The Poughkeepsie Tapes (2007)

De film is goed maar wil iets te veel. Het beste was een of twee ideeen te nemen, en daarmee verder te gaan. Daarnaast is de kwaliteit van de oude VHS tapes iets te slecht, ze hadden dat wel iets meer op kunnen poetsen. Het lijkt hierdoor echter maar niemand wil langere tijd naar slechte beelden kijken.

Daarnaast heb ik in andere recensies de kritiek gelezen dat de moordenaar iets te omnipotent is. Het is onwaarschijnlijk dat de moordenaar zoveel kan. Dit klopt en de regisseur had dit iets anders kunnen doen.

Ik weet niet of ik deze film kan aanraden. Net als "Irrevisible" moet je in de juiste bui zijn om deze film te bekijken.

Verontrustend. Naargeestig. Deprimerend.

Het is lang geleden dat ik een film zag die zo onder je huid kruipt. The Poughkeepsie Tapes slaagt daar moeiteloos in. Aangenaam kan je zoiets bezwaarlijk noemen, maar als cinema je weet te raken, op welke manier dan ook, is dat altijd een pluspunt. Aan de hand van teruggevonden videotapes reconstrueert deze nepdocumentaire de activiteiten van 's werelds meest gevreesde roofdier: een seriemoordenaar. Ongetwijfeld geïnspireerd door bestaande zaken streven de makers een soort confronterend realisme na. De getoonde beelden zijn dan ook even wansmakelijk als gestoord, maar het is vooral de slinksheid en het doordachte patroon achter de wandaden van deze lustmoordenaar die je een ongemakkelijk gevoel bezorgen. In dat opzicht zijn niet zozeer de lichamelijke martelingen als wel de psychologische terreur en de totale vernedering behoorlijk aangrijpend. De scène waarin een van zijn slachtoffers haar emotionele en psychische afhankelijkheid ten opzichte van "haar meester" verklaart, getuigt van de maximale destructie van de innerlijke mens. Het zwartgallige einde helpt ook niet meteen om rustig even op adem te komen.

Een film over een gestoorde sadistische seriemoordenaar

Slecht geacteerd, kon veel beter

Heb er wel een raar gevoel aan over gehouden...

Vhs?

OOh dan moet ik deze ff checken!!

Op zich een leuk idee, maar de kwaliteit van de videobeelden zijn zo slecht en zo donker dat je amper iets ziet. Film begint sterk, maar wordt dan saaier en saaier, naar het einde toe wordt hij dan wel terug beter. Maar buiten enkele scènes vond ik de film niet zo heel sterk.

De hele nasleep van Cheryl vond ik nog het meest verontrustende. De toevoeging van de maskers was ook nog te appreciëren.

Het einde dat hij waarschijnlijk in een bioscoop zit mee te kijken, was best een nare gedachte.

Half werk van Dowdle Wie had dat verwacht... Zeer fijn uitgangspunt, zeer pover uitgewerkt.

Freaky filmpje hoor hahaha...zo hoort found footage/fake docu wel te zijn vind ik.

De filmpjes die gevonden worden zijn niet van goede kwaliteit maar in een film als deze vind ik dat de film ten goede komen..je krijgt echt die oude VHS sfeer mee.

Ik vind het goed dat de kijker op een verkeerd been word gezet of de docu nou echt of nep is....en daar hou ik van.

Leip werkje hoor.

Nou, dat viel eigenlijk helemaal niet tegen! Ik kijk graag documentaires/films over seriemoordenaars, dus het verhaal sprak me zeker aan. Interessant om het eens te zien door de ogen van de seriemoordenaar, middels cameraopnamen. Het is allemaal aardig uitgewerkt en opgebouwd en het komt aardig geloofwaardig over. Het is alleen jammer dat de stukjes met interviews met de experts en andere betrokkenen een beetje 'cheap' overkomt. Het is natuurlijk een low budget film, maar het voorgenoemde had echt een stuk beter gemaakt kunnen worden. Ze hadden wat mij betreft best hulp kunnen vragen aan de makers van bijvoorbeeld Investigation Discovery. Die lui zijn de meesters van de crime documentaires.

Weer een sterke found footage die nergens voor terugdeinst.

Deze had ik ook al een aardig tijdje in het oog, en van de regisseur ken ik ook nog Devil, dat wel even een hele andere film is vergeleken met zijn debuut, waar ik ook erg benieuwd naar was, maar tot mijn grote schrik las ik her en der dat deze nooit een officiele release heeft gekregen en ook nooit op dvd is uitgebracht.... net nadat ik hem besteld had op een willekeurige Amerikaanse website. Daar ben ik dus mooi ingetrapt dan, zooitje oplichters. Maar nee hoor, wat lag daar een week later op mijn deurmat? Wel een erg ondergrondse uitgave dat er home-made uitzag, maar dat geeft niet.

En ook dit was weer een zeer interessante en zeer schokkende mockmutary dat zich voornamelijk doelt op een wel hele gestoorde seriemoordenaar, die wegens zijn intelligentie, slimmigheid in combinatie met zijn gewetenloosheid eigenlijk misschien wel een van de ziekste psycho's is die ik ooit op het scherm zag... al speelt hij niet echt de hoofdrol, want het draait voornamelijk om een politie-team die na een inval in een huis allemaal dozen met videobanden vinden, dat het levensverhaal verteld over deze anonieme psychopaat. Alles wordt eerst subtiel opgebouwd met interviews met het team die al van te voren meegeven dat ze nog nooit zoiets schokkends hebben gezien en dan moet je je nog bedenken dat ie overduidelijk een hoop eer had aan zijn hele verzameling, en zijn daden die hij vast heeft gelegd.

En inderdaad, de levensloop van deze man is gewoon zieker dan ziek, en de moorden en martelingen die hij vastlegd is misschien nog wel het topje van de ijsberg. Hij weet echt alle kwelpunten en angsten te lezen van zijn slachtoffers, en zijn taferelen lijken ook bewust in te spelen op de oerangsten van de slachtoffers; De maskers die hij gebruikt zijn echt doodeng, en ook maakt hij van zijn "Slavin" (wat misschien nog wel de misselijkmakendse gedeeltes zijn) ook een een of ander Kayako-achtige figurant. Om nog maar te zwijgen dat hij ook zo de manieren, wegen en trucjes in acht heeft om zelf overal mee weg te komen, ten koste van bijvoorbeeld een agent die onschuldig ter dood veroordeeld wordt. En naast al deze archiefbeelden, die immers ook lekker donker, onaangenaam en korrelig worden neergezet, vond ik die interview met Cheryl aan het eind ook een van de momenten om de rillingen van te krijgen.

Ohja, ook mag die even zieke after credits-scene niet misstaan. Je zou haast denken dat de psycho gewoon de documentaire zelf bij elkaar heeft gesprokkeld, dus er lag wel meer achter het idee van "dat de moordenaar zich nog wel eens bij jou in de bioscoopzaal zou kunnen bevinden".

Erg sterke grensverleggende found footage. Niet geschikt voor gevoelige kijkers!

4,0*

Horror in een docu jasje. Het is akelig, ja, maar niet alleen omdat er een seriemoordenaar rondsluipt die op smerige wijze huishoudt. De versleten VHS look mag dan enkele macabere beelden opleveren, het is vaak ook niet om aan te zien. Toch geeft het het een naar smaakje mee, al verliest het dat deels weer als Dowdle z'n hand een beetje gaat overspelen. Een zijpaadje met een verdachte hangt er maar wat bij en gedurende de interviews blijkt het naast een monster of een wel hele slimme jongen te gaan. Het is ook niet stevig genoeg om nog een stoot uit te delen met hoe het met Cheryl uitpakt.

Vrij confronterende, nare horror-thriller over het terugkijken van een enorme hoeveelheid videobanden van een seriemoordenaar. Doordat hij zijn daden filmde, krijgen we best wel een heftig, intrigerende filmpje te zien. Van het koelbloedig ontvoeren van een klein meisje tot het lichamelijk en fysiek martelen van een tienermeisje die zelfs na haar bevrijding nog gehersenspoeld was en uiteindelijk alsnog zelfmoord speelde. Vrij deprimerend filmpje.

Wel jammer dat de kwaliteit van de videobanden zo slecht zijn dat het allemaal moeilijk te volgen valt. Ik snap dat het authentieker lijkt, maar erg prettig kijken was het niet. En doordat het lastig te volgen valt, is er lang niet de volledige potentie van deze found foutage film benut. Zonde. Maar alsnog een aanrader voor thriller en horrorfans.

(Kleine) 3,5*

Kreeg echt de kriebels van deze film. Zeer creepy, realistisch, en nare sfeer.

Ben na horror films zien nooit echt bang ofzo, en heb er heeeel veel gezien. maar na het zien van deze film echt oprecht beetje bang ofzo..

Heeft me nog een paar dagen achtervolgd...

Kortom: zeer creepy, freaky, relalistisch en goed uitpakkende found footage horror met een uitzonderlijke nare en beangstigende sfeer.

Gaat onder je huid kruipen brrr

Ik heb dit een poos geleden bekeken, en ik vond het een goede film. De reden dat ik dit 5 sterren geef, is omdat ik immens kippenvel kreeg op mijn gezicht tijdens de interview scene met Cheryl. Dat gebeurt nooit bij mij tijdens horrorfilms. Ik ga 'm voor geen meter nog eens in de nacht bekijken in m'n eentje. Ik weet niet wat het is, maar haar gezicht tijdens het interview is gewoon creepy.

Een goede fictieve docu over een seriemoordenaar die erg slim te werk gaat en de politie en FBI steeds in het duister laat. Erg creepy allemaal, dit zou zomaar een echte docu op bijvoorbeeld Discovery Chanel kunnen zijn. Jammer van de slechte video kwaliteit van de homevideo's van de moordenaar, is natuurlijk expres gedaan, maar had misschien nog enger geweest als je wel kon zien wat er nog meer in het duister afspeelde. Sommige dingen vond ik wel wat ver gezocht (moordenaar laat geen vingerafdrukken of andere sporen achter in zijn huis, zelfs geen haren o.i.d.? Een foute politieagent is uiteindelijk in de val gelokt, en naar een inseminatie kliniek gaan om valse sporen op de lichamen achter te laten?) Het laatste interview met Cheryl en haar afgehakte hand gaven mij echt kippenvel! Zeker 3* waard.

Waar kan ik deze film kopen?

Jammer. Ergens zit hier een sterke film in verscholen, maar het wil er niet helemaal uitkomen. Het is vooral de gemakzuchtigheid waarmee het als geheel in elkaar is gezet die de film de das om doet. Een hoop typisch saai politie/detective geneuzel, personages die veel te cliché neergezet worden en dan nog de 'poughkeepsie tapes' zelf, die natuurlijk in een zo brak mogelijke kwaliteit gefilmd zijn in de hoop het allemaal wat groezeliger te maken. Helaas werkt het vooral averechts.

De daadwerkelijke inhoud van de tapes was ook lang niet zo shockerend als de figuren in de film constant lopen te prediken, hoop flauwe SM perikelen en wat torture porn die vooral off-screen plaatsvindt. Toch zijn er enkele scenes die wél indruk maken. Het interview met Cheryl op het einde is ijzingwekkend en maakt meer indruk dan alle homevideo beelden bij elkaar. Die scene op zichzelf maakt al een hoop goed.

Uiteindelijk een film die genoeg boeit en alvast een streepje voor heeft dankzij een interessant concept, maar buiten enkele uitschieters toch als een wat gemiste kans aanvoelt. 2,5*.

Een fake docu heeft altijd iets van een slecht toneelstuk en dat is met deze film niet anders. Daar komt in dit geval nog een misselijkmakende inhoud bij. Ik veronderstel dat er wel een publiek voor bestaat, liefhebbers van belabberd gefilmde, vage beelden, gecombineerd met het geschreeuw van vrouwen en kinderen die verkracht en afgeslacht worden...Zij die net dat tikkeltje meer zoeken in een film, komen met The Poughkeepsie Tapes van een kale kermis thuis.

Wat een film was me dit. Het is erg lang geleden dat een film mij van begin tot eind in zijn grip hield. Constant had ik het gevoel dat ik naar iets aan het kijken was wat ik niet zou mogen zien. De beelden in deze film zijn erg verontrustend, maar het is de psychologische kant van de film die me zo geraakt heeft.

The Poughkeepsie Tapes is een film die ik al enkele jaren wilde kijken en vanavond eindelijk de kans gaf. Ik weet zeker dat ik dit niet snel zal vergeten. De verschillende snuff-films zijn erg moeilijk om te kijken. (De scène waarin een vrouw ontvoerd wordt in een combi vond ik erg verontrustend en geweldig geacteerd. Ik kon mijn ogen niet van het scherm houden. Andere stukken als de twee padvinders koekjes verkopen en als blijkt dat Cheryl al die tijd als tafel functioneerde waren gewoon ziek. De film sluit af op een vage en enorm tragische manier. Hierdoor zorgt het er voor dat ik me helemaal niet op mijn gemak voel na het kijken ervan.

Acteerwerk is goed en overtuigend genoeg en de mockumentary-gimmick wérkt.
Dit is een film die ik iedereen aanraad om te kijken, maar toch weer niet.

4.5*

Een halve ster eraf voor mij, ik ben het eens met Corcicus hierboven. Het acteerwerk in fictieve docu's zijn waarlijk vaak te slecht om aan te gluren. Hoewel ik veel documentaires kijk als The FBI files en Medical Detectives en die zeer geboeid aanschouw, kan deze prent me datzelfde gevoel niet geven. Ja er leven gekken onder ons, het is altijd de vraag of het nurture of nature is.

Dowdle heeft me destijds verrast met zijn Devil, een geweldige prent die 4** van mij kreeg. Maar andere werken wamen er net als deze film er slecht vanaf, Quarantine en No Escape kregen beiden ook maar 2** van mij toebedeeld. Ik ben nooit weg van de found footage geweest, meestal te nep voor mij.

Het uitgangspunt was prima, uitwerking een stuk minder. De vhs-beelden waren te slecht gemaakt dat je wist dat dit niet door verjaring maar met opzet er slecht uitzag. Dat stoorde me erg. Verder kon me het materiaal niet te pakken krijgen, bij veel docu's over serialkillers verwonder ik me altijd over wat een mens een ander mens kan en wil aandoen. Ik kan amper een vlieg doodslaan. Maar altijd gaat het om iemand die volledig van het padje geraakt is door één of andere gebeurtenis in zijn jeugd, tja dan zullen er ook altijd zulke personen tussen ons leven. Er is veel ellende in de wereld waar wij allen maar weinig tot geen weet van hebben. Misschien maar goed ook, of juist weer niet. Je zult maar slachtoffer worden van zo'n maniak......

Een teleurstelling.

Een aantal jaar geleden zag ik No Escape van Dowdle en die wist me enorm te verrassen. Toen hoorde ik van dit debuut en de inhoud daarvan. Als gevolg daarvan ging ie meteen op de watchlist, maar het is lastig om een film te bekijken die niet op TV komt en moeilijk te vinden is.

Een bijzonder debuut is dit wel, maar ik kan er niet omheen draaien dat ik er wat teleurgesteld uit ben gekomen. Dowdle kiest voor een soort docu-aanpak wat bij mij weleens eerder erg goed heeft gewerkt. Lake Mungo vond ik bijvoorbeeld erg eng. The Poughkeepsie Tapes is helaas een tegenvaller.

Binnen het genre is dit misschien wel één van de gruwelijkste films die internationaal bekend is geworden. Er zal vast nog wel eens overheen gegaan zijn, maar dit is in ieder geval een film die soms behoorlijk de toon zet. Het zit de film echter niet mee dat het ondanks de geloofwaardige aanpak niet erg geloofwaardig is.

De film voelt regelmatig net wat te veel aan als een normale film, maar dan gefilmd als VHS-film. Het kent veel scenario's die ideaal in een normale film zouden passen. De overgangen naar VHS-beelden en overgangen tijdens de VHS-beelden worden voortdurend ondersteund door een hard geluid, en dat gaat uiteindelijk irriteren. Het VHS-effect zelf is best beangstigend maar uiteindelijk ook wel net wat te overdreven.

Het grootste kritiekpunt is echter de killer zelf. Wat een dwaas figuur is dat. Er worden een dozijn pogingen gedaan om hem eng of creepy te maken maar het is werkelijk zo'n ridicule verschijning dat je er vooral ongemakkelijk van gaat lachen. Acteerwerk is voor de rest ook niet al te bijzonder en het faux-docu gehalte is wat simpel. "Een killer die weet wat ie doet". "Een erg intelligente en vakkundige killer" etc etc.

Zoals ik al eerder zei is het VHS-effect wel leuk en enkele scenes zijn best eng. Dat zijn echter vaak de scenes waarin geen expliciete moord te bekennen is. Die vrouw die bijvoorbeeld op een ballon stuitert. Dat heeft gewoon een soort vreemd effect. De moorden zelf zijn opvallend grof en hard, maar ook wel gereduceerd door het VHS-gebeuren. Wel ongetwijfeld een stuk harder en gruwelijker dan een gemiddelde horrorfilm. Het blijft een ideale manier om je debuut als horrorregisseur met een flinke stempel neer te zetten.

De regie brengt nog weleens leuke punten naar voren en de film zelf is regelmatig best creepy. Enkele scenes blijven oprecht eng en door een groot gehalte aan harde geluiden tussendoor wordt je als kijker bijna verplicht je aandacht erbij te houden. Jammer dat de killer zo'n oliedom figuur is die in deze film dan weer als hyperintelligent wordt geprezen. What a crazy world we live in..

Zeer interessante mockumentary. De film probeert realistisch over te komen en dat lukt, op sommige momenten na, behoorlijk. Het enge is dat er daadwerkelijk seriemoordenaars bestaan die zo smerig, genadeloos en sluw zijn. De bekende seriemoordenaars die we kennen waren dom genoeg om gepakt te worden; ik wil niet eens weten hoeveel van dat soort mensen (tot op heden) is weggekomen met hun daden.

The Poughkeepsie Tapes weergeeft de jacht op misschien wel de engste soort mensen op deze wereld: een intelligente en sadistische seriemoordenaar. Ik stoorde me niet aan de slechte kwaliteit van de video's, voornamelijk dankzij de zware inhoud van deze video's. Uiteraard de martelingen en moorden, maar ook het sneaken in het huis van Cheryl, terwijl zij en haar vriend ook gewoon in datzelfde huis rondlopen. Brrrr. Het weergeeft goed hoe gevaarlijk onze wereld eigenlijk kan zijn: er zijn mensen die, net als in de film, in hun eigen huis of voortuin ontvoerd en/of vermoord worden door willekeurige voorbijgangers.

Het enige nadeel vind ik het acteerwerk van de meewerkende personen, dat op sommige momenten gewoon echt niet oké is. Ook hun functies zijn soms lachwekkend. Een dismemberment expert, kom op zeg. Het zorgde ervoor dat ik op die momenten weer besefte dat het allemaal niet echt is, en dat vond ik jammer.

Verder vind ik deze mockumentary echt heerlijk. De sfeer is zéér luguber en de moordenaar is angstaanjagend. Niet alleen vanwege zijn intelligentie en fysieke folteringen, maar ook vanwege zijn nietsontziende psychologische wandaden, waarmee hij vooral Cheryl helemaal vernietigt. Echt monsterlijk. En ik vrees dat er op deze aardbol ook dergelijke monsters rondlopen zonder ooit gepakt te worden.

Puhhh het is niet zozeer een schokkende film met schokkende scenes, ze hebben zich nog ingehouden met het tonen van extremiteiten, maar op de een of andere manier blijft het aandachtig.en het einde ; wanneer die chick praat die in gevangenschap heeft gezeten, gaf me echt de kriebels! En bleef 3 dagen in me kop zitten!

Aanrader!

“Do you wanna see what the other side of the camera looks like...? “

Wederom een film die we hadden gehaald van ons lijstje die we aan het bekijken zijn, dit lijstje heb ik al vaker naar voren geschoven hier en gaat om een door een Discord-community gekozen lijst waarin de meeste ‘ziekelijke’ films staan met een mooi budget, voornamelijk geen B-films. Ook deze film staat erin en word vrij hoog gezet, dat is dus niks anders dan verwachten dat er iets heel vies of engs aan zat te komen. Ik moet zeggen, die film bereikt dat put op sommige momenten echt wel, en het was echt genieten geblazen. Hoewel ik ook vond dat ‘Dowdle’ hier en daar wat dingen liet liggen om een scene echt af te maken, waardoor de film voornamelijk door pieken en dalen heen gaat qua spanning maar ook qua kracht om door te kijken, de concentratie week soms iets af.

Wij zagen echter al een spoiler helaas (eerder op de dag) die liet zien welke scene er voorbijkwam wat ons best een creepy gevoel gaf, en meer zin in deze film. Helaas dat die spoiler gezien was, dus we wisten wat we verwachten maar niet wat die scene nog meer gaf, en dat was toch wel heel naar om te zien eigenlijk, wanneer ‘Ed’ wandelend op handen en voeten de kant op komt van die vrouw die hij even daarvoor had ontvoerd, maar hij heeft een masker boven op zijn hoofd en zijn herkenbare masker. Waarna hij bij die vrouw omhooggaat en twee naalden in haar nek steekt en dat was eigenlijk in mijn ogen de beste scene van deze film.

De film zou gebaseerd zijn op waargebeurde verhalen in ‘Poughkeepsie’, een klein dorpje boven in ‘New York’ gelegen tussen grote steden als ‘Pittsburgh’ en ‘Philadelphia’ en uiteraard ‘New York’. Destijds was daar wel in de jaren negentig een echte seriemoordenaar bezig namelijk “Kendall Francois” die waarschijnlijk acht vrouwen om het leven bracht, en al is overleden een paar jaar terug.

Enfin, ik ben even vergeten of deze film gebaseerd is op het werk van “Kendall Francois” maar, dat maakt even niet uit. Ik vond de film best leuk, ik hou wel van die ‘found footage’ films en daar mag deze zich ook gewoon weer bij aansluiten, wat zich ook meer richt op het ‘mockumentary’ gevoel. We volgen de politie/detectives die in een huis veel VHS-banden hebben gevonden waarop moorden staan en een hele waslijst aan films van ‘Cheryl’. We worden in de film meegenomen wat voor gruweldaden de moordenaar ‘Ed’ heeft uitgevoerd en ook hoe hij bij ‘Cheryl’ is gekomen. Zo zien we dat hij een kindje ontvoerd vanuit een voortuin, en nog wat mensen vermoord.

Het moment wanneer hij besluit in te breken bij ‘Cheryl’, in haar badkamer staat en vervolgens haar vriendje binnen komt lopen is wat verwarring, zeker om dat ik dacht dat hij de badkuip in dook en haar vriend overduidelijk niet zag dat er iemand stond of ze dat zelf door had vond ik, apart. Daarna besluit hij zich te verstoppen in de kast wachtend tot hen beneden lagen te slapen blijkbaar, geen idee hoe hij zeker ervan was dat, dat ook zo was. Waarnaar hij haar vriend van achter neerstak en haar ontvoerde om van haar zijn slaaf te maken en gekke dingen laat uitvoeren.

Vervolgens volgen we hem nog met wat moorden op prostituees maar, dit gaat snel over. Naja, hij martelt er ook nog een paar in zijn kelder, ook wel een fijne horrorscene waar hij de keel van eentje laat door snijden.

Het verhaal is dus best ziek te noemen, en dat was eigenlijk best wel een verassing en vet om te volgen. Gruwelijke maar wel voornamelijk hele gave scenes waar ‘Ed’ heerlijk te werk gaat en het horrorelement kwam er goed uit. Gelukkig ook dat de film niet zo lang duurt want echt langer dan dit hoefde ook niet omdat het einde ietwat inzakte. Zeker het kijken waard, prima horror film met gave found footage beelden. Tof.

3.5*

The Poughkeepsie Tapes is een soort van fake documentaire over een fictieve seriemoordenaar, die veel van z'n misdaden op video heeft vastgelegd. En uiteraard wordt er ook uitgebreid uit die video's geput. In de eerste helft is het best wel saai, de docu-stukjes werken nog wel maar zijn wat droog, en de beelden van de tapes zijn van zo'n beroerde kwaliteit dat het met een aardappel opgenomen lijkt waarna het nog vier keer gekopiëerd is. Je ziet dan ook net niks. De tweede helft wordt het wat beter en grimmiger, en zien we langere beelden van ontvoeringen, martelingen en moorden waar het dan toch net iets echter over komt. Soms dan, want er zitten ook acteurs tussen die echt om te huilen zijn. En überhaupt is het docu-gedeelte nogal vlak, we zien de voorspelbare agenten, journalisten en bijfiguren langskomen in een dertien-in-een-dozijn true crime docu. Mede daardoor word je niet echt meegezogen, en er zitten dan ook best veel stukken in die wat slepen. Zeker niet onkijkbaar, maar ik heb me er niet echt mee vermaakt uiteindelijk.

Al een tijdje aan het zoeken waar deze te koop is of te bekijken, iemand tips?

Volgens mij is deze uitgebracht door Shout Factory. Check Amazon misschien even...

Ik vond het een flauwe film. Het was net of ik naar een programma van ID zat te kijken.

Ik las ergens dat niet voor de “faint hearted” was.

Dat trok me aan,maar viel dus flink tegen.

Wat een draak, gewoonweg slechte fake true crime. Als je echte goede true crime wil zien kijk je gewoon naar de zender ID, een pak beter dan deze onzin! Ik ben fan van true crime over seriemoordenaars, maar er worden zelden goede films over gemaakt en dit is echt wel zeer slecht....

Ik zie dat hierboven ook ID genoemd word, maar dat ik niet naar die zender zat te kijken was wel duidelijk...zelfs die acteren niet zo slecht...