, voorspelbaarheid troef, geen spatje flair. Dikke sof.

Kijkt nog makkelijker weg dan ik dacht, maar eigenlijk is dit niet mijn ding. Het gebruik van rock muziek maakt dit klassieke verhaal over een gewone jongen van het volk die steekspelkampioen wordt, net wat hipper, maar dat staat in fel contrast met een verhaal vol clichés en een klef oninteressant liefdesverhaal. Ook teveel nadruk op comedy voor mij. Zou als hoofdgenre moeten staan. De goede rolinvullingen kwamen meer van Bettany en Sewell dan van Ledger. Leuk voor een keer maar ik vond het geen sterke film.