The Emperor's Club (2002)

Ontroerende kostschool-film, waarin een strenge doch gepassioneerde docent zich inzet om een bengel om te vormen tot goede leerling. Het lijkt in eerste instantie of elk cliche uit het genre de revue passeert, maar er zit een mooie twist in die deze film anders maakt. Mooi verhaal over de verhouding tussen leerling en docent. Een klein beetje sentimenteel, daar moet je wel tegen kunnen.

Degelijke film, rustig verteld, visueel weinig bijzonder maar het verhaal zat wel redelijk goed in elkaar. Acteerwerk van Kline was wat mat, al paste dat wel bij zijn stoffige personage, Hirsch was wel overtuigend als rebellerend rotjong.

Qua setting doet het natuurlijk erg aan Dead Poets Society denken, maar verder is het toch niet vergelijkbaar. Tempo kabbelt wat voort en de film kent eigenlijk geen uitschieters. De sleutelscene, waarin Kline's personage een minnetje in een plusje verandert en daar later wroeging over krijgt, is sterk in zijn eenvoud. Wel vraag ik me af of hij ook wroeging had gehad als Bell de gelegenheid had aangepakt wel drastisch te veranderen. Verfrissend dat Bell gewoon een onbetrouwbaar kereltje blijft in plaats van een louteringsproces te ondergaan.

Zoals te verwachten is Emperor's Club enigszins moralistisch maar het wordt nergens te sentimenteel, al had de scene dat het zoontje van Bell op de WC hoort hoe zijn vader heeft valsgespeeld van mij niet gehoeven.

Grappig om ook een jonge Jesse Eisenberg en Paul Dano te zien. En ironisch dat en passant Shutruk Nahunte aan de vergetelheid is ontrukt. Hij was binnen 5 seconden gevonden op Wikipedia.