Genova (2008)

Komt dit jaar uit als het goed is, is nu in post-production.

Gegeven is wel wat maar de film maakt nooit een keuze welke kant hij op gaat daarom een gemiste kans.

Ik vond het dan wel weer een heel sterke prent, waarbij Winterbottoms visuele pracht wordt gekoppeld aan zeer indrukwekkende acteerprestaties.

De Britse regisseur toonde in A Mighty Heart al dat hij het hectisch broeinest van een grootstad als geen ander in beeld kan brengen en ook hier kan je Genua bijna proeven. De oude stad wemelt van de straatjes en steegjes waardoor je de benauwheid van de verdwaalde zielen erg duidelijk voelt. Ook het sensuele van zo'n Italiaanse havenstad wordt heel mooi afgebeeld.

Zij die het spoor al eens bijster raken, letterlijk en figuurlijk, worden op grandioze wijze gespeeld door Colin Firth, de wel érg lekkere Willa Holland en als absolute topper Perla Haney-Jardine als de kleine Mary. Echt een revelatie!

'k Had op voorhand een soort van Don't Look Now verwacht, maar huiveringwekkend is Genova nergens. Het is meer een soort van louterende trip waarbij ieder probeert om te gaan met het verlies van de moeder.

Acteerwerk goed, maar wel beklemmend om naar te kijken. Niet echt mijn film

Middelmatige film van regisseur Winterbottom, nog net de moeite waard door het naturel akteerwerk en de goed getroffen sfeer, maar qua verhaal stelt het niet veel voor. Je zit ook de hele tijd te wachten op iets dat maar niet wil komen. Door de vlotte montage en het degelijke camerawerk kabbelt het geheel prettig voort, maar aan het einde ben je niet veel wijzer dan aan het begin.

Sterke film. De zoveelste van Winterbottom.

Zandkuiken verwoord het al redelijk goed. Wil zelf ook nog even vermelden dat je dit écht op het grote doek moet ervaren. Het is zo'n film die je niet moet zien maar ervaren. De regisseur speelt heel erg met je verwachtingspatroon. Dat doe hij heel sterk met de montage iets wat Winterbottom toch wel bekend om is.

Ook de geluidsband vond ik ongelofelijk beangstigend. Wat er niet allemaal op je afkomt in die smerige steegjes van Genua. De beelden spreken voor zichzelf maar Winterbottom plakt er ook nog akelige geluiden onder...

Voor de rest weet ik niet 1,2,3 waar ik deze film kan indelen. Is het nu drama of toch thriller. Of misschien toch een film vol met mysterie met wat horrortrekjes. Maar dan geen horror in de zin van bloed of andere smerigheden. Het speelt eerder in het hoofd af...

Die krekelscene met Colin Firth. Wat kunnen die insecten een geluid produceren...

Erg goede eindscene.

Goed opgebouwd.

3,5

Ik vond het echt een niets zeggende tranentrekker. Tenminste dat is het enige wat gebeurde bij mijn vriendin, maar dat komt waarschijnlijk vooral omdat ze zwanger is. Mij deed de film helemaal niets. Er is geen fatsoendelijke verhaallijn te herkennen. En dat de jongste telg steeds haar moeder zag, het is me een raadsel waarom dat gebeurde. Ik geef hem toch 2 sterren voor het degelijke acteerwerk. De acteurs zetten nog wel drama neer, alleen veel te veel drama. Ik kan drama's goed waarderen, maar waarom deze zo hoog scoort...dat mis ik even

Vond het een tijdlang erg mooi, maar uiteindelijk wat onbevredigend. Gezin van vader en twee dochters die het leven proberen op te pakken na overlijden van de moeder, wordt mooi neergezet, maar de manier waarop het verhaal zich uiteindelijk ontwikkelt, vond ik niet sterk.

Blijf wel erg van Winterbottoms taal houden: handheld camera, snel en ogenschijnlijk ruw gemonteerd, maar toch samen een mooi en vlot geheel. En zijn impressiescenes met de altijd weer iets te gemakkelijke, maar effectieve muziekkeuzes blijven me inpakken.

Op zich geen onaardige film, maar toen de aftiteling begon zei ik in mijzelf; "Hé, is het nu al afgelopen en hoe zit het nu met Mary? Krijgen we daar geen antwoord op?" Ik hield er dus een vreemd gevoel van over. Hetzelfde gevoel had ik eerder met "No Country for Old Men", waarvan het open einde mij ook zo verraste. Het acteren verder was prima en de plaatjes van Genua - ik ben er zelf twee keer geweest - waren best aardig, maar ik had toch liever een ander einde gehad. Óf zou ik misschien toch een verkeerde bril opgehad hebben?

3,0*

Als kijker bega je een vergissing wanneer je gaat zoeken naar verhaallijnen. Deze film is als het echte leven: vol drama, zonder vaste verhaallijnen. Zo vind ik de ´afwijzing´ door Joe van zijn oude schoolvriendin mooi, omdat het zo terloops gebeurt. De film is zeer naturel, niet alleen de inhoud maar ook de vorm. Sommige scènes lijken bijna een homevideo, zoals op het strand in het ongemanipuleerde daglicht . Subtiele film, als een stukje puur leven. 4*

Prachtige film met een knipoog naar Don't look now, wat weliswaar een totaal ander genre is, maar wel met eenzelfde thematiek. Het knappe is dat na het tragisch ongeluk er weliswaar feitelijk niets opzienbarends gebeurt, maar je toch tot het abrupte einde geboeid blijft. Eén van de verrassingen van 2009. 4*

Normaal hou ik wel van dit soort films maar deze kon mij nergens écht raken.

Om de een of andere reden werd ik nergens het verhaal mee in gezogen noch voelde ik ergens enige emotie met de personages - blijft gewoon allemaal zeer oppervlakkig.

Jammer er had zeker meer ingezeten maar dat komt er mijns inziens helaas niet uit.

Blijft gewoon bij een aardige poging.

Soms vraag je je toch wel af wat filmmakers willen laten zien met hun film. Genova is er zo eentje waar je dat hardop kan afvragen, maar antwoorden zul je niet snel vinden.

En dan begon het nog zo hoopvol met gelijk een rush aan emoties, daarna duikelt de film al snel in elkaar. Moet er een sfeerzetting plaatsvinden in Genoa? Het lijkt er een beetje op, maar het faalt hopeloos. Wat je van de stad ziet is zo mak als het maar kan en zeer doorsnee. Wat oude kerkjes, steegjes, de wat slechtere kant. Verhaal kun je het ook nauwelijks noemen, ontwikkelingen zitten er nauwelijks in, en die er inzitten zijn onbenullig of voorspelbaar. Die rebellie van de oudste dochter is ook zeer zeer braaf maar alsnog erg mak, doorsnee en voorspelbaar. Die relaties komen sowieso geen van allen uit de verf. Het einde is er dan ook nog eentje die je al vooraf kan invullen we zijn alledrie op precies hetzelfde moment op precies hetzelfde punt en we zijn weer saampjes, bah wat een dooie boel zeg, als dat het beste is wat je kan bedenken .

Camerawerk was verder vrij mager, als je bijvoorbeeld die scenes bij die zoektocht naar dat dochtertje zag, of het moment dat de vader ging zwemmen. Zag er werkelijk vreselijk uit.

Nu is een mak en dun verhaaltje verder niet erg als de emoties en de sfeerzetting van zo'n stad een beetje werken (zie Lost in Translation), maar in Genova werkt het allemaal totaal niet. Gortdroog, saai, mak, braaf, voorspelbaar. Eigenlijk is Genova nergens interessant.

1.5*, voor het 2x langskomen van Modest Mouse.

een lekker drama, waar niet veel in gebeurd. sommige zullen hem traag vinden. ik heb genoten...

3.5

Mooie Filmhuis Film.

Er zitten goede stukken in de film, mede door de acteerprestaties, maar de traagheid van de film zorgt ervoor dat je niet geboeid blijft. Er gebeurt te weinig in 90 minuten.

Ben er 2 weken geleden een dag geweest.

De film legt het beeld wat ik van Genua heb aardig goed vast (afgezien van het verkeer wat er echt de hele dag gekkehuis is en jammer dat de haven er niet op staat).

De film heeft weinig om het lijf behalve goed acteerwerk.

Het realisme in acteer- en camerawerk zit er uitstekend in.

Het gaat voornamelijk over het omgaan met en verwerken van emoties met het gezin na een schokkende gebeurtenis in een vreemd land.

Ach kijkt lekker weg.

Beetje rommelig, maar niet vervelend om naar te kijken

Erg goed geacteerd, vooral van de jongste meid. Open einde, das misschien een beetje onbevredigend voor sommigen.

Met name het acteerwerk springt er positief uit. Firth, die toch voornamelijk een beetje de man van de afdeling romantiek is, zet een zeer geloofwaardige en naturelle rol neer als weduwnaar die best wat te stellen heeft met zijn twee dochters. In de scène bijvoorbeeld waarin hij op zoek is naar zijn jongste en haar uiteindelijk vindt is hij heel overtuigend in zijn bezorgdheid en vermoeidheid. Maar ook petje af voor de beide dochters; de oudste lijkt gewoon zichzelf te zijn en de camera volgt haar doen en laten op een manier waardoor het bijna lijkt alsof je naar een reality-programma zit te kijken. De jongste doet echter weinig voor haar onder en haar hartverscheurende gehuil om haar moeder snijdt dan ook door de ziel.

Qua verhaal is Genova jammer genoeg iets minder opmerkelijk. Nu komt dat deels doordat ik van te voren de verwachting had dat de focus iets meer op het hele geestverschijningsgebeuren zou liggen, maar in feite is het niets meer of minder dan een portret van een familie in een rouwproces. Het laat zien hoe de gezinsleden ieder op hun eigen manier hun leven weer vorm proberen te geven in een sober en gehorig appartement in een drukke en rommelige stad als Genova. (beslist geen plaats die ik zelf zou kiezen om mijn leven weer op de rit te krijgen, maar goed)
Op zich een realistische weergave van het verloop, maar ik miste toch een beetje een duidelijke richting in het verhaal om er echt een gevoel bij te krijgen.

Acteerwerk prima, al ze hadden het vehaal meer kunnen uitdiepen...naar mijn idee dan hé !

Mee eens en dan wordt de film toch erg saai voor de rest.

Weer een tamelijke goede film van Michael Winterbottom. Het is een film met mooie frontale rouwverwerking van de karakters. Het gevoel van onveiligheid als het kleine meisje door de straten Genua loopt is fantastisch weergegeven. Hierbij helpt ook de muziek uitstekend, maar op ten duur is deze wel een zwaktebod. De suggestie en dreiging was er zonder de muziek van Melissa Parmenter ook wel geweest. De film is sterk door het simpelweg zo krachtig laten zien hoe mensen omgaan met het verlies van een dierbare, waarbij de cast voor de volle honderd procent overtuigt. Maar toch is het ook een beetje een onbevredigende film.

De film wekt echt de suggestie dat ieder moment iets naars kan gebeuren en werkt toe naar een soort van anticlimax ; het meisje wordt niet aangereden. Zo ervoer ik het althans. Het voelde wat geforceerd aan dat juist door die dramatisch gebeurtenis de zielen van de familie weer bij elkaar werden gebracht

In de meeste meningen kan ik me hier wel vinden. Genua wordt prachtig neergezet, de acteurs spelen mooie rollen. Camerawerk laat de kijker de sfeer goed voelen. Het grootste minpunt is het verhaal. Rommelig, onsamenhangend en na anderhalf uur stopt de film zomaar, alsof je er een volgend muntje in moet gooien. Eigenlijk slaat deze film helemaal nergens op.

Matige film zonder doel.

2,5*

Weinig boeiende film met mooie plaatjes en dito sfeertje. Acteerwerk is aardig, vooral van de dochters. Toch een onvoldoende omdat ik m vrij saai vind.

Ik heb een beetje een dubbel gevoel bij deze film. Het verhaal zou heel aangrijpend moeten zijn en toch kon ik me niet zo heel goed inleven in de tragedie waar het gezin doorheen ging. Op het dochtertje na dan. Haar huilbuien in de nacht gingen bij mij ook een beetje door merg en been. Heel aangrijpend. Maar voor de rest .... kwam het allemaal best gehaast en oppervlakkig over.

Toch vond ik de film wel boeiend om naar te kijken door de beelden en manier van filmen. Het zorgde voor een bepaalde sfeer, alsof je er zelf bij bent. Vooral in het eerste stukje van de film. In de auto met moeder en haar dochters. Het voelt alsof jij de vierde persoon in de auto bent. Ik vond het knap gedaan.

Het einde was voor mij een beetje te abrupt. Er is niets opgelost, geen gesprek geweest of iets dergelijks. Het houdt gewoon opeens op.

Zeer middelmatige film. Je zit de hele tijd te wachten op iets dat niet komt. Jammer, er zaten volgens mij meer mogelijkheden in. Wel knappe beelden van de smalle straatjes van het oude Genua.

De eerste film van Winterbottom die echt wist te overtuigen. Genova is een integere film over het rauwproces van een vader en zijn twee dochters. Heel subtiel worden de spanningen, stress en verdriet in beeld gebracht. Vooral Colin Firth als de vader was erg overtuigend. De kinderen doen het ook prima waarbij moet worden gezegd dat Willa Holland een verdomd mooie meid is. Het beste van de film is echter de geluidsband en de prachtige en benauwende beelden van de stad. Genova is een beklemmende achtbaanrit die je eigenlijk niet mag missen.

Goed

Goede sfeer en goed geacteerd. Toch had ik het gevoel dat hier wat meer in had gezeten.

Je ziet wat het verlies met een gezin kan doen en dat iedereen dit op een andere manier verwerkt. Had soms medeleiden met het kleine meisje die soms wel heel erg in de steek gelaten werd door grote zus.