Roma, Città Aperta (1945)

Ik ga niet gauw opzij voor een ouwe film, maar hier heb ik met verbazing naar zitten kijken. De film heeft een grote naam, maar ik vraag me echt af waarop die gebaseerd is. Anna Magnani daar moet je echt van houden (en dat kan ik niet opbrengen), maar voor de rest vliegen de cliché's je om de oren, de Duitsers zijn sadisten en de italiaanse helden zijn heldhaftig... en er wordt gespeeld als veertig jaar geleden bij de Nederlandse televisie (ik zat af en toe echt aan Willy van Hemert te denken, als iemand dat nog wat zegt... dezelfde slordigheid en franse slag ook).

Ik hou het er maar op dat de film bij Italianen een mooi gevoel oproept - ongeveer zoals bij ons De Overval dat deed. 'Zo zien we onszelf graag...'

Je hoeft het geen goede film te vinden, maar dat het een belangrijke film is, staat buiten kijf. De opnames gebeurden op locatie in Rome (slechts enkele weken nadat de bezetters de stad hadden verlaten) en door z'n documentaire karakter en het gebruik van zowel professionele acteurs als gewone mensen die ze van straat plukten, markeert deze film een heropleving voor de Italiaanse cinema en het begin van het Italiaanse neo-realisme.

Toch wel een goede oorlogsfilm hoor! Het komt allemaal een beetje langzaam op gang, maar de laatste 3 kwartier zijn meeslepend en ontroerend.

Aldo Fabrizi is meesterlijk in zijn rol van opstandige priester en Anna Magnani maakt indruk als de mondige verzetsvrouw Pina. Opvallende diepe stem heeft die vrouw trouwens! Mijn favoriete personage in deze film is de Duitse officier met een geweten: hij weet totaal niet waar hij mee bezig is en is ervan overtuigd dat de fascisten ten onder zullen gaan......erg ironisch.

Ik geef 3,5 sterren.

Eens, heel indrukwekkend.

Ja, zekers

Absoluut, topklasse.

Enorm indrukwekkend.

Dat geeft een enorme diepgang ineens aan de film, bovendien is het nogal apart dat er een hele goede Duitse cast daar aan 't acteren staat. Van de anderen was ik, ondanks hun slechtheid ook bijzonder onder de indruk.

Voorlopig 4 sterren omdat degene die subs maakte (Engelse dvd) regelmatig pauze had genomen. Enorm jammer.

Klopt het trouwens dat de film zelfs tijdens de bezetting al geschoten werd? Onder het oog van de Duitsers?

Wanneer komt deze film (of ander werk van Rossellini) nu eens op dvd? Moet ik hebben!

Klopt ja. Dus realiteit liep in de realiteit van de film over.

Komt binnenkort uit in de nieuwe Italiaanse Meesterwerken-reeks van de NRC (zie aldaar)

Volgens mij vergis je je. Hier staat welke films er in die reeks zitten, en daar staat Roma, Città Aperta niet bij.

Idd. Ik Haal Porta Aperta door elkaar

Play heeft hem wel, trouwens.

http://play.com/DVD/DVD/4-/586071/Roma_Citta_Aperta/Product.html

Wat een film zeg! De gezichtsuitdrukkingen, vooral van Fabrizi, in deze film zeggen alles. Opgenomen vlak na, en zelfs tijdens de bezetting, wat nog een extra lading aan de film meegeeft. Voor mij een van de beste Italiaanse films ooit. En nu meer van Rossellini zien!

5*

De scene waarin Pina (Anna Magnani) wordt doodgeschoten is een van de meest hartverscheurende scenes die ik ooit in een film heb gezien.

Neo-realisme is zijn puurste vorm. Al is het alleen al vanwegen het gegeven dat het decor een aan puin geschoten en zeer recentelijk bevrijd Italie betreft. Niet geschoten "tijdens" de bezetting zoals sommige stellen maar na de bevrijding, eind 1945. Het had weinig gescheeld of het jaartal dat aan deze film is gekoppeld zou niet zijn geweest 1945 maar 1946.

FisherKing had het over dat de persoon verantwoordelijk voor de ondertitels regelmatig pauze hield, ik vrees dat hij klinisch dood sessies hield. Je kunt in tal van dialogen tussen de verschillende personages eenvoudigweg niet volgen tenzij je de taal machtig bent. Gelukkig valt de essentie van het verhaal uit de context tussen de verschillende dialogen te destileren, maar kennis van de Duitse taal betreft geen overbodige luxe.

Desalniettemin sluit ik me bij boerenpummel aan. Die scene waarin Pina (Anna Magnani) wordt doodgeschoten is inderdaad hartverscheurend en gaat door merg en been evenals de laatste scene.

De film is ook spannend. Meesterlijk gespeeld, zo ook door actrice Maria Michi, wat een prachtige vrouw om naar te kijken. Helaas veel te vroeg gestorven.

4.5* met een goede kans een betere waardering te krijgen als de film opnieuw uitkomt, liefst nog beter gerestaureerd en met ondertitels die niet wegvallen, dan sta ik zeker in de rij om deze aan te schaffen.

Volgens mij staat hier een heel grote spoiler in .

Spoilertags geplaatst.

Excuses! Ik had hem zelf willen aanpassen maar prompt vergeten!

Vooral de combinatie tussen het drama en het heroïsme aan de ene kant en het vrij rauwe drama aan de andere kant, werkt hier goed. Hierdoor beleefde ik een geromantiseerde verzettingsstrijd die af en toe ineens vrij resoluut en onvergevend kon zijn (de dood van Pina). Neo-realisme in oorlogstijd, maar weer een erg andere film als La Ciociara (die ik overigens nog wel net dat stukje mooier vond).

(En wat een ondertitels trouwens weer zeg, ik wil graag net dat beetje meer dan de essentie mogen volgen..)

We hebben dus blijkbaar allemaal een dvd met hetzelfde euvel....

Hopeloos...

Echt een mooi document, deze film. De decors en de mensen zijn echt en dat zie je er aan af! Dat is hèt grote voordeel van de films uit die tijd die zich in die tijd afspelen: de decors zijn echt en men kon filmen waar men wilde. Tegenwoordig ogen de decors vaak als museumstukken (met bijvoorbeeld volledig gave koffiemokken en kozijnen strak in de verf. Nou, mijn koffiemokken zijn flink gebutst en die in de films van die tijd ook!). En als men al buiten filmt is het altijd op streng gedefinieerde plaatsen met oldtimers met chauffeurs die duidelijk geen acteertalent hebben!

Magnani, die ik altijd wel een wat eng Italiaans viswijf vond, is hier zeer sensueel en haar dood in de film kwam voor mij volledig onverwacht. De film bevat daarnaast zeer subtiele stukjes humor, die het geheel des te realistischer maken. Voorbeeld is de scène waarin de priester even in de antiekhandel moet blijven wachten. Hij ziet San Rocco naast een beeld van een blote vrouw staan, draait de vrouw om, ziet dat San Rocco nu naar een omvangrijke bilpartij staart en draait vervolgens San Rocco om! Toch even lachen!

Qua verhaal/plot vind ik deze film iets minder dan neorealistische navolgers als Sciusca, Umberto D., La Terra Trema en Ladri di Biciclette, maar deze verdient credits voor de omstandigheden waaronder de film is geschoten. Met nadruk op het laatste woord.

BELLISSIMO.

Roberto Rosselini maakt met deze debutfilm een behoorlijke indruk op me. Wist ik niet precies wat ik moest met zijn episode in Ro.Go.Pa.G. was Roma, Città Aperta ronduit indrukwekkend. De film bevat een zeer degelijke sfeerschepping en minstens twee waanzinnig indrukwekkende scenes. Anna Magnani is, zoals gewoonlijk briljant in haar rol en de priester is minstens interessant. Erg goed stukje neo-realisme. Roma, Città Aperta is een erg goede film.

Mooie film deze eerste film van Roberto Rosselini. Op de een of andere manier vind ik Italiaanse films uit het Neo-realisme tijdperk vaak boeiend en bij deze film is dat gelukkig ook het geval. Roma, Città Aperta is van begin tot einde boeiend en bevat mooie beelden en sterk acteerwerk. Maria Michi vond ik een sterke rol spelen, maar het meest onder de indruk was ik van Aldo Fabrizi, die niet alleen zeer sterk speelt, maar ook zijn personage de zich sterk verzettende priester is erg fijn om te volgen. Wat me trouwens altijd opvalt aan die Italiaanse vrouwen is dat ze vaak zo’n schelle harde stem hebben en die ook regelmatig gebruiken. Op zich niet storend, maar het viel me gewoon op.

Het tempo van de film is niet hoog, maar dat is niet erg omdat de dialogen en het verhaal boeiend genoeg is. Gelukkig ben ik het Engels en ook het Duits wel goed machtig, want de ondertiteling liet het af en toe nog wel eens afweten. Uiteindelijk slaagt de film erin om in het laatste halfuur emoties op te roepen bij mij, doordat de uiteindelijke afloop best ontroerend is. De scène, waarin de Duitsers ruzie met elkaar krijgen, omdat ze dronken zijn en eentje denkt dat ze zullen verliezen is trouwens meesterlijk.

4,0*

"All roads lead to Rome, Open City." - Jean-Luc GODard .

Naar alle waarschijnlijkheid 1 van de meest invloedrijke film aller tijden ...

Beetje tegenvallend.

Met name het eerste halfuur is erg mooi en sfeervol, met een hoop details uit het oorlogsleven en fijn acteerwerk van bvb Magnani.

Daarna, als zeg maar echt het verhaal los komt, begint het allemaal snel minder te worden. Dat verzetsverhaaltje is nogal rommelig, iets wat ik toch niet verwacht bij Rosselini. Leek net of er bepaalde cruciale scenes uit zijn geknipt. En zoals hugohei hierboven al zegt is het goed vs kwaad wel erg nadrukkelijk.