Somers Town (2008)

Na het huiveringwekkende ‘Dead Man’s Shoes’ en het met wrange melancholie doordrenkte ‘This Is England’, is Shane Meadows geen nobele onbekende meer binnen het Britse filmlandschap. Met ‘Somers Town’ koestert hij echter zienderogen minder ambities dan zijn voorgaande projecten, al belet hem dat niet om ook zijn nieuwste telg te verblijden met een kenmerkende stempel. Een stempel die zich voornamelijk laat kenmerken door een serene opbouw en frappante muziekkeuzes; meermaals convergerend in een moment van emotionele verstilling. Meadows doet er bovendien goed aan door het sociale engagement binnen de perken te houden en het te gebruiken ten behoefte van het centrale uitgangspunt: een ingetogen relaas over twee ‘verdwaalde’ jongens op zoek naar een stukje liefde.

Wat de kijker meteen in het oog valt, is de sobere zwart-wit fotografie. Deze wordt niet zozeer geësthetiseerd, maar draagt wel een opvallende tristesse met zich mee. De naturelle vertolkingen van beide hoofdrolspelers, en die van de terugkerende Thomas Turgoose in het bijzonder, liggen enigszins in het verlengde van deze fotografie. Ze verlenen het geheel op hun beurt een zekere ingetogenheid, maar evenzeer een aimabel karakter en een gamma aan herkenbare emoties. Het afgehaspelde slot, al dan niet onder het mom van een droomsequentie, vormt echter een kleine domper op de feestvreugde. Niet in het minst omdat de stijlbreuk een weinig subtiele aankondiging is van die bewuste sequentie, maar bovenal omdat een emotionele climax op die manier uitblijft.

3.0*

M'n derde film van Shane Meadows na de kopstoten Dead Man's Shoes en This Is England en deze keer trakteert de Brit ons op een hartverwarmende parel van een buddy film die voor velen te 'klein' zal zijn, maar mij compleet wist te betoveren.

Een prachtige melancholische soundtrack, sobere zwart-wit beelden (die op het einde worden ingewisseld voor verschroeiend mooie Super 8-kleuren) en natuurlijk de wervelende acteerprestaties: Somers Town heeft het allemaal.

Bij die acteurs denken we in de eerste plaats aan de naturel van Thomas Turgoose, die zijn tour-de-force van This Is England gewoon nog 'ns overdoet en over ontzaglijk veel talent beschikt. Nu eens zorgt hij voor lachtranen, dan weer voor vertedering. Ook de rest van de cast doet het voortreffelijk: zo biedt Piotr Jagiello goed weerwerk in een minder zwierige rol dan die van Turgoose, steelt Elisa Lasowski je hart als gemeenschappelijke love interest en is Perry Benson een hilarische, ongevaarlijke zwendelaar.

Sommigen zullen teleurgesteld zijn door dit opvallend intimistisch stukje cinema of in Somers Town niet meer zien dan een charmant tussendoortje, maar ik heb geweldig genoten (en gelachen ) met deze sprankelende film. 5* en misschien bij herziening een plaats in m'n top-10. Heerlijk!

Mooi, klein filmpje, Meadows ontpopt zich een beetje als de nieuwe Ken Loach of Mike Leigh en ook dit is weer een kijkje in het leven van de wat minder bedeelde Britten. Met name Turgoose is weer erg goed en de soundtrack van ene Gavin Clark (had er nog nooit van gehoord) is prachtig en passend.

Leuke film. Goed acteerd door bij jongens en en er was een goede chemie tussen hen. Geweldige soundtrack. Iemand meer info daar over?

Ik stoorde mij alleen erg aan het zwart-witte beeld. Was dat nou nodig? Het was inderdaad best creatief gedaan dat hun dagelijks leven in zwart-wit was en hun droom in kleur.

Goed geacteerd. Het verhaal zelf vind ik magertjes, het blijft allemaal wat simpel. Ook vind ik het einde tegenvallen.

In ieder geval een Engelse ( Europese ) filmstijl en dat maakt het enigzins realistischer en dus ( voor mij ) boeiender.

- 3 -

Dromen geven wat kleur aan je leven. Sympathiek filmpje met een aardig duo, zeker Turgoose bevalt weer. Beide hebben zo hun problemen en ze delen als het ware de oplossing. Het zwart-wit past wel bij het grauwe buurtje, terwijl de aanwezigheid van Maria weer uplifting werkt. Relaxte muziek, een paar lollige momenten en een sjacheraar; het kabbelt allemaal rustig verder. Niet iets wat echt speciaal is of blijft hangen, maar aangenaam is Somers Town zeker wel.

Aardige film.

De eerste film die ik van Shane Meadows zie. Zoals het al vaker omschreven wordt hier, was het inderdaad een tussendoortje. Een film waarin het talent van de regisseur zichtbaar is, maar het niet helemaal tot uiting komt.

De film oogde soms als een modern sprookje, vooral omdat gebeurtenissen rechtstreeks uit het niks kwamen en ook niet helemaal uitgewerkt werden. Iets wat ik verder totaal niet erg vind. Maar toch wisselde interessante momenten mindere interessante momenten af.

En dat was ook het verhaal van de rest van de film: wisselvalligheid. Somers Town is namelijk zwart-wit geschoten, en dat pakt soms succesvol uit, en dan wordt er weer ook totaal niks speciaals mee gedaan. Zo zien we het ene moment een sterk shot met prachtige contrasten en het andere moment nikszeggend gebruik van het zwart-wit.

De muziek had dan nog heel veel goed kunnen doen als een soort compensatie (wanneer de shots iets minder waren), maar helaas pakte het mij niet, behalve bij de aftiteling haha. Had verder niks te maken met 'het genre muziek', maar ik vond het gewoon niet heel sterk.

Verder vond ik het verhaaltje met het meisje dat de jongens beide leuk vinden, erg fijn. Dat had dus iets sprookjesachtigs en iets 'jongensachtige avonturierlijks'. De actrice vervulde die rol ook erg leuk. De twee jongens waar het verhaal om draaide vond ik daarentegen weer een stuk minder acteren en soms een beetje op het irritante af zelfs.

8mm beelden op het einde waren verder leuk, maar ook niet heel speciaal. Toch blijven de fijne waaierige zwart-wit shots van de parkjes en grauwe gebouwen hangen en dat geeft de film ook een luchtig zomers tintje, waar ik erg van hou.

Dus alsnog: dikke 3*

Mooie kleine film die best wel langer had mogen duren.

Het verhaal over de 2 heren die verliefd zijn op de zelfde meid is een leuk uitgangspunt en wordt in Somers Town wel goed maar te kort uitgewerkt.

De meid in kwestie had ik graag wat meer in de film gezien, ze maakte het geheel zeker boeiender

Kortom: Leuke kleine film die soms te kort aandacht besteed aan bepaalde zaken maar als geheel erg prettig weg kijkt.

3*

Tof.

Mijn vierde film van Meadows en het is er alweer eentje die me goed is bevallen. Het enige minpunt is dat ik ´m wat aan de korte kant vond, opeens was ie al afgelopen... Heerlijke wegkijker met aandoenlijke hoofdrollen en uitstekend acteerwerk. 8/10*

Mooie oprechte ode aan jongensvriendschap tegen de achtergrond van de randjes van de Britse maatschappij die het niet zo getroffen hebben. Fijn bescheiden in opzet met liedjes die zich daarin enorm thuisvoelen. De film heeft een mooie sfeer en toon. Triest en vrolijk, hoopvol en verdrietig en vaak gewoon tegelijk. En als je een keer met Thurgoose hebt gewerkt is het logisch dat je dat nog een keer wil doen.

3.5* vrij dik.

Bescheiden, kort filmpje van regisseur Shane Meadows, mooi geschoten in zwart/wit. De film heeft niet echt een plot maar kabbelt prettig voort, geholpen door de prima jonge hoofdrolspelers. Het heeft allemaal niet veel om het lijf en bepaalde thema's als eenzaamheid, vriendschap en familie worden niet meer dan vluchtig behandeld, maar het sobere londense milieu waarin het verhaal zich afspeelt is mooi getroffen en de soms melancholische sfeer is aanstekelijk.

Goed Brits sociaal filmpje, eerlijk en ronduit, met goede aangepaste muziek begeleid en met de merkwaardige, talentrijke en bizarre, amper achttienjarige Thomas Turgoose.

De film is in het zwart-wit maar verandert op het einde in kleur wanneer de jongens dromen van een beter leven.

Scherpe dialogen in de typische, realistische Britse stijl die dergelijke films (Vgl "This is England" eveneens met Turgoose en van dezelfde regisseur) kenmerken.

Film is iets tekort.