Patriots Day (2016)

Berg lijkt z'n genre wat betreft films regisseren gevonden te hebben. Wederom een film over een waargebeurd verhaal, ditmaal de aanslag bij de marathon van Boston.

Uiteraard dit drama meegekregen via tv en andere media maar zoals zo vaak vergeet je na verloop van tijd hoe het daadwerkelijk afgelopen is.

Berg levert wederom prima werk af, ik vind deze film beter dan Deepwater Horizon.

De aanloop naar de aanslag toe is zowel spannend als nuttig. Je leert de hoofdpersonen stuk voor stuk kennen zodat je als het ware een soort band creëert voordat de aanslag plaatsvindt.

De aanslag is sterk in beeld gebracht, sowieso is alle actie erg goed geregisseerd.

Verder zijn de acteurs prima in orde en kan ik eigenlijk weinig minpunten opnoemen.

Gewoon een degelijke, goede actiefilm die nooit té Amerikaans wordt en van begin tot eind boeit.

Dikke drieënhalve ster.

Deze ook eens meegepikt en was wel aangenaam verrast door deze film. Niet echt verwachtingen, maar was wel spannend gebracht. De speelduur was ook goed, niet te lang en niet te kort. Ook de cast deed het prima en kwam overtuigend over.

Als het echt zo gelopen is als in de film (in die steeg) was het echt wel voor een film gemaakt.

Zeker geen slechte film en voor Peter Berg's begrippen ook nog best subtiel maar van al dat overdreven patriottisme word ik soms wel een beetje moe.Zeker gezien het feit dat er bijna wekelijks aanslagen zijn waarbij veel meer slachtoffers vallen.

Verder is Patriots Day wel degelijk gemaakt en bij vlagen ook best spannend (de ingemonteerde echte live opnames dragen daar zeker aan bij) en wordt ook de stad Boston mooi in beeld gebracht.

Het acteerwerk vond ik verder niet echt enerverend al leveren de meeste best vakwerk af.

Conclusie,solide film met een paar sterke en spannende scenes en een waarheidsgetrouw verhaal.

Ruim voldoende.

Patriot's Day is een officiële feestdag in drie staten van de Verenigde Staten, die ieder jaar op de derde maandag in april wordt gehouden, aldus Wikipedia. Een andere Onafhankelijkheidsdag zoals er zoveel speciale dagen zijn in Amerika. Zo gek is het dan ook niet dat Amerika hiervan houdt. Het is geen Nederland waar zowat alles wordt afgeschaft en bij het tonen van de Nederlandse vlag je zowat wordt gezien als een nationalist. Amerika is trots op zijn land wat er ook gebeurd they will overcome! Dat komt ook hier weer terug in Patriots day. Niks mis mee en goed voor het moraal.

Nu had ik zeker in het eerste uur geen halleluja stemming. De schokkerige sleepcamerabewegingen zijn buitengewoon irritant! Sowieso geen fan van, maar het leidt gewoon teveel af. Alsof alles in een shot gefilmd moest worden. Bij explosies en algehele paniek geen probleem, maar het bleef maar gaan. Het andere minpunt was de indringende toon/muziek die je overal hoorde. Alsof het gevaar 2 uur lang zou duren. Het derde minpunt vond ik de casting van Mark Wahlberg. Beetje overdreven neergezet met ook nog een alcoholprobleem. Jammer. Verder kun je je afvragen hoe je handelt bij terroristische acties. Die gasten zitten vaak vol met bommen. Dan worden die mensen van die boot doodleuk in de kelder gestuurd. Niet sterk!

En toch weet deze film in het tweede uur sterk naar voren te komen. Sowieso vond ik de zoekacties goed neergezet. Camera's overal bekijken en het geheel in een loods na te bootsen zoals ook vaak bij vliegtuigcrashes gebeurd. Elk detail wordt meegenomen. Daarna komt er veel spanning door de nachtelijke avonturen van de twee terroristen. Dit stuk vond ik het sterkste van de hele film en daarbij zat ik letterlijk op het puntje van mijn stoel. Zeker bij de shotgun dat mij sterk liet denken aan de film Heat 1995. Heerlijk moment!!! Ook daarna bleef de spanning en niveau hoog met op het eind de bootscene. En toch wel knap dat Amerika bekend met terroristen zo'n hele buurt gewoon afzet. Zie ik in Nederland niet gauw gebeuren.

Andere sterke punten vond ik de ondervraging van Katherine Russell de vrouw van Tsarnaev. And what did she know? Katherine Russell, Tsarnaev's wife: 5 things we know - CNN - edition.cnn.com

De film eindigt eigenlijk na 2 uur en we zien dan nog wat fragmenten van de overleden personen en de vele gewonden. Uiteindelijk is Patroits day een zeer krachtige film geworden en dat had ik zeker in het eerste uur niet verwacht. Misschien nog een ander dingetje dat niet echt naar voren kwam. De rol van zijn studiegenoten kwam niet echt uit de verf. Maar goed al met al heb ik uiteindelijk toch zeer "genoten" van Boston's afschuwelijke nachtmerrie op 16 april 2013.

Traditioneel begin van de film, een soort studieronde over de personages die later in de film een rol van betekenis zullen spelen en hun entourage.

Valt nogal lang en warrig uit.

De aanslag zelf, met de dramatische ellende, het leed, de chaos maar ook de kordate repliek na de wandaad, tilt de film een niveau hoger.

De beste brok cinema komt echter met de opsporing van de daders. 'k Zou het zelfs een hoogtepunt in het genre durven noemen. Adembenemend spannend.

Dat er tenslotte een soort epiloog aan te pas komt, met de nadruk op het emotionele maar vooral met een uiting van eendrachtige houding tegenover het waanzinnige terrorisme, heeft zeker niet gestoord.

Geslaagde weergave van een droevige bladzijde uit Amerika's geschiedenis.

Erg matig.

Ik herinner me de Boston Marathon bombings nog als een goed voorbeeld van online mis-informatie, waar mensen zelf op Twitter speurneus gingen spelen. Maar daar gaat deze film niet om, sowieso wordt er erg weinig gedaan met alles want rond de bombardementen hing.

Het is meer een film over trots, loyaliteit, niet het hoofd bieden tegen terrorisme en dat soort gedoe, met Amerikaanse burgers die zich opwerpen tot helden van de natie. Het Amerikaanse toontje is wel héél erg aanwezig in deze film, beetje jammer wat er had veel meer mee gedaan kunnen worden.

De regie van Berg is verder redelijk. Klassieke opbouw, paar indrukwekkende actiescenes, maar ook veel gezwets en een potsierlijk einde. Uiteindelijk weet de film niet zoveel indruk te maken, omdat het ook niet echt heel geloofwaardig en realistisch overkomt. Het is dat je weet dat het allemaal gebeurd is, maar het voelt toch vooral heel erg alsof je naar een typische Amerikaanse actiefilm zit te kijken.

Berg kan beter.

2.0*

Ge-wel-di-ge film! Echt waar. Natuurlijk wordt er heel veel op de onderbuik en emotie gespeeld maar het werkt voor mij, en dat zogenaamde 'Amerikaanse' toontje of 'Amerika verheerlijking' kan ik me totaal niet in vinden. Vind dat uberhaubt grenzeloos gezeik, een soort hetze die nergens op gebaseerd is en eerder een aversie is, van het zijn Amerikaan dus blegh...ik zou echt niet weten wat er 'Amerikaans' aan dit geheel is. Dit zou overal kunnen spelen wat mij betreft en een voorbeeld van veerkracht kunnen zijn en een gemeenschap die voor zich zelf op komt, vecht en voor zichzelf zorgt. Want vergeet niet dat het Boston is, en zoals Saunders terecht zegt, dat is een gemeenschap en volk op zich.

De film: een mooie bijna idyllische en rustige aanloop, met dromerige muziek wordt men in Boston wakker op weg naar de marathon. Een mooi rustig moment dat al moeilijk te bevatten is wetend wat er komen gaat. Het gevoel bekruipt mij dan ook dat Berg daar bewust/ onbewust een gevoel creëert dat op iedere plaats zoiets kan gebeuren. Mooie rustige aanloop verder met een sfeer die vooral ons-kent-ons uitademt en familiare lijkt. In eerste instantie ook wel aardig, de jongste van de twee broers die toch tekenen van twijfel en relativering toont. Helaas is dat maar van korte duur. Want waar ze niet bijzonder geradicaliseerd overkomen wordt er verder ook niets gedaan met hun beweegreden en komen ze later erg eendimensionaal over.

De uiteindelijke aanslag ziet er zo echt uit, nu is er ook duidelijk met echte beelden gewerkt die er door zijn gemonteerd, maar potverdikke man, die spanning en chaos die ontstaat en hoe dat gebracht wordt. Het grijp mij toch altijd weer naar de keel. Nu heb ik daar sowieso iets mee, hulpdiensten die gedegen hun werk doen en rust uitstralen, daar krijg ik altijd een brok van in de keel. De totale chaos en paniek wordt prachtig in beeld gebracht maar tevens de zakelijkheid, rust en doortastendheid die bij het werk van bijvoorbeeld Saunders ligt. Godverdikke man ga er maar aanstaan. De stilte en wreedheid van het hele gebeuren is des te prikkelend wanneer de FBI aankomt en bijvoorbeeld het lijk van dat jongetje niet verplaatst mag worden. Godsamme die 'Trooper' die daar de hele nacht moet staan om dat lijk te bewaken, wanhoop en onmacht in die ogen van die man...pffff...

Mooi te zien de opbouw van het commandocentrum, de vaart en andermaal zakelijkheid waarbij alles uitgeplozen wordt, van camerabeelden tot en met een hele maquette op de grond van de daadwerkelijke situatie. Erg knap de manier waarop ze hem vinden met de overigens fictieve Saunders. Tommy Saunders is een samenvoeging van drie verschillende agenten. De spanning wordt andermaal opgezweept met een noemenswaardige soundtrack van Trent Reznor die inmiddels al een paar hele aardige soundtracks achter zijn naam staan heeft en deze toch wel het meest prikkelend is. Het ene moment prikkelend en spanning verhogend, dan weer traag en emotioneel geladen.

Een moment van bezinning met de beelden van Obama die een toespraak houdt tijdens een plechtigheid. Andere stemmige beelden als een white board met allerhande boodschappen, hardloopschoenen met eveneens boodschappen achtergelaten en een soort schrijn/herdenkplaats overladen met bloemen en voor de 'zwartkijker' en 'Amerika-azijnzeiker' een enkele of een paar Amerikaanse vlaggen er tussen. Net als op het einde het verhaal van Kensky en Dowes die uiteindelijk de marathon loopt op een prothese. Nogmaals, het speelt in op emotie, op een onderbuik gevoel, maar het is wel de realiteit en menselijkheid van het verhaal. Andermaal dringt Berg en de film erop aan dat je niet zomaar naar acteurs zit te kijken maar de echte mensen, slachtoffers, verminkten en zelfs doden, heel dicht bij zijn.

De spanning van de speurtocht hervat zich, het verhoor van Russell vind ik beklijvend, en ik weet niet wat bedoeld wordt door Onderhond als potsierlijk einde maar de schietpartij en belegering van de boot is toch echt niet anders gegaan dan het gebracht als je Wikipedia en andere media er op na slaat. Er is een dermate ernstige schietpartij met gegooide bommen geweest in Watertown, zo erg, dat men absoluut niet wilde dat de scenes voor de film in Watertown zelf gefilmd werd. Het gegooide lege wapen, de tackle die Pugliesi uitvoert, de bommen,het feit dat Dzhokhar zijn eigen broer overrijdt, slechts de niet bestaande Saunders is een niet storende afwijking tussen de feiten. De staat van beleg met die lege straten vind ik ronduit indrukwekkend, de spanning is andermaal om te snijden, wat overigens niet gebracht wordt maar wel gebeurt volgens verschillende bronnen dat Dzhokhar nog vanuit de boot op politie heeft geschoten.

Eind goed al goed, de film wordt in vliegende vaart gebracht na de uiteindelijke aanslagen. Berg gaat overigens niet bijzonder de diepte in over motieven, verder nasleep of achtergronden van personages. Mij persoonlijk soort dat niet, hoewel een halve ster minder had zomaar gekund. Toch slaagt de film op bijzondere wijze als achtbaan vol spanning en suspense. Ja, voorde zoveelste maal, de film moet het heel erg van emotie en een onderbuik gevoel hebben, maar wat de film vooral doet is een prachtig beeld schetsen over veerkracht en de kracht van de gemeenschap. Mensen die voor elkaar opkomen en dat stukje geluk om te overleven en weer terug te zijn bij je geliefden, in die zin werkt de film ook relativerend, nadenkend over de wereld van tegenwoordig en wat we allemaal kunnen overwinnen.

Prachtige film, mooie film, raakt iedere keer weer een gevoelig plekje.

Wat had die agent bij het overleden jongetje van 8 jaar het moeilijk zeg. Kan me haast niet voorstellen wat die man doorgemaakt heeft qua emoties. Verder niks te Amarikaans, alle emoties, elkaar steunen? Dat zouden we overal doen. Mooi om onderdeel te zijn van de speurtocht met de huidige techniek. Ze hebben er werk aan gehad maar het is top aangepakt. Tja de verdachten hadden 0 gevoel dat was wel duidelijk, je kan je niet voorstellen dat zulke mensen echt bestaan.

Ps die gasten waren echt gestoord joh

Knap.

Berg is een regisseur die het echt wel degelijk kan. Hij heeft wel een paar foute keuzes gemaakt in zijn carrière, maar als regisseur heeft de beste man echt wel wat te zeggen. Zijn regie is soms simpelweg indrukwekkend te noemen.

Met 1 van de meest indrukwekkende terroristische aanslagen in beeld gebracht op film. Hier ligt de toon kil, de beelden zijn rauw en de setting is bijzonder realistisch. De beelden komen door de manier van brengen ook harder aan, met dank aan goede regie.

Het enige wat de film soms fout doet is timing, maar dat is dan ook best een grote stoorzender. De one-liners worden vaak gegooid op compleet verkeerde momenten. Dit is een verhaal dat zichzelf vaak serieus dient te nemen, en dan kunnen die melige one-liners eigenlijk gewoon niet, en het dood de toon zelf ook gewoon.

Wahlberg doet het prima, maar heeft uiteindelijk niet al te veel te zeggen. Dat geld ook voor de rest van de cast overigens. Diegene die dan nog het meest indruk maken is dan nog wel Wolff. Het tempo blijft er voor de rest goed in en de lange speelduur wordt optimaal benut.

Vaak erg spannend en een aantal zeer indrukwekkende actiescènes en een zeer griezelige aftermath van de aanslagen. De film blijft spannend en vermakelijk. Ik ben hier goed doorheen gekomen, en dit is toch wel weer een film waarbij ik de regie van Berg zou gemist had.

Ik ben over het algemeen niet zo'n fan van films over dramatische waargebeurde verhalen. De Sully's, Deepwater Horizons, Captain Philipsen en United 93s van de wereld, het trekt me niet zo, en meestal blijkt dat ook wel gegrond - zelfs bij een kwaliteitsproduct pakt het me toch wat minder dan veel andere films.

Dat euvel heeft Patriots Day ook wel een beetje. Maar dit was toch ook wel een film die voor mij een bijzonder randje heeft, aangezien ik zelf ook een aantal jaren in Cambridge, MA heb gewoond en ook wel marathons gelopen heb (maar niet die van Boston). Nu speelt het marathonaspect niet zo'n hele grote rol, al is het natuurlijk wel waar de aanslag plaatsvond. Maar ik zag toch wel heel veel bekende locaties voorbijkomen, en dat maakte zeker in het eerste half uur toch behoorlijk indruk. Nu is dit ook gewoon een een hele solide film, verder; geen overdreven jingoisme, maar wel een fijn tempo, en pakkende personages zonder al te tranentrekkend te worden. Ook een rol die Mark Wahlberg op het lijf geschreven is. Het hielp niet helemaal dat ik eigenlijk het hele verhaal al wist en bar weinig nieuws heb gezien, ook een beetje een centraal probleem in het genre en een reden dat het voor mij toch wat minder interessant was. Desalniettemin was dit zeker de moeite waard.

Ik had deze film en vooral de aanslag wat verward met de aanslag die plaatsvond tijdens de Olympische Spelen van Atlanta in 1996. Daarvoor hebben we Richard Jewell (Film, 2019). Hier dus de Boston marathon waarbij twee Tsjetsjenen verantwoordelijk waren voor de bloedige aanslag ginds.

Wat me opviel en me ook beviel aan de film was de weinig heroïsche aanpak van Berg. Ik vreesde al voor een soort one man show van Whalberg nadat hij op een "typische" en onterechte manier eventjes gedegradeerd werd, maar opeens iedereen zou laten tonen dat hij toch een superflik was. Zou natuurlijk ook niet overeenstemmen met de werkelijke gebeurtenissen, maar toch. Berg koos eerder voor een gespreide gezamenlijke aanpak van de politiediensten. Eenheid en samenhorigheid stonden centraal tijdens deze crisis.

De klopjacht was wel spectaculair met toch wel wat actie en geweld. Toch lag dit redelijk in balans met het drama zelf en de chaos die kort erna optraden. Onderhoudend en prima in beeld gebracht. Fijn deze toch nog net meegepikt te hebben op Netflix.

Goed.

Wetende dat je een Amerikaanse film kijkt, met dan nog het woord 'Patriot' in de titel, mag het niet verbazen dat, ondanks een eerder gematigde aanpak, het nog steeds Amerikaans blijft. Niettemin scoort de film punten door redelijk lang zonder al te veel bombast die verschrikkelijke terreur in beeld te brengen. Peter Berg slaagt er ook goed in om de aanloop spannend te houden - zelfs al neemt hij er z'n tijd voor.

De terreur wordt goed in beeld gebracht, ook nadien, als de klopjacht geopend wordt, blijft de regie strak. De balans tussen actie en drama is wat mij betreft perfect in evenwicht. Met hoofdrolspelers als Mark Wahlberg en Kevin Bacon kan men in dit soort films ook weinig misdoen. Zeer degelijk en bij momenten zelfs uitstekend.

3,5

Vandaag weer eens bekeken, ik vond het een erg goede en indrukwekkende film.

Het spannendste deel was wel ergens in het midden van de film in de nachtelijke uren als ze de daders hebben omsingeld met de politieauto's in de straat, wat moet dat heftig zijn geweest.
Je vergeet bijna dat dit in het echt ook zo precies heeft plaatsegvonden, het verhaal, de scenes de buurt en de eindscene dat de laatste dader zich in de boot schuil hield

Goed uitgewerkt en redelijk wat actie tussendoor.

Boeiend en ook indrukwekkend van begin tot einde.

Daarom 3.5 sterren

Patriots Day

Alweer bijna 10 jaar geleden gebeurde deze vreselijke aanslag. Vandaag voor het eerst de film gekeken en ik was echt onder de indruk. Vanaf het begin tot het eind laten ze zien wat er is gebeurd. De bommen die afgingen, de aftermath, de stand-off en uiteindelijk hoe ze de daders hebben weten te pakken. Een grote pluim voor de politie/FBI etc, die terecht een staande ovatie kregen (verdienen ze w.m.b. wel vaker). De hele cast speelde uitstekend met Wahlberg voorop. Ook mooi waren de interviews op het einde.

3,5 sterren.

Zeer geslaagde film! Knap hoe de film dicht bij de realiteit is gebleven en toch spannend bleef gedurende de volledige speelduur. Ik vond het ook boeiend om te zien hoe in zo'n situatie vanuit chaos zo snel structuur wordt gecreëerd: knap hoe snel zo'n geoliede machine wordt neergezet en de eerste sporen van de daders wordt gevonden.

De acteurs spelen allemaal goed en realistisch. Er valt eigenlijk niemand buiten de toon. Het gebruik van echte footage van beveiligingscamera's e.d. geeft het geheel een beklemmend gevoel van realiteit. Zorg wel dat je tijdens het afgaan van de bommen niet net je taartje aan het eten bent: de eetlust ontgaat je bij het zien van de ellende en ravage. Wederom: het komt allemaal hard binnen. Maar de film vliegt ook hier niet uit de bocht.

Camerawerk en regie vind ik boven gemiddeld. De kritiek dat het allemaal wat Amerikaans, heroïsch e.d. is klopt misschien wel, maar vind ik hier niet storend. Ik kan allemaal maar diep respect opbrengen voor iedereen die destijds geholpen heeft om de daders op te pakken. Bovendien wordt de broer Dzhokhar genuanceerd neergezet. Je ziet hoe hij wordt meegezogen in het plan en de radicalisatie van zijn broer.

Misschien ben ik iets té royaal, maar ik vond het een film die diepe indruk op maakte en één van de betere films die op waarheid zijn gebaseerd. 4,5 sterren.

Een enigszins ongemakkelijke mix van serieuze rampenfilm, politie-procedure en actiefilm, met in het begin een (zoals te verwachten viel) indrukwekkende montage van de chaos en de paniek na de aanslag, maar daarna een mensenjacht waarvan de uitkomst al bekend is en waarbij voornal de editors verantwoordelijk zijn voor de spanning. Mark Wahlberg is ideaal gecast met zijn mix van stoer, kwetsbaar, koppig en street-cred, maar misschien hadden verder iets minder bekende hoofden bijgedragen aan een effectievere documentaire-achtige impact, en in wat Wahlberg op het einde zegt over liefde en haat heeft hij natuurlijk hélemaal gelijk, maar tegelijkertijd verwacht ik daar een Woody-Allenesk tekstwolkje met "Author's Message" te zien verschijnen, hetgeen ook wel weer emblematisch is voor de twee gedachten waarop deze film lijkt te hinken. Op sommige momenten indrukwekkend, op andere momenten teveel van het goede, en sowieso te lang.

Redelijke film met veel overbodige scenes van oninteressante mensen en hoe zij die dag beleefd hebben. De eerste 20-30 minuten kijk je dus naar al deze mensen en hun fijne leven. Ik verveelde mij rot en vond dit ook weer echt typisch Amerikaans om een film zo te beginnen. Het hoogtepunt is toch wel de schietpartij in Watertown. Daarna kakt de film een beetje in. Wanneer Dzhokhar gevonden wordt sta je versteld van het amateurisme van de Boston politie en de FBI. Met loeiende sirenes aan komen rijden terwijl er een lockdown is, willekeurig het vuur openen. Dat zie je ook alleen maar in waargebeurde verhalen en niet in Hollywood producties. Als afsluiter krijgen we wederom wat scenes voorgeschoteld van de overlevende slachtoffers. Wederom voegt het weinig toe voor mij.

Ik geef het een minimale voldoende want de scenes met Mark Wahlberg, J.K. Simmons,

John Goodman en Kevin Bacon waren dan weer wel goed. Dat zijn dus de scenes waarvoor je een film als deze eigenlijk op zet.