The Edge of Seventeen (2016)

Fijne debuutfilm van regisseuse Kelly Fremon Craig over hordes jonge mannen die de held willen zijn en één messcherpe jongedame (Hailee Steinfeld) die dapper weerstand biedt. Het puberale dialoogvuurwerk waarmee deze snel pratende Nadine haar volwassen omgeving de maat neemt, deed me wat denken aan 'Juno' (2007) van Jason Reitman. Al steekt er achter haar onbenaderbare voorkomen toch vooral een gevoelige tiener die - hoewel ze te vroegwijs is voor deze verwarrende levensfase - ernaar smacht om geaccepteerd en begrepen te worden. Hoogtepunt van de film zijn Nadine's vileine een-tweetjes met haar foute geschiedenisleraar Mr. Bruner (Woody Harrelson), die geamuseerd meebeweegt met de stemmingswisselingen van zijn leerlinge. Ze zal 'm een keer eronder krijgen. 'The Edge of Seventeen' (2016) doet in wezen hetzelfde als andere tienerfilms, maar heeft genoeg een bite door de scherpe grappen en de volwassen dynamiek in de menselijke verhoudingen. En het is zeker fijn om te zien dat een volwassen Hailee Steinfeld haar 'true grit' uit de gelijknamige Coens-film doorzet naar nieuwe rollen.

The Edge of Seventeen is een heerlijke coming of age film boordevol clichés en nodige dramatiek. Van dit soort films zijn gewoon heerlijk om naar te kijken. Acteerwerk sterk genoeg zodat het ook geloofwaardig overkomt. Verhaal leent zich prima, niets mis mee. Goede film!

The Edge of Seventeen lijkt een doorsnee high school komedie te zijn met een hoop gedoe rond een vriendje, vriendin, een hulpvaardige leraar... Maar eigenlijk is dat hier maar de vitrine. Achterliggend is het een drama rond een tiener die jaren worstelt met verdriet en eenzaamheid. Op een leeftijd waar je je al moeilijk in je vel voelt. Moeilijkheden om te praten en elke druppel in het water veroorzaakt enorme rimpels.

De film heeft met Hailee Steinfeld een enorm indrukwekkende hoofdrolspeelster die voor de rol enkele prijzen won. Je voelt zo het verdriet waar ze mee worstelt, de geslotenheid van haar wereld, de onzekerheid. Niet echt egoïstisch, maar haar wereld in zichzelf gekeerd. De bijrollen vullen het geheel mooi aan. Het is een boeiende film geworden.

Heerlijke coming of age film waarin de meeste rollen ook erg sterk zijn gecast met als ultieme uitblinker wat mij betreft toch zeker Woody Harrelson, een veelzijdig acteur die bekend is geworden door Cheers.

Het verhaaltje is natuurlijk wel vaker verfilmd maar lang niet altijd zo overtuigend. De comedy werkt maar tegelijkertijd ook de drama elementen, je voelt als kijker helemaal mee met Nadine maar ook zeker met haar hartsvriendin die enkel het beste met haar voorheeft. Ja het is voorspelbaar maar tegelijkertijd ook een film die indruk weet te maken omdat de karakters goed en menselijk zijn uitgewerkt.

Zeker van genoten!

4*

Middelmatige film in het drama-komedie genre, maar ook niet meer dan dat. Vond hem ook langdradig, ook al heeft ie geen uitzonderlijk lange speelduur, dus toch teken dat ie niet echt top is. Er gebeurt ook zo weinig. Ook vrij irritante karakters.

Het coming of age genre is al wel aardig uitgetreden. Juist daarom is het leuk dat er toch af en toe films langskomen die daar dan nog iets verrassends in weten te brengen - zoals deze vanzelf. En verrassend genoeg komt dat vooral door de erg goede rol van Woody Harrelson - echt zo'n acteur die veel te vaak blijft steken in typetjes, maar af en toe laat zien dat hij echt meer kan. In dit geval ook wel geholpen door een perfect goed geschreven rol en wellicht dat de regie van Fremon Craig daar ook nog aan heeft bijgedragen - geen gek regiedebuut, overigens. Netjes gedoseerd in de overacting van de hyper Sedgwick en de schattigheid van Steinfeld en Szeto. En nee, dan geeft het niet dat het allemaal wel een beetje voorspelbaar is, het is gewoon evengoed fijn om naar zo'n film te kijken.

Cute. Zo'n films weten me wel te overweldigen. Voor mij is Kelly Fremon Craig (een pupil van James L. Brooks) de ontdekking van het jaar. Ook Are You there God, It's Me Margaret? (4*) vond ik enorm goed. Er zijn gelijkenissen, behalve dat het hier gaat over een 17-jarige in plaats van een 13-jarige. Als volwassene vergeet je vaak hoe het was om die leeftijd te hebben (c'est la vie!) en deze film bracht dat gevoel terug naar boven. De donkere tunnel waar we allen door moeten.

Nadine is een meisje die denkt dat de hele wereld om haar draait, en zichzelf en anderen daarmee kwetst. Ze wordt buitengesloten en is regelrecht gemeen wanneer haar oudere broer en haar beste vriendin een koppel worden. Het past niet in haar egoïstische leefwereld. Harrelson is de coolness zelf als de leraar die natuurlijk weet hoe ze in elkaar zit en de fout niet maakt om aandacht te geven. Ze moet zelf leren de verantwoordelijkheid te nemen voor haar fouten. Zijn reacties waren vaak geweldig. En dan is er nog de overbezorgde moeder en Erwin, een aangename jongen die een crush voor haar heeft.

De film is zo goed omdat het eerlijk en herkenbaar is. Ik heb zelf een jongere zus die ook de nodige stommiteiten heeft begaan op die leeftijd en sommige situaties kwamen me maar al te bekend voor; ik was een beetje de Darian uit de film, al heb ik nooit met vriendinnetjes van mijn zus in bed gelegen ... Topfilm in het genre.

Ik keek uit naar deze film, maar hield er wel rekening mee dat het een dertien in een dozijn film zou kunnen zijn die slecht uitgevoerd is. Echter, hij bleek oprecht heel erg vermakelijk te zijn. Een typische teen movie waarbij alle ingrediënten precies goed werken. The Edge of Seveenteen is herkenbaar, humoristisch en heeft leuke en goede acteurs aan weten te trekken met een fijne chemie onderling. Ik heb absoluut genoten van deze film, voordat ik het wist was hij alweer afgelopen. Aanrader.