JCVD (2008)

In 'JCVD' krijgen we een kijk op de keerzijde van de Hollywoodmedaille, een kijk op een uitgerangeerde ster wiens carrière een dieptepunt heeft bereikt. Om het gewenste effect te bekomen, stelt Van Damme zich emotioneel bloot (zie de indrukwekkende monoloog) en levert hij zonder tegenspraak zijn beste prestatie tot nog toe. De ironische insteek, gekoppeld aan een klassieke heist-movie, wordt echter te oppervlakkig uitgewerkt om van een volwaardige bijdrage te kunnen spreken. Hetzelfde kan gezegd worden van de overbelichte retro-fotografie, travellings en kraanshots, die eerder aanvoelen als een gimmick dan als een deel van het geheel. Op die manier worden de ambities van de makers jammerlijk onderuit gehaald en er blijft er niets meer over dan een halfslachtige onderneming.

2.5*

Mwah, eigenlijk precies wat ik had verwacht na het lezen van de plot en het zien van de trailer. B-film acteur die zichzelf na jaren eens wilt openstellen aan het publiek in de vorm van zelfspot in een film.

Zit ook een vrij aardig Dog Day Afternoon-achtig verhaal in verstopt (de badguy lijkt zelfs op John Cazale) maar het probeerde allemaal wat te artsy-fartsy te zijn, met bijv. lange shots en die monoloog aan het einde van de film van JCVD (alhoewel die best werkte bij mij).

Neig naar 2,5 maar krijgt toch 3 sterren, altijd leuk om de 'underdog' te zien die weer een naam voor zichzelf probeert te maken.

Torenhoge verwachtingen vooraf, en dat bij een film met Jean-claude van Damme. Nu schuif ik niet onder stoel of banken dat ik een fan ben van z'n films, maar dit was anders. Ik verwachte eens een emotioneel geladen, acteer-gerichte film. - En zowaar, ik kreeg 'm.

De film begint heel even als een (uitstekende) komedie, waarin zelfspot overduidelijk de boventoon voert; "Just because he brought John Woo to the Us doesn't mean he can rub my dick with sandpaper"

Maar dit alles wordt snel vervangen door een somberheid, die mooi geillustreerd wordt door de filter die gebruikt is. Alleen fel licht krijgt een extra gloed, de rest is grimmig, grauw, met als meest voorkomende kleur donkergroen.

Wat nog 't meest als verrassing kwam was hoe snel alles ging. Geen ellelange opbouw náár... maar vrijwel meteen komt de film op gang, en bevind zich plaats waar de gehele film zich zal afspelen. - Soms met wat onderbrekingen qua structuur, die de regisseur aankondigd met citaten.

Vooral de eerste keer dat 'ie zo'n onderbreking gebruikt geeft goed weer wat de filmmaker probeert te bereiken. - Niet alles is zoals het lijkt. Van Damme speelt in bijna al zijn film een een-dimensionale vechtmachine, en ondanks dat hij het speelt, geeft dat dan ook goed weer wat hij daadwerkelijk is? Zo ook hier.

De film bouwt op naar een ongekend, prachtig geacteerde monoloog van Van Damme. Hij treedt even uit z'n rol (of niet?) en geeft ons wat naar alle waarschijnlijkheid het hoogtepunt van z'n carriere is.

Ook vond ik mooi dat nog even de illusie gewekt wordt dat dit daadwerkelijk zijn films. Maar we al heel gauw uit de droom worden geholpen.

Eindigend met een shot dat ik niet snel zal vergeten, het beste wat 'ie heeft recht in z'n ogen starend, met het besef wat 'ie daadwerkelijk verloren heeft.

Eindelijk een waardige Van Damme.

"Be Aware"

Ook ik had torenhoge verwachtingen (de teaser en trailer vaak gekeken) en de film IS gewoon goed. JCVD acteert erg goed, maar deze film is vooral ook door de regie en montage erg geslaagd. De lange shots werkten erg goed.

Vanaf de heerlijk absurde opening gaat het lekker vlot door naar de plaats waar het grootste deel van de film zich af zal spelen. Daar ontvouwt zich een bescheiden maar heel aardig uitgewerkt plot waarbij we JCVD heel anders zien dan we hem kennen.

Gevoelsmatig had het geniale uitgangspunt (de zelfspot en zelfreflectie van JCVD) nog beter uitgebuit kunnen worden in met name meer humor, maar ik denk dat een groot aantal grappen verloren gingen in de Engelse ondertiteling (mijn Frans is heel slecht). De vele verwijzingen naar zijn films en collega's (Norris, Seagal) zijn erg leuk. De running joke over "aware" moet je even snappen, maar getuigen ook weer van veel zelfspot.

Deze film is moeilijk te beoordelen, hij is sterk geacteerd maar het verhaaltje is erg simpel; de shots ogen erg eenvoudig en toch is de film erg vakkundig geregisseerd.

Ik geef er 4 sterren voor, ik heb dat wel eens aan mindere films gegeven.

Gave film.

Van Damme speelt sterk, film ziet er mooi uit en de humor is sterk. Niet superscherp, maar aangezien er ook een tragisch deel in de film zit is dit eigenlijk niet eens zo erg.

Hoogtepunt is de scene waar Van Damme boven de film uitgetild wordt en een geweldige monoloog afsteekt.

Vrees alleen een beetje dat deze wat tussen de bekende filmterreinen invalt. Te vaag voor de Hollywoodfan, te grappig voor de humorloze arthousehoek.

Heb er zelf in ieder geval wel van genoten. Dikke 4.0* en een uitgebreide review

Waarschijnlijk de eerste prent met Jean-Claude Van Damme die ik (bewust) heb bekeken want z'n films behoren nu niet echt tot het soort cinema dat ik opzoek. En toch is de Muscles from Brussels dé grote troef van JCVD, een prent die aardig begint maar te rommelig wordt om echt boven de middelmaat uit te stijgen.

Met de sepia look probeert El Mechri tenminste, maar faalt op visueel vlak toch behoorlijk. Ook de jazzy soundtrack is aardig maar te onvergetelijk, om nog maar over de halfzachte humor te zwijgen.

Wel wat potentieel, maar al na een half uurtje rijdt deze prent zich wat mij betreft vast. Van Damme, hier bijzonder charismatisch, doet het daarentegen dan wel weer erg goed.

Ik was hier ook wel benieuwd naar, het uitgangspunt is natuurlijk erg geinig en het moet gezegd dat Van Damme het gewoon heel goed doet in deze film als getroebleerde actiefilm-acteur.

Helaas is het verhaaltje er omheen verre van boeiend en nogal saai en de bijrolacteurs doen het ook niet echt geweldig waardoor de grappige opzet eigenlijk als een nachtkaars uit gaat.

J.C.V.D

Ik had nooit gedacht ooit nog een "Van Damme film" te zien. Want zo worden ze genoemd, toch? Zeker niet uit vrijwillige keuze in ieder geval, ha ha! Maar ik was hier op een of andere manier al lange tijd érg benieuwd naar. En echt niet om de eerste reden dat onze grote vriend hier in speelt, maar te meer om het type film waarin hij zich letterlijk in de handen van de regisseur liet vallen.

J.C.V.D blijkt een film met een sterk talent achter de camera. El Mechri heeft duidelijk de juiste ogen gebruikt en maakt deze film op exact de manier waarop deze het best te genieten is. Al vanaf de eerste scène blijkt zijn liefde van lange shots (tot wel 3, 4 minuten!) - en cinematografisch is dit ook al gauw goed te bekijken; Een visuele stijl die tegenwoordig niet eens meer zo uniek is, maar wel erg fijn te bekijken. Daarbij is zijn scherpe script en vlotte montage enkel meer bewijs van een nieuw talent. Het maakt mij in ieder geval blij.

Maar verrassend genoeg is het Van Damme zelf die deze film echt draagt. Met maar één scène waarin de vuisten gebruikt worden leek het erop dat hij het in deze film een keer niet kon hebben van zijn handen- en voetenwerk. En laat dat nu net dat zijn waar hij zijn geld mee verdient. - Maar de scène in de taxi bewijst van een heel andere kwaliteit, want acteren lijkt hij wel degelijk te kunnen. Wanneer hij geld nodig heeft en zijn producers om een voorschot vraagt, blijkt Steven Seagal zijn staartje afgeknipt te hebben en zijn rol gekregen te hebben. Weg rol, weg geld - voeg daarbij een leuke bijrol van de taxi chauffeur, "waarom ben je chagrijnig", "in je films vind ik je toch leuker", en El Machri laat al snel merken wat deze film wilt zeggen.

Een film welke het aanbidden van "celebrities" belachelijk maakt, maar tegelijkertijd een ander gezicht geeft aan veel schijnbaar hersensloze acteurs en idolen. Wat daarop volgt is een sterke combinatie van humor en een vrijwel constante dramatische lading. Het geldprobleem, zijn drugsgebruik, verliezen van voogdij over zijn dochter - het zit allemaal in de film, en het is allemaal waar. Iemand die zijn leven zo gemakkelijk overhandigt aan een regisseur verdient respect. Zelfs als je Jean-Claude van Damme heet, zo blijkt.

Want hij doet het echt goed, en minder kan daar niet over gezegd worden. Wanneer hij op een gegeven moment letterlijk uit een scène getild word acteert hij een indrukwekkende monoloog; Wat heeft hij nu eigenlijk gedaan? Geboren in België, geëindigd als 'burger van de wereld', overal herkenbaar. Hij heeft alles wat hij ooit wenste, het doet hem pijn mensen te zien die niets hebben; Waarschijnlijk met betere talenten, nooit de kans deze te presenteren. Dit is verrassend goed, en omdat deze geheel opgenomen is in één stilstaand shot waardeer ik zowaar zijn acteren, zijn verhaal én zijn kop!

El Machri is weer een naam om in de gaten te houden. En misschien Van Damme ook wel? Ik durf het niet meer te zeggen. Wel ben ik er van overtuigd dat hij volgens mij ontzettend veel te bieden heeft. Als hij in de handen is van een getalenteerd regisseur en gewoon fijn zijn moedertaal (Frans) spreekt, denk ik dat hij ons nogmaals kan verrassen. Ik heb geduld, want hier heb ik van genoten.

4.0/5.0

Ik had Van Damme allang opgegeven als acteur en volgde hem al meer dan 10 jaar niet meer, maar ik wou wel een uitzondering maken voor deze film. Was ik verrast dat hij toch veel meer in zijn mars heeft dan de dozijnen C-filmpjes die hij de laatste jaren heeft gemaakt. Ik vind het dan ook schitterend dat hij zichzelf zo op de korrel neemt en dat dwingt alleen maar respect af.

Gun deze man meer van dit soort rollen en je hebt er een Van Damme fan (opnieuw) bij.

Ik weet niet of ná Ledger komen een compliment is

Voor de Dark Knight-fans (het gros van MM) zal dit vast een hoogwaardige prestatie zijn...

Persoonlijk vond ik Van Damme in JCVD beter dan The Joker. Maar goed, voor men met zijn allen op mij gaat spuwen houd ik alweer mijn mond.

The truth is an akward business...

Van Damme is ook niet zomaar goed hier, hij is soms echt fantastisch in JCVD. Vooral tijdens die lange monoloog en het einde als zijn dochter hem komt opzoeken in de gevangenis laat hij een sterk staaltje acteerwerk zien. Ik kan het sowieso wel waarderen als 'sterren' zichzelf niet zo serieus nemen en zich van hun kwetsbare kant laten zien. Hoeveel van die monoloog zal gebaseerd zijn op zijn echte leven?

Van Damme verrast me positief, het verhaaltje helaas niet. Dat blijft vrij standaard. Het verhaal vertellen door het vertelperspectief te veranderen is leuk maar hebben we al vaker gezien. Bovendien werkt het hier niet helemaal, het voelt wat te gekunsteld aan en haalde me uit de film. Gelukkig komt dat later in de film niet meer voor. Er is ook flink wat humor in JCVD te vinden maar als drama werkt de film het beste.

Met een wat boeiender verhaal had er zeker een hoger cijfer in gezeten. Maar graag meer van dit soort films voor Van Damme alstublieft.

3,5*

De film van het Rotterdams Film Festival waar ik op zat te wachten, meteen op het moment dat de kaartjes zaterdagnacht om 00:00 in de verkoop gingen heb ik er ook aangeschaft. Heerlijk om te zien dat er een volle zaal was voor een filmster die door de meeste serieuze filmliefhebbers wordt uitgekotst. Was er echt een goeie film te zien of werkte de marketingsstrategie gewoon goed?

Ja, de film was goed. Erg goed. Uitstekend zelfs. Nee, het was geen perfecte film, al doet mijn score dat wel vermoeden, maar deze film laat Jean-Claude van Damme van zo'n breekbare, realistische kant zien dat ik hem, zelfs als actieliefhebber, met alle plezier boven zijn andere films verkies.

Beste scenes waren de momenten waar hij met zijn impressario in discussie is over zijn carriere. 'Laat ze me gewoon minder salaris geven en meer geld in de productie stoppen', roept hij verontwaardigd als ze hem weer in een fabriek in Bulgarije willen laten filmen. Dit geeft heel goed aan hoe de meeste hedendaagse actiefilms gemaakt worden, Dolph Lundgren en Seagal hebben er ook vaak zat aan meegedaan. Ook de 'badguy' Arthur was uitstekend gecast als aimabele gangster die als volwassen man nog steeds zijn idool aanbidt.

Zonder teveel in te willen gaan op de details (ik hoop dat er nog veel meer mensen zijn die deze film gaan zien) zeg ik dat dit de beste van Damme film is. Nee, het is geen volledige actiefilm (hoewel er nog steeds enkele leuke scenes inzitten), maar als echte van Damme liefhebber richt ik me niet alleen op het vechtwerk (al zijn veel mensen het daarin vast niet met me eens), ik let op zijn ontwikkeling als ster. Wat mij betreft is zijn ster feller gaan stralen dan ooit.

Two thumbs up, 5 sterren, plaats in mijn top 10.

Ik heb me wel vermaakt met deze film, die Van Damme eens in een heel ander daglicht zet.

Van Damme laat hier zien dat hij niet alleen maar een vechtmachine is, maar ook best aardig kan acteren.

Het verhaal is dan ook totaal niet wat je van een Van Damme zou verwachten (als je de beschrijving niet van tevoren leest natuurlijk) en dat is dan ook precies de rede dat ik deze film wilde zien.

Leuke film met veel zelfspot, een aardig en goed uitgewerkt verhaal en ook nog een serieuze boodschap.

Jammer dat het heist verhaaltje dat om de film gebouwd is nogal wat scherpte miste, want de gelaagde mix van zelfspot en zelfconfrontatie was geslaagd, erg grappig bij vlagen en zelfs moedig. De erg fraaie monoloogscene die precies tussen beide inzweeft is zonder meer het hoogtepunt van de film De gebruikte kleurenfilters doen de film geen goed al heeft de regisseur zeker wel enig gevoel voor stijl.

Wat minder dan gehoopt, maar misschien wel beter dan echt verwacht.

3.0*

Heb me ook prima vermaakt. Zowel het gegeven dat Van Damme zichzelf speelt als uitgerangeerde actieheld als dat men hem, als toevallig aanwezige, aanziet voor de gijzelnemer vind ik prachtig. Het levert veel grappige momenten op en een mooie monoloog. Het middendeel is helaas veel te traag en ook visueel beviel het niet echt.

Ook erg geestig: het moment waarop van Damme en gijzelnemer de bank uitkomen. Goed voor luid applaus in de zaal.

Ik heb Jean-Claude Van Damme eigenlijk altijd al een geweldige vent gevonden. Ik heb zo'n beetje al z'n films (tot die van de laatste jaren) in mijn kast staan en eigenlijk was hij vroeger zelfs één van mijn favoriete acteurs. Mjah, dat is onze Belgische buur van zovelen, als je nog wat jonger bent Natuurlijk is dit nu heel anders, maar ik kan nog altijd genieten van een film met Jean-Claude. Met deze film zet hij zichzelf hoop ik weer wat op de kaart.

Dit is wel even heel wat anders. Van Damme die dankzij een bult zelfspot weer in een positief daglicht verschijnt. Makkelijke zet? Mwah, ik weet het niet. Het werkt in ieder geval wel. De film is wel anders dan ik had verwacht eigenlijk. Die overval op het postkantoor is gewoon erg leuk gedaan, aardig uitgewerkt, al kent de film wel veel schoonheidsfoutjes. Van Damme zelf presteert uitstekend. De hele film doet hij het meer dan goed en de monoloog - naar het einde toe - is een waar hoogtepunt in deze film. Tussendoor een paar saaiere momenten en wat mindere dingen, maar dan bloeit de boel ineens weer op met een geniale scéne; het moment dat Van Damme de sigaret uit die mond trapt. Dat applaus daarna en ondanks dat je het van ver ziet aankomen, de hilarische ''mistrap'' van één van de overvallers, heerlijk Wat een geweldige scéne zeg. Visueel is de film ook prima in orde. Een donkere, sombere, grimmige sfeer, waar het felle licht zo nu en dan op komt dagen. Dit werkt prima en draagt bij aan een goede sfeer. De laaste scéne, met zijn dochter laat - naast de monoloog - zien hoet het zit. JCVD mag dan wel een stoere actieheld zijn op het witte doek, maar in zijn ''echte'' leven werkt het niet zo.

Echt wel een leuke film dus. Niet geweldig, maar toch leuk dat Van Damme op deze manier weer wat ''terug'' lijkt te zijn. Wel jammer dat hij de rol in The Expandables heeft afgewezen. Had het leuk gevonden om hem daarin te zien, maar wie weet wat the muscles from Brussels allemaal nog voor ons in petto heeft. Ik hoop op het beste. Dit was in ieder geval een goed begin.

Een zeer aparte film. Een film waarin in ieder geval duidelijk wordt gemaakt dat Jean Claude kan acteren. Want dat doet hij zeer goed, en al helemaal met de briljante monoloog. Toch vond ik de film als komedie niet echt geslaagd, tenminste ik heb er niet veel om kunnen lachen. Maar ik ben dan ook geen kenner van JEan Claude, dit is ook pas de eerste film die ik van hem zie. En waarschijnlijk is dit ook zijn beste film tot op heden. Het verhaal is wel redelijk, niet echt super sterk maar de zelfspot van Jean Claude is echt top.

3.5*

Inderdaad weer eens een andere kant gezien van Van Damme.

Het meest positieve aan dit alles is dat het merendeel niet in gebrekkig

engels wordt gesproken en daarnaast maakt Van Damme er nog een drama/grapje van, erg lollig allemaal. Niet dat jullie straks gaan denken dat het lachen geblazen wordt, integendeel zelfs, gewoon een dosis zelfspot maakt deze film tot een fijn tussendoortje. Volgens mij ook Van Damme's eerste overtuigende rol gezien.

Aparte belichting wordt er gebruikt in grauwe kleurtjes, goede montage,

zonder storende Hollywood strijkers, meer op een Frans/Belgische manier eigenlijk.

Dialogen waren er genoeg, had nochtans wel wat indringender en scherper gemogen.

Leuk entertainment voer, en nu maar hopen dat hij zijn rollen dichtbij blijft uitzoeken en niet op de manier zoals hij dat in die taxi deed .

3.7*

Ik gun het Van Damme van harte en vond het idee voor deze film erg leuk maar de uitwerking is helaas minder. Hier en daar zijn er wel wat aardige momenten maar het is allemaal erg druk chaotisch en onsamenhangend en dat gaat ten koste van het kijkplezier. Desondanks doet Van Damme het heel goed en de zelfspot kan ik zeer waarderen.

Best een aardige film inderdaad, met een origineel uitgangspunt.

JCVD is een film die je natuurlijk niet al te serieus moet nemen, er wordt redelijk tot goed in geacteerd en het uitgangspunt van een over de top acteur die persoonlijke problemen heeft is niet zo origineel, behalve het feit dat het ook echt om zichzelf gaat. Dat stelt alles toch in een ander perspectief.

Het is verder lastig voor me om te zeggen wat ik er precies goed aan vond ,heb me gewoon prima vermaakt.

Punt van kritiek is wel de naïviteit van de politie in Brussel, zo makkelijk er van uit gaan dat JcvD het postkantoor overvalt en de vrijgelaten gijzelaars niet eens ondervragen over de gijzelnemers. Het einde wekte dus ook wel enige vraagtekens bij me op, beetje raar dat JcvD soort van "de lul" is aan het einde.

Wekte toch wel enige irritaties bij me op, jammer want voor de rest is het van onderhoudend niveau en 1 van de betere JcvD films die ik heb gezien.

3*

Toch wel een leuke film dit. Ik wist vooraf niet echt wat ik nu precies moest verwachten, alleen dat het zeker geen ouderwetse knokfilm zou zijn. Nee van Damme speelt in deze film zichzelf en hij acteert eigenlijk met verve. Zijn eigen Franse taal en omgeving doet de Belg zichtbaar goed, al is dit zeker niet altijd een vrolijke film. Van Damme toont klasse door zelfspot te hebben en deinst er deze keer niet voor terug om zowel letterlijk als figuurlijk flinke klappen te krijgen. De monoloog is behoorlijk sterk en hoewel niet iedereen in deze film even goed is, is van Damme dat in ieder geval wel. Het soort van groene filter dat in deze film gebruikt wordt geeft de film soms nog wat extra sombers mee. Al met al een sterke zet van van Damme en hopelijk voor hem is dit het begin van een soort van comeback van "The Muscles from Brussels".

3,0*

Van Damme heeft zelfspot, humor en kan acteren. Vooral als komedie erg geslaagd. Bijv. de openingsscene, de sigaretentrapscene, de Steven Seagal references en sowieso de vele (actie)film verwijzingen zijn een klein feestje. Verder is de al besproken monoloog natuurlijk het (gevoelig) hoogtepunt uit de film en sowieso uit zijn carriere. Weet iemand of hij dit zelf heeft geschreven?

Hoewel de film behoorlijk uniek is, wordt het als geheel niet echt bijzonder. Apart eigenlijk. Het overvalverhaaltje is natuurlijk ook ondergeschikt en met een vette knipoog, maar toch. Het voogdij verhaal was zelfs strontvervelend. Overall had het ook wat uitbundiger en scherper gemogen, van mij.

Maar toch een paar keer heel hard gelachen en overwegend gewoon met grote glimlach gekeken. Ruime 3,5 sterren.

Nee weet niet wat ik hier van moet denken.

Komedie heb ik niet gezien.

Misdaad was ook niet heel veel.

Drama heb ik genoeg gezien maar dat staat hier niet bij.

Acteren was goed verders niet bijzonder.

Niet wat ik van van damme verwacht.

3 sterren

Zeer verrassend.

Dat dit een andere Van Damme film zou worden was mij ook wel duidelijk na een paar berichten hierover te hebben gelezen, maar dat JCVD best diep ging had ik niet zien aankomen. De film is een soort mix tussen satire en melodrama. De verwijzingen e.d. zijn erg leuk voor de fan van de jaren '80 actiefilm en de zelfspot van Van Damme tilt de film naar hoger niveau, maar het is vooral het melodrama wat mij wist te pakken. Van Damme blijkt een man die aan de grond zit en dit komt geweldig tot uiting in de beroemde monoloog scène. Een scène die mij visueel ook wist te overdonderen. Prachtig hoe hij uit de film wordt getild en laag in kadrering blijft, alsof hij wil zeggen dat hij zich maar een klein mannetje voelt. Werkelijk prachtige scène. Ook de scène dat hij naar buiten wordt gebracht en zichzelf een climax voorstelt alsof hij de held uit zijn films is behoort tot de beste scènes die JCVD te bieden heeft. Ik heb genoten van deze semi autobiografie van een van mijn vroegere helden.

4*

Toch niet helemaal wat ik ervan gehoopt had. Hoewel het nog steeds vrij persoonlijk is, had ik de hoop dat de film nog veel meer op de persoon JCVD in zou zoomen, terwijl eigenlijk de bankoverval het grootste gedeelte van de tijd innam. En dat is jammer, want hoewel het niet per se slecht was, vond ik dat deel maar weinig enerverend en had meer focus op de strubbelingen van onze actieheld de film zeker goed gedaan.

Hoogtepunt is, uiteraard, de monoloog, al ben ik helaas verder niet op de hoogte van de geschiedenis van van Damme. Verder vond ik de kleuren in de film ook niet echt werken, wel mooi bij vlagen, maar doordat de film zelf al niet altijd boeiend is, helpen die fletse kleuren ook niet om de aandacht erbij te houden. Toch wel een kleine tegenvaller dus, al valt er nog steeds genoeg te genieten.

Niet bepaald een fan van Van Damme, net als Seagal's films altijd links laten liggen. Deze op aanraden van een vriend wel gaan kijken.

JCVD kent exact één hilarisch moment:

"Steven promised to cut his ponytail off" Geniaal.

Had toch op iets meer gehoopt, de komische momenten zijn net wat te schaars. Al waardeer ik het zeker dat Van Damme zelfspot heeft. De overval is wat te nadrukkelijk in beeld en het camerawerk is beroerd.

2.5*

Ik ben al sinds klein jongetje fan van Jean Claude Van Damme en ik weet dat zijn films niet hoogstaand zijn op misschien een uitschieter als Hard Target na maar ze zijn altijd wel vermakelijk, even verstand op nul en lekker kijken. Maar toen ik deze film zag kon ik wel huilen mijn held kon gewoon echt goed acteren, ik durf zelfs te zeggen dat JC hier zelfs acteerd op oscar niveau. Het verhaal is super en JC stijgt gewoon letterlijk boven het decor wat ik 1 van de mooiste scenes vind in de film. Nee echt Van Damme is nu nog meer mijn held geworden en een film als deze zie ik Steven Seagal niet maken.

Vaak mooi gefilmd, héérlijke monoloog en Van Damme is sterk. De humor was geregeld geslaagd met veelal geinige referenties. Maar voor de verdere rest is het allemaal niet zo bijzonder. De film zweeft dikwijls in een te voorzienbare verhaal en vormstijl. 3*

Redelijke Van Damme film. Geen standaard kick and hit-film die je van Van Damme verwacht. Maar erg speciaal vond ik het niet.

Het gaf wel de humoristische kant van de acteur buiten een film aan; met zijn voogdij, geld- en filmproblemen.

En om het nog leuker te maken, krijgt die de schuld van een overval op een postkantoor, wat geleid wordt door amateurisch, klunzig en Van Damme-liefhebber van een overvallers.

De film heeft me niet erg veel geboeid, wat de andere Van Damme films doen, maar dat komt gedeeltelijk omdat zijn doorsnee-film een actie- en geen misdaad-film is.

Toch nog een kleine voldoende omdat ik van een paar scènes een lachje moest maken.

Dit is met voorsprong de beste film van JCVD. De man laat zien dat hij ook kan acteren en over een dosis zelfrelativering beschikt. Ook qua opbouw is de film meer dan een standaard filmpje. Oogt mooi en de lijn van het verhaal met het terugblikken maakt de film wel origineel. Wat humor erin die toch wel werkt. Zeker niet slecht en een goeie carrièrezet van Van Damme. Knap!