The Return of Jafar (1994)

Best een spannende tekenfilm. Zeker niet beter dan deel 1 maar toch vond ik dit deel wel goed. Ik geef het een 3,0.

Een stuk minder dan deel 1 maar nog steeds erg vermakelijk! Het verhaal gaat eigenlijk gewoon verder en dat is genoeg voor een liefhebber zoals ik. 3,5*

best leuk vervolg

Dat was me een snelle Disney film. Het kortste wat ik tot nu toe heb gezien.

Toch was het prettig dat het niet zo lang duurde, want vond deze deel niet al te geweldig. Om het overbodig te noemen gaat wat te ver, want deze was toch enigszins vermakelijk.

Personages zijn nog steeds hetzelfde, maar qua schurken zijn er geen interessante. Vond ze eigenlijk meer doodsaai. Ik vond Geest en Iago wel grappig. Dit is wel een deel waar Iago vrij belangrijk is (telkens van kant wisselen en altijd aan zichzelf denken).

De terugkomst van Jafar stelde ook weinig voor. Vaak voorstelbaar en op de een of ander manier vond ik de animatie bij verre minder dan zijn voorganger. En om dan nog al dat 'muzikalgehalte' te zwijgen, je kan hier rond de 4 - 5 keer rekenen op gezang. Na een 1 scène met gezang is het ook weer leuk geweest.

Het komt nergens dicht bij deel 1, maar voor een uurtje had het mij in kleine vonken vermaakt.

Snel & matig vervolg van Aladdin. De kwaliteit van mijn materiaal was niet denderend goed, maar volgens mij was het ook gewoon slechter geanimeerd. Abis Mal is wederom een leuke side-kick voor Jafar, na Iago. Helaas was ik Jafar een beetje beu.
Jammer dat Williams niet meer de geest in sprak. Standaard goed vs. slecht verhaal met dit maal een afloop waarbij Jafar echt niet meer terug kan komen .

Hopelijk brengt deel 3 wat meer nieuwe karakters, wat meer verfrissing.

2,5*

Ik herinner me nog maar weinig van deze tekenfilm. Ik ben al niet zo een Aladdin-fan en vond deze beduidend minder dan zijn voorganger. Het leuke was dat Iago dan toch niet zo slecht was als eerst gedacht, maar ik zag maar weinig dingen die deze film het herbekijken waard maakt.

Minstens 15 jaren terug gezien, maar toch stond het een en ander nog goed voor de geest. Eigenlijk is dit een hele slechte film. Haastig, saaie liedjes, inhoudelijk bijzonder zwak (enkel met Iago wordt nog wat gedaan) en Robin Williams wordt als geest echt gemist (het is nu een druk baasje zonder humor, irritant dus). Ook de animatiestijl is soms heel goedkoop, met wat dikkere lijnen, minder detail en simpele achtergronden. Maar sommige scènes zijn best heel fraai getekend. Gek, alsof er twee verschillende teams werkten.

En toch: de film gaat razend snel, waardoor je je behoudens ten tijde van de liedjes nauwelijks verveelt. Verder is de rest van de stemmencast gelijk gebleven en zitten goed in hun rol en eigenlijk is het best redelijk vermakelijk. Verlaagd, maar toch nog 2,0* voor dit eigenlijke stuk prul.

Geest wordt vertolkt door de stemacteur van Homer Simpson

Als je kort na het kijken van het geweldige origineel dan deze vervolgfilm op zet, dan schrik je wel van het gebrek aan verhaal en kwaliteit. Ik ben me een tijd terug eens gaan verdiepen in de Disney vervolgfilms, vroeg me altijd af waarom ze nou zoveel slechter waren, maar daar zitten gewoon hele andere studio's achter die met veel minder budget dan het origineel er vervolgfilms uit moeten poepen. Bijna elke Disneyfilm heeft wel vervolgfilms en slechts zelden (The Lion King 3 was wel hilarisch) zijn ze de moeite van het kijken waard. Zo ook deze Return of Jafar.

De film duurt slechts een uurtje en visueel is het echt zoveel beroerder dan het zo fraai getekende origineel. Weinig details, geen mooie shots, niks grootschalig. Jammer. En dan hebben ze bij de stemmen ook nog eens de stem van het leukste personage (Geest) vervangen van Robin Williams die het fantastisch en goed getimed deed naar Dan Castellaneta die natuurlijk briljant als Homer Simpson is, maar gewoon niet de energie en humor van Williams bezit in de vertolking van Geest. Gelukkig zijn de overige stemmen wel hetzelfde en is vooral Iago nog wel de moeite waard met zijn humor. Jafar, die in het origineel zo kwaadaardig en krachtig over kwam, heeft in dit vervolg ook niet veel te doen wat de moeite van het vermelden waard is.

Maar om een beetje positief te blijven, het tempo ligt hoog en het is allemaal nog redelijk vermakelijk. Je bent er ook zo weer doorheen en ook al vergeet je meteen wat je hebt gezien, het was wel te doen. De tv-serie van Aladdin heb ik vroeger ook veel gekeken en die was ook niet van erg hoog niveau, maar de setting en de personages maken het allemaal nog wel kijkbaar. Al geef ik deze film net geen voldoende, daarvoor is het te gemakkelijk gemaakt, puur om nog eens de melkkoe uit te wringen voor wat extra centen.

2,5* (was 3*)

In alles een typische vervolgfilm. Dit vervolg op Aladdin komt twee jaar na het origineel, maar het is duidelijk dat men niet lang heeft zitten broeden op een sterk verhaal voor ‘dit nieuwe avontuur’. Het is zo'n avontuur geworden die je je een paar dagen na het kijken al niet meer kan herinneren. Alle personages herhalen simpelweg wat ze twee jaar geleden ook deden, waaronder dus - zoals de titel al doet vermoeden - schurk Jafar. De film gaat wederom over vertrouwen, ditmaal in de vorm van papegaai Iago, wederom met die kenmerkende stem van schreeuwlelijk Gilbert Gottfried. Een kenmerkende stem die we hier echter níet horen is die van Robin Williams, voor velen het hoogtepunt van de eerste film. In zijn plaats komt Dan Castellaneta die het veel beter doet dan ik had verwacht (en de stem van de geest ook speelde voor de animatieserie, die rond deze film begon). Met een speelduur van een dik uur is The Return of Jafar lekker kort en daardoor prima door te komen, maar een hoogstaande film is het zeker niet. Het voelt een beetje als een iets te lang gerekte vierde akte van de eerste film, dat er zo achteraan geplakt had kunnen worden. Alleen dan een akte met minder sterke animaties en een geest die iets meer klinkt als Homer Simpson.

2,5 sterren.

The Return of Jafar stamt uit een tijd dat Disney begon met vervolgen op kaskrakers. Die heb ik altijd gemeden als de pest. Ik heb ook nooit begrepen waarom Disney de impact van sterke films zou 'verdunnen' met matige vervolgen, al laat de reden zich natuurlijk raden. Hoe meer de personages "top op mind" zijn bij het jonge publiek, des te meer Disney broodtrommels er worden verkocht.

Zo kreeg rond dezelfde periode ook The Lion King allerlei slappe vervolgen. Deze tweede Aladdin-film wordt alom verguisd wegens een inspiratieloos verhaaltje, saaie liedjes en slechte animatie. En daar sluit ik me bij aan.

Het is een lang uitgesponnen aflevering van een derderangs zaterdagmorgen-cartoon uit 1984, kwalitatief matig qua animatie en het voelt in niets als een vervolg op een beroemde Disney-film. Volgens Wikipedia zit er ook nul komma nul overlap qua in de mensen die aan beide films hebben meegewerkt, op een deel van de voice cast na. Dat zegt ook wel wat.

2 sterren