Slumdog Millionaire (2008)

Een prachtige film, die de oscars absoluut heeft verdient. De hele cast speelde erg goed, en de film sluit uiteindelijk fantastisch af. Een dikke vier.

Precies wat ik dacht.

Verder teveel toevalligheden om een meesterwerk te zijn, maar het blijft een prachtige film.

Toch wel een tegenvaller. Aanvankelijk had ik niet zoveel van Slumdog Millionaire verwacht, maar al de goede verhalen van diverse bronnen maakte me toch nieuwsgierig. De film ziet er goed uit, maar wist me toch nergens te raken. Wellicht heb ik gewoon te weinig met de locatie, waardoor zelfs de mooie plaatjes uiteindelijk weinig indruk achterlaten.

Het grote probleem van de film is de vertelstructuur. Je wordt constant heen en weer gegooid in de tijd en waar dit soms goed werkt, zorgde dit er hier voor dat ik onrustig werd en nooit echt in de film kwam. De kindacteurs zijn best aardig, maar krijgen zoveel screentime dat ze zelfs een dragende rol hebben en dat is teveel last voor de kleine schouders.

Een ander minpunt is de ongeloofwaardigheid. Dan heb ik het verder niet over de vragen, ik begrijp dat dat een onderdeel van de film is, maar dat zijn broer opeens zichzelf opoffert, voor zijn broertje of dat hij Latika weer tegenkomt bij de gangsterbaas komt natuurlijk uit de lucht vallen. In plaats van 'leuk ongeloofwaardig' is dit gewoon een veel te makkelijke manier om te scoren.

Al met al een redelijke goede film met mooie plaatjes, maar wat mij betreft al die buzz niet waard.

Ik geloof in een onafwendbare weg in een verhaal. Het mag met een toeval beginnen, maar daarna moet een verhaal zich in een richting begeven dat niet anders kán. En dit was me allemaal teveel toeval.

Mooie plaatjes van de slums, maar in City of God was het vele malen beter gedaan. Karakters waren ook teveel 1 dimensionaal. De broer was nog het meest interessant, maar die ontwikkeling was ook te vaag, zeker naar het einde toe.

Film met hoge verwachtingen. Conclusie: leuke, goede film. Maar niet een film waar ik het de volgende dag nog over heb op het werk.

3,5 *

Ik verwachtte niet zo veel van deze film, en terecht zo blijkt. Het is een aardige film, vol mooie beelden, goede muziek en een orginele setting. De verhaalstructuur is echter niet zo geslaagd. Aan de hand van de vragen in de quiz wordt het levensverhaal van Jamal verteld. Dit is niet erg geloofwaardig. Het verhaaltje rondom de gangster, de broer en het liefje is slap en voorspelbaar.

Toch levert de film leuke beelden op en zitten er ook spannende en vertederende momenten in. Maar al die oscars..

Ik vind de film wel goed. Hij verdient wel een oscar, maar niet zoveel.

Hij is inderdaad iets wat voorspelbaar, vooral op het einde met Latika.

De film is zeer goed gemonteerd, prachtige muziek, goede beelden, het concept vind ik ook zeer pienter gevonden, met die vragen.

Een goede film, 4.5/5.0

Ik vond het een Geweldige film. Somminge mensen vinden het meer toeval. Maar dat ligt ook een beetje aan jezelf. Je moet maar geloven in het lot en dan komt de film heel realistisch uit. Zo niet komt het anders over. Deze film heeft zijn oscars welverdiend!

Echt een geweldige film vond ik het niet. Het is wel erg om te zien hoe de sloppenwijken er uit zien daar. Hoe er op verschillende manieren geld verdiend moet worden. Wat mensen allemaal doen om te overleven. Zelfs de manier waarom het spelletje 'gespeeld' wordt.

Echt aangrijpend en/of meeslepend worden deze momenten nooit. Net als het verhaal en de ontwikkeling van de relatie tussen de broers en het meisje. Ik vond het een middelmaat die overladen is met oscars. Had ik toch liever gezien dat Benjamin Button meer oscars had gewonnen.

Ik loop niet met deze film weg. Het is heel onderhoudend, het ziet er allemaal prachtig uit, soms een lach, soms is het heftig. Maar het is nergens meeslepend, de film kreeg me totaal niet mee. Het is puur vertier omdat het er mooi uit ziet en enigzins spannend is. Het is allemaal te geromantiseerd. Jongentjes die rondrennen in sloppenwijken en het naar hun zin hebben (ik wilde bijna zelf in zo'n sloppenwijk wonen, iedereen lacht en doet leuk met elkaar) dit in fel contrast met enkele heftige gebeurtenissen.

Een punt erbij voor de aftiteling, die is geweldig.

Halfje d'r bij. Zo goed als perfect, op een enkele casting na. De muziek is grandioos, het camerawerk en de montage nog meer. Fantastisch einde ook; op het randje van melo-dramatisch effectbejag, maar het werkt perfect.

4,5*

geweldige film lees ik hier????? ik vind een dikke zwakke film, niks intressant aan en dan nog zoveel oscars, snap ik helemaal niet. maar dat is ieder zen gernre, van mij krijgt die geen een ster, in de prullenbak ja.

Vond het een verassende film,moest even wennen aan de manier van vertellen.

Vindt persoonlijk dat de film een 4,5 verdient, en dat de oscars zeer zeker terecht zijn. Hoop dat er snel meer van zulke films zullen volgen

Prachtige film die misschien iets overgewaardeerd is met acht oscars, maar absoluut de moeite waard om te kijken. Ik heb de film in het vliegtuig gezien, dus met slecht beeld en geluid, maar ik ga dit binnenkort nog een keer kopen waarbij die aspecten wél oke zijn. Het verhaal en de structuur vind ik nog het minste aan deze film, maar het camerawerk, de acteurs en de muziek maken heel erg veel goed. 4,5*

Ben zeker geen Boyle fan en dat zal ik waarschijnlijk ook wel nooit worden. De film had voor mij wat harder, rauwer en realistiser gemogen. Dat romantische had voor mij niet gehoeven. Hoe langer de film duurt, hoe minder die wordt.

De mix van de gestelde vragen en de levenservaringen van de hoofdrolspelers vond ik top. Had eigenlijk wel meer vragen gewild.

Goeie film met een hoog vermaak gehalte, maar in mijn top 10 zal deze nooit eindigen....

Mooie film, voor zover ik het kan inschatten geeft het een duidelijk beeld van hoe het is om in de sloppenwijken van Bombay op te groeien. Mooi opgezet met de flashbacks en door te kiezen voor het spel als basis voor de film. Het één en ander is wel flink geromantiseerd, maar gelukkig blijft het bollywood gedoe achterwege nou ja, alleen aan het einde dan.

Toch kan hij niet tippen aan Citade de deux, waar ik hem toch mee vergelijk. vandaar een 3.5*

Ik had een stuk meer van deze film verwacht, omdat hij zo geprezen werd maar ook door Boyle. Een paar mooie plaatjes en enkele flashback scenes van wanneer de protagonist nog klein is dragen voor mij de film. Naarmate de hoofdpersoon ouder wordt (en dus ook door andere acteurs gespeeld wordt) vind ik de film minder worden. Vooral de "oudste" Jamal vind ik ongeloofwaardig spelen.

Daarnaast kabbelt het verhaal door zonder dat het mij genoeg boeit om te anticiperen op wat er zou gaan komen. Ik voelde niet echt mee met de main characters.

Van de Boyle-films die ik gezien heb vond ik dit de minste. De film begint goed, heel goed zelfs (prachtige scene waarin de jongens door de sloppenwijken rennen, met ritmische muziek eronder), maar zakt steeds verder weg. Waar de film in het eerste uur nog wat probeert te tonen en vertellen (sloppenwijken in India en hoe geld mens en maatschappij verziekt), verzandt het uiteindelijk in een ordinair 1000-in-een-dozijn liefdesverhaaltje (man loopt hele film achter jeugdliefde aan ). Het tenenkrommende happy-end bagitaliseert vervolgens alle elende die we in het begin van de film zien. Wie trouwens een beetje oplet weet al na 20 minuten wat de laatste vraag gaat zijn in de quiz, erg voorspelbaar.

Ik vond dit trouwens vele malen boeiender dan dat hele City of God!

Ga je schamen...

JIj kunt het ook niet helpen, aan je spelling te zien is dit gewoon wat te moeilijk voor je.

Beide andere films en beide uitstekend...

Ik heb de film nu een paar dagen laten bezinken en het stoort me meer en meer dat er zo 'Bollywood' voor zoetigheid is gekozen waar het glazuur van je tanden spat. Ik blijf maar zitten met dat schitterende would-be-drama tussen de twee broers. Dát wat City of God zo mooi liet zien, hoe vrienden en familie door geweld uit elkaar groeien en waarin zulk een mooie boodschap verwerkt zit. Die deur stond in Slumdog wagenwijd open en er werd niets mee gedaan.
Nee... het moest naar twee rennende mensen op het station toewerken, waarbij mij ineens het beeld van Dubbelfris in me opkwam. "BANG". Tot hier en niet verder.

Wat dreef de oudere broer tot het tot inkeer komen? Welke vraag-en-antwoord bezorgde hem de koude rillingen en weekte het verdriet los, het schuldgevoel?

En wat maakt de jonge held in zijn lange jaren van ervaringen wijzer? Niets! Hij is geen spat veranderd. Hij is lief aan het begin en hij is lief aan het einde.

Ik trek er voorlopig maar even een vol punt van af.

Ik had al eerder gezegd dat ik het verhaal veruit het minste element van Slumdog Millionaire vind. De film zat echter zo vól met power, energie en beeldenpracht, waardoor ik me er graag door wil laten betoveren...ik heb ademloos zitten kijken.

Geniaal!

Tja, anderzijds zat de film inderdaad ook boordevol beeldenpracht dus wat dat betreft krijg je wel waar voor je geld. In de discussies met pro' s en contra's neem je soms iets fanatieker stelling in en uiteindelijk vind ik het een hele 'leuke' film… Maar ik mis hier ook de ingrediënten die een film echt tot een onvergetelijk drama maken.

Nu is het eerder allemaal een beetje 'The unbearable lightness of Slumdog Millionaire'.

Andezijds heb ik me geen moment verveeld, speelt de quizmaster griezelig goed. Ik handhaaf mijn 3,5 ster.

Als je het over oscars hebt vind ik "ieder zijn genre" niet echt toepasselijk meer. Echter moet ik toegeven dat de hoeveelheid oscars niet alleen iets zegt over de film zelf, maar ook over de concurrentie in hetzelfde jaar.

Slumdog Millionair is mij erg goed bevallen. Mooie sfeerbeelden wat tegenwoordig in films veel belangrijker lijkt te worden (Into The Wild, Kite Runner, No Country For Old Men, Changeling, etc) en wat ik erg kan waarderen. Daarnaast is voor mij de orginaliteit van het script een groot pluspunt. Toch werd ik niet volledig in de film en het verhaal getrokken en ik denk dat Knisper hieronder goed aangeeft waardoor dat o.a. kwam.

Een andere reden is de soundtrack ben ik bang. Hoewel ik mijn complimenten wil geven voor de orginaliteit van de tracks en vooral voor de durf om moderne hiphop en techno beats onder de sfeerbeelden te zetten mistte ik de samenhang van de score en intensiteit van nummers die op het gevoel van de kijker moeten inspelen. De 'losse vlodders' die op je afgeschoten worden stimuleren daardoor Knispers probleem met de vertelstructuur.

Het klinkt nu misschien alsof ik mij aan bovenstaande zaken erg stoorde maar dat was zeker niet het geval. De film krijgt van mij 4* welverdiende sterren...

Eigenlijk nooit van de film gehoord tot het oscar uitreiking *shame on me*. Hierdoor dus geen verwachtingen bij het kijken van het film. Hooguit nieuwsgierig waarom deze zoveel oscars won. Maar ik vond het echt heerlijk om naar te kijken.

Daar zou je gelijk in hebben als de film niet zo beladen was begonnen. Nu opent de film deuren die ze niet gebruiken. Godfather claimt nooit slapstick te zijn. SDM wel 'drama'. Tenzij je het wegbranden van ogen, het moorden en verbranden van mensen 'feelgood' vindt.

Persoonlijk vind ik feel-goodfilms veel krachtiger als de hoofdpersoon om bij het goede einde te komen eerst een hoop ellende heeft doorstaan. Dat maakt het einde meer verdient, zeg maar. De film kent veel hardere scènes, maar laat tussendoor wel merken dat er gewerkt wordt aan een vrolijkere verhaallijn.