The Time Traveler's Wife (2009)

Ik heb deze film gezien tijdens de lady's night en vond het een prachtige film, super romantisch en een echte feelgood film met topacteurs. Zeker een aanrader om met een vriendin of je lover naartoe te gaan voor een heerlijk avondje uit.

Mooie romantische film. Geen Science-Fiction zoals hier staat, niet eens Fantasy, want op het 'tijdreizen' na is het gewoon een realistische drama, en dat is knap gedaan door de regisseur. Ik vond het erg mooi om naar te kijken. Het verhaal sprak me heel erg aan. Het is weer eens wat anders, helaas is het geen meesterwerk geworden maar voor de liefhebber van romantische films is dit zeker de moeite waard. Ook de muziek is erg mooi.

Ik vind het verhaal van begin tot eind erg boeiend en ook vaak aangrijpend. Ik heb voor het eerst een traan gelaten tijdens een film, wat eigenlijk wel gek is want ik toch wel mooiere films gezien dan deze. Maar ja, misschien kwam het wel door het effect van de bioscoop. Het is eigenlijk meer een vrouwenfilm, dus er zitten ook aspecten in die mij niet aanspraken, maar over het algemeen is het verhaal goed en duidelijk.

Sterke cast, de chemie tussen toppers Erica Bana en Rachel McAdams was ook erg sterk. En de bijrollen zoals de vader van Bana en die 2 vrienden waren erg goed.

Ik twijfel maar voorlopig 4*

Mooi drama over het drama dat tijdreizen met zich mee brengt.

Allereerst lovende woorden over de cast. Er wordt erg goed geacteerd en Eric Bana begin ik steeds meer te waarderen.

Het verhaal is redelijk interessant en word ook goed verteld. Toch heb ik het idee, zonder echt voorbeelden te kunnen noemen, dat het niet qua plot niet helemaal klopt in de film. Ook het camerawerk was goed gedaan, kan me een aantal scenes herinneren waarin de camera rond draait in een huis en je zo steeds een aantal dingen ziet die zich hebben afgespeeld daar. Mooi gedaan!

3,5*

Prachtig, prachtig... die Rachel McAdams. Prima film ook. Sterke rollen van Bana en McAdams en een interessant plot. Toegegeven, ik kon het niet altijd even goed volgen met al die tijdssprongen; dan is Bana weer jong, dan weer oud, dan deze tijd, dan die tijd, etc. Beetje verwarrend, vooral in het begin.

Maar vermakelijk bleef het wel. Mooi geschoten plaatjes, best romantisch soms ook wel en een prima chemie tussen de twee hoofdrolspelers. Ondanks dat je halverwege al weet hoe het af gaat lopen blijft het best interessant allemaal. Het eindresultaat is een beetje onevenwichtig en voelt soms ietwat rommelig aan, maar dat mocht (de meeste) pret niet bederven. Prima film en McAdams is echt beeldschoon.

Films over tijdreizen zijn doorgaans vrij complex en gekunsteld, maar dit verrassend subtiele en lichtvoetige drama wordt op een heldere en vlotte manier verteld. Bana en McAdams zijn perfect in de hoofdrollen. Alles wordt ook bijzonder fraai in beeld gebracht. Nadeel aan deze heldere aanpak is wel dat één en ander wat vrijblijvend en oppervlakkig aandoet, al voelen de emoties wel echt aan en is de film regelmatig ontroerend. Niet helemaal geslaagd dus, maar door het sterke akteerwerk en het toch wel weer bijzondere script van Bruce Joel Rubin (Ghost, Jacob's Ladder, My Life) zeker de moeite waard.

Wat een film... Het concept is ontzettend mooi verwerkt. Het tijdreizen is op een 'mystery' manier, niet op een 'science fiction' manier, onderdeel. De plaatsen waar de opnamens worden gemaakt zijn echt geweldig. Mooi ook hoe je als kijker in verbinding wordt gezet met bepaalde plaatsen. Deze rol doen Rachel McAdams haar acteerprestaties zeker ten goede. Soundtrack wekt ook precies het gevoel op die hij zou moeten opwekken. Echt een aanrader in de genres hierboven vermeld al zou ik het niet erg vinden als 'mystery' eraan werd toegevoegd.

*4.0

Soms wacht je maanden op een film en dan is er niets fijner dan dat hij het wachten waard was.

'The Time Traveler's Wife' is een mooie film over een romantische, maar onmogelijke liefde. Er wordt weinig tijd besteed aan dat wat iedereen van te voren al weet en dat is samen met het goed uitgewerkte plot een originele insteek op het genre. Tijdreizen is na het vijfde seizoen van Lost een makkie, en de film houd het slim zonder er al te veel, onnodig, op in te gaan. McAdams doet het fantastisch, zoals van haar verwacht wordt en van Pitt had ik niet verwacht een dergelijke film te produceren.

Al met al is de film een sterke romantisch drama met inhoud. Het is mooi verteld en weet van het begin tot eind te boeien.

Erg mooi.

4.0

Allereerst: ik heb het boek niet gelezen, waarschijnlijk maar goed ook als ik de reacties hier lees.

Ik vond het een zeer mooie, erg romantische en ontroerende film. In het begin begon ik erg te twijfelen of een film de film interessant kon worden met het gegeven 'tijdreizen'. Ik begon me af te vragen of ik me kon gaan inleven.. Nou, dat kon ik zeker! De rollen zijn ook perfect gecast, met name McAdams! Zelfs al zou ze geen tekst hebben, dan nog zou je met haar meeleven .

Dikke aanrader! De laatste romantische film die ik heb gezien die me zo kon interesseren was The Notebook (al vond ik laatst genoemde nog net iets beter).

'' I used to try and convince myself that you were married to someone fat with a mustache. ''

The Time Traveler's Wife heeft een van de mooiste filmposters die ik ken, en daardoor trok hij ook meteen mijn aandacht. Groot pluspunt is Rachel McAdams, absoluut een van mijn favoriete actrices.. maar in deze film kwam ze stukken minder goed uit de verf dan in andere films die ik van haar heb gezien.

De hoge verwachtingen die ik had zijn helaas niet waargemaakt. Er zijn bepaalde dingen rondom het tijdreizen waarvan ik niet weet of het nou komisch is bedoeld, of dat je het serieus moet nemen. Neem nou het feit dat hij zonder kleren reist. Overal waar hij opduikt moet hij snel kleren zien te vinden want zijn eigen kleren blijven achter. Dit wordt uitgelegd, maar er viel veel meer uit te halen. Voor mij hoeft het niet zo, dat een naakte man in een weiland verschijnt bij een 6 jarig meisje die niet gillend naar haar ouders rent, maar vrolijk een praatje gaat houden met de knappe, naakte onbekende man. Het hele tijdreizen had een komische noot moeten krijgen, maar ondanks de onaangekondigde en plotselinge verdwijningen vond ik het maar langdradig. De slecht getimede reisjes worden een sleur.

De acteerprestaties van McAdams en Bana zijn wel prima. Absolute chemie tussen de twee, maar ik blijf haar toch altijd zien als het meisje uit The Notebook die haar droomman had gevonden in Noah. Hierna is geen enkele man meer goed genoeg voor haar.
Eric Bana is wel een snoepie eerste klas en hoewel ik nog niet veel van zijn films heb gezien, viel hij me niet tegen. Pluspunten zijn ook zeker enkele bijrollen, die wisten te amuseren.

Wat mij echt tegenviel was het bruiloftsnummer. Godsamme, het hoort een feestelijke gelegenheid te zijn en dan kiezen ze voor: 'Love Will Tear Us Apart'? Lekker deprimerend zeg. Zeker als hij op de huwelijksnacht weer gaat tijdreizen en naakt in een bos terecht komt.

Het is een mooi maar weinig verrassend filmpje over liefde en de moeilijkheid betreft tijd en afstand, maar het is absoluut geen hoogvlieger. Ik twijfel tussen 3.0 en 3.5, maar vanwege de knappe hoofdrolspelers ga ik toch voor de 3.5*

Waar het concept best aardig is bedacht, werkt het niet helemaal in de film. Zo zitten er idd best wel veel plotholes in en is het eerste uur van de film echt een ware wirwar dat nergens op sloeg en me eigenlijk nergens pakte.

In het begin zie je Bana helemaal niets herinneren van de relatie tussen hem en McAdams en ze moet hem alles uitleggen omdat hij haar niet herkend. Ik vraag me echt af waar dit op gebasseerd is, aangezien Bana de rest van de film nooit zo onwetend bij haar aanklopt. Dit zijn echt van die rare gaten in een film die mij doen verwarren.

Ook zat er weinig lijn in, mannetje verdwijnt, vrouwtje wacht, mannetje komt weer, mannetje verdwijnt, vrouwtje wacht etc. etc.

Gelukkig werd de 2e helft van de film wat beter, kreeg ik meer het gevoel dat het ook ergens naar toe ging.

Gelukkig zat het goed tussen Henry(Bana) en Clare(McAdams), al moest ik eerst wel wennen aan Bana in zo'n zachtaardige rol. De kleine Clare en Alba zijn ook aandoenlijk in de film.

Al met al een redelijk tot matige romcom, die het zich vooral veel te moeilijk maakt door het (toch wel) originele uitgangspunt.

2,5*

Ik vond een mooie Romantiek/Drama film...
Prima acteerwerk...
Wel grappig over tijdreisman, even wegpoetsen.....
Het is wel gelukt voor haar zwanger, die haar man heeft tijdreisman probleem...
Zeker aanrader!
Zeker prachtig film...
Ik zou nog een keertje kijken voor de toekomst...

Je moet niet te veel over dit verhaal doordenken denk ik. Want het is behoorlijk vergezocht allemaal. Vooral het gedeelte waarin hij op verschillende leeftijden op verschillende momenten kon terugkomen kon ik niet helemaal rijmen. Maar het verhaal eromheen, de liefde tussen hem en zijn vrouw en het gehele sfeertje eromheen maakt dat deze film toch wel leuk is om naar te kijken. Bijzonder verhaal maar toch niet zo'n bijzondere film.

Onconventioneel liefdesdrama met een wel heel apart verhaal waarbij de man van het stel ongewild en ongecontroleerd door de tijd reist. En dit gaat uiteraard gepaard met de gebruikelijke paradoxen m.b.t. tijdreizen. Het begin is wat chaotisch waardoor het een tijdje duurt voordat je in het verhaal zit. Gelukkig weten Rachel McAdams en Eric Bana de aandacht er nog wel bij te houden.

Best bijzonder.

Het was een aparte ervaring. Op een of andere manier was er een bepaalde charme aanwezig die je niet vaak tegenkomt, ik werd positief verrast. De locaties waren uniek en het camerawerk was prima.

Er zaten ook een aantal originele overgangen in.

- Ze staan in het huis en we zien de garage door het raam. Volgend shot komen ze naar buiten gelopen, een aantal jaren later.

- Camera gaat vanaf het bed omhoog en gaat dan over in het shot van Clare's bed.

- We zien de sterrenhemel en in dit beeld wordt er een deur geopend, Als de deur opengeslagen is zien we geen sterren meer.

Hoofdpersonages presteren goed.

De verschillen in leeftijd hadden van mij wat nadrukkelijker naar voren mogen komen want ik merkte eigenlijk geen duidelijke veranderingen op in het uiterlijk van Henry. Sowiezo vond ik de tijdsprongen een beetje vaag uitgewerkt, ik snapte niet echt hoe Henry zo makkelijk aan kleren en geld kon komen.

Leuk gedaan dat het einde op dezelfde manier wordt afgesloten als hoe het verhaal begon (die onscherpe cirkels).

Prima in beeld gebracht, concept had een stuk slechter uitgevoerd kunnen worden.

Ik vraag me af of mensen die het boek (één van mijn favorieten - dat is waarschijnlijk mijn probleem!) niet hebben gelezen, het verhaal 100% kunnen volgen: er zitten veel sprongen in (vooral naar het einde), het verteltempo ligt hoog en bijna alle bijfiguren zijn gemarginaliseerd: de karakters worden daardoor wat vlak, ook de hoofdrollen.

Volgens mij had de film makkelijk twee keer zo lang kunnen (en mogen) duren: dat had meer recht gedaan aan het gecompliceerde plot, dat in het boek erg overtuigend is (alle tijdlijnen/gebeurtenissen passen in elkaar) en verklaart waarom de relatie tussen Clare en Henry niet alleen gecompliceerd, maar ook zo hecht is.

Film ziet er mooi uit, regie is degelijk, acteerwerk in orde. Toch als geheel een beetje een teleurstelling...

Dit is niet de meest typische romantische film, maar daarom niet minder waard om te bekijken. Het is een beetje een mengeling van romantiek, drama, sciencefiction, maar toch in een mengeling dat het aangenaam is om te bekijken. Een origineel uitgangspunt, die me wist te boeien van begin tot einde. Mede door de verschillende tijdslijnen blijft het je aandacht trekken. De cast wist me te overtuigen en deden het zeker niet slecht. Voor de rest was de speelduur goed, niet te lang en niet te kort.

Voor wie het niet zo begrepen heeft op een typische romantische film, kan 'k deze zeker aanraden, de moeite waard om te bekijken.

Ik had eigenlijk een boeiendere film verwacht maar achteraf was dit toch een tegenvallend flauw romantisch drama die moeilijk te doorgronden was. Het verhaal was opzicht best goed gevonden en visueel zag het er ook best fraai uit maar helaas kwam ik nooit in de ban van het verhaal. Dat kwam misschien ook omdat de doelgroep voor deze film vooral vrouwen is. De cast deed het overigens best goed en dan natuurlijk vooral beide hoofdrolspelers Eric Bana en de fraaie Rachel McAdams.

Een apart verhaal, mysterieus. Voor mij waarschijnlijk het enig romantisch drama waarbij ik elke minuut aan de buis gekluisterd zat omdat ik wilde weten hoe het verder zou gaan en hoe het nu precies zou verlopen. Het feit dat ik zo in de film kon opgaan zegt mij dat het acteerwerk prima was en de beelden en muziek vond ik ook mooi.
Het verhaal is prikkelend om over te filosoferen. De man kon als het ware tegelijk in heden, verleden en toekomst leven en dat is het overdenken waard.
Het zit ergens tussen 3.5* en 4* voor mij. Voordeel van de twijfel

Interessant concept, een romantische film met wat science fiction erin. Dat kan mij zeker wel bekoren. De uitwerking viel mij helaas wat tegen. Wat Henry zoal doet tijdens zijn tijdreizen wordt nauwelijks duidelijk gemaakt, en het einde waarin hij per ongeluk wordt doodgeschoten tijdens de jacht maakt dan ook nauwelijks indruk. Bovendien vind ik dat het door iedereen, inclusief de dokter, wel heel snel geaccepteerd wordt dat Henry tijdreiziger is en niet een psychiatrisch patiënt, en dat er verder heel weinig aan onderzoek en dergelijke gedaan wordt. Ook zien we niets van Henry's pogingen om het verleden te veranderen (hoewel hij dat naar eigen zeggen wel geprobeerd heeft). Het feit dat Henry zonder medeweten van zijn vrouw een vasectomie ondergaat vind ik dan wel weer een leuke wending, maar de 'ruzie' die erop volgt stelt niet zoveel voor.
Ik ben dus wat teleurgesteld in de uitwerking van het concept. Gelukkig maken de acteurs veel goed. Eric Bana en Rachel McAdams zijn goed op elkaar ingespeeld en vormen een geloofwaardig koppel. Daarom uiteindelijk nog 3,5 sterren.

Best fijn.

Op zich is het geen al te complex verhaal, maar de film maakt het zichzelf wat moeilijk door Bana er doorheen de tijd weinig anders te laten uitzien. Blijkbaar zorgen een stoppelbaardje en een half grijs haar ervoor dat je 10 jaar ouder bent, daarom moet je vooral tijdens het eerste half uur redelijk goed opletten.

Verder een typisch romantisch verhaaltje, maar wel fijn gebracht. Bana en McAdams vormen een leuk koppel, wat aardige plaatjes erbij en een verhaaltje dat alles klaarzet voor een licht-dramatisch einde met een zoete nasmaak. Op het randje van kitsch soms, maar wel erg kundig uitgewerkt, waardoor het nooit echt stoort.

Je kan je afvragen of de film het zichzelf niet wat moeilijk maakt, maar eigenlijk is het wel leuk om net die variatie in een verder nogal braaf genre als dit te krijgen. Best vermakelijk.

3.0*

Redelijke romantische film. Er wordt goed gespeeld en de boel is zeker intrigerend. Jammer genoeg is dat veruit het interessantste element van de film, het tijdreizen, zeer matig wordt gebracht. Zelden een tijdreisfilm met zoveel plot holes gezien. De toekomst kan blijkbaar niet veranderen, maar soms ook wel? Stel dat Eric Bana(na) zijn moeder invalide had geschopt in de metro, dan had zij toch moeilijk kunnen verongelukken terwijl ze auto reed? Voorbeeldje maar hoor.. Ik gebruik de uitdrukking niet vaak maar "verstand op nul" is bij deze film op z'n plaats.

Tijdloze liefde

The Time Traveler's Wife was een film die al erg lang op mijn verlanglijstje stond maar die ik eigenlijk maar zelden tegenkwam. Ooit eens gevonden op een rommelmarkt maar toen ging het om een gekopieerde DVD dus die natuurlijk laten liggen. Afgelopen zondag dan eindelijk toch eens op de kop kunnen tikken en gisteravond maar meteen opgezet, wat erg snel voor mijn doen is want mijn kijkachterstand is enorm waardoor het soms meer dan een jaar duurt eer ik een recent aangekochte film heb gekeken.

En het is een interessante zit geworden. De titel doet vermoeden dat het hier om een science-fiction verhaal zal gaan maar het tijdreizen op zich fungeert enkel en alleen als hindernis die de twee geliefden moeten overwinnen. Voor de rest dus op het eerste zicht een vrij standaard love story zoals we er al zoveel hebben gezien maar juist de toevoeging van tijdreizen maakt het interessant. Nu ben ik sowieso al een fan van alles wat daar mee heeft te maken maar Robert Schwentke weet het geheel geslaagd in beeld te brengen. Al had de aanduiding van de leeftijd van Henry wel wat beter gemogen want met uitzondering van een stoppelbaard en een paar grijze haren maakt hij geen enkele fysieke verandering door. Het is maar een kleine smet op een film die voor de rest visueel in elkaar zit. Zeker de scènes waar er gespeeld wordt met de verschillende tijdsperiodes in één beeld zijn erg geslaagd te noemen. Daar komt dan ook nog eens bij dat het romantiek gedeelte op zich mooi in elkaar zit. Het gevaar zit hem altijd in het feit dat dit wel eens erg klef kan gaan worden maar de climax voelt oprecht en ongeforceerd aan. Mooie symboliek ook dat hoewel Henry eigenlijk al lang dood is, zijn jongere versie nog altijd wel tevoorschijn kan komen in de levens van zijn familie. Toegegeven, voor heel de love story op poten te zetten moeten ze wel een groot deel van het klassieke tijdreizen op zich over boord gooien, ben nog geen enkele film/serie/boek tegen gekomen waarin twee incarnaties van dezelfde persoon elkaar zo vrijelijk mogen ontmoeten, maar in mijn opzicht is het dat waard.

Rachel McAdams, mij enkel bekend vanuit The Hot Chick maar dit doet ze goed. Moet toch eens hoognodig aan The Notebook beginnen want het schijnt dat ze daar nog beter in zou zijn. Ze slaagt er in om een zekere chemie op te wekken (zeker in haar eerste ontmoeting met Henry in de bibliotheek) die ervoor zorgt dat je haar vrij snel gelooft in haar liefde voor Henry. Eric Bana doet dit dan ook meer dan uitstekend want hij moet continu wisselen tussen de verschillende tijdsperiodes maar de chemie tussen beide personages spat in ieder geval van het scherm af. Interessante bijrollen ook nog voor Jane McLean en Ron Livingston als Charisse en Gomez maar daar had volgens mij wel net iets meer ingezeten. Hoogstwaarschijnlijk komt dat in het boek nog net iets beter tot zijn recht. De verschillende actrices die Alba spelen verraste me trouwens ook nog op een positieve manier doordat ze er in slagen om hun rol toch ook geloofwaardig weer te geven.

Jammer van de Joy Division toevoeging aan de trouwpartij (nummer is sowieso al niet één van mijn favorieten maar past gewoonweg niet in de scène) maar voor de rest is dit een erg genietbare film. Volgens mij typisch zo'n film waar je per kijkbeurt meer en meer subtiliteiten in gaat zien. Een ietwat atypisch thema vanwege het sci-fi aspect maar het zorgt voor een geslaagde romantische opzet.

4*

Ik vond er niet veel aan. Er zijn wel meer films gemaakt over reizen in de tijd, maar meestal gebeurt er dan wat wanneer de tijdreiziger is aangekomen in een ander tijdsgewricht. Dat is in deze film niet het geval. Er gebeurt vrijwel niets en dat maakt tijdreizen een vrij zinloze bezigheid totdat... de vader zijn dochtertje tegenkomt, die ook kan reizen in de tijd. Vanaf dat moment komt er wat spirit in de film, maar het is te laat en te weinig. Een tegenvaller, ondanks het redelijke spel van McAdams en Bana.

Leuke variant op het toch wat brave genre van de romantische zwijmelfilm.

Wat daar een hoop bij helpt natuurlijk is dat de beelden best gelikt zijn, en Bana en McAdams een aardig koppel zijn. Vooral de mooie glimlach van McAdams doet daar nog eens een hoop extra goeds aan.

Toch had er wel wat meer spannends in het script mogen worden toegelaten. We zien bijvoorbeeld vrij weinig van hoe Henry overal aan nieuwe kleren komt, terwijl dat toch echt niet zo makkelijk kan gaan. En iemand die bij klaar daglicht zomaar verdwijnt trekt ook wel wat aandacht, zou je denken. En er komen maar een paar voorvallen langs die een extra stukje drama aan het geheel geven, Henry die zijn dochter tegenkomt terwijl hij nog niet wist dat hij ooit vader zou worden, en Clare's zwangerschap vlak nadat Henry z'n operatie gehad heeft.

Daar had wel wat meer gebruik van gemaakt mogen worden. Maar allez, ook zo is het een aardige film. En de altijd charmante tekst van de Joy Division, als eerste dansmuziekje op de bruiloft liet mij wel weer even lachen. Maar dat ligt misschien aan mij...

geen typische zeemzoete romantische film en daarom ook een hogere quotering.

de film wordt gedragen door de 2 hoofdpersonages, sterk neergezet door Bana en McAdams. Zij zorgen ervoor dat de reflectie van een veelvoorkomende relatie (want dat is het eigenlijk) perfect omgezet wordt in het tijdreisconcept. Zoals Tarkus hierboven aangaf, er zitten soms wat onlogisch-heden in. Zoals Bana's personage: Hij heeft al ontelbare keren geprobeerd om zijn mama te redden en ontmoet McAdams personage wanneer hij wil. Maar anderzijds zien we hem in de tijdloop van het verhaal zelf wel zonder eigen wil constant verdwijnen naar die plaatsen (werkt dus tegenstrijdig). Dat is dan ook éen van de weinige kritische punten die ik kan aangeven maar is natuurlijk wel belangrijk als dit éen van je hoofdonderwerpen is. Toch is de film echt goed: kleurgebruik, de muziek, de dialogen. Alles heeft zijn nut én werkt echt om je volledig in de film te laten leven. Het einde is misschien nogal onnodig geweest en ook nogal snel afgehandeld (nogal snel een reden gezocht) maar het boete op zich niks in aan de rest van de film

TTTW is een leuk romantisch drama in een tof concept. Ondanks de niet altijd perfecte uitwerking houd de cast de film méér dan recht en worden vele minpuntjes meteen naar het verleden gestuurd

Prachtige film die meer over de liefde gaat dan over het tijdreizen. Door de sterke cast, de soundtrack en de prachtig geschoten beelden is dit simpele verhaaltje in mijn ogen een topper. Enige minpunt is dat wij als kijker weinig meekrijgen van de gebeurtenissen tijdens het tijdreizen. Dat mocht echter een fijne beleving niet drukken.

“I wouldn't change one second of our life together.”

Tijdreizen, romantiek en Rachel McAdams, dat kan al bijna niet meer fout gaan. Dat gaat het ook niet want The Time Traveler's Wife is een originele, dramatische maar toch ook grappige en mierzoete film die door de acteurs en de bij vlagen schitterende cinematografie blijft boeien. Het begin is vreemd en wat rommelig maar zodra McAdams in het verhaal verschijnt wordt het een stuk beter.

McAdams en Bana hebben een heerlijke chemie en de liefde tussen Henry en Clare vormt het bonkend hart van de film. Ook leuk zijn de uitstapjes van Henry naar een jonge Clare en die scènes op dat weide veld zien er geweldig uit. Gelukkig wordt de kijker serieus genomen en wordt de dramatische twist niet als verrassing gebracht, maar meer als een gegeven. Het was voor iedereen wel duidelijk hoe het Henry zou vergaan en gelukkig maakt regisseur Schwentke er geen groot mysterie van. De nadruk ligt op de romantiek in plaats van het tijdreizen en dat werkt uitstekend. En tja, Rachel McAdams... Een mooie dame en een uitstekend actrice. Ik ben fan!

"Could we pretend just for a minute that this is the first time we've met?"

Een film met goede en slechte momenten die elkaar goed uitbalanceren. Bij het tijdreizen en de interactie tussen personages moet je niet al te veel gaan nadenken. De schrijvers en Schwentke laten daar behoorlijk wat steken vallen. Het romantische verhaaltje is gelukkig niet heel erg cliché en verzand daardoor niet in over sentimentele momenten. Het is vrij ingetogen allemaal. Het tijdreizen kan wat verwarrend werken, aangezien Bana er op alle leeftijden nagenoeg hetzelfde uitziet. Maar naarmate de film vordert raak je daar aan gewend en let je daar niet meer op. Dat komt voornamelijk door het goede spel van Bana en McAdams. Verder komen er wat mooie plaatjes voorbij en is de muziek best mooi, zonder ergens opdringerig te worden. Het einde van de film zie je wel al van behoorlijk ver aankomen, maar past perfect in de film.

Genietbare film met een heel fijn sfeertje.

Precies zeven jaar na de vorige kijkbeurt ben ik hier toch wat minder enthousiast over: de twee hoofdrolspelers zijn bijzonder mooi en hun chemie is bijna tastbaar, maar de opzet zit me toch niet lekker. Ik blijf de hele tijd het gevoel houden dat Henry's bizarre afwijking eigenlijk alleen maar in het leven is geroepen opdat de filmmakers op gezette tijd een stok tussen de romantische wielen konden gooien, als het ware "om de daad nog wat uit te kunnen stellen". Met psychologie of realisme heeft dat dus niets te maken, met de kunstmatige manipulatie van een marionettenspeler des te meer, en als toeschouwer voel me ik eigenlijk gewoon bekocht.

        Mevrouw Thornhill vraagt zich altijd af waarom zwangere buiken er in films altijd zo nep uitzien ("waarom kunnen ze dat nou niet goed krijgen?"), maar daar heb ik normaliter geen last van. Die ballon van Rachel McAdams in de badkuip doet echter zelfs míj fronsen: wat een kromme rug moet Clare wel niet maken om zo'n eiland boven water te laten uitsteken...