Brooklyn's Finest (2009)

Ondanks een rammelend scenario, waarin geen van de hoofdpersonages fatsoenlijk wordt uitgewerkt, heeft de film drie op zich interessante verhaallijnen, die uiteindelijk samenkomen in een geforceerd einde dat werkelijk nergens op slaat. Alsof de producer tegen de regisseur gezegd heeft: "Ho maar, brei er maar een slot aan."
Dus: Iedereen dood. The End.

Film had met deze topbezetting veel en veel beter moeten zijn.

Het verhaal en de uitwerking hebben we wel vaker gezien en je ziet e.e.a. ook wel aankomen, de vertolkingen zijn echter wel goed en houden de film overeind. De karakters balanceren op het randje van sympathie en irritatie, wat goed werkt. Verder zijn de dialogen aardig en is de film niet te uitleggerig; je moet zelf bepaalde aannames doen. Jammer alleen dat het idee van verschillende verhaallijnen die uiteindelijk samenkomen op een dergelijke manier de laatste jaren te veel is gebruikt.

De cast is best indrukwekkend maar op de een of andere manier heeft men niet alles eruit gehaald wat erin had kunnen zitten. Het verhaal is natuurlijk niet origineel maar zat ondanks dat best goed in elkaar en wist ook wel te boeien. De cast deed het best aardig, zeker Richard Gere en Ethan Hawke (ook de bijrol van Wesley Snipes was best aardig) maar voor mijn gevoel kon het allemaal beter want je kreeg niet echt een band met ze. De film speelt zich hoofdzakelijk in de avonden af wat vaak wat duistere beelden (ook fraaie trouwens) oplevert. Het einde had inderdaad beter uitgewerkt gekund maar was desalniettemin best goed (zeker het einde van het verhaal van Richard Gere).

P.S. de muziek met veelal dramatische ondertoon was best goed gekozen.

'k vond het eigenlijk geen misse film, maar 'k had eigenlijk ook geen verwachtingen bij deze film. Het is een mozaïekfilm, waarin we een drietal agenten volgen. 'k vond de drie verhalen eigenlijk allemaal even goed. De film toont eigenlijk vooral de minder mooie kanten van het agent zijn, dus het is zeker geen promofilmpje die de mooiste kanten toelicht.

Het acteerwerk vond 'k goed, 'k leefde wel mee met de verschillende personages.

Toch wel aangenaam verrast door de film, hij is me beter meegevallen dan gedacht.

Nee, daar wordt je niet vrolijk van. Een inzage in de psyche van drie agenten die allen om verkeerde redenen steeds dieper en dieper in waanzin vervallen staat vanzelfsprekend niet garant voor een lachfestijn, maar zo tragisch had ik ook niet verwacht. Niet dat dit uitmaakt, want het maakt de film alsnog behoorlijk intrigerend en vooral goed geacteerd. Richard Gere is doorgaans voor mij de acteur die ik mijd door associaties met Julia Roberts films, maar hier laat hij zien dat hij prima in staat is een serieus personage neer te zetten. Snipes en Cheadle zijn eveneens sterk, maar het is toch voornamelijk Hawke die met zijn moreel dubbelzinnige personage een fantastische rol neerzet.

In een bepaald opzicht is het makkelijk om het script als ietwat zwak uitgewerkt op te merken, mede doordat het einde waarop de drie elkaar eindelijk treffen, ietwat geforceerd over komt, maar door het ijzersterke acteerwerk maakt dit eigenlijk niet zoveel uit. Misschien wat weinig actie voor de mensen die een harde politiefilm verwachten, maar een erg fijne zit voor de mensen die vooral willen genieten van sterke karakterontwikkelingen.

Brooklyn's Finest heeft een mooie cast en regisseur heeft toch ook wel wat ervaring zou je zeggen. Maar het duurt een tijd voor het wat interessant wordt. Dit is een kabbelend beekje, of liever drie kabbelende beekjes. Want de verhalen hebben niks met elkaar te maken. Pas op het einde krijg je een link, en dan nog...

De film toont een verzuurd Brooklyn met enkele agenten die worstelen met hun job om diverse redenen. Stof genoeg voor een film, maar het geheel lijkt een lange aflevering van Cops te zijn met wat bekendere acteurs op de lijst. Hawk is ongelofelijk irritant, Cheadle en Gere vallen best wel mee en Snipes is Snipes. Maar geen van de personages wordt helemaal uitgewerkt en ik heb nog altijd geen idee waarom ze die drie verhaallijnen hebben genomen. Het maakt enkel de film wat langer. That's it!

Resultaat is een gemiddeld filmpje dat nergens echt super wordt en voor je het weet is het gedaan zonder een climax te kennen. Politiefilm zonder kruiden.

Geweldige film en wanneer je dit tegenvalt heb je geen oog voor hoe een kwaliteitsfilm hoort te zijn. De verhaallijnen zijn voldoende goed uitgewerkt om te laten zien wat een harde samenleving met verschillende mensen doet die in de vuurlinie staan. Erg goed gefilmd en geacteerd door de hele crew. Een film met karakter. Van begin tot eind een pakkende film, die ook nog stof tot nadenken geeft. 4*

Erg tof filmpje alweer van Fuqua, die, net zoals Training Day, weer een erg gelikte Getthofilm neerschetst die prima werkt en waar je toch altijd wel weer voor verrassingen komt te staan. De settings van het groezelige Brooklyn worden hier offertreffend geplaatst en de cast is om te smullen. Zo is Richard Gere weer helemaal op dreef als een suïcidale, uitgewerkte politieagent (en Gere lijkt ook maar nooit oud te worden), Don Cheadle een ganglid die zich bezighoud in de onderwereld van Caz (hey, mijn naam ) die ook weer erg sterk is neergezet door Wesley Snipes, erg verrassend om hem, na jaren in de Direct to Video modus gezeten te hebben, weer terug te zien en waarin hij weer bewijst dat hij toch wel goed kan acteren. En ten slotte dan Ethan Hawke nog, die opnieuw wederom weer getalenteerd aan het werk gaat als een narc. Het mooie in deze film is: dat gewoon blijkt dat de rollen gewoon slags worden omgedraaid en de goodguy inene de badguy is of andersom.

De film is slechts een kijk in het leven van deze vier heren wat je als kijker toch elk moment weet te verbazen. In het begin lijkt dit nog wel zo'n typische misdaadfilm waarin het weer gaat om goed en kwaad en om de typische regels van de onderwereld. Maar later krijgt de film toch wel even een andere draai. Uiteindelijk blijkt Sal in plaats van een goudeerlijke cop, met een gezinnetje een corrupte agent te zijn die slechts een hulpje is in de misdaad die hij met zijn collega's aan het bestrijden is, en Tango weet de kijker al zo te overtreffen dat het een bad guy is, maar later blijkt het gewoon een undercover te zijn. Zo is de overzicht op goed en kwaad helemaal kwijtgeraakt. Gere is eigenlijk een bijzaak, maar toch is zijn verhaal ook behoorlijk interessant als uitgekotste, hoerensnoerende, suïcidale cop die op het randje van zijn pensioen staat, maar ondertussen wel goudeerlijk is.

Fuqua is wat mij betreft toch weer helemaal geslaagd met weer een film met een onderwerp ala Training Day en weet je toch vaak weer op het verkeerde spoor te zetten en ondertussen de kijker te trakteren op momenten en actie's die je bijblijven en wat ook gewoonweg de werkelijkheid is. Ook Brooklyn schetst ie hier erg troosteloos en agressief neer wat de sfeer ook meteen compleet maakt. De laatste 20 minuten waar alles bij elkaar komt en de personage's in hun eigen landmijnen stappen, zijn echt behoorlijk goed.

Gewoon weer een prima misdaadfilm zoals het hoort! Fuqua moet meer met dit onderwerp gaan doen.

4,0*

De slappe hap. Teleurstellend valt het niet te noemen met Fuqua aan het roer. Z'n films zien er over het algemeen goed uit, maar er gaat altijd iets faliekant mis. Ook hier kan ik weer geen voldoende aan kwijt. Een op het oog grimmig politie drama, maar daar blijft al snel niks van over. De film is zo subtiel als een slingerende sloophamer, Fuqua laat echt niks aan de verbeelding over.

Hij voorziet z'n publiek van hapklare brokjes en doet dat al vanaf de eerste scène, waar iemand eventjes vertelt waar het zoal over gaat. In plaats van een natuurlijke gang van zaken voelt het veel meer als een verzameling losse scènes, die allemaal bedoeld zijn om de personages over het randje te duwen. Hawke staat de hele film op volle kracht achteruit met zijn sores thuis.

Verder zit er geen beweging in. Cheadle is de klos met suffe momenten die moeten aantonen dat hij er te diep in zit. Dieptepunt is wanneer Barkin lomt vuilbekken. Dat soort domme rolletjes zie je doorgaans alleen in foute actiefilms. Gere (nota bene) is iets interessanter, maar het blijft allemaal te doorzichtig en te plat om iets voor te stellen. Een lege huls en losse flodder, dit ding.

Redelijk Fuqua.

Hij weet z'n films toch meestal wel aardig aan te kleden. Ik moet dringend ook Training Day maar eens gaan kijken. Echt geweldig is het zelden, maar vermakelijk meestal wel.

Er valt wel wat aan te merken op deze Brooklyn's Finest. De verhaallijnen liggen iets te los van elkaar, waarbij de binding op het eind niet zo héél interessant is. Misschien ook iets teveel drama in elke verhaallijn, waardoor het alleen maar gecontrueerder lijkt. Toch werkt het uiteindelijk wel, want heb niet teveel op de klok moeten kijken, voor een film van 130 minuten is dat niet verkeerd.

En met Snipes en Gere ook twee érg matige acteurs. Gelukkig kan ik Hawke beter waarderen, ook Cheadle doet het meestal wel goed, al worstelt die laatste af en toe wel met z'n rol. Visueel net grimmig genoeg en ook de soundtrack doet z'n werk, zonder echt geweldig positief op te vallen.

Het is wellicht geen film die lang bijblijft, maar gewoon wel lekker wegkijkt. Eigenlijk dé reden waarom ik af en toe weer eens op zoek ga naar een Fuqua.

3.0*

Donker misdaad drama over drie agenten die elkaar niet kennen, maar na een samenloop van omstandigheden op dezelfde plaats opduiken. De ellende van de straten in Brooklyn vol van drugs deals, geweld, racisme, armoede en corruptie wordt duidelijk geschetst, maar het scenario vergt van de kijker toch enigszins wat geduld. Het komt allemaal traag op gang en wordt met weinig diepgang gepresenteerd. M.a.w. het schort aan uitwerking en er wordt toch te gemakkelijk geleund op clichés. Aan het acteerwerk ligt het niet, want dit was van deze gerenommeerde cast zeer solide.

De rode draad in deze 3-verhalenfilm is de zeer matige waardering die politieofficieren die toch, dag in, dag uit hun leven op het spel zetten, genieten.

Deze onderbouw maakt de film toch wel wat sterker dan de meeste "politie versus misdaad"-films.

Natuurlijk zijn er de klassieke ingrediënten die het clichématig maken, maar anderzijds kan er gerekend worden op de stevige acts van de hoofdpersonages, Vooral Ethan Hawke zet, naar mijn gevoelen, een sterke en expressieve vertolking neer.

In enkele woorden: een prachtige film die mij persoonlijk 2 uur in de "tang" heeft gehouden. Het verhaal loopt als een trein en er is in de film ook voldoende actie aanwezig naast de persoonlijke perikelen van sommige van de politiemensen. Eigenlijk is het een schandaal dat beginnelingen in die tijd naar huis gingen met een startsalaris van ongeveer 20.000 dollar per jaar. De risico's die men loopt voor dat geld is teveel voor te weinig inkomen. Je ziet ook dat sommigen helaas boven de stand gaan leven door de verleiding die de baan ook biedt.

Prima film, een 8!

Drie problematische politielevens worden in een rustig tempo uit de doeken gedaan. De drie verhalen worden door elkaar verteld en komen aan het einde enigszins bij elkaar. Ondanks het rustige tempo en de donkere sfeer verveelt de film niet en blijft het onderhoudend.

Typerend Fuqua product met grimmige settings, veel criminaliteit en uiteraard de grenzen die bij de meeste betrokken vervagen. Het niveau echter van Training Day of een ander vergelijkbare film als Narc wordt niet bereikt, toch is het een prima product.

Kenmerkend zijn vooral de morele dilemma's en privé problemen die de mannen tegen komen en vooral de schaarse waardering en matige salarissen. Vooral in het geval van Cheadle die zoekende is waar zijn loyaliteit ligt, en Hawke die in wat hij pure noodzaak vindt veel te ver gaat. Gere is wat mij betreft de onbekende, zijn introductie is veelzeggend maar daar blijft het vooral ook bij. Burn out, burn up...maar waarom? Omdat hij er uit moet of omdat de baan zoveel geëist heeft? Hier had meer mee gedaan kunnen worden. Dat de twee eerst genoemden slachtoffer worden van hun eigen defecte morele kompas, terwijl de laatste juist uit zijn dagelijkse lethargie ontwaakt om te handelen, is het beste voor het script en wordt prima uitgevoerd.

Een meer dan prima politie film is het resultaat met grimmige settings, dito sfeer, wat een rotlui allemaal en prima prestaties van Cheadle en Hawke. Ellen Barkin mag er ook zijn, blijf er wel bij dat er meer gedaan had kunnen worden met het karakter Dugan. Prima soundtrack ook met onder andere Jefferson Airplane en Deep Purple als eyecatcher. Uiteindelijk wat mij betreft een prima film die ik qua IMDB cijfer een beetje ondergewaardeerd vind.

Een goede film met goede acteurs wat wil je meer. Was mij in 2009 niet opgevallen maar zowaar op Netflix.

Dit was zo’n film die je probeert te grijpen, maar wat bij niet is gelukt. Ik vond het een trage film, maar zeker wel met inhoud. De lengte van de film werkt zeker niet bevorderend.

Een ouderwetse politiefilm gaat er altijd wel in. Brooklyn's Finest is schitterend in beeld gebracht, alsof je er middenin zit en mee door de grauwe straten struint. Jammer dat het scenario dan zo magertjes is. Bij momenten lijkt het wel gepend als een stukje fanfictie, door iemand die de beste ideeën van Traffic, L.A. Confidential, The Departed en Fuqua's eigen Training Day bij elkaar voegde. De moegetergde flik in de laatste week voor zijn pensioen, afgestompt door het geweld dat hij altijd heeft moeten aanschouwen, de flik die de grenzen tussen juist en fout opzoekt en de mol die binnendringt in een bende en niet meer weet wat juist en fout is: slecht wordt het nergens, maar we hebben het allemaal al eens gezien. De acteurs willen duidelijk overtuigen, maar botsen op de clichés en de weinig zeggende dialogen die ze toegeworpen krijgen. Een potentiële klassieker wordt zo gewoon een film om languit naar te kijken terwijl de wereld op slot is.

Redelijk.

Antoine Fuqua is best een stabiele regisseur. Hij levert veelal dezelfde kwaliteit af. Er zitten weinig (extreme) uitschieters in z'n oeuvre, positief dan wel negatief. Met Brooklyn's Finest begeeft hij zich op bekend terrein, dat van goede en minder goede agenten.

Die personages worden gelukkig niet al te zwart-wit gebracht. Er zit nog, zij het niet echt subtiel, een zekere nuance in. Ook de acteurs, zeker Don Cheadle en Ethan Hawke, kunnen hun personages net een beetje interessanter maken. In z'n geheel blijft het wel gewoon een Fuqua-film. Erg vernieuwend is het geenszins, maar Fuqua staat meestal ook voor strak geschoten (actie)beelden en dat is hier niet anders.

3