Arabesque (1966)

Het was inderdaad nogal flauw, maar best onderhoudend. Een meesterwerk zie ik hier zeker niet in.

Net zoals Donen's Charade een charmante film. Prima hoofdrolspelers, leuke scenario en uitstekend gemaakt met ongelooflijk goed camerawerk.

4* (voorlopig)

(die Universal dvd is overigens prima van kwaliteit)

Slappe thriller die qua spanning ternauwernood het niveau van een jongensboek haalt. De veelal grappig bedoelde dialogen komen ook amper uit de verf. Kortom een weinig geslaagde mix van humor en spanning. Maar het is natuurlijk vrijwel altijd een feest om Sophia Loren in actie te zien. Dat de film bij mij geen onvoldoende haalt is dan ook enkel en alleen aan haar te danken.

Goeie film over een leraar die door meerdere partijen wordt gedwongen een oude, Egyptische boodschap te ontcijferen. Zeker niet het meest originele plot, maar het blijft onderhoudend genoeg. Een licht komische thriller met genoeg vermakelijke momenten (zoals de douche-scene). Gregory Peck en Sophia Loren doen het leuk samen.

Vlotte film maar met een vrij onduidelijk en gekunsteld plot vond ik; Zo wordt het niet duidelijk waarom Pollock nu gevraagd wordt om het bericht te ontcijferen en waarom die prime minister precies ontvoerd moest worden terwijl het volgens het bericht de bedoeling was om hem te vermoorden . De mix van James Bond achtige actie en knullige humor vond ik nog best geslaagd en de film heeft zeker enkele momenten die er uit schieten. Net teveel irritatiefactoren en dus een matige film.

Een spionagethriller met een komische noot. De film zou origineel geschreven zijn voor Cary Grant, maar door het zwakke script zag die er van af. Regisseur Stanley Donen had op den duur ook geen zin om de film te maken, maar eens Gregory Peck en Sophia Loren aan boord waren, kon hij moeilijk weigeren. Peck - hoe goed hij ook is als acteur - heeft niet de humor van Grant. En dat merk je soms wel. Het wat mindere script heeft Donen dan maar proberen goed te maken door er visueel iets van te maken. De film heeft wel iets van de 60s spionagefilms en -series. Naast de mooie setting en kostumering filmde Donen vooral door te spelen met shots, spiegels en reflecties. De bijhorende muziek van Henry Mancini past er wel bij. Het trekt de film wat op, ook al is het nooit een echte klassieker.

Arabesque in de herziening. Jaren geleden eens bekeken op de Duitse zender NDR3. Uiteraard in de nasynchronisatie. Nog niet in het bezit zijnde van veel filmische bagage, vond ik Arabesque damals een spannende film en was zeer onder de indruk van de verschijning van Sophia Loren. De fascinatie voor Loren is na de herziening gebleven. De spanning en het vermaak vielen tegen.

Veel feitelijke herinnering had ik overigens niet meer aan de film. Het was meer een prettige nasmaak. Eén beeld stond echter in mijn geheugen gegrift. Ik wist toch zeker dat Sophia Loren ergens als verkoopster (vermoed ik) in een kraampje te zien was voorzien van spannende bovenkleding die haar lichamelijke contouren goed deden uitkomen. Die scène zit dus niet in de film. Vreemd zoals het geheugen werkt. Het zal een beeld uit een andere film zijn geweest. Als iemand weet welke film dat zou kunnen zijn…

Arabesque maakt gebruik van het concept van de onschuldige die betrokken raakt bij een complot en er alles aan moet doen om een uitweg te vinden. Dat gebeurt in een mix van ernst en komedie, die niet helemaal geslaagd is. De hoofdrol is voor Gregory Peck, maar was bedoeld voor Gary Grant. Iemand die waarschijnlijk beter overweg kan met lichtvoetigheid. Peck doet het desondanks in het algemeen prima als professor in de antieke talen die op avontuur gaat. Hij overtuigt in de serieuzere scènes, maar oogt soms wat onbeholpen bij het luchtigere werk.

De fotografie is indrukwekkend. Regisseur Stanley Doden maakt gebruik van weelderige sets en laat de actiescènes plaatsvinden in spectaculaire settings. De actiescènes zijn prima in orde. Een achtervolging door de Londense dierentuin is één van de hoogtepunten in de film.

De dialogen zijn daarentegen van een armoedig kaliber. Niet geestig. Niet jeuïg. De dieptepunten zijn toch wel de boosaardige teksten die schurk Alan Badel (die heel overdreven zo’n typische onverlaat uit een James Bond film imiteert) in zijn dialogen uit zijn mond laat rollen. Een tekst als deze zou in een Bondfilm niet misstaan: “Mr. Pollock, some Bedouins are in the habit of saying to their guests, "All that I possess is yours"... I am not one of them“.

Een verre herinnering is soms leuker dan een hernieuwde kennismaking. Arabesque is een niet geheel geslaagde mengeling van komedie en thriller. Ik ben een illusie armer.