Cold Skin (2017)

Een nieuwe Gens, nice!

Nieuwe trailer La piel fría - Tráiler final español by keane43 - Dailymotion

Scifi / thriller / horror

Hele aardige meevaller. Wist niet wat ik hiervan moest verwachten maar het resultaat past wel in mijn straatje. Het kan omschreven worden als scifi-horror-thriller-drama. Qua stijl heeft het wat weg van films als Extinction (2015) en Maggie (2015) oftewel een 'rustige horror'.

Een meteoroloog moet een jaar doorbrengen op een verlaten en afgelegen klein rotseilandje die hij deelt met de vuurtorenwachter, een eigenzinnige teruggetrokken zonderling die niets van gezelschap moet hebben. De als fort ingerichte vuurtoren wordt voor de nieuwe meteoroloog verboden terrein waardoor hij zich in een hutje terug moet trekken.

Maar zodra de nacht aanbreekt blijkt het helemaal niet zo eenzaam te zijn op het eiland en wordt het duidelijk waarom de vuurtoren gefortificeerd is, snel moet hij noodgedwongen de hulp te zoeken van de vuurtorenwachter en zal hij met hem moeten zien samen te (over)leven.

Een film over samen in eenzaamheid zien te overleven, tegenovergestelde persoonlijkheden, driehoeksrelaties, en over het afweren van aanvallen van koudbloedige Cold Skins , oftewel 'waterzombies' (die uit de wereld van Avatar lijken te komen). Het eilandje zorgt voor fraaie natuurbeelden die deze auteursfilm compleet maken. 3,5*.

bios, arno74?

Best oké met veel actie en voldoende bloedvergieten.

Dat is onverwachts een hele goeie film. Ik had vandaag pas voor het eerst gehoord van Cold Skin en had totaal geen verwachting van deze film, maar ik moet toegeven dat het toch best wel een prima film is. Mooie beelden van het eiland, volgens mij was het Lanzarote. Een aanrader voor de liefhebbers.

xaid aan je stem te zien vind jij het ook een goeie film. Zulke films zie ik graag.

Goed.

Gens trekt naar Lanzarote en net als Hadzihalilovic komt hij met een rare film thuis. Al moet ik wel zeggen dat ik haar film nog een streepje beter vond, al is het maar omdat die nog meer speelt op sfeer en mysterie, terwijl deze Cold Skin toch nog vooral een verhaal wil vertellen.

Spaanse film, Franse regisseur, Engelstalige cast. Lijkt een redelijk internationale onderneming geweest te zijn, maar daar heeft Gens sowieso wel een voorliefde voor. Het is ook niet de eerste Spaanse film die kijkers probeert te winnen door Engelstalig te gaan, wel denk ik de eerste die daarvoor een Franse regisseur aantrekt.

De genreomschrijving hierboven is maar een beetje vreemd, scifi lijkt me sowieso onnozel (speelt zich in 1914 af en veel science is er niet), thriller is een optie, maar dan zou ik toch eerder naar fantasy, mysterie of horror teruggrijpen om een mix te maken. Het is dan ook een film over een mysterieus wezen dat zich op Lanzarote bevindt, qua opzet leunen de belegeringen toch aardig dicht tegen het horror genre aan.

Acteerwerk is wat aan de magere kant en Gens kiest wat mij betreft iets te vaak voor CG oplossingen, daar waar net zo'n eiland als Lanzarote toch genoeg natuurlijke rijkdom biedt om mooie plaatjes te schieten. Maar het is vooral dat het vaak wat fake oogt, wat doet vermoeden dat het budget van deze redelijk beperkt geweest is.

Maar verder wel een boeiend filmpje. Mooie mix van genres, wordt beter naarmate de tijd verstrijkt en laat een erg positief gevoel achter. Gens weet ze wel te maken. De laatste tijd is het niet meer op het niveau van weleer, maar zijn films blijven wel steeds interessant om zien.

3.5*

Of dat mysterieus wezen ook echt op Lanzarote bevindt betwijfel ik. De film is dan wel opgenomen op het eiland Lanzarote maar de film speelt toch ergens anders af als ik de beschrijving lees. Want daar lees ik "op het randje van de Antarctische cirkel" Dan denk ik meer aan Ijsland .

Ben er zelf nog niet geweest maar ik zou zeggen "nee". Geen reden om daaraan te twijfelen.

Hier zat ik op te wachten, Gens zijn verhaal is lichtjes gebaseerd op The Thing van Carpenter.

Zijn eerste prent waardeer ik enorm, zijn laatste is gewoon bagger en de rest als matig door mij bevonden. Maar dit verhaal intrigeerde mij meteen bij het lezen van het plot.

Mysterie en hysterie in onherbergzame gebieden, ik ben er dol op. Ook deze prent heeft deze ingrediënten in zich. Door meteen alles in kilte te brengen d.m.v. een ietwat blauwe filter doet het direct afstandelijk voelen. Ik zat in ieder geval meteen middenin in een heerlijk sfeertje. Het moge natuurlijk duidelijk zijn dat cabin fever als gevaar om de hoek lonkt, bij aankomst lijkt het Gruner al te zijn overgekomen.

Al snel pakt Gens lekker uit met het mysterie. Heerlijke spanning door een aanval van iets of iemand, geweldig hoe de soundtrack weer helpt om die spanning goed neer te zetten. Gens zijn scripschrijvers Olmos en Sheean doen geen moeite om te verbloemen dat ze houden vande grote klassieke schrijvers der aarde. En dat hebben ze passend ingezet, het werkt voor mij zeker. De strijd die de meteoroloog te wachten staat is een bekend verhaal, de geschiedenis behandelde dit onderwerp menigmaal.

Maar op een gegeven moment komt er klad in het verhaal, het begint slepend aan te voelen. Het verhaal belandt in traagheid en riekt meer in drama dan thriller om te slaan. En ja, daar ben ik niet echt een fan van. Wellicht dat de duur van de prent ingekort had kunnen worden zodat het een iets hoger tempo voor de totale duur kon garanderen. Dat zou zeker de concentratie ten goede komen wat mij betreft. Ook zijn de aanvallen iets te veel van hetzelfde, en dat vind ik jammer te noemen.

Het verhaal is niet slecht maar ik had, aangezien het om een Gens gaat, wat meer horrorelementen verwacht. In het begin gaat dat nog wel prima, maar al snel wordt de film gedoopt tot drama. De CGI is van belabberde kwaliteit, het acteerwerk is prima te noemen. Het script is teveel uitgerekt, het verhaal is simpel en daardoor vind ik de speelduur iets aan de lange kant. Slecht is het in ieder geval niet te noemen, verrassend voor Gens daarentegen zeker wel.

Een film die niet meteen iets voor mij is maar deze wist me te verrassen.

De eerste minuten vd film dacht ik van aai maar eventjes later begint de film op gang te trekken en blijft het toch boeien ondanks dat er nauwelijks mensen in voorkwamen.

Zeker leuk om eens gezien te hebben.

Dat kan niet anders, maar destijds heeft Gens aangegeven dat de desolate omstandigheden in de film van Carpenter hem heeft aangespoord tot het maken van deze film.

Van deze Sciencefiction / Thriller film had ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord, maar toen ik hem voorbij zag komen, meende ik dat dit wel eens een aardige film kon zijn (mede omdat regisseur Xavier Gens erachter zit en die heeft toch een aantal goede films gemaakt) en heb ik hem afgelopen nacht en vanmiddag bekeken.

In september 1914 aan de rand van de Zuidpoolcirkel, stuit een stoomschip op een verlaten eiland. Aan boord staat de jonge man Aaron Winds (David Oakes), die erom popelt om vanuit daar het weer te bestuderen, en in eenzaamheid aan het einde van de aarde te leven. Eenmaal op het eiland, vinden ze geen enkel spoor van de man, te weten meteoroloog Aldo Vigeland, die hij moet gaan vervangen, maar vinden ze alleen de mysterieuze vuurtorenwachter Gruner (Ray Stevenson), die zich verschanst heeft in de vuurtoren. Het lijkt erop dat hele leefwereld van Aaron Winds voor twaalf maanden uit niets meer zal bestaan dan een verlaten hut, Gruner (die het eiland namelijk niet wilt verlaten), de vuurtoren, stenen, stilte en de zee. Maar dan valt de nacht en blijkt het eiland toch niet zo verlaten en onbewoond te zijn als hij had gedacht.

Het eenvoudige verhaal zit opzicht best aardig in elkaar (de eerste 25 minuten daarvan zijn ook nog mysterieus) en weet ook wel te boeien (spannend wordt het echter nergens) en te vermaken en bevat ook de nodige actie, die hoofdzakelijk bestaat uit zelfverdediging tegen blauwe Avatar-achtige uitziende wezens uit de zee, die het voorzien hebben op de mensen op het eiland. De actie is wel steeds herhalend en dat laatste geldt ook voor het einde van het verhaal, welke best aardig was en ook leuk gevonden (misschien zelfs verrassend) was.

Eén van deze wezens is overigens een vrouw (die op een gegeven moment Aneris wordt genoemd door Aaron Winds), die min of meer het huisdier is van Gruner en waar hij zelfs ook seks mee heeft Ondanks dat het verhaal zich afspeelt op een klein en kaal eiland, werd het eiland en de omgeving ervan wel regelmatig fraai in beeld gebracht en dat geldt eigenlijk ook voor de actie, welke me soms wat deed denken aan de actie uit de Actie / Horror film "World War Z (2013)" en dan doel ik vooral op de massale bestorming van de vuurtoren.

Buiten de actie en de onderlinge verstandshouding tussen de drie hoofdpersonages, gebeurt er verder eigenlijk niets in het verhaal, waardoor ik het soms wat saai en langdradig vond. De cast is dus min of meer op één hand te tellen en bestaat uit de hoofdrolspelers David Oakes, Ray Stevenson en Aura Garrido (in de rol van Aneris, die dus de blauwe Avatar-achtige uitziende vrouw is en waar Aaron Winds een band mee krijgt), die het opzicht best verdienstelijk deden.

Al met al best een aardige Sciencefiction / Thriller film (duurt circa 100 minuten) om eens gezien te hebben, maar meer zeker ook niet.

Geen cijfertje dit keer Theunissen?

Hij heeft wel een drie gegeven.

Cijfertje heb ik inderdaad gegeven, maar het kan soms eventjes duren voordat ik dat geef en dat omdat ik dan nog bezig ben om mijn persoonlijke mening aan te passen, aan te vullen en te restylen. Daar ben ik nu ook wel klaar mee, want over deze film valt eigenlijk niet zoveel te schrijven.

Aha, was stiekem nieuwsgierig geworden.

Wat een prachtige en interessante film over isolatie en waanzin met Lovecraftiaanse elementen van regisseur Xavier Gens. Het verhaal is gebaseerd op een bestseller van Albert Sanchez Piñol. Enige manco van de film is dat de karakters en hun beweegreden iets te onderbelicht zijn. Want verder is het vooral genieten geblazen. Cinematografisch is het dik in orde, van wat ik van regisseur Gens heb gezien was dit ook altijd prima verzorgt.

De cast bestaat in zijn geheel maar uit drie personen. Ten eerste is daar David Oakes die een meteoroloog speelt die opdracht krijgt, om op een eiland vlakbij de Antarctische cirkel, het weer te onderzoeken. Echter de film is opgenomen op Lanzarote aangezien dit eiland een warmer klimaat heeft. Daar ontmoet hij Gruner, een grandioze rol van Ray Stevenson, die als een soort Robinson Crusoë zijn vuurtoren beschermd tegen wezens uit de zee. Deze geef de meteoroloog de naam Friend, verder komen we dan ook niet te weten hoe hij echt heet. De derde is een vrouw elijk wezen met de naam Aneris. Een anagram van het Spaanse woord sirena in het Nederlands; sirene.

En terwijl de eerste wereldoorlog moet uitgebroken zijn vechten de helden, zodra het nacht is geworden op het kale desolate eiland, hun eigen oorlog tegen de creaturen, die zo zijn weggeslopen uit die wereld van H.P. Lovecraft en in het donker aan wal komen. Deze creaties komen van de hand van Arturo Balseiro. Deze was ook verantwoordelijk voor de vis-figuren uit de film Dagon (Lovecraft is dus nooit ver weg) En was ook betrokken bij films als Pan's Labyrinth en Frágiles

Kortom een heerlijke hommage aan Lovecraft's werk Somber, bedachtzaam met op de juiste momenten uitbarstingen van opwindende grimmige actie. Regisseur Xavier Gens levert wederom zeer goed werk af!

Deze ''Cold Skin'' is een prima film met spanning en mystery en met monsters die me deden denken aan de monsters uit de ''Descent'' films.

Het mooie camerawerk en de fraaie eiland beelden zijn een genot om te zien.

Dit leek me wel wat daar ik graag survival films zie. Heel bijzonder wordt het echter niet. Ray Stevenson ook wel voornamelijk bekend als Titus Pullo uit de serie Rome is niet meer wat hij geweest is. Ik vind ook dat hij wat oud wordt voor dit soort films. Geef hem een geweer en hij kan nog wel even verder als FBI agent of iets dergelijks, maar die brute kracht is ondertussen wel verdwenen.

Het verhaal is nogal eenvoudig, er ontstaat een driehoeksverhouding tussen een sirene (zoals joolstein goed heeft opgemerkt) en de twee mannen. Ook ben ik het met Onderhond eens dat er teveel gefocust wordt op CG en dit terwijl Lanzarote een prachtig eiland is. Ze zijn ook op Ijsland gaan filmen want op Lanzarote sneeuwt het namelijk niet.

Het is niet cinematografisch dat de film foutloopt, maar het verhaal bevat weinig achtergrond en het acteerwerk is vrij matig. Eigenlijk zijn er voor mij veel zaken onduidelijk zoals: Waarom vallen ze precies aan? Omdat ze de twee mensen als eten zien want voor de rest is er weinig te behalen met deze aanval. Volgens mij zijn ze weinig met een vuurtoren. En waarom vallen ze 's nachts aan? Ze kunnen toch perfect tegen daglicht? Waarom blijft die vrouwelijke sirene bij Gruner, ze kan makkelijk weglopen, maar doet het niet. En ga zo maar door...
De film doet me ook een beetje denken aan The Shape of Water, maar de uitvoering is daar veel beter. Deze is niet direct een must-see, maar wel aardig tijdverdrijf.

“We are never very far from those we hate.

For this very reason, we shall never be truly close to those we love.”

Deze film is zo vaag als de reden waarom de naamloze jongeman (David Oakes) een toevlucht zoekt op een rotsachtig eiland in de Antarctische oceaan. In eerste instantie is het om een andere meteoroloog te vervangen. Maar de vraag van de kapitein waarvoor hij vlucht, blijft onbeantwoord. Heeft hij iets misdaan in wereldoorlog I ? Of drijft een onbeantwoorde liefde hem naar dit geïsoleerd eiland? Geen flauw idee. En uiteindelijk is dit ook niet belangrijk. Het probleem is dat de man die hij moet vervangen, nergens te bekennen is. De enige levende ziel die op het eiland nog aanwezig is, is de primitief uitziende eenzaat Gruner (Ray Stevenson) die zich teruggetrokken heeft in een vuurtoren.

Erg spraakzaam is Gruner niet, maar algauw beseft de jongeman dat zijn veiligheid niet gegarandeerd is in de nacht, als waterwezens telkens uit de oceaan gekropen komen. Als de meteoroloog na de eerste avond zijn onderkomen in vlammen ziet opgaan, is hij wel genoodzaakt om bij Gruner te verblijven. Daar ontdekt hij dat Gruner zo’n amfibische creatie van het vrouwelijke soort (Aura Garrido) als een soort huisdier gevangen houdt. Ze fungeert als huismeid en als object om zijn lusten op bot te vieren. De reden waarom de wezens telkens bij nacht de vuurtoren bestormen is nogal onduidelijk. Zijn die bestormingen een vorm van veroveringsdrang? Of zijn het reddingsmissies?

Een horror zou ik het niet echt noemen. Of is het de symboliek die gebruikt wordt om aan te tonen hoe de mens zich gedraagt tegenover vreemden? En zelfs tegenover elkaar? Is het een weerspiegeling van de brutaliteit die we kennen in onze maatschappij. Het onderdrukken van andersoortige en het misbruik dat hiermee gepaard gaat. Uiteindelijk stel je jezelf de vraag wie hier het monster is. Diegene die het hulpeloos wezen uit zee misbruiken? Of de creaturen die elke avond de vuurtoren bestormen? Stevenson slaagt er wel in die wreedheid en waanzin op een schitterende wijze te tonen.

Echt indrukwekkend vond ik deze film niet. Het verhaal is niet echt overweldigend en neigt naar het repetitieve na verloop van tijd. Ondanks de actierijke bestormingen en een paar schrikmomenten, blijft dit uiteindelijk een doorsnee film. En de vergelijking met “The shape of water” is nogal frappant. Het uitroeien van een visachtig wezen voor eigen profijt en seksuele interactie tussen dit wezen en iemand van het menselijke ras zijn in beide films te vinden. Het enige verschil is dat het in “Cold Skin” over een hele bende van die oceaanbewoners gaat.

2*

Had eigenlijk iets meer mysterieus verwacht en gehoopt, merendeel van de film is schieten/vechten met andere wezens (waren geen monsters in mijn ogen). En laat nu dat soort film minder mijn ding zijn, net zoals films als the descent niet super mn ding zijn, desondanks deze een topper is in het genre. Al bij al heb ik deze nog goed kunnen uitkijken, en bepaalde momenten raakte de film me wel door middel van dat wezentje, vond ze cute ^^ Ook de sfeer en setting maakten veel goed. Twijfel nog over de score, een 6/10 is voor dergelijke films langs mijn kant echt goed.

Aardige verrassing, heb me er wel mee vermaakt!

Bij het zien van de sirene moest ik toch gelijk denken aan The Shape of Water, waar ik naderhand toch niet zo enthousiast over was. Deze vond ik duidelijk beter en dat ligt toch voor het grootste gedeelte dat de film zich afspeelde op een desolaat vulkanisch eiland. Het geluid van de golven, het schijnen van de vuurtoren, de overgang van dag naar nacht en voorts het verschijnen van de zeemonsters gaven deze film voor mij iets fascinerends, iets wat ik bij The Shape of Water danig gemist heb. Op visueel vlak dus zonder meer een zeer mooie film dit Cold Skin. Het verhaal zelf deed mij niet zo veel hoewel je je wel zou kunnen afvragen wie in werkelijkheid het monster was. De aanvallende zeemonsters of de vuurtorenwachter Grüner die de sirene voortdurend "onmenselijk" behandelde.

3.5*

Nee.

Met erg hoge verwachting opgezet. Gens met zijn Frontiers was erg vermakelijk toen ik hem zag en ook in The ABCs of Death stak hij als een van de weinige bovenuit de andere filmpjes. Daarom was ik wel geïnteresseerd in nog een filmpje.

Helaas is dit een enorme tegenvaller. Ik verveelde me enorm voor een filmpje waarin niet eens zo weinig actie of bloed in zit. Soms is het ook wel redelijk maar ik kon me gewoon niet vinden in de personages en ook de wezentjes zagen er maar matig uit.

Heb erg vaak op de klok gekeken, en ik was eerlijk gezegd best blij dat het voorbij was. Dit lag me gewoon niet helemaal.