Boku no Kanojo wa Saibôgu (2008)

Opzich wel een verfrissend filmpje, maar niet heel bijzonder. Qua sfeer moest ik een aantal keer aan Amélie denken. Ook in deze weer een uitermate vermakelijke bijrol van Naoto Takenaka.

De humor was leuk en Haruka Ayase is heet. 3,5*

Sugoi! Het verhaal deed me op een of andere manier denken aan My Sassy Girl, maar dit was iets totaal anders. Weliswaar draait het hier ook om een moeizame relatie tussen een jongen en een meisje, in dit geval is het meisje een cyborg. Cyborg Girl deed me af en toe ook denken aan een Japanse Terminator. Als Arnie toevallig nog een vrouw zoekt maakt deze futuristische chick wellicht een kans.

Al moet ik niet overdrijven. Vooral het begin doet denken aan The Terminator waar de cyborg à la Arnold op Aarde belandt en wat tuig in elkaar hoekt, alleen hier niet naakt helaas. Daarna houdt de vergelijking grotendeels op en wist de film me voortdurend een heerlijk gevoel te geven. Jiro ontmoet de cyborg en wordt verliefd, terwijl zij die liefde niet kan beantwoorden en wereldvreemd is. Dit zorgt voor veel grappige situaties, bijvoorbeeld wanneer ze alcohol inneemt. Japanse humor wil nog wel eens kinderachtig overkomen, hier was het vaak raak.

De cyborg is ook erg snel, sterk en heeft verschillende powers waarmee ze vreemde mensen redt, maar ook Jiro beschermt. De special effects zien er goed uit, van de aardbeving tot aan het radarwerk van de cyborg. Jiro begint steeds meer voor haar te voelen en dat levert toch wel erg aandoenlijke momenten op. Het samenspel tussen Ayase en Koide is ook uitstekend, de klik is duidelijk voelbaar. De dialogen zijn vaak ook lief, zoals het afscheid aan het begin en eind van de film. Sympathieke kop heeft Koide ook. Extra vermelding waard is het kleine rolletje van Endo, puur omdat het een held is en de geflipte leraar. Erg grappig, precies het soort karikatuur wat je doorgaans in een melige animé ziet. Ik schijn al aardig wat films van hem gezien te hebben, maar hij doet me niet zo snel een belletje rinkelen.

Positief verrast dus. Heerlijk filmpje die wordt gedragen door twee personen waar je spontaan vrolijk van wordt. Geen tranentrekker gelukkig, wel lekker feelgood.

Leuke combi tussen actie en romantiek. Ben normaal gesproken niet zo van de romantiek, maar films waarop dat op een andere manier word benaderd kan ik erg waarderen. Toffe actiescènes worden afgewisseld met mooie aandoenlijke momenten. Die combi werkt erg goed, en maakt dit tot een werkje wat je niet erg vaak ziet.

Had er wat meer van verwacht.

Een verhaaltje wat uit 100 gelijksoortige animes komt, met een degelijk budget uitgewerkt. Daar ligt eigenlijk ook meteen het grootste probleem. Budget is niet groot genoeg voor indrukwekkende special effects, maar wel groot genoeg om er een afgeborsteld en gelikt geheel van te maken. Een blockbuster zonder de grootheidswaanzin dus.

Eerste deel en tweede deel zijn ook iets té verschillend. Vooral dan het verloop van het tweede deel is echt matig, met een teveel aan dramatiek en misluke romantiek. Het eerste deel zat een stuk beter in elkaar, gelukkig kent de film nog wel een gepast einde.

Acteerwerk is redelijk, visueel verzorgd maar iets te afgeborsteld, de soundtrack is mij ook iets te poppy zonder effect. Aardig probeerseltje dus, maar Kwak zal wel nooit een echt goed regisseur worden. Wél stukken beter dan My Sassy Girl gelukkig.

3.0*

FillumGek: die leraar is Naoto Takenaka, bekend stemacteur en geweldige live action acteur. Vaak in kleinere rolletjes maar kan een film ook dragen (Rampo bijv.). Ik heb nog nooit een slechte rol van hem gezien geloof ik.

Weer is herzien, want wat ik nog kon herinneren van dit film was dat het een sterk indruk had achtergelaten.

Na het herzien moet ik zeggen ''prachtig''! De ontrafeling, emoties, acteerwerk. speelduur, kleine details zoals wanneer ze zo blij is met een bordeux uit 2005, maar dat je later dan ziet dat ze zo verbaast erover is omdat ze uit de 2133 komt

Alles is perfect aan dit film zou er niks aan veranderen en daarom verhoog ik mijn stem ook naar een 5. Misschien ben ik niet meer zo streng als vroeger qua criteria maar moet toch even kijken of dit een plekje heeft in mijn top 10.

Een diepe teleurstelling om maar 38 stemmen te zien bij dit film.

Er zit wat mij betreft een neerwaartse spiraal in de kwaliteit van de films van schrijver/regisseur Jae-young Kwak. Zijn eerste drie films (My Sassy Girl 5,0*, Classic 4,0* en Windstruck 3,5*) zijn mooie romcoms, die ik heel erg kan waarderen. De negatieve trend zet zich door bij deze vierde film, waarvoor de Koreaan Kwak uitgeweken is naar Japan.

Ik vind ook dit een mooie film, die prima past in het werk van Kwak, tot aan… de aardbeving. Vanaf dat moment krijgt het cyborg element te veel de overhand en dat is zonde. Dit soort gekunstelde horrorfantasieën is aan mij niet besteed, al had ik het afgaande op de Engelse titel natuurlijk wel kunnen verwachten. Maar ik blijf het jammer vinden, zeker ook omdat het afbreuk doet aan het mooie acteerwerk tot dan toe van Haruka Ayase.