C'è Sartana... Vendi la Pistola e Comprati la Bara! (1970)

'Blind' besteld in een box met andere spaghettiwesterns die me wel aanspraken. Dat kan ik maar beter niet meer doen. Deze dvd uitgave was echt waardeloos. Verschrikkelijke dvd transfer, verkeerd beeldformaat en vreselijke nasynchronisatie. Het verpeste behoorlijk mijn filmplezier. Had hem alweer uitgezet, totdat ik me besefte dat ik waarschijnlijk niet snel een kans zou krijgen deze film weer te kijken. Toch maar weer aangezet.

De film zelf was wel de moeite waard. Voorspelbaar en cliche, maar tegelijk ook cool en stijlvol. In feite waren het eindeloze variaties van uit welke hoge hoed tovert Sartana nu weer zijn revolver, maar het was erg vermakelijk. Deze film leek met name op Django (die natuurlijk weer op de Leone's leken en die films waren al niet bijster origineel op veel punten). Ik vermoed dat de liefhebbers hier wel wat mee kunnen, verwacht geen originele film en let vooral op de dvd uitgave. 3,5 sterren.

De man in het zwart (Django) en de man in het wit (Sartana) komen elkaar tegen in een goudzoekers-dorpje waar een corrupte bankier de goudvoorraden onder zijn hoede heeft.

Tiental personen azen op het goud en maken allen met drie verschillende partijen afspraken om het goud te verdelen.

Complexe kluwen van belangen in hele prima spaghetti waarin Django overigens de hoofdrol heeft.

Prachtig geschoten, stijlvolle spaghetti-western, die mijn voorliefde voor dit subgenre weer bevestigd. Hoewel de Amerikanen er eerder waren zijn, wat mij betreft, de Italianen heer en meester in het maken van western. Die zorgden ervoor dat zowel de good guys als de bad guys overkwamen als bloeddorstige, sadistische moordenaars die onschuldige medemensen zonder problemen overhoop kunnen knallen.

De schoot-out aan het einde komt enigzins cartoon-achtig over, maar werkt uitermate goed.

En dan de muziek. Heerlijk! Francesco de Massi heeft erg goed naar de meester Morricone geluisterd, en weet de sfeer van de film goed te pakken in de muziek!

4*

OP ARD deze Spaghetti western maar eens gekeken .

Die er hun eigen draai aan geven wat de titel betreft.

Django und Sabata wie blutige geier.

Het western stadje kon er nog wel mee door en was dan nog wel om aan te zien .

Maar het landschap zelf had totaal geen uitstraling voor mij om in een western sfeer te komen .

De vuurgevechten en de trucjes die erbij horen zoals met het brood en op het laatst met het mes .

Zijn dan wel leuk om te zien .

Maar eigenlijk brengt het niks nieuws met zich mee. De sabata films met lee van cleef zitten vol met dit soort trucjes .

Aardig om een keer gezien te hebben maar dit zijn nou niet echt het type Spaghetti westerns die mij echt liggen .

Afgelopen maandag deze bekeken (uit de Sartana Saga box).

Eindelijk weer eens een behoorlijk goede Spaghetti western en dan bedoel ik vooral met een redelijk simpel, maar goed te volgen verhaaltje, wat niet constant rommelig en van de hak op de tak springt, zoals de meeste andere (officiële) Sartana films gemeen blijken te hebben.

Het meest pijnlijke is natuurlijk wel dat Hilton stukken cooler oogt en veel meer charisma blijkt te hebben dan de originele hoofdrolspeler Garko, die dan ook binnen mum van tijd vergeten is.

De introductie van Sabbath vond ik dan wel wat minder, die speler had duidelijk minder screenpresents en werd dan ook gereduceerd tot bijrolspeler.

Einde was in mijn versie vrij vreemd: zo zegt Sartana dat hij nog een mes heeft en zo zie je de ander levenloos op zijn paard liggen. Lijkt me dat er wat uitgeknipt was. Dit verpeste wel de finale voor een groot gedeelte.

Behoorlijk vermaakt, dus zeker een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.