Het Zusje van Katia (2008)

Hierin blijk je (gelukkig) gelijk te hebben. Niet zo sterk als De Jong's Tussenstand, maar wel een mooi indringend portret van het zusje van Katia (hoe verrassend). Net voldoende aandacht voor de figuren om haar heen om die wat diepte te geven (moeder, oma, vriendje en dus Katia) en het daarvan effect op Zusje. Vreemd dat dat als storend wordt ervaren (het gemis rond dramatiek rond het afglijden van Katia, de op-de-huid-camera, etc) -> juist dit geeft het maximale effect op Zusje weer door de keuze van Mijke de Jong om zich daar op te focussen. Prima gedaan.

Mooie continue locatiekeuze ook (het IJ-veer, station, huis), zodat het ritme dat dit met zich meebrengt juist in zo'n korte film toch de juiste impact (van dit einde) weet mee te geven. Mooie acteerprestaties, maar dramaturgisch niet zo evenwichtig, subtiel of verfrissend als Tussenstand (of willekeurig andere geslaagde) films over deze thema's. Interessante film, mooi en zorgvuldig gemaakt.

Hmm, interessant! Deze heb ik ook nog op DVD liggen, dus binnenkort toch maar kijken dan!

Was wel een aardige NL-film alweer met een goed verhaal. Hij was dan wel soms een beetje aan de oppervlakkige kant, maar de depressie en de leegde straalde wel van de film af. Vond dat meisje Lucia ook best redelijk spelen samen met die lekkere zus Katia van haar. Die moeder was ook best heftig en je kan toch ook zien dat je absoluut niet vrolijk word van de hele samenleving in zo'n grauw flatje en dan ook nog dat de zus van Lucia en der moeder in de prostitutie zitten. De locatiekeuze waar MR het hierboven over heeft vond ik inderdaad ook mooi. Die Ian Bok speelde ook fantastisch als John Turner.

Kort maar rauw Nederlands filmpje.

3,5*

Ontroerende film over een contact gestoord meisje. Haar moeder is een hoer en haar "grote" zus gaat ook de foute weg op. Het zusje van Katia blijft zo achter en ontmoet een verkondiger van Gods woord. Op zich een simpel verhaal, maar het is mooi gefilmd omdat je als kijker echt meeleeft met het meisje dat altijd op de tweede plaats komt.

Net een half uur 'moeten' zien maar wat een slecht camerawerk zeg! Acteurs waren ook van het kaliber gtst.

ja heel slecht camerawerk

werd het na een half uur beter dan

Nee, het is een bepaalde stijl. Maar je moet er van houden hè.

Gisteravond ook een half uurtje van bekeken, om te kijken of het wat voor me was. Ik heb me vanaf de eerste minuut zitten ergeren aan dat rauw-realisme (waar ik denk ik geen bui voor had) met dat arthouse-gestileerde camerawerk.

Geheel mee eens!

Maar je geeft "Joy" wel een 2*. Was die zoveel slechter dan?

Niet kwa camerawerk. Verder vond ik Joy een grote teleurstelling..

Klopt maar dan moet het wel goed worden uitgevoerd en niet zo amateuristisch.

Ik zou niet weten wat binnen deze stijl amateuristisch of professioneel is. Het is toch een hele vrije, intuïtieve wijze van cameravoering, waar jij blijkbaar andere keuzes in had gemaakt.

Amateuristisch zou ik het niet willen noemen. Net zoals het camerawerk in de "Dogme"-films!

Een gezin valt langzaam uit elkaar en het jongste kind is de enige die de boel nog bij elkaar weet te houden. Ik kan niet helemaal zeggen wat het is maar iets in de film maakte dat het me maar niet wilde raken. Het ligt zeker niet aan de voyeuristische, indringende camerastijl die Mijke de Jong hanteert om haar protagonistje uit te belichten. Net als bij Tussenstand en Bluebird kruipt ze zo dicht op haar karakters dat we hen zien op hun meest fragiele en pijnlijke momenten. Misschien dat daar ook wel de schoen wringt. Lucia, of het zusje van Katia uit de titel, is namelijk niet zo´n goede actrice. Geen van haar teksten klinkt gemeend of natuurlijk, en zodoende blijft er een bepaalde afstand met datgene wat haar overkomt. Juist in een film als dit moet het acteerwerk ook van een hoog niveau zijn om het boeiend te houden. Daarnaast zijn de andere karakters - zoals Katia zelf en de moeder - niet zo interessant. Ze worden te weinig uitgediept om ook inzicht te krijgen in wat hen beweegt om dit arme kind zo aan haar lot over te laten. Waarmee ik toch nog wel eraan toe wil voegen dat de film zeer zeker niet slecht genoemd kan worden, zeker de scenes tussen de twee zusjes zijn vertederend, omdat er duidelijk wel een chemie is tussen de twee.

Tweede van een drietal sociale drama's met een meisje in de hoofdrol van Mijke de Jong. Blijft een beetje achter bij Bluebird door een iets geforceerder scenario (onder andere het voorstellen als Het Zusje van Katia kwam erg geforcerd en bedacht op me over, net ls dat we op het laatst pas haar eigen naam horen en in z'n klein realistisch drama stoort zoiets wat meer) en cast die wat minder indruk maakt.

Verder mooi stijlvast met een camera ven dichtbij, herhaling in de locaties en dergelijke. Genoeg aanknopingspunten om De Jong in de gaten te blijven houden.

3.0*

Stomme Tering Hoer!

Met gemengde gevoelens gekeken, Het zusje van Katia is alles behalve een sterke of goede film. Maar het had iets wat ik wel kon waarderen. Zo kon ik me flink irriteren aan de zogenaamde op-huid gefilmde stijl... Huur gewoon een klein iemand in, in plaats van zo gemakkelijk de kruik van het zusje te laten zien, alsof je als volwassene er naar moet gaan kijken. Ik had meer een gevoel dat ik er op zat dan dat het echt een portret werd waar meerdere interpretaties/gevoelens uit gehaald konden worden. Ik vind het gewoon allemaal iets te makkelijk en iets te snel gekozen allemaal.

Ik heb ergere verhalen gezien en gehoord, maar vooral het laatste halfuurtje vond ik best aangrijpend. Het is natuurlijk allemaal shit, maar ik heb films gezien waar ik meer met een open mond stond te kijken. Had ik hier niet verwacht, maar gezien het plot en de uiteindelijke uitwerking zou dat best gekund hebben. Hoogtepunt van de film was dan ook de gesprekken met haarzelf in het huis. Eenzaamheid is hard.

Cast doet het aardig, maar de film is iets te weinigzeggend. Echter heeft de film wel een hart en een soort van drang om dit verhaal te vertellen. Zo voelde het althans. 3,5 ster voor een redelijke film, met een kleine uitschieter-scène die me wel wat deed. Te doen dus.

Onbegrijpelijk steeds die shots op het achterhoofd van zusje. Die hebben absoluut geen functie. Verder lijkt de film meer op een matige documentaire dan op een speelfilm.

Waarom was dat meisje volgens jou contactgestoord? Daar heb ik niets van gemerkt.

Wat een waardeloze film, hier moet je dus echt van houden, slaapverwekkend.

Vage film, je kunt het eigenlijk geen film noemen, hij duurde maar 79 minuten en was zo afgelopen, meer een documontaire ofzo over prostitutie in Amsterdam.

Volgens mij heb je een heel andere film gezien, want deze film gaat over een pubermeisje in een probleemgezin, dat te weinig gezien wordt door haar moeder en daarom maar elders op zoek gaat naar liefde en aandacht.

Een goede film trouwens. Dicht op de huid gefilmd, waardoor alle aandacht gaat naar de beleving van het kind, zonder afgeleid te worden door andere zaken, zodat je je optimaal kan inleven.

Nederlandse dramafilm over een 13-jarig meisje in Amsterdam-noord. Lucia doet het huishouden terwijl moeder en Katia de 'kost' verdienen. Omdat ik bijna 15 jaar in Noord heb gewoond, had ik gehoopt meer omgeving te zien, maar de camera filmde zo dicht op de huid, dat je amper meer zag dan zusje. Wat een triest en leeg leven daar in een flat aan het IJ-plein! Het leven is hard aan de sociale onderkant van de samenleving en afglijden gaat vaak sneller dan opklimmen.... Veel immigranten hebben een verkeerde voorstelling van het Westen. Je wordt hier niet meteen rijk, zelfs niet als je hier geboren bent. En als je het weinige geld dat je hebt ook nog aan drank en sigaretten opmaakt, gaat het zeker niet lukken..... Cinematografie is flets en grijs om de uitzichtloze situatie te benadrukken. Film doet denken aan een documentaire.