The Underneath (1995)

ach ja wat moet ik hier zeggen t ging wel was wel om aan te zien

A man is as big as the things that annoy him.


Herziening. En weer weinig dat zo bleek te zijn zoals ik dat in mijn geheugen had. Het is meteen duidelijk dat het op de één of andere manier een heist film gaat worden, maar Soderbergh pakt dat op geheel eigen manier aan. Al kunnen clichés nooit helemaal vermeden worden in dit soort misdaaddrama's, of zal ik zeggen film noirs?

Hier en daar tref je al wat vingeroefeningen voor zijn latere werk (The Limey, Traffic), maar het kan er nog lang niet aan tippen. Ook moest ik sterk denken aan Hitchcock - maar dan wel bij één specifiek deel (in het ziekenhuis met de broer en vervolgens de 'bezoeker') - en dat is (bijna) nooit een verkeerde associatie. Daarvoor is het wel een smakelijke, maar niet heel bijzondere return of a black sheep to an American smalltown, waarbij stukje bij beetje de voorgeschiedenis uit de doeken gedaan wordt. En dan is het de vraag of...

Prettig kijkvoer, en ik laat het gegeven cijfer (krap, maar soit) dan ook staan.


(3,5*)

Soderbergh is er zelf niet zo over te spreken. Dead on arrival:

Steven Soderbergh on The Underneath - From the Current - The Criterion Collection

Het eerste uur kan me eigenlijk amper boeien, met een dysfunctionele hoofdpersoon die naar zijn thuisstad terugkeert terwijl de kijker aan zijn water aanvoelt dat dat geen goed idee is, een hoofdrolspeler waar ik niet graag naar kijk, en het mixen van verschillende tijdlijnen waarvan het gebruik wel cool oogt maar de functie me enigszins ontgaat. Wanneer Michael echter na ongeveer een uur in de aanwezigheid van Tommy en Rachel zijn plan voor de overval improviseert (of had hij dat eigenlijk al langer in gedachten? – Soderbergh laat het mooi in het midden) wordt de film steeds spannender, en in de clou vinden we nog een aardige zo-komt-boontjeom-zijn-loonje-twist. Jammer dat een paar grote namen (Joe Don Baker, Shelley Duvall, Elisabeth Shue) in zulke kleine rolletjes zijn weggestopt (hoewel Shue pas met Leaving Las Vegas vlak hierna een –tijdelijke– ster zou worden).

Aardige film over een die terugkeert naar zijn moeder en broer nadat hij een tijd is weg geweest. De eerste helft duurt het even voordat je doorhebt waar het allemaal naartoe gaat (mede doordat het heden en verleden door elkaar gemonteerd zijn). Hierna volgt een prima heist-film. Echt veel heeft het niet om het lijf en het is zeker niet de beste film van Steven Soderbergh.