Waterloo Bridge (1940)

Het verhaal is gebaseerd op hetzelfde toneelstuk van Robert Sherwood als de originele, gelijknamige film uit 1931 met destijds een uitstekende Mae Clarke in de rol van Myra. Hoewel de personages en hun achtergronden globaal hetzelfde zijn, wordt het verhaal in deze “remake” toch iets anders verteld. Daar hoeven we overigens niet rouwig om te zijn, want naar mijn bescheiden mening is deze versie uit 1940 een van de meest romantische films ooit. In ieder geval romantischer dan zijn wat vinnige voorganger. Tegelijkertijd is het een regelrechte tranentrekker. Dat is vooral te danken aan het sublieme acteerwerk van Vivien Leigh, die op overtuigende wijze een van de beste rollen uit haar rijke carrière neerzet. In Robert Taylor vindt zij een volwaardige tegenspeler.
matthijs_013 noemt het hiervoor “een werkelijk tijdloze film”, een kwalificatie die ik van harte onderschrijf en die van toepassing is op meer films uit de gloriejaren van Hollywood.

Heel lang geleden eens gezien en toen reeds onder de indruk en nu nog eens, en inderdaad : tijdloos.

Love at the first sight, maar helaas is het vervolg heel dramatisch.

Doorleefde vertolkingen van de hoofdrolspelers. Het schijnt dat Vivien Leigh, net na haar succes in "Gone with the Wind",.... Laurence Olivier als tegenspeler wou, maar MGM zette daar een stokje voor en koos voor Robert Taylor wat een goede keuze bleek, naast mooie Vivien. (Ze waren al eens samen in "A Yank at Oxford".)

De 1931-versie heb ik (nog) niet gezien, evenmin als de weinig gekende en minder goed gekwoteerde remake uit 1956 onder de titel "Gaby" met Leslie Caron.

"Waterloo Bridge" is een sobere liefdesfilm met een brok hard sociaal realisme en emotie.

En in de rand twee markante spelers : Maria Ouspenskaya, hier als "Madame" en good old C.Aubrey Smith als de charmante oom.

De eerste film van Vivien Leigh na haar daverend succes in Gone With the Wind. De film heeft er toen ook van geprofiteerd natuurlijk. Leigh wou graag haar geliefde Laurence Olivier in de film, maar die was bezig met de verfilming van Pride & Prejudice. Wie weet had het de chemie tussen beide personages nog meer doen opflakkeren. Maar het gaat best wel goed met Robert Taylor, al zie je wel dat die van een ander kaliber is.

Waterloo Bridge is een romantisch verhaal met gaandeweg een tristesse er in. Niet moeilijk met de link naar de oorlog. De film werd op dat moment ook weer heel actueel door het begin van WO II. In z'n geheel is het geen grote klassieker geworden, maar dankzij Vivien Leigh, het mooie verhaal en de cinematografie (kreeg Oscarnominatie) is het toch een zeer aangename film geworden.