I Love You Phillip Morris (2009)

is tot nu toe de slechste film van 2010 die ik gezien heb. Een grote telleurstelling van Jim Carrey, dat hij maar in vervolg bij zijn andere typetjes blijft inplaats van homo te spelen, slechtste acteerwerk tot nu toe van hem.

Gezien in de sneak, anders zeker niet in de bios gezien, misschien zelfs niet eens op tv, mja .

Ik ben niet zo van de zoenende mannen... zitten een paar aardige momentjes in, paar glimlachjes, maar al te indrukwekkend is het allemaal niet. Nogal braaf (Amerikaans) eigenlijk. Acteerwerk kan er nog wel mee door, maar de muziek is aan de matige kant. Duidelijk eentje die we snel weer zijn vergeten.

2*

Matig.

Film die iets teveel leunt om zijn onverhoopt shockgehaalte. Whooo~~, Carrey-nicht en Gregor-nicht die kussen. Beetje kontseks en pijpen, hoe wild! Maar niet echt.

Toch is de eerste helft nog best grappig en weet ook het einde leuk uit de hoek te komen. Spijtig is vooral dat het gehele tweede deel (min het einde dan) vergeet grappig te zijn. Nogal wat semi-serieuze scenes die door de karikaturale personages niet echt goed uit de verf komen.

Verder erg fragmentarisch, wat op zich niet zo erg hoeft te zijn. Minder fijn is dat de film echt nergens naartoe lijkt te gaan. Springt van scene naar scene, terwijl de scenes weinig bijbrengen aan het geheel.

Er hangt er wat gek en geinig sfeertje, sommige scenes zijn best leuk en zowel Carrey als McGregor hebben zo hun momenten. Maar als geheel wat povertjes, te braaf en niet continue grappig. Plus de vreselijke fout om er wat serieus drama door te mengen.

2.5*

Philip1

Heb de film zonet in Antwerpen gezien. Jammer genoeg vond ik de film niet echt super. Ging met de verkeerde verwachtingen naar de film. Verwachte een komedie, maar kreeg meer een drama. Er zaten een aantal komische momenten in, maar daar bleef het ook bij.

Vond deze personage niet echt bij Jim Carrey passen.

Niks voor mij.

De film gaat alle kanten uit: van tragikomedie tot volbloed dramafilm, van slapstick tot over the top romantiek, jammer genoeg slaagt geen van die onderdelen helemaal. Jim Carrey blijft echter een goed acteur en het WTF-gehalte draagt bij aan toch een prettige avond uit.

Kortom: verwacht geen goede film, wel een aparte.

Ik heb hem al een tijdje geleden in de sneak gezien, en mijn conclusie was deze film is niet sterk. Dat heeft een aantal redenen, ten eerste Carrey wat is hij irritant in deze film zeg.

Ten tweede de makers van deze film konden niet kiezen wat voor genre ze wilde maken, en dat geeft op zich niks maar in deze film werkt het gewoon niet en het draait uit op een rommeltje.

Ten derde het verhaal weet niet waar het heen wil en wordt zelfs saai want Carrey wordt gevangen genomen, ontsnapt weer, en wordt weer gevangen genomen zo gaat het heel de film. Jammer deze film is echt een gemiste kans. Ik raad aan om hem niet te kijken en als je dan toch echt wil huur hem straks op dvd.

Dat zorgde juist dat het verhaal compleet werd. Het leven springt toch ook van het ene genre naar het andere?

Tsja, wat verwachtte je dan van een oplichter? Nooit van de term "draaideurcrimineel" gehoord?

Ik ben zonder verwachtingen gaan kijken en heb genoten, van zowel de humor als de vindingrijkheid van Carrey's personage.

3,5 *

Het is hier al eerder gezegd maar het is vooral de mix tussen drama en komedie die hier niet werkt. Dat Carrey in staat is om deze twee te combineren bewees hij al in The Truman Show en Man on the Moon, maar hier is het vooral de film zelf die niet lijkt te kunnen kiezen. Ik krijgen een beetje het gevoel dat de makers bang waren dat ze gezien zouden worden als homofobisch of zo als ze een volbloed komedie met homo's in de hoofdrol zouden maken, want de dramatische momenten voelen er vaak wat te veel tussen gestopt. Daarnaast moet het drama vooral komen van Ewan McGregor, die nauwelijks grappig mag zijn (waar Carrey dan weer niet dramatisch mag zijn). Zelfs voor McGregor (een acteur waar ik weinig mee heb) is dit een slappe performance. De humor die erin zit is ook nooit meer dan aardig. Sommige dingen zijn geestig, maar echt gelachen heb ik niet.

Naast de slechte mix van genres loopt het verhaal ook niet echt lekker. Het lijkt alsof de film zelf niet weet waar het allemaal naartoe gaat. Het is bijna een wonder dat de film nooit echt vervelend wordt. Carrey blijft toch wel een leuke acteur, zelfs in slap materiaal als dit. Er hangt ook een lekker zomers sfeertje in de film, die alles wat aangenamer voorbij laat gaan. Maar van het uitgangspunt had ik meer verwacht. Hoevaak durven grote studio's het immers aan om een homoseksuele komedie te maken met sterren in de homorollen? Aangezien deze film al meer dan een jaar lang uitgesteld wordt voor een release in de VS zal het nog wel lang duren voordat ze het weer proberen.

2,5*

Viel me erg tegen. Werd nergens echt grappig, en op de momenten dat je met de personages mee moest leven, kwam dit niet geloofwaardig over.

Draak van een film.

Waar twee regisseurs falen wordt het voor de kijker pijnlijk. De film is vrijwel continu onleuk, ondanks de grote hoeveelheid grappen. Het misplaatste drama is beneden alle peil. Carrey faalt wederom, maar het zanderige scenario zuigt dan ook aan alle kanten in deze zeer onevenwichtige en lelijk gefilmde drol.

Slecht.

Ik weet het niet goed. Ergens had het koppel Carrey-McGregor wel een zekere charme en kon ik wel genieten van de grappige momenten. Als homo-film vond ik hem vrij luchtig en modern met een ondeugend kantje. Dat verandert nogal van die serieuze Britse gay-drama's. Carreys rol als ongecomplexeerde nicht-oplichter Russell stond hem op het lijf geschreven. McGregor, als de gevoelige Morris, was voor mij meer een verrassing, vooral met viriele rollen als Obi Wan en die kerel uit "The Island" in het achterhoofd. Ik vond niet dat hij het er zo goed van af bracht.

Er zijn nog dingen die zuigen aan de film (de woordspeling berust op louter toeval) zoals de vervelende muziek en de mislukte poging tot drama met ... ja, u raadt het, wat gejammer en traantjes rond aids. Want in elke homo-film is er wel iemand die aids heeft.

Toch een lichte tegenvaller, vooral te wijten aan het gebrek aan echte grappen. Ze hadden er veel meer uit kunnen halen dan wat ze nu doen, nu ligt eigenlijk vooral de focus op de vele ontsnappingspogingen van Carrey, die wel enigzins vermakelijk zijn.

Het homo gedeelte kwam niet helemaal uit de verf, in principe is het eigenlijk een simpel liefdesverhaaltje, alleen is het nu een homo variant en hebben ze zogenaamd schokkende momenten voor de mensen erin gedaan. Ik heb nergens ergers last van gehad in ieder geval.

De chemie tussen Carrey en McGregor is wel heel leuk, je ziet dat ze totaal geen moeite hebben met hun rollen. Toch jammer dat het gebrek aan echt leuke grappen de film een beetje de das omdoet.

2,5*

Bizarre zwarte komedie met rare plotwendingen en een paar onverwacht intense emotionele momenten. Het is allemaal vlot genoeg gemonteerd om onderhoudend te zijn, maar de personages blijven nogal op een afstand en de plot is gewoonweg te vreemd om echt te boeien. Carrey doet zijn best en is prima in de hoofdrol; McGregor is matig en heeft weinig te doen als zijn sullige geliefde. De eerste vijftien minuten vormen het beste gedeelte van de film, daarna is het behelpen.

Een verrassend leuke film! Je moet geen standaard Jim Carrey- komedie verwachten, maar meer een romantische komedie met deze keer homo's in de hoofdrollen.

Het verhaal is sterk maar aan de uitvoering zitten nog wat haken en ogen. Zo vond ik Carrey niet overtuigend als homo, maar McGregor is daarentegen erg geloofwaardig.

Qua humor zitten er wel een paar goede scènes in (voornamelijk in het begin). Maar het is duidelijk dat deze film niet om de humor draait en dat er vooral een verhaal verteld wordt. Wat dat betreft is I love you Phillip Morris wel wat vergelijkbaar met Man on the Moon.

Over het algemeen dus een erg leuke film om te zien, maar 1x kijken is genoeg. 3*

Zeker leuker dan het cijfer hier doet vermoeden. Bevat humor en drama maar vooral veel humor.

3,5 sterren!

Tja, maar in hoeverre? Die hele optiteling met dat 'This story really happened.... really, it did...' maakt het er allemaal niet geloofwaardiger op..

Verder vooral een uiterst vreemd filmpje. Zat me af en toe echt af te vragen of het niet een uit de hand gelopen grap was.

Ik verder niks tegen homo-toestanden maar dit was natuurlijk vaak nogal smakeloos, waar ik in de gebruikelijke hetero-komedies ook weinig mee heb.

Maar toch.. wel regelmatig hard moeten lachen om dat idiote Carrey personage en zn vreemde ontsnappingsmanoeuvres, hahaha.

Nou, kleine 3* dan maar. Het was op zn minst even verfrissend in het comedy-genre.

God, wat heeft deze film een hoog Albert Verlinde meets Gerard Joling gehalte zeg.

Het lijkt allemaal zo onwaarschijnlijk, maar het is nog een waargebeurd verhaal ook? Relnichten, luxe, de ene ontsnapping na de andere en hier en daar nog wat oplichtingspraktijken? Zijn behoorlijk wat ingrediënten voor deze film.

Carrey en McGregor doen het overtuigend als homoseksuele geliefden, en de momenten van humor en drama worden goed afgewisseld. Er hangt een onbevangen sfeertje, en het gaan van kleurrijke, vrolijke momenten naar grauwe en sombere momenten.

Wat zou je doen om bij je ware liefde te kunnen zijn? Alles? Echt álles? In deze film is dat ook werkelijk zo. Grappige momenten hebben de boventoon, en het acteerwerk van beide heren is prima.

Zoals Querelle al zegt, de film lijkt niet helemaal lekker te kiezen tussen een luchtige Carrey-comedy en een drama. Na een uur begint de verveling toch wat te overheersen, en heb je niet meer echt het idee dat je naar nieuw materiaal aan het kijken bent, maar een herhaling van het vorige uur. Aardige acteerprestaties van Carrey en McGregor. Ook het feit dat de film gebaseerd is op een waargebeurd verhaal maakt het allemaal iets overtuigender, maar als dat niet zo was geweest was I Love You Philip Morris toch wat meer een losse flodder geweest.

Net aan 3 *

Vooraf had ik een erg banale film verwacht maar dat viel mee. Zowel Carrey als McGregor zetten een leuke rol neer en weten te overtuigen. Af en toe sloeg de film wat te ver door maar door het sympathieke karakter blijft de film boeien tot het einde.

Niet geweldig maar wel onderhoudend.

Na lang twijvelen heb ik deze gister toch maar bekeken. Ik was toch benieuwd vanwege Jim Carrey. En de film is wel oké, soms zelfs best grappig. In het midden zitten teveel drama-gay stukjes die het voor mij een beetje verpesten. De film werd later wel weer steeds leuker. Maar is dit serieus waargebeurd?

Typische Jim Carrey film met al zijn typische grappen. Het was niet geweldig maar wel leuk om eens te zien. De zwendel en de ontsnappingen van Jim Carrey waren de hoogtepunten van de film en daar viel ook het meest om te lachen. De rol van Ewan McGregor stelde weinig voor en hij speelde ook overdreven.

Vermakelijk tussendoortje dat moeilijk lijkt te kunnen kiezen tussen drama en komedie.

Carrey is weer goed in een semi serieuze rol en Ewan McGregor zou me nooit meer kunnen overtuigen door te zeggen hetero te zijn.

Het waargebeurde-geschreeuw moeten we maar niet te serieus nemen. Natuurlijk hebben de personen bestaan en was Steven Russell een meesteroplichter, homofiel, kon hij uit gevangenissen ontsnappen en had een IQ van boven de 160. Ik vind het eigenlijk wel genoeg, nu ik het zo teruglees.

Verder weinig over te melden. 3*

Op zich is het verhaal wel grappig. Zeker ook gezien het gegeven dat het een waargebeurd verhaal is maar de humor zelf vond ik wat minder. Ik heb niet echt heel erg gelachen. Het valt er ook een beetje tussenin. Niet helemaal komedie en niet helemaal drama waardoor het geheel een beetje in het midden blijft hangen.

Het verhaal werd voornamelijk aan het begin van de relatie Steven en Phillip getoont. Ik denk dat je wat meer humor uit het verhaal had kunnen halen door de verschillende uitbraken die Steven heeft gedaan. En hier werd juist maar weinig aandacht aan besteed. Je zag dit in vogelvlucht op het einde maar meer niet. Misschien had dit het verhaal nog dat beetje extra gegeven.

Wel kan ik waarderen dat de homosexuele relatie van de twee niet heel overdreven en als karikatuur is neergezet. Maar verder .... niet zo veel bijzonders.

Het was erg romantisch in de gevangenis: mooie kleurtjes, zachte romantische muziek, comfortabele bedjes en nooit iemand die het samenzijn abrupt komt verstoren
Een toch wel aparte film met een grote lading romantiek, welke ook continue te beluisteren is in de songs bijvoorbeeld.
De sfeer is luchtig komisch, soms een tikje absurd. Ook in de zoetige kleuren en belichtingen, maar dat vind ik juist wel mooi. Het verhaal is best boeiend: de man die een vreemde karaktercombinatie tentoonspreidt van liefde voor de één en tegelijkertijd oplichting en afpersing van de ander.
Iemand die het liefst alles en iedereen manipuleert, het werd schrijnend. Hij worstelt duidelijk met zichzelf en eindigt, door zichzelf steeds meer toe te takelen, als een wrak.
Goed geacteerd, vooral door Ewan McGregor deze keer. Helaas werd het tegen het eind soms weer een beetje overacting door Jim Carey.
Ik vind hem wel in serieuzere films zoals deze het best tot zijn recht komen.

Ook al had ik helemaal niks met het onderwerp. Toch was ik al vanaf het begin benieuwd wat dit ging worden. Dat kwam vooral omdat ik vroeger al groot Jim Carrey fan was. Maar na trailers en posters leek het me toch niet echt een goede film te worden, dus liet ik hem links liggen. Uiteindelijk toch maar eens gezien..

Opzicht is het best wel een redelijke film, die soms zelfs best wat grappige momenten heeft. Carrey doet het opzicht wel redelijk, maar ik kreeg het idee dat hij zich niet helemaal kon uitleven in de rol. McGregor vond ik ook niet helemaal tot zijn recht komen hier. Nou moet ik er wel bij zeggen dat het heel moeilijke rollen zullen zijn. Verder was het voor mij ook een beetje onduidelijk wat de film nou precies wilde. Een mix tussen drama en comedy lijkt hiet niet erg geslaagd iig. Ook wordt het vele oplichten en zeuren van Steven op den duur een beetje vervelend. Het einde slaat dan ook alles. De film is niet altijd even interessant. Dan bedoel ik vooral de periode waarin het goed gaat met Steven en Phillip omdat hier vrij weinig gebeurd. Maar ook los daarvan zaten er wat saaie momenten in. Aan de andere kant heeft de film dus ook best wat grappige scenes (bijv. als Steven zich op de roltrap gooit) en gek genoeg was ik ook nog benieuwd naar wat er zou gaan gebeuren. Al met al is het nog best een vermakelijk filmpje, zeker wegens de verwachtingen die ik erbij had. Maar goed kan ik het ook niet noemen.

2,5*

Deze passeerde op tv en ook maar eens bekeken en het was geen misse film. 'k dacht dat de nadruk veel meer op het homo thema ging liggen, maar dit viel nog reuze mee. De nadruk lag veel meer op de verschillende zwendels.

De cast kon me ook wel bekoren en omdat het verhaal op waargebeurde feiten is gebaseerd, is dit nog leuk meegenomen. De film bevatte in het begin vooral humor, maar naar het einde toe werd het genre meer drama.

De moeite om eens gezien te hebben, niet meer, maar ook niet minder.

Leuk!

Erg amusante film die er een vlot tempo op nahoudt waardoor er eigenlijk geen moment van verveling optreedt. Jim Carrey, je bent er voor of er tegen, maar zie hem eigenlijk wel graag acteren. En hij steelt hier wel de show als de pathologische leugenaar en ontsnappingskoning Steven Russell.

Vooral zijn ontsnappingen uit de gevangenis en al zijn oplichterij zijn amusant om zien. Ewan McGregor is ook een goede acteur maar hij komt in deze film niet echt uit de verf, eenvoudigweg omdat alle aandacht naar de exploten van Carrey gaat.

Onder alle fratsen van het hoofdpersonage schuilt ook nog een soort van liefdesverhaal, al blijft dat wat meer op de achtergrond.

Interessant weetje vanop wiki:

Gezien zijn strikte gevangenisregime lijkt de kans op ontsnapping erg klein.

Wel een leuke film behalve die gay scènes, daar zit ik niet echt op te wachten maarja al met al voor de rest wel vermakelijk.

Leuke film met een goed verhaal.

Jim Carrey is ver gegaan voor deze rol, zo verloor hij 16 kg en dat is er goed aan te zien. Hij ging ook vrij ver als hetero acteur in sommige van de gay scenes. Een rol die beide acteurs overigens geloofwaardig weten neer te zetten.

De combinatie humor en drama was mooi gedoseerd en ik heb me de hele film prima vermaakt.

3,5 sterren

Redelijke film over een agent die na een auto-ongeluk zijn leven over een andere boeg gooit. Een goed verhaal en de film heeft ook een veelbelovende introductie. Het romantische aspect haalt de vaart uit de film en is simpelweg minder boeiend dan de oplichterspraktijken van het hoofdpersonage. Jim Carrey is goed gecast. Een kleine 3.0 sterren.

De poster zet in op de verrassing dat twee heteroseksuele acteurs een homokoppel spelen, maar wanneer Steven Russell eenmaal (en al spoedig) uit de kast is gekomen blijkt dat de film daar eigenlijk helemaal niet over gaat. Geweldig hoe Carrey een glibberige oplichter speelt wiens enige zwakke plek zijn liefde voor Phillip Morris is, of speelt hij juist een verliefde man die plezier krijgt in de oplichterspraktijken die hij alleen maar nodig heeft om zijn liefde te bekostigen? Nou ja, alvorens in de cel te belanden zien we hem al verschillende trucs uithalen om zijn flamboyante levensstijl te kunnen financieren, en de manieren die Russell daarvoor verzint zijn regelmatig goed voor een brede grijns op mijn gezicht. Ewan McGregor heb ik nog nooit zo kwetsbaar gezien, en ondanks die allerlaatste scène (Russell die het gevangeniscomplex rennend verlaat met diverse cipiers in de achtervolging ) geeft deze komedie niet toe aan de verleiding van een happy end. Leuke ongrijpbare film met een paar ontroerende scènes (inclusief die met Rodrigo Santoro).

Ik had de film ooit al eens gezien. Nu nogmaals. Het is een goede romantische komedie. Beetje jammer dat de homo's weer cliché worden neergezet, maar gelukkig niet TE erg.

Onbegrijpelijk dat dit gebaseerd is op een waar gebeurd verhaal. Een slimme vent moet dat geweest zijn.

De film is nooit saai en kijkt lekker weg. De humor is niet altijd leuk, maar wel best grappig.