Teenage Mutant Ninja Turtles (1990)

Eigenlijk wel een slap filmpje. Sowieso heb ik de coolheid van de Turtles nooit goed begrepen, simpelweg omdat ik liever andere series keek in mijn jeugd. Daardoor was er bij het zien geen klik met vroeger of nostalgische sentimenten. Als dan de kinderachtigheid maar matig uitvalt qua uitvoering en humor, houd je maar weinig over.

Toen ik jong was, vond ik blijkbaar alles prima. verfilmingen van bekende tekenfilm series gingen er in als koek. Deel 2 was al helemaal niet te versmaden met o.a. mijn held uit die tijd, Vanilla Ice.

Heerlijk was die tijd. Een film over He-Man of de Turtles en ze waren automatisch goed. Nu is het nostalgie inderdaad en vind ik het wederom automatisch goed.

Herzien na 19 jaar en er stond me nog best veel bij moet ik zeggen. Wat was ik hier vroeger een fan van zeg! Weet nog heel goed dat we vol van adrenaline de bios uitkwamen en de gevechten na begonnen te doen. Ik was Donatello . Vermakelijke en sfeervolle nonsens die helaas iets teveel gericht lijkt op de kids. Niet verwonderlijk, maar het moralistische en veilige is toch jammer voor de volwassen kijker. Toch genoeg leuke 80's gedoe en best knappe poppeneffecten op momenten. Deel twee is in mijn herinnering leuker en donkerder, plus bevat het een cameo van mijn favo artiest uit die tijd, Vanilla Ice . Eens zien te scoren op DVD.

3*

Edit: Wat een vreselijke DVD-uitgave trouwens, die van DFW. Hij kost maar 2,50 maar audiovisueel een barslechte editie.

Dit is echt pure jeugdsentiment, heb net als Dutchtuga hierboven de E2,50 versie bij Free Record Shop weten te bemachtigen, helaas is dit wel een uitgave van DFW, beeldkwaliteit is echt abominabel. Het lijkt wel alsof ze een camera op het scherm hebben gericht(net als bij camversies bij het pindakazen) en dat rechtstreeks op dvd hebben gezet, maarja bij gebrek aan keus kan ik me hier niet aan storen.

Het heeft voor mij ook z'n charmes om de films in deze beeldkwalitet te bekijken, het geeft dat lekkere gevoel van een ouderwetse film wat beter weer.

Over de film zelf, het zit natuurlijk vol Amerikaanse cliche's en sentimentele preken zo nu en dan.

De flashbacks naar de kleine Turtles en een jonge Splinter zien er ook heel grappig uit, je merkt gewoon dat alles lekker oud is aan deze film, geen enkele toevoeging van de computer als ik zo op het oog kijk(dat kon vroeger nog).

Verder is het pure kindervermaak, inclusief de alle slapstick geluidjes die je door de film heen hoort.

Toch weet deze film mij wel te boeien, de Turtles zelf zien er niet eens zo slecht uit en komen redelijk realistisch over(voor zover dat kan).

De vechtscenes zijn soms wel een beetje amateuristisch, voor Ninja niveau. Maar dat maakt niet uit.

Kortom: Een redelijk vermakelijke film, dat vooral is gericht op het jonge publiek en voor de vele mensen met jeugdsentiment voor de Turtles.

Als je je hier overheen kunt zetten zal je je wel redelijk vermaken.

2,5*

Teenage Mutant Ninja Turtles! Vroeger vondt ik het wel leuk, maar het deed me allemaal niet zo veel. De tekenfilmserie was wel leuk, maar de film kinderachtig.

Nu, al die jaren later, heb ik hem weer herzien en het is gewoon een erg leuke film. Mooie poppen, een leuk verhaal en genoeg humor zorgen dat dit erg aangenaam kijkvoer.

Een kleine 3,5*

Het leukste was nog altijd de oude tekenfilmserie waarmee latere versie toch maar telkens vergeleken worden (door mij dan toch). Met verschillende mutanten en de bekende figuren met hun eigen perikelen. In deze film wordt dat nog vrij goed vertaald. Ondanks het jaar 1993 heeft dit nog wat 80's sfeer met een vleugje vroege foute 90's hiphop. En in tegenstelling tot de twee latere films zit er nog wat duisternis in deze film. Waarschijnlijk door het doelpubliek werd er meer voor humor gekozen in de sequels. Toch blijft het een leuke film zonder meer.

Een film die me heel erg doet terugverlangen naar de tijden waar ik nog lekker de tekenfilmserie kon kijken. Het verhaal is enigszins aangepast ten opzichte hiervan (Splinter is een rat van zichzelf), maar in grote lijnen is het erg herkenbaar. Het beste is eigenlijk nog het feit dat de Turtles zelf gewoon erg goed vormgegeven zijn: de uitdrukkingen zijn zeer amusant en de acteurs in de pakken krijgen goed de kans om hun martial arts bewegingen uit te voeren (iets wat absurd is om te zien bij een schildpad van 1.80m)

Goed, de film is totaal niet hoogstaand of diepgaand, maar alles is met een heerlijk jaren 80/90 knulligheidssausje overgoten, waardoor het me allemaal niet zoveel kan schelen dat ik aan het kijken ben naar mannen in groene pakken die pizza eten en achterhaalde surfslang praten. Er is voldoende actie en bovenal humor om jezelf gedurende anderhalf uur uitstekend mee te vermaken. Cowabunga dude!

Cowabunga!

De Turtles zijn altijd al een vorm van jeugdsentiment geweest. Ik heb nooit, of ik kan het me toch niet meer herinneren, de televisieserie gezien maar mijn broer was er grote fan van en er slingerden dan ook veel speelgoed en comics van de vier schildpadden in huis rond. De eerste 2 films waren gemakkelijk te vinden maar om de één of andere bizarre reden was deze extreem moeilijk te vinden. Althans tot we de DVD van DFW op een rommelmarkt vonden voor een spotprijs. Toen direct meegepakt en een paar dagen geleden eens opgezet.

Ik kwam tot de conclusie dat ik van dit deel eigenlijk bitter weinig heb gezien. Ik kan me nog veel scènes herinneren uit de 2 sequels maar dit was toch grotendeels allemaal nieuw. Op zich niet slecht natuurlijk want zo'n nieuwe kennismaking is toch altijd een leuke trip naar memory lane. Ik zei het daarjuist al dat ik nooit echt de serie heb gevolgd dus ik heb geen idee of dit enigszins trouw is gebleven aan de comics en/of serie maar ik moet zeggen dat het wel allemaal leuk wordt gebracht. Barron geeft ons een redelijk duister verhaal maar wel één dat overduidelijk de charme van de Turtles niet verwaarloost. De film blijft natuurlijk een kinderfilm en de moralistische toon is niet te ontwijken maar het viel me nu pas op hoeveel verwijzingen er eigenlijk naar andere films in zitten. Figuren zoals James Cagney en Rocky worden heerlijk geparodieerd en hiermee heeft de film een aantal erg leuke randzaken die je als volwassene apprecieert en waar je als kind compleet overkijkt. Toen de film halverwege was, viel me ook op hoe goed de Turtles zelf eigenlijk zijn gemaakt. Het zijn gewoon mannen in schildpadpakken maar de manier waarop hun monden bewogen intrigeerde me enorm. Ik vroeg me af hoe ze het deden en toen de aftiteling draaide, dan zag ik de enige naam verschijnen die dit had kunnen afbrengen, Jim Henson. De man gaf ons al shows zoals The Muppets, films zoals Labyrinth en The Dark Crystal. En eigenlijk moet je dan weten dat ik voor kort nog nooit van Henson had gehoord. Het was dankzij de documentaire Inside the Labyrinth dat ik het kunnen van de man begon te appreciëren en mijn respect is groeiende. Ik weet nog altijd niet goed hoe hij het heeft gedaan, ik vermoed met een vorm van stop animation, maar het ziet er in ieder geval erg mooi uit.

Eigenlijk is het wel triest. Je zit uren, dagen, zelfs maanden half te verstikken in een dompig kostuum en mensen hebben totaal geen idee wie je eigenlijk bent. Daarmee waarschijnlijk dat Barron 4 kleine bijrolletjes heeft gegeven aan de 4 Turtles acteurs. Ze doen het in ieder geval goed, de bewegingen zien er vlot uit en de gevechten komen een stuk minder houterig over dan ik had verwacht. Voor de stemmen hebben ze ook andere acteurs gebruikt maar dat merk je eigenlijk helemaal niet. De 4 Turtles spatten van het scherm en komen geloofwaardig over, in de mate van het mogelijke natuurlijk. Dat kan jammer genoeg niet echt gezegd worden van Judith Hoag die de rol van April op zich neemt. Van ver gezien lijkt ze redelijk hard op de April die ik mij kan herinneren (inclusief gele regenjas!) maar soms kwam ze simpelweg niet over. Jammer maar gelukkig wordt dit in de latere delen wel rechtgezet. Soit, ze is niet slecht maar het kon beter. Dat hoeft niet gezegd te worden van Elias Koteas die de rol van Casey Jones op zich neemt. Dat heb ik altijd al een enorm cool personage gevonden en Koteas speelt dan ook met verve. Sowieso is de rest van de cast eigenlijk van een hoog niveau, wederom iets wat ik niet had verwacht in dit soort films. James Saito is uitstekend gecast als Shredder en ook heel de Foot bende zit vlotjes in elkaar, zelfs de kinderen komen het meeste van de tijd geloofwaardig over.

Erg leuke film. Geen idee waarom ik dit vroeger nooit even veel heb gezien als de vervolgen want op zich zit de film vol met leuke ideeën en wordt de charme van the Turtles goed weergegeven. Het ziet er allemaal goed uit, de sfeer wordt lekker benaderd en de vele filmverwijzingen zijn leuk om te ontdekken. Ach, dit soort filmpjes blijft toch altijd fantastisch om naar te kijken, ik heb me dan ook erg goed geamuseerd.

4*

Net weer gezien, en de laatste halve ster is ook verdiend; een verrassend volwassen film met situaties die je vandaag de dag zelden nog tegenkomt in een film die zeker deels op kinderen gericht is.

Het belangrijkste voor een film genaamd Teenage Mutant Ninja Turtles is natuurlijk dat de titelpersonages er goed uitzien. Laat dat maar over aan Jim Henson's studio; de kostuums en de gezichten van de Turtles zijn prachtig. De monden bewegen erg realistisch en hun ogen waren erg mooi gedaan. De stemmen zijn ook fantastich. Je hoort dat de schildpadden pas tieners zijn; ze zijn erg levendig en hun interactie is geweldig, vooral de constante grappen van Donatello en Michelangelo. Raphael is natuurlijk mijn favoriet met zijn moodswings; hij is ook de meest ontwikkelde Turtle qua karakterontwikkeling. Spilter is ook een indrukwekkende creatie met een realistisch gezicht (voor zover mogelijk) en een krachtige stem.

De rest van de cast is ook erg sterk en realistisch. April O'Neil is een sterk vrouwelijk personage, en dient niet alleen als eye-candy maar heeft ook echt een redelijk belangrijke rol. Casey Jones wordt geweldig neergezet door Elias Koteas; een bijdehante dommekracht met het hart op de goede plaats die er lekker op losramt met zijn arsenaal aan clubs en knuppels. The Shredder is een indrukwekkende vijand die ook als hij niet vecht erg dreigend overkomt, maar die op het laatst ook echt de daad bij het woord voegt. Saito als Tatsu is leuk als kwaad grommende beul en het personage van Danny is een niet irritante tiener; meer kan ik er niet over zeggen.

Het verhaal is niet erg vrolijk voor een "kinder"-film. De sfeer van een door misdaad overspoelde stad wordt goed getroffen en het begint vrij snel bergafwaarts te gaan met onze helden. De film heeft een paar goede redelijk spannende vechtscènes, maar daar draait het niet voornamelijk om; het is een verhaal van volwassen worden en omgaan met tegenslagen. De rustige scènes op April's boerderij die gericht zijn op karakterontwikkeling zijn absoluut de sterkste. De film gaat verder ook vij getrouw (een paar kleine uitzonderingen daargelaten) en respectvol om met de origine van Splinter en de Turtles, en de flashbacks zijn best wel duister. Mooi detail is dat als Splinter zijn verhaal uit de doeken doet het beeld rondom de personages zwart wordt; een leuke vondst.

Het feit dat de achterban van de Foot bestaat uit kettingrokend uitschot en minderjarige jochies is een ook een goede uitvinding waar filmmakers in een studioproductie vandaag de dag zelden of nooit mee weg zouden komen. Het verhaal is echt wel volwassen te noemen en probeert een punt te maken van het belang van familie, wat weer parallel loopt aan het verhaal van de Turtles en Spinter en Danny en zijn vader. Ja, je zou het niet verwachten van een film rond ninja-schildpadden, maar deze film heeft een goed, intelligent script met genoeg drama.

Niet dat het een donkere film is; er valt ook genoeg te lachen met Donatello, Michelangelo en Casey Jones. De scène waarin Donatello en Casey elkaar bestoken met onschuldige scheldwoorden is één van de hoogtepunten van de film, en Donatello en Michelangelo hebben bij vlagen hilarische teksten. De gevechten zijn goed gechoreograffeerd en goed duideliijk in beeld gebracht. Hoe de stuntmannen en acteurs bewogen in die pakken was indrukwekkend. Bovendien waren de gevechten soms ook erg grappig. De Turtles hebben blijkbaar veel naar de Three Stooges gekeken en het is af en toe bijna slapstick-achtig wat er allemaal gebeurde.

De muziek is ook top, van die geweldige synthesiser-score tot aan de geweldige track tijdens de aftiteling; geweldig leuk om de soundtrack af en toe te voorschijn te toveren en te luisteren. Ik kan wel door blijven gaan, maar ik ben tot de conclusie gekomen dat jeugdsentiment er weinig mee te maken heeft. Dit is een geweldige film die is gericht op kinderen maar ook prima genoten kan worden door volwassenen door de af en toe volwassen grappen (Casey's claustrofobie) en spannende sitiaties. De personages zijn sterk, de humor is geweldig, de special effects en kostuums van grote klasse. Gewoon een briljante film die de tand des tijds perfect heeft doorstaan.

Ik ben toch wel groot fan van de turtles, al sinds als klein kind zijne. En dit is gewoon pure nostalgie,kijkt gewoon lekker weg en de vechtscenes blijven leuk om te kijken . Mikey is trouwens wel mijn favoriete turtle! Hij lijkt wel op me.... nouja.... hij is meer groen.... en heeft maar drie vingers.... en is een uber ninja. OK hij lijkt helemaal niet op me.... maar dat zou ik willen!

Daarstraks met de user hierboven herbekeken..

Moet zeker een jaar of 5 zijn geleden dat ik deze weer voor het laatst zag. Ik verbaasde me hoeveel ik me nog herinnerde. Nou, misschien is dat ook niet zo vreemd. Deze film is namelijk de film die ik, toen ik jonger was, zo vaak gehuurd heb op VHS (en volgens mij was ik de enige) dat ik hem van de eigenaar mocht houden. En ook daarna heb ik deze nog vele malen thuis herbekeken. Als je deze film anno 2012 voor het eerst zou kijken, denk ik dat deze film vies tegen valt. Maar voor mij zijn het alleen maar goede herinneringen. Het acteerwerk is leuk, de humor is leuk en de actie idem. De kostuums vond ik ook best mooi (zie het maar eens goed na te maken). De film heeft me wederom prima vermaakt en het speelduur leek echt veel korter dan 95 minuten.

Vreemd ook dat ik hier maar drie sterren aan verleend heb, omdat ik deze vroeger zo leuk vond. Er komt nu alvast een halfje bij, en misschien (als ik hem over een tijd nog eens zie) krijgt hij er nog een. Voor nu: 3,5*.

Oef.

Was vroeger wel fan van de Ninja Turtles. Geinig tekenfilmpje met grappige bad guys en dik aangezette humor. Vond deze film vroeger ook gewoon érg leuk, maar na 5 minuten was het eigenlijk al duidelik dat daar niks meer van overbleef.

Het meest verrassende is nog de inmenging van Golden Harvest. Nooit geweten dat die ook buiten HK geld uitgegevn hebben. Daarmee is al het leuke nieuws zo'n beetje gepasseerd. Wat er zich verder voor de camera afspeelt is niet om aan te zien.

Niet heel verrassend met Barron in de stoel, een echte non-regisseur die ook hier helemaal niks laat zien. De regie is mateloos slecht, de pakken zijn dom, de humor onuitstaanbaar. Die pakken zitten de actiescenes trouwens ook erg dik in de weg, de martial arts is om te huilen.

Je kan dat met jeugdsentiment aan komen dralen, maar dat maakt de film geen sikkepit beter. Het is een énorm onding. Was eigenlijk van plan om te volgende delen ook nog te zien ter voorbereiding van de remake, maar daar ga ik nog even over nadenken.

0.5*

Ik was als kind een groot fan van de tekenfilmserie van de Turtles in de jaren 80. Dat was zeker 1 van mijn favoriete jeugdseries. Opvallend dat ik geloof ik nooit de 3 Turtles films uit die tijd heb bekeken. Maar gelukkig kan dat altijd nog eens gebeuren. Deel 1 heb ik nu ieder geval bekeken en dat ging eigenlijk best met plezier. Ik heb geen jeugdsentiment bij deze film, maar wel bij de Turtles franchise. Dus het was altijd een film met veel herkenning uit de tekenfilms, omdat een hoop vrij letterlijk overgenomen is. Opvallend genoeg zien de 4 Turtles en Splinter er nog vrij overtuigend uit. Ik was bang dat ik heel duidelijk mannen in pakken zag, maar dat viel reuze mee. Gelukkig zit de bekende Turtles humor ook in deze film. Ook 20 jaar na het kijken van de tekenfilm herken je nog alles en iedereen. Michelangelo en Rafael zijn de grappenmakers, Leonardo en Donatello zijn wat serieuzer en Splinter is de alwijze raadgever. Zeker de eerste 3 kwartier vond ik erg vermakelijk. Daarna werd de film langzaamaan wel wat minder, al vond ik Shredder wel weer een leuke vijand.

Leuk vermaak. De Turtles blijven cool.

3*

Als kind/jonge tiener was ik destijds groot fan van de strip "Teenage Mutant Ninja Turtles", alsmede de gelijknamige tv-serie (al stond die hier bekend als Teenage Mutant Hero Turtles).

Daar zowel de serie als de strip razend populair was, kon een verfilming natuurlijk niet uitblijven. Ondanks het succesvolle basismateriaal werd deze film onafhankelijk van enig grote filmstudio geschoten, met een betrekkelijk laag budget (rond de 13 miljoen dollar). De film volgt met name de verhaallijn van de oude stripboeken en niet van de tekenfilmserie. Net als in de strips is de toon erg donker.

Vroeger vond ik deze film erg vet, maar ook een meer recente kijkbeurt is me goed bevallen. Ondanks het lage budget ziet de film er goed uit. De special effects kwamen voor rekening van de beroemde poppen-studio Jim Henson’s Creature Shop, die natuurlijk wederom puik werk afleverde met het ontwerp van de Turtles en Splinter de rat. Het verhaal wordt lekker vlot verteld en ook de menselijke acteurs zijn behoorlijk amusant. Al met al een prima verfilming!

Begin van een reeks fantastische films

Het gebruik van echte mensen als turtles heb ik altijd al kunnen waarderen.

Dit geeft zoveel meerwaarde aan de karakters.

Nog altijd een plezier om te bekijken deze schildpadden film

“COWABUNGA!”

Ontzettend vaak gezien. Teenage Mutant Ninja Turtles voelt wat gedateerd aan en vooral Splinter komt nu wel heel koddig over (geen Yoda), maar de vechtende en pizza etende schildpadden blijven hun charme houden. Eerder humoristisch dan spannend of dramatisch, en wat dat betreft is dit de ultieme film voor kinderen. Voor mij is het jeugdsentiment, en het is leuk om de film weer een keer gezien te hebben.

Wat een fantastisch jeugdsentiment. Toen ik een jaar of 9 was, huurde ik deze met mijn beste vriendje en we deelden de kosten. Hij een paar gulden, en ik ook. Eerst samen kijken, en toen hadden we elk de film een paar dagen... Om hem nog minstens 8x te kijken, om het uiterste aan rendement uit die paar gulden te persen.

Mijn oudste zoontje (groep 4) had bij zijn CITO leesscore de vermelding dat hij ook ondertiteling zou kunnen lezen. Dat liet ik me natuurlijk geen twee keer zeggen, en gisteren hebben we samen deze cult klassieker gekeken. Hij kon het goed volgen en vond het geweldig.

En ik ook natuurlijk. Het acteerwerk, de choreografie en de sets, het is allemaal niet hoogstaand. Maar het was wel een mijlpaal wat betreft gekostumeerde acteurs, animatronics en poppen. En dat oogt vandaag de dag nog steeds meer dan prima.

Het grootste pluspunt is dat de film vooral teruggrijpt op de strips en de bekende, maar tevens volkomen onnozele, cartoon van eind jaren 80 links laat liggen.

3,5 sterren dik verdiend.

Cowabunga dude

Herzien op 4K van de Arrow Exclusive Boxset met Dolby Vision & Atmos. Ik was zo blij toen ik hoorde dat Arrow deze trilogie ging uitbrengen, met de behandeling die zij verdienen. Ze zijn all out gegaan met special features, een boekje, poster, action cards&stickers.

Opgegroeid met de geweldige cartoon show uit mijn geboortejaar 1987, waar ik een rits vhs banden van had met tientallen episodes. De Technodrome, Kraang, Shredder, Bebop & Rocksteady, Baxter Stockman. Ook action figures, dekbed overtrek en natuurlijk de twee games op de NES die we met vriendjes speelden. Ja mooie herinneringen uit mijn jeugd.

Deze live-action film zag ik echter pas later toen ik een jaar of elf was. De film werd geproduceerd door het grote Hongkongse filmbedrijf Golden Harvest en is een typische mix van slapstick, vechtscènes en serieus melodrama, compleet met hun losse en speelse cameravoering en montage. De animatronische pakken zijn buitengewoon goed gemaakt en hun bewegingen lijken zeer natuurlijk en geloofwaardig. Echt vakmanschap van Jim Henson’s team. Verder goed production design, met de riolen die lijken op middeleeuwse kerkers en de stad een film noir. Tot slot natuurlijk de soundtrack die de film afmaakt!

Tijdloze classic voor jong&oud van de early ‘90’s!

Deze film herzien met The tiener mutanten Schildpadden.

Vroeger vond ik deze film geweldig jeugd nostalgie.

De kostuums van de Turtles en natuurlijk Splinter zijn prachtig gemaakt door het wereld beroemde Jim Henson en Brian Henson poppen kunstenaars team.

Blijft een leuke en vermakelijke grappige aktie en komische film voor jong en oud.

Maar niet meer zo sterk, als ik deze film vroeger vond.