Het Zusje van Katia (2008)

Enorm beklemmende film.

Erg intens omdat de camera continue op het zusje van katia zit, waardoor je alles vanuit haar perspectief beleeft en de acties en gebeurtenissen hierdoor nog heftiger meemaakt. Dot qua grauwheid soms wel een beetje denken aan Lilja 4 -ever, maar de climax daarvan blijft hier (gelukkig uit).

Tot nu toe De Jong's beste, alhoewel ik Tussenstand tot mijn grote spijt nog niet gezien heb.

4*

Het leek wel een beetje een soort van realityprogramma waarin een meisje met de camera werd gevolgd. Ik vond het wel een indrukwekkend verhaal. En wat was de lievigheid en naiviteit van het zusje van Katia een mooi contrast met de harde werkelijkheid in deze film.

Verwacht geen spannend verhaal waarin veel gebeurd. Maar meer een mooi portret van een jong en onschuldig meisje in een verrotte wereld.

De acteerprestatie van het zusje van Katia vond ik niet zo slecht eigenlijk. Ze kwam op mij heel puur en onschuldig over. Het hakkelig praten vond ik eigenlijk wel bij haar persoonlijkheid passen. Ja, een mooie en ingetogen film.

Zonder de fanatieke christen John Tucker als bijverschijnsel was mijn score voor Het Zusje van Katia aanzienlijk minder geweest want hij is het enige (komische) lichtpuntje in een nogal een eentonige brei. Het gegeven van een meisje wat eigenlijk haar moeder en oudere zus verzorgt in een met seks doorwrongen wereld was niet eens zo slecht en ook helemaal niet slecht geschreven maar wordt nogal verpest door de camera. Deze zat namelijk constant op de huid van het meisje, liet niet veel meer zien dan haar close-up en dat irriteerde me vooral in scènes waarin ik vond dat het aandachtspunt best ergens anders had mogen liggen. Het geheel heeft hierdoor nogal een gebrek aan dynamiek en daar had ik als kijker moeite mee. Jammer.

Was wel een aardige NL-film alweer met een goed verhaal. Hij was dan wel soms een beetje aan de oppervlakkige kant, maar de depressie en de leegde straalde wel van de film af. Vond dat meisje Lucia ook best redelijk spelen samen met die lekkere zus Katia van haar. Die moeder was ook best heftig en je kan toch ook zien dat je absoluut niet vrolijk word van de hele samenleving in zo'n grauw flatje en dan ook nog dat de zus van Lucia en der moeder in de prostitutie zitten. De locatiekeuze waar MR het hierboven over heeft vond ik inderdaad ook mooi. Die Ian Bok speelde ook fantastisch als John Turner.

Kort maar rauw Nederlands filmpje.

3,5*

Ontroerende film over een contact gestoord meisje. Haar moeder is een hoer en haar "grote" zus gaat ook de foute weg op. Het zusje van Katia blijft zo achter en ontmoet een verkondiger van Gods woord. Op zich een simpel verhaal, maar het is mooi gefilmd omdat je als kijker echt meeleeft met het meisje dat altijd op de tweede plaats komt.

Een gezin valt langzaam uit elkaar en het jongste kind is de enige die de boel nog bij elkaar weet te houden. Ik kan niet helemaal zeggen wat het is maar iets in de film maakte dat het me maar niet wilde raken. Het ligt zeker niet aan de voyeuristische, indringende camerastijl die Mijke de Jong hanteert om haar protagonistje uit te belichten. Net als bij Tussenstand en Bluebird kruipt ze zo dicht op haar karakters dat we hen zien op hun meest fragiele en pijnlijke momenten. Misschien dat daar ook wel de schoen wringt. Lucia, of het zusje van Katia uit de titel, is namelijk niet zo´n goede actrice. Geen van haar teksten klinkt gemeend of natuurlijk, en zodoende blijft er een bepaalde afstand met datgene wat haar overkomt. Juist in een film als dit moet het acteerwerk ook van een hoog niveau zijn om het boeiend te houden. Daarnaast zijn de andere karakters - zoals Katia zelf en de moeder - niet zo interessant. Ze worden te weinig uitgediept om ook inzicht te krijgen in wat hen beweegt om dit arme kind zo aan haar lot over te laten. Waarmee ik toch nog wel eraan toe wil voegen dat de film zeer zeker niet slecht genoemd kan worden, zeker de scenes tussen de twee zusjes zijn vertederend, omdat er duidelijk wel een chemie is tussen de twee.

Tweede van een drietal sociale drama's met een meisje in de hoofdrol van Mijke de Jong. Blijft een beetje achter bij Bluebird door een iets geforceerder scenario (onder andere het voorstellen als Het Zusje van Katia kwam erg geforcerd en bedacht op me over, net ls dat we op het laatst pas haar eigen naam horen en in z'n klein realistisch drama stoort zoiets wat meer) en cast die wat minder indruk maakt.

Verder mooi stijlvast met een camera ven dichtbij, herhaling in de locaties en dergelijke. Genoeg aanknopingspunten om De Jong in de gaten te blijven houden.

3.0*

Stomme Tering Hoer!

Met gemengde gevoelens gekeken, Het zusje van Katia is alles behalve een sterke of goede film. Maar het had iets wat ik wel kon waarderen. Zo kon ik me flink irriteren aan de zogenaamde op-huid gefilmde stijl... Huur gewoon een klein iemand in, in plaats van zo gemakkelijk de kruik van het zusje te laten zien, alsof je als volwassene er naar moet gaan kijken. Ik had meer een gevoel dat ik er op zat dan dat het echt een portret werd waar meerdere interpretaties/gevoelens uit gehaald konden worden. Ik vind het gewoon allemaal iets te makkelijk en iets te snel gekozen allemaal.

Ik heb ergere verhalen gezien en gehoord, maar vooral het laatste halfuurtje vond ik best aangrijpend. Het is natuurlijk allemaal shit, maar ik heb films gezien waar ik meer met een open mond stond te kijken. Had ik hier niet verwacht, maar gezien het plot en de uiteindelijke uitwerking zou dat best gekund hebben. Hoogtepunt van de film was dan ook de gesprekken met haarzelf in het huis. Eenzaamheid is hard.

Cast doet het aardig, maar de film is iets te weinigzeggend. Echter heeft de film wel een hart en een soort van drang om dit verhaal te vertellen. Zo voelde het althans. 3,5 ster voor een redelijke film, met een kleine uitschieter-scène die me wel wat deed. Te doen dus.

Nederlandse dramafilm over een 13-jarig meisje in Amsterdam-noord. Lucia doet het huishouden terwijl moeder en Katia de 'kost' verdienen. Omdat ik bijna 15 jaar in Noord heb gewoond, had ik gehoopt meer omgeving te zien, maar de camera filmde zo dicht op de huid, dat je amper meer zag dan zusje. Wat een triest en leeg leven daar in een flat aan het IJ-plein! Het leven is hard aan de sociale onderkant van de samenleving en afglijden gaat vaak sneller dan opklimmen.... Veel immigranten hebben een verkeerde voorstelling van het Westen. Je wordt hier niet meteen rijk, zelfs niet als je hier geboren bent. En als je het weinige geld dat je hebt ook nog aan drank en sigaretten opmaakt, gaat het zeker niet lukken..... Cinematografie is flets en grijs om de uitzichtloze situatie te benadrukken. Film doet denken aan een documentaire.