Cape Fear (1991)

Goede spannende film, alleen spijtig van het einde.

Dat sloeg nogal tegen!

De muziek was absoluut niet passend... sommige stukken zouden zonder muziek zelfs spannender zijn en op andere momenten klonk het dan weer naar een film van 30 jaar geleden.

Cape Fear is een film die ik zelfs 18 jaar na dato nog waanzinnig spannend vind. De Niro is echt geweldig als psychopaat en ook Nolte en Lange zijn uitstekend in hun rollen van ruziënd echtpaar. Sterkste scène vind ik wanneer De Niro zich voordoet als leraar en de dochter de huizes opwacht in het dramalokaal. Het zoetsappige decor-huisje waarin hij zich ophoudt is een wrange achtergrond voor het gesprek dat hij daar voert met de dochter. Indringende scène, omdat je een gevoelige kant te zien krijgt maar niet zeker weet of dit echt is. Prachtig en heel eng! Het einde op de boot is wellicht net iets te veel over the top, maar doet verder weinig afbreuk aan deze prima thriller.

Dit was weer eens een erg fijne herziening. Ik vond deze remake, zoals remakes dienen te zijn, nóg beter dan de eerste keer dat ik 'm zag, jaren geleden. Prachtig hoe Scorsese een ode brengt aan het origineel en de film-noir in het algemeen. Scorsese neemt cinematografische film-noir elementen en verheft deze tot een kunst. Er passeren een paar werkelijk geweldige plaatjes en shots de revue en de fenomenale rol van DeNiro verheft Cape Fear tot een klassefilm. Enkel de climax is wat aan de lange kant, maar verder een classic wat mij betreft.

4,5*

Eens, maar de engheid van een film heeft toch vrij weinig te maken met jaartal; Hitchcock's Vertigo vond ik erg spannend, Silence of The Lambs, Se7en, Alien (1979). Een stuk spannender en sterker dan de meeste moderne films.

Se7en is nog vrij recent, The Shining is ook goed eng in een leeg huis snachts. Een Scorsese film met DeNiro en ik hem 'm nog niet gezien, ik schaam me.

De Scorsese/De Niro films zijn altijd weer goed! Zelf moet ik nog Mean Streets en NY, NY kijken. In 2011 komt er nog een film van/met Scorsese/De Niro!

Inderdaad, en ik heb ergens gelezen (vraag me niet waar) dat het opnieuw een gangsterfilm wordt...ik kan haast niet wachten!

Het begon allemaal redelijk goed, om in kolder formaat te eindigen.

Het ging er allemaal een beetje te ver over, zoals dochterlief trouwens!

Onlangs gezien.

Ik vond de film een beetje gedateerd.

toen (begin jaren '90) misschien wel een goede film, maar als je hem vandaag de dag bekijkt, valt hij toch tegen.

Het acteerwerk van "het gezin" is slecht, en vond ik irritant.

Daarnaast duurd de film vrij lang, en het einde vond ik al helemaal slecht.

Wederom een bangelijke samenwerking tussen De Niro en Scorsese. (Hoewel ik veel films nog moet zien)

Cape Fear was inderdaad dik de moeite, De Niro doet het weer schitterend.

Aardige film maar niet echt zo heel pakkend als het zou moeten zijn.

Robert de Niro speelt een geweldige personage waar ik echt van heb genoten echt heel smooth gespeeld. De effecten en muziek waren ook erg goed maar het verhaal was niet zo origineel toch een leuke uitwerking ervan. Inderdaad een aantal zaken die ongeloofwaardig overkomen. Maar uiteindelijk een redelijk vermakelijk film door de Niro.

3

Weer een goede samenwerking van Scorcese en DeNiro. Dit keer mogen we DeNiro bewonderen als een levensgevaarlijke gestoorde psychopaat. Daarnaast heeft Nick Nolte ook een schitterende rol als de Advocaat alias huisvader. Verhaal is wel wat lager van Niveau als de meeste verhalen van Scorcese maar het maakt er evengoed wel een boeiende psychothriller op. Robert DeNiro's uitstraling voor de Psycho Max Cady ziet er erg goed uit en hij lijkt ook wel 10 jaar jonger te zijn. Af en toe komt ie wel eens komisch over maar over het algemeen is het een monster. Het begint allemaal met het stalken van de advocaat Sam en zijn gezin maar der komt er maar met de 10 minuten er een schepje bovenop. De moorden die Cady pleegt zijn ook best ziek en worden ook op hele leuke trucjes gedaan. Vond oa die scene waarbij Cady eerst word afgeranseld door 3 man en uiteindelijk toch weer opstaat en in zijn eentje die 3 een meedogenloos koekje van eigen deeg geeft Daarnaast ook diverse kills van hem. Ook dat einde op dat jacht in de "Cape Fear" was nagelbijtend spannend.

Ja, dit was weer een zeer geslaagde Scorcese/deNiro werkje. Meeslepend en ook boeiend. Ook al is het verhaal standaard en weet je toch al wie der sterft en wie der overblijven, toch blijft het thema leuk.

4,0*

Vanaf vrijwel de eerste scène, wordt de kijker geconfronteerd met het dreigende gevaar, en de spanning wordt vanaf daar steeds verder uitgebouwd.

De centrale vraag van de film is wie er schuld draagt. Als je als kijker let op het rollenpatroon van de veroordeelden en de onveroordeelde beschermer van de rechtspraak, wordt de gelaagdheid in het verhaal steeds duidelijker. Wie is het die wie veroordeeld?

De film staat bol van de symboliek, van literaire citaten en van kunstgrepen met het filmmedium, maar is spannend genoeg om te waarderen als thriller zonder bijbedoelingen.

Pluspunten :
- de spanningsopbouw, die weliswaar klassiek is maar zijn effect toch niet mist, en de psychologische druk opwaarts stuwt bij de kijker.
- Krachtig acteerwerk van Lewis en De Niro. De "verleidingsscène" is een erg ongemakkelijke scène (werkelijk de wolf en het schaap).
- Een sfeervolle finale bijgestaan door de gepaste muziek.

Minpunten :
- de bijbelse motieven van Cady, die het "licht" gevonden heeft in de gevangenis, vond ik maar een zwakke ondersteuning.
- hier en daar ongeloofwaardige situaties zoals die afranseling waar De Niro schijnbaar ongehavend uitkomt, en dan wanneer hij kilometerlang onder de auto hangt van de Bowdens. Komaan. Hij lijkt wel een witte hulk.

Samengevat : een klassieke en theatrale thriller met dito spanningsopbouw die niet zou misstaan als case-study in de filmschool, maar met heel wat momenten die de film een onrealistische uitstraling geven.

Het origineel is wat realistischer.

Dat is een simpele vraag. Iedereen is hier op één of andere manier schuldig aan iets. Dat merk je al vlug op.Tot en met de cameo van Robert Mitchum, die Nolte aanzet om het recht in eigen handen te nemen. Ironisch dat Nolte eigenlijk de oorzaak is van zijn eigen problemen. En het lijkt inderdaad zo, dat Cady een overal aanwezige engel des doods is die hem achtervolgt om hem te doen boeten (hoewel ik dus niet zo van die religieuze toespelingen hield). Het verhaal zit voortdurend in een grijze zone waar goede en moreel verkeerde handelingen in de weegschaal geworpen worden.

Wat een overgewaardeerde flutfilm.

Verwachte er veel van aangezien indrukwekkende cast de de beoordelingen op Imdb en op deze site.

Toch vond het maar een heel middelmatige filmpje.

Eerst komt het verhaal maar niet op gang tot het langdradige toe en daarna blijft de verdelger maar toeslaan tot ik het er op mijn heupen van kreeg.

De ganse film is onrealistisch en overdreven tot en met.

Ben nu geen liefhebber of kenner van thrillers en misdaadfilms maar heb er toch al veeel betere gezien.

Sorry guys.

2,5

Zo onrealistisch is het toch allemaal niet? Enkel het einde is een beetje bij het haar getrokken (alhoewel ik het persoonlijk wel kon smaken).

Ik vond net dat er een constante dreiging in de film aanwezig was...en Max Cady...wat 'n psychopaat!

Spoiler..?

Inderdaad! En dan?

Dit is toch duidelijk een over-the-top remake van het origineel uit 1962?

Wanneer De Niro wordt vrijgelaten pakken donkere wolken zich samen boven de gevangenis, en loopt ie rechtstreeks de camera in (resulterend in een flinke close-up). Dan is de toon van de film toch al gezet?

Het had een interessant vraagstuk; wie is nou de schuldige? En het was op een mooie 'over-the-top' wijze gefilmd, waardoor het zowel spannend en slim was. Geslaagde film in mijn ogen!

Geweldige scene. .

Sterke thriller met film noir allures. Beide hoodfpersonages zijn overtuigend, vooral De Niro is memorabel als de krankzinnige Max Cady.

De prachtige cinematografie draagt bij aan de constant dreigende sfeer. De oudbollige, Hitchcockiaanse muziek vond ik dan weer een flinke afknapper. In zijn geheel is Cape Fear helaas erg conventioneel, zeker naar het (overigens langdradige) einde toe. Maar zeker een krachtige film in z'n genre.

Ik moest deze film kijken voor Godsdienst toendertijd, en ik snap nog steeds niet waarom. Ik vond het een vreselijke film. Ik werd er nog net niet misselijk van.

Bij godsdienst? Dat vind ik ook maar een eigenaardige keuze. Max Cady citeert wel een paar keer uit de Bijbel, maar ik denk niet bepaald dat het de bedoeling is om je te spiegelen aan zijn personage.

Robert de Niro in een geobsedeerde rol pakt meestal wel goed uit.

Kijk bijvoorbeeld ook naar The fan. Die kop als hij doordraait is helemaal geweldig. De combi van de Niro en Nolte is ook niet echt een alledaagse, maar toch werkte het prima. Moeder en dochter vond ik dan weer niet zo goed gecast. Mooie climax op de boot.

En @miss-liss:

Denk dat de leraar hem zelf stiekem graag nog eens wilde zien haha.

Of moest je hem thuis kijken?

Zitten wel soort van hoofdzonden in alle Se7en(woede,jaloezie), maar deze film als leerstof ontgaat mij ook een beetje.