Man Jeuk (2008)

De nieuwe Johnny To, spannend!

Haha, ik zat er net aan te denken.

Steve McQueen geregiseerd door Jacques Tati

Ja, hier kan je wat van leren.

Let vooral op de paraplu-scene.

Mooi in beeld gebracht....goeie film.

????????

Schitterende scenes en hele mooie beelden. Verhaal was verder oké...

Prachtig stukje de film, de nieuwste van To.

Hij weet zichzelf te overtreffen en levert wat mij betreft z'n beste film af. Visueel prachtig, een soundtrack die geweldig speels is en een bijbehorend verhaal dat zelfs een meerwaarde weet te zijn. En dat alles gepresenteerd met een nogal zelfbewuste glimlach, maar immer elegant.

Uiteindelijk is het de finale van de film die hem nog naar een hoger niveau tilt. Zelden gezien meesterlijke scene van 5 minuten, gefocused op twee groepjes mensen die de straat oversteken. Cinema op z'n hoogtepunt.

4.5* en een uitgebreidere review

Bijzonder slecht verhaal, ik vind een film niet goed als hij er visueel prachtig uitziet.

Met moeite de film uitgekeken.

Bij deze film is het verhaal nu net eens een meerwaarde. Begrijp die kritiek op het verhaal hier niet zo.

ik vond aan deze film echt nites aan, zakkenroolerij was wel aardg, mar de rest een en al langdradige onzin....voor mij 1,0

Briljant.

belachelijk lage score hier, eigenlijk.

en drama/misdaad?

misdaadkomedie ja, prachtige shots, heel mooi gebruik van muziek en bijna aandoenlijke personages, zowel de 'slechten' als de 'goeden'.

Heb er echt van genoten...

niet echt boeind.

Wel een paar leuke zakkenrollen momenten.

Ik verkeer een beetje in twijfel over wat ik hier nou van vind. Mijn twijfel zit hem erin dat het een typisch gevalletje is van stijl boven inhoud. De aankleding is namelijk op en top Aziatisch in zijn sublieme schoonheid en de excellent gecomponeerde ''actie'' van het zakkenrollen alsof het een ballet is. Maar toch voelde het voor mij inhoudelijk een tikkeltje vlak aan. Uiteindelijk is het niet zoveel interessanter dan andere films over bedriegers bedrogen als Ocean's Eleven of Criminal. Daar is niks mis mee, maar ik verwachtte zelf meer toen ik hem opzette.

En wat was het heerlijk

Ik prefereer toch beide dingen, maar ik snap ook wel dat het een ander juist door deze vorm aanspreekt.

Mjah mjah.

Een man met een duidelijke voorliefde voor Leone westerns moet zich daar toch wel een beetje kunnen overzetten?

Het zal je verbazen dat ik het daar niet mee eens ben?

Prachtig gestileerd filmpje met een niet zo'n boeiend verhaal. In sommige gevallen maakt me dat niet zoveel uit, in het Man Jeukse geval wel. Sommige personages zijn niet interessant of leuk genoeg en het geheel komt wat tekort t.o.v. een Sun Taam of Fong Juk bijvoorbeeld. De paraplu scène is trouwens wel briljant.

3* voor To.

Minder dan Exiled, maar ook erg moeilijk vergelijkbaar. Visueel ziet Man Jeuk er heerlijk uit en sommige shots zijn dan ook zo in te lijsten, maar narratief schort hier een hoop aan. Het karakter van het script is lekker losjes en speels, vooral te merken aan de score, maar de personages deden me een voor een helemaal niets. En dan blijft er maar weinig over van een script dat daar veel op leunt. Ook vond ik de invoeging van de mus een goedkope, of ik moet het punt ervan helemaal gemist hebben. Het is dat Man Jeuk visueel wel wat te bieden heeft, want verder was het een saaie zit. Na Exiled en deze gezien te hebben wordt mij langzaamaan toch wel duidelijk dat deze Johnnie To een regisseur is om rekening mee te houden.

3*

Prachtige film. Deden sommige scènes jullie ook aan GITS denken? Vooral wanneer 's nachts die bussen om de hoek kwamen rijden, gefilmd in slow-motion.

Fijne film,

De sigaret met lippenstift bewerk - scene is geniaal, niet in de laatste plaats omdat hij zich ondersteunt weet door frivole, frisse muziek. Gelukkig blijkt To patent te hebben op het gedetailleerd uitbeelden van allerlei dagelijkse contexten die hij om weet te toveren van cliche tot een scene met een frisse invalshoek en een geheel eigen karakter.

Een lift is niet zomaar een vervoermiddel om van beneden naar boven en van boven naar beneden te gaan, maar dient als speeltuin voor een stel zakkenrollers die een mysterieuze dame in de klauwen proberen te vatten.

De paraplu scene is ook zo `n juweel, waarin To laat zien dat er goud geld in het straatbeeld rondloopt, je moet er alleen wel oog voor hebben en net zo als To te durven investeren in een bepaalde gebeurtenis en hem uit weten te rekken zonder dat de aandacht verslapt. Absoluut stijlvol tot en met en het is ook duidelijk wat anders dan gangsters die elkaar te lijf gaan met machinegeweren in een onontkoombare laatste shoot - out.

Een grappige film, met een welkome frisse noot. De muziek was geweldig maar zwakte na een goed half uur langzaam weer wat af. Een coole film die mij wat deed denken aan The Postmen Blues, dankzij het speelse karakter en het overmatige gebruik van fietsen in een stadsdecor. De films van Jean Luc Godard zijn uiteraard ook nooit ver weg, ofschoon To op het gebied van dialogen nergens nadrukkelijk spitsvondig voor de dag probeert te komen. 4*

Ik loop toch echt wel tegen wat barrières in deze film. Zo vond ik het acteerwerk soms vrij lam (dat gejank van die oude man, weh?), en had ik ook veel probleem met de muziekkeuze. Fris is het best wel, maar ik vond het te vaak (vooral in het begin) naar van die jazzy muzak neigen. Komt op mij wat kitscherig over. Maar nadat ik me daar eenmaal overheen zette viel er toch veel te genieten met Man Jeuk. Zo is de choreografie in bepaalde scènes vrij bijzonder (en dan doel ik vooral op de parapluscène). Verder vliegt de camera lekker tussen de personages door, pruttelt de muziek wat verder en is het melodrama wat plat. Een frivool stukje cinema, dat onder het drama (wat dan toch de spil van de film is) altijd luchtig blijft.

Ik vond de rookscene in de auto erg mooi!

Sublieme stijloefening die niet blijft hangen. Sfeer alleen is blijkbaar niet voldoende om een film anderhalf uur boeiend te houden.

Wow! MM-gemeenschap schaamt u allen voor het lage gemiddelde cijfer voor deze charmante film.

Okay. Het verhaal dien met wat zakken zout te worden genomen en de karakters van de hoofdpersonages blijven wat vlak, maar stilistisch is dit toch echt een pareltje van een film? Prima muziekscore ook nog eens! Sfeer ten top.

Waar ik in klassieke films soms zo van kan genieten vind ik hier helemaal in terug. To geeft een ode zonder afbreuk te doen aan zijn eigen stijl en op een heel licht verteerbare manier.

Sommige kleine dingetjes zijn echt mooi in beeld gebracht (het shot met de de bladeren op de telefooncel vanwaaruit Kelly Lin de eerste keer belt!) en hoe Kelly Lin tijdens de verleidingsscènes wordt neergezet .... .....ik zou òòk meteen alles voor haar doen!!!!

En de parapluscène op het einde is één van de beste scènes die de cinema te bieden heeft. Gewoon magitraal. Ik heb deze wel vier keer teruggespoeld en opnieuw bekeken! (Okay, óók omdat ik chocola wilde maken van het einde! Dat ik achteraf wè in inenen had begrepen, maar soit... )

Conclusie: stijlvolle beeldenpracht èn licht verteerbaar. Het kàn!

Ontzettend charmant filmpje.

Ik moet wel zeggen dat toen ik doorhad dat het over zakkenrollen ging, ik een zwaardere toon verwachtte, met problemen met de politie en drama etc. en daar had ik even geen zin in. Maar gelukkig weet To de boel luchtig te houden, met dank aan de jazzy soundttrack. Ik moet zeggen dat ik rokende vrouwen behoorlijk onaantrekkelijk vind, maar de scène waarin Yam en Lin samen in een auto een sigaret delen, vind ik ontzettend opwindend. Ook hier veel credits voor de begeleidende muziek, die perfect gekozen is. Lin vond ik sowieso erg fijn om naar te kijken, wat een ongelooflijk sensuele glimlach heeft ze tijdens de scène in de lift met de ballon.

De beelden blijven niet achter bij de muziek, en met name de parapluscène op het einde moet genoemd worden. Subliem gewoon. Ik sluit me dan ook volledig aan bij Baggerman: onbegrijpelijk laag gemiddelde. Van mij krijgt ie 4,5*.

Saaiig. Op de schitterende parapluiscene na kon de film me weinig boeien. Wel stijlvol, maaar mee comedy dan misdaad. Minder mijn ding dus.

3*

The Sparrow moet het volledig hebben van een dromerige sfeer in combinatie met erg fijne muziek. Want het verhaal zelf stelt eigenlijk niets voor. Het verhaal trekt niet en kan ook niet de gehele speelduur vermaken. De film moet het volledig hebben van goed acteerwerk, sterke sfeervolle beelden, dromerige muziek en een aantal oogstrelende scenes, zoals de vaak benoemde parapluscene. Tijdens die scene benadert To echt een perfecte scene! Mede daardoor 3,5* voor deze, toch wat tegenvallende film.