Bright Star (2009)

Hoewel ik traumatische ervaringen heb van de kostuumfilms van Campion zag dit er in de trailer adembenemend uit.

Eerder One Star

Ik wacht in spanning op de ongetwijfeld heel wat meer onderbouwde mening van JJ_D

Gemiddeld toch behoorlijk lage score tot nu toe, zelf verwacht ik toch wel wat moois van de hand van Jane Campion..

Ik weet niet wat het is met deze film. De film is langzaam, de relaties onderkoeld, en toch bezit de film een onderhuidse sfeer die werkelijk fenomenaal is. Je begrijpt elk personage en de focus ligt altijd bij de personages die op dat moment ook echt van belang zijn. Ik noem de film langzaam maar wellicht beter is dat hij langzaam voort kabbelt. Op een aangename manier dus, en niet traag. Abbie Cornish heeft enkele zeer sterke momenten, en overall is het acteerwerk gewoon sterk. Maar dat sfeertje, dat is toch wel wat de film maakt.

Ik zou daar toch maar niet te veel op rekenen. Ik heb deze film vanavond in de sneak gezien en ik ben twee keer in slaap gevallen en dat was echt niet omdat ik deze film zo boeiend vond. Integendeel; het is de saaiste film die ik dit jaar in de bioscoop gezien heb. Alles ging zo verschrikkelijk traag en er werd ontzettend veel gepraat. Geen hartstochtelijke vrijpartijen tussen de hoofdrolspelers die toch oh zo ontzettend op elkaar verliefd waren. Tja, dat hoorde nu eenmaal niet in de elitaire kringen in dat bekrompen burgelijke 19e eeuwse tijdperk in Engeland. En dan kun je ook niets anders dan een slaapverwekkende vertoning verwachten die bovendien ook nog eens veel te lang duurde.

Het acteerwerk was daarentegen niet slecht, maar dat is ook het enigste positieve punt wat ik kan opnoemen. Fanny Brawne hield van breien, ach laat Jane Campion dat ook maar gaan doen, want na "The Piano" heeft ze niet een behoorlijke film meer gemaakt.

2,0*

Persoonlijk vond ik het gemiddeld laag gewaardeerde Portrait of a Lady ook nog behoorlijk sterk, dus ik hou toch nog wel een sprankje hoop.

Ik vond dit ook een echte vrouwenfilm; ik zou hem dus ook maar zeker gaan bekijken. Kan voor jou alleen maar meevallen.

De kracht van The Piano was nou juist dat er weinig in gesproken werd, zodat je de heftigheid van de emoties zelf kon invullen. Jane Campion probeert het hier weer, maar helaas wordt er voortdurend expliciet gepraat over de gevoelens en worden veel momenten dichtgetimmerd met gedichten.

Voor mij werkt een filmbeleving niet zo. Neem In the Mood for Love waar helemaal niets expliciet over de gevoelens van de hoofdpersonages naar voren komt en juist daardoor beklemmend mooi is.

Wel uitstekend geacteerd door Abbie Cornish (Somersault) en Ben Wishaw (The Parfum). en sfeervol in beeld gebracht. 2,5 *

kon ook niet echt genieten van de film, zelfs de realtie tussen de man en vrouw vond ik niet strek neergezet, vroeg me eigenlijk steeds af waarom hun nu zou van elkaar hielden en was het dan eigenlijk wel met de vriend van de man eens, het is enkel het gevoel van willen, het verlangen naar iets, mij werd iig niet duidelijk waarom zij twee tot in de eeuwigheid bij elkaar hoorde, iets wat wel had gemoeten

De acteurs doen hun best maar Campion had misschien nog 1 keer méér naar Elvira Madigan moeten kijken.

Pure romantiek, nothing more, nothing less. Ben ik normaliter niet zo weg van, maar de innemende personages maakten het voor mij toch tot loyaal meevoelen.

Deze film is helemaal langs mij heengegaan. Ben Wishaw Lage cijfers hiero, anders dan IMDb. Zet hem maar op 'nog zien'.

Prachtige film van de hand van Jane Campion. Het complete script is eigenlijk pure poëzie. Het acteren is prima en de beelden zijn schitterend. Kortom ik heb geen idee waarom de meeste mensen hier zo'n laag cijfer op geven....Ik overweeg om de film nog een keer te zien...

Prachtig gefotografeerde film met écht mooie kostuums. Mooi, maar toch al een beetje gedragen. Dat kunnen die Engelsen toch goed.

De muziek was ook mooi, de begingeneriek gaf al een mooi beeld met close-up beelden en gezang dat er net even naast zat.

De acteurs doen het zeker goed, maar toch sloeg de vonk niet helemaal over. Het hunkeren en verteerd worden door liefdesverdriet maakten niet echt veel bij me los. Dan vond ik het spel van de moeder (kerry Fox) nog het meest aangrijpend. Hoe ze met lede ogen moet aanzien hoe haar dochter de trappers verliest door een uitzichtloze liefde.

Daar heb je een punt. Zeker met ondertiteling erbij, zit je te vechten met beide versies: de originele is te moeilijk om in 'real time' te vatten, voor de vertaling geldt eigenlijk hetzelfde en omdat je beide door elkaar meeneemt, begrijp je ven geen van beiden iets.

Poëzie vind ik sowieso al moeilijk, dus het wérkt niet echt bij mij. Ik zou er de tijd voor moeten nemen. Met muziek loopt dat helemaal anders. (cfr. Die Zweite Heimat)

ik moest eerst heel erg aan deze film wennen!!

Ik ben groot fan van BBC Series, vooral uit de UK!

en deze was ook gedeeltelijk met Aussies en andere invloeden

dus het zat wat anders in elkaar..

het komt wat traag op gang, maar ik vind hem later wel erg interessant, mooi gefilmd, best orgineel voor BBC en de poezie

ja nja het moet je liggen, ik begrijp het niet zo goed maar ik vind

opzich mooi in elkaar gezet

3.5 ster

Als je dan toch een film maakt over een dichter, maak er dan een film van die ook poëtisch is, met het ritme en de lyriek van een gedicht. Niet zo’n platgeslagen narratieve, futloze middle-of-the-road film als dit. De fraaie, mijmerende fotografie en het spel van de twee hoofdpersonen, maakten het dragelijk (moest bij Ben Wishaw telkens denken dat ik naar een Nick Drake biopic aan het kijken was). Maar het onderwerp had een andere uitwerking verdient en daarmee was het geheel een stuk spannender geworden. Gemiste kans, maar bij Campion had ik niet anders verwacht. Ik zag tot nu toe slechts één hele en twee halve geslaagde films van haar hand (op een totaal van 7). Toch wat magertjes.

Ik vond dit echt een beproeving. Misschien als je echt een hardcore Keats fan bent dat je hier nog iets uit kan halen maar volgens mij stierf de hoofdpersoon gewoon aan verveling (alsmede het publiek in het filmhuis waar dit geprogrammeerd was).

Dit is echt een gortdroge film en (het acteerwerk van) de hoodpersonen kon me niet bekoren. Als je mensen die niet zo geïntereseerd zijn in poëzie (nog meer) wilt ontmoedigen dan is dit een geslaagd voorbeeld. Ik vond dat Brown wel aardig speelde en de kat op de tweede plaats.

Ik vond dit een prachtige film. Ik heb deze film gezien in het Engels, zonder ondertitels dus. Ik weet niet hoe men deze film vertaald heeft, maar ik denk dat het verschrikkelijk moeilijk moet zijn om poëzie te vertalen op een boeiende manier. Hierdoor heb ik het verhaal en de poëzie waarschijnlijk anders ervaren dan de mensen die de film met ondertitels bekeken. Ik vond het verhaal goed opgebouwd en ik vond vooral de invalshoek om alles vanuit Fanny's perspectief te bekijken erg goed. Ook het acteerwerk was bijzonder goed. Ik begrijp eigenlijk totaal niet dat deze film hier slechts 2,82/5 behaald.

Dit was pas naar An Angel at My Table, The Piano (twee keer), The Portrait of a Lady, Holy Smoke en In the Cut het meesterwerk wat ik zocht in het werk van Campion. Eindelijk.

Niet treuren, Keats zelf scoorde aanvankelijk ook maar 2,5 op poetrymeter.uk

De eerste helft vond ik mooi, maar daarna werd het meer van hetzelfde en nogal saai.

Prachtig acteerwerk en hele mooie plaatjes. Het kleine meisje "Toots" heeft mijn hart gestolen!
Ik was niet bekend met het werk van John Keats, ik ben ook geen liefhebber van poëzie, en zal het door deze film ook niet worden.

De vele poëzie die de hele film door wordt opgedragen verveelde me niet, ik vond het wel mooi, ook al begreep ik er geen hol van.

Die Fanny vond ik nogal een aanstelster, en vroeg constant om medelijden aan haar omgeving. Het was vast wel echte liefde, maar dat "oh oh oh wat ben ik toch zielig" was op een gegeven moment wel genoeg. Dat ze na de dood van haar vriendje nog jarenlang over een heideveld heeft gelopen om haar verdriet te verwerken vond ik typisch een actie voor haar, ik had niets minder verwacht.

De onderlinge relaties binnen de familie zijn erg vrij, ik had gedacht dat het in die tijd veel preutser zou zijn.

Samenvattend: Voor de romantici onder ons een heerlijke wegzwijmelfilm, voor visueel ingestelden een genot om te zien, en voor liefhebbers van poëzie een must!

ik vond het een prachtige film, geweldig sfeertje, en prachtig acteerwerk. Heb erg genoten.

Wat een prachtige film! Ben zoiezo een grote film van kostuumdrama's. Mooi inhoud en geweldig acteerwerk

Romantische dreutelfilm over de onmogelijke liefde tussen dichter John Keats en een vrouw van stand. Bright star exploreert de onbereikbaar van menselijk geluk door de starre sociale conventies in de 19e eeuw, blijft aan de oppervlakte en wordt nergens ook maar een beetje zo schrijnend als pak hem beet The age of Innocence of het werk van Visconti. En Campion doet nog wel zo haar best om het drama-gehalte dan maar kunstmatig te vergroten. De reden voor het gebrek aan diepgang is evident. Scorsese en Visconti baseerden hun werk op literatuur van auteurs die beduidend meer hadden nagedacht dan Campion die zelf het script schreef. Door gebrek aan substantie verzandt ze in mooifilmerij, overgoten met een saus romantische poëzie die tot aan het einde van de aftiteling aanhoudt. Je zou een Timotei-reclame haast gaan beschouwen als indie.

1 Oscarnominatie

Beste Kostuumontwerp

Ik vond dit een erg mooie film en heb ontzettend genoten. Ik denk dat ik er nog meer van had genoten als ik de omschrijving hierboven niet had gelezen. aangezien dit pas na 1,5 uur gebeurd en je er in feite op zit te wachten totdat hij dood gaat.

prachtige film, langdradig , maar waargebeurd verhaal.

goed acteerwerk.

Ik heb er van genoten.

Ik snap al de goede comments niet op deze film. Hij is erg langdradig, er gebeurd niet veel in, acteerwerk is alles behalve goed en de romantiek had ook wel veel meer aanwezig mogen zijn. Nee sorry hier kan ik niet meer dan een 1 voor geven.

Snap me niet verkeerd, normaal ben ik gek van dit soort films. Geef mij maar Jane Eyre of de oude mini serie Pride and Prejudice maar dit is echt niks.