JCVD (2008)

Wat is dit ??? Ik heb geprobeerd om te blijven kijken maar naar 'n half uur ben ik er toch mee gestopt, dit is ongetwijfeld een van de slechtste films die ik ooit gezien heb en ik ben nog wel 'n fan van JC.

blijkbaar niet

Een film die ik niet gewend ben van JC van Damme, wat een acteerwerk kon het niet geloven. Film was opzich goed, alleen vond het op sommige momenten wel te saai voor woorden. Maar het is dan ook een drama film, en de drama zit er perfect in. Geef het 3.5* (7/10)

Tnx. werd tijd.....

Niet veel bijzonders....

2.5 *

Het was natuurlijk te verwachten, maar mijn god wat is 'ie die dvd cover verschrikkelijk.

http://ecx.images-amazon.com/images/I/61eBZiNl4AL._SS500_.jpg

Neem aan dat men voor de lokale release toch een iets betere cover gaat verzinnen. Niet de enige film die daar last van heeft trouwens (en de enige reden waarom ik A l'Intérieur niet op DVD heb).

Het gebeurd inderdaad wel vaker, maar zelden heb ik mij er zo erg aan gestoord.

2 Disc double van dammage

Meesterlijke voorkant juist! hilarisch om een dvd hoesje te hebben dat lijkt op een typische Jean Claude film en dan zit er gewoon iets beters in. Ik zie er de humor wel van.

Inderdaad een briljante cover. Juist het idee dat de achtergrond lijkt op een willekeurige andere JCVD film maar JCVD zelf echt zo'n trieste blik heeft in plaats van zo'n overdreven heroïsche pose.

Er komt geen humor aan te pas, dit is gewoon proberen mensen op een verkeerd been te zetten.

De film sprak me wel aan. Mooi verhaal al werd het hier en daar wat langdradig.

Dat het in het Frans was vond ik subliem, in het Engels zou dit lachwekkend zijn geweest.

Ik had ook graag wat meer filmlocaties in Belgie gezien dan alleen de post

Ik zit toch nog met enkele prangende vragen na het bekijken van deze film:

Heeft Steven Seagal echt zijn ponytail afgeknipt?

Wat is de betekenis van "aware"?

Wie was de vrouw op het einde van de film?

Is JCVD echt gescheiden in het echte leven?

De film van het Rotterdams Film Festival waar ik op zat te wachten, meteen op het moment dat de kaartjes zaterdagnacht om 00:00 in de verkoop gingen heb ik er ook aangeschaft. Heerlijk om te zien dat er een volle zaal was voor een filmster die door de meeste serieuze filmliefhebbers wordt uitgekotst. Was er echt een goeie film te zien of werkte de marketingsstrategie gewoon goed?

Ja, de film was goed. Erg goed. Uitstekend zelfs. Nee, het was geen perfecte film, al doet mijn score dat wel vermoeden, maar deze film laat Jean-Claude van Damme van zo'n breekbare, realistische kant zien dat ik hem, zelfs als actieliefhebber, met alle plezier boven zijn andere films verkies.

Beste scenes waren de momenten waar hij met zijn impressario in discussie is over zijn carriere. 'Laat ze me gewoon minder salaris geven en meer geld in de productie stoppen', roept hij verontwaardigd als ze hem weer in een fabriek in Bulgarije willen laten filmen. Dit geeft heel goed aan hoe de meeste hedendaagse actiefilms gemaakt worden, Dolph Lundgren en Seagal hebben er ook vaak zat aan meegedaan. Ook de 'badguy' Arthur was uitstekend gecast als aimabele gangster die als volwassen man nog steeds zijn idool aanbidt.

Zonder teveel in te willen gaan op de details (ik hoop dat er nog veel meer mensen zijn die deze film gaan zien) zeg ik dat dit de beste van Damme film is. Nee, het is geen volledige actiefilm (hoewel er nog steeds enkele leuke scenes inzitten), maar als echte van Damme liefhebber richt ik me niet alleen op het vechtwerk (al zijn veel mensen het daarin vast niet met me eens), ik let op zijn ontwikkeling als ster. Wat mij betreft is zijn ster feller gaan stralen dan ooit.

Two thumbs up, 5 sterren, plaats in mijn top 10.

Maar met In Hell, Wake Of Death en Until Death heeft hij laten zien dat hij als acteur behoorlijk gegroeid is en daarvoor ook respect verdient. Vooral Until Death (die kwam zelfs nog na Second In Command) zette hij de rol van zijn leven neer (met uitzondering van deze film dan, maar die is dan ook later).

Ik wist niet wat ik moest verwachtten van deze film. Het verhaallijn vond ik vrij apart voor een Jean Claude van Damme. Opzich geen slechte film maar je moet heel goed blijven opletten. Ik zie Jean Claude liever als 'actie' held maar hij is niet tegengevallen.

3.0 *

Had best hoge verwachtingen, voor een Van Damme film althans.. Maar die kwamen niet uit.

Een paar aardige grappen, maar verder behoorlijk saai en clichématig. Wat een gemiste kans voor Van Damme, die met deze film z'n carriére uit het slop had kunnen trekken.

Afgezien of je de film nu goed of slecht vindt, maar daar is Van Damme toch wel degelijk in geslaagd. Enige vraag is of hij dat zal kunnen voortzetten.

Ik heb me wel vermaakt met deze film, die Van Damme eens in een heel ander daglicht zet.

Van Damme laat hier zien dat hij niet alleen maar een vechtmachine is, maar ook best aardig kan acteren.

Het verhaal is dan ook totaal niet wat je van een Van Damme zou verwachten (als je de beschrijving niet van tevoren leest natuurlijk) en dat is dan ook precies de rede dat ik deze film wilde zien.

Leuke film met veel zelfspot, een aardig en goed uitgewerkt verhaal en ook nog een serieuze boodschap.

Jammer dat het heist verhaaltje dat om de film gebouwd is nogal wat scherpte miste, want de gelaagde mix van zelfspot en zelfconfrontatie was geslaagd, erg grappig bij vlagen en zelfs moedig. De erg fraaie monoloogscene die precies tussen beide inzweeft is zonder meer het hoogtepunt van de film De gebruikte kleurenfilters doen de film geen goed al heeft de regisseur zeker wel enig gevoel voor stijl.

Wat minder dan gehoopt, maar misschien wel beter dan echt verwacht.

3.0*

Heb me ook prima vermaakt. Zowel het gegeven dat Van Damme zichzelf speelt als uitgerangeerde actieheld als dat men hem, als toevallig aanwezige, aanziet voor de gijzelnemer vind ik prachtig. Het levert veel grappige momenten op en een mooie monoloog. Het middendeel is helaas veel te traag en ook visueel beviel het niet echt.

Ook erg geestig: het moment waarop van Damme en gijzelnemer de bank uitkomen. Goed voor luid applaus in de zaal.

De nieuwe Van Damme is geen actiefilm! Huh, raar! Maar wel verfrissend en goed.

Dat Jean-Claude van Damme de laatste films al meer de nadruk legde op het acteren ( m.u.v. The Shepherd) is bekend, maar dat The Muscles From Brussels zo'n prestatie neer kon zetten had ik nooit gedacht. Van Damme speelt in deze film zichzelf en uit hier min of meer zijn gevoelens waar hij de laatste jaren mee heeft geworsteld. Aan de ene kant doet hij dat met een hoop zelfspot (gelukkig), maar aan de andere kant heeft de film ook zeer zeker zijn serieuze momenten en ook op deze momenten weet Van Damme te overtuigen.

Daarom laat de film zich heel moeilijk in een hokje plaatsen. Ja er zit wat actie in, maar daar draait de film niet om. Ja, er zit humor in maar het is geen komedie. Ja er zitten serieuze stukken drama in(zie de geweldige monoloog, 1 van de hoogtepunten van de film) maar het is eigenlijk geen dramafilm. Het is ook niet echt een biopic, want de film verteld niet het hele leven van Van Damme. Het is een uitstekende mix van al het voorgenoemde en dat maakt de film zeer de moeite waard om te gaan kijken. Ik moet er wel bij zeggen dat je Van Damme's levensloop wel een beetje moet kennen en dat je wel een beetje Van Damme fan bent. Dat maakt de film zeker een stuk leuker. Anders zullen er gedeeltes zijn die je niet begrijpt, zowel op humor- als dramagebied.

JCVD is een fantastisch portret over Van Damme die eigenlijk met deze film zijn carriere uit het slop weet te trekken en weer hoge ogen gooit bij het publiek en de filmcritici. Want de film wordt zeer positief onthaald. En Van Damme verdient het ook om weer gewaardeerd te worden. Hij geeft zich de laatste paar jaar 100% voor zijn projecten en heeft een moeilijke periode in zijn leven hiermee af willen sluiten. Nu doet hij dit perfect door zijn moeilijke periode letterlijk naar het witte doek te brengen. Ironisch...

Oh ja, het is dan wel geen actiefilm, maar de openingsscene is toch 1 van de beste actiescenes die Van Damme de afgelopen 10 jaar heeft gemaakt. Ik hoop dat Van Damme zijn trent voortzet met The Eagle Path (ook geen volledige actiefilm) en Universal Soldier: The Next Generation. Ik ben in ieder geval weer helemaal back into the Van Damme films! 4.5 ster

Na Hard Target en ik meen Sudden Death had ik het eigenlijk opgegeven met de sympatieke Belg totdat ik een recensie las van JCVD.

Daar werd omschreven dat Van Damme een zogenaamde 'Travolta' doet, wat zoveel wil zeggen dat je een geslaagde comeback maakt zoals Travolta destijds in Pulp Fiction na jaren van suffe werkjes deed. Ook Rourke werd in datzelfde stuk aangehaald die met The Wrestler een eigen Travolta met een Oscarnominatie beloond zag worden.

Met een overdosis zelfspot en een aantal hilarische scenes overtreft JCVD elke verwachting. Met een geweldige openingsscene waarbij hij in 1 shot zijn hele oeuvre op de hak neemt gaat JCVD van start. Het verhaal heeft daarna maar weinig om het lijf en is het des te knapper dat het geheel met een minimum aan geweld staande blijft. De diverse verwijzingen naar collega-acteurs en andere films worden op een leuke wijze meegenomen. JC blijkt inmiddels een acteur te zijn, ongelooflijk. Na hem jaren te hebben ontweken moet ik toegeven dat dit een klein juweeltje is en ik 1 van mijn jeugdhelden weer kan omarmen. Nu deze vorm vasthouden Jean Claude!!!

En in het proces van afwachting op iets nieuws kan je misschien meteen even wat van z'n recentere werk bekijken. - Het is zeker allemaal zo slecht nog niet.

Waar Vindt je hem vandaag??

Is dit een biografie ofzo?

Waar sloeg het einde nou weer op, 'Hallo'?

Dat was zijn dochter.

Je moet wel heel erg niet opgelet hebben wil je dat einde niet kunnen plaatsen.

SPOILER lul!

Ik lig dubbel